Archiwum filmów
Sesje
Film oparty jest na prawdziwej historii dziennikarza i poety Marka O'Briena, który od szóstego roku życia cierpiał na polio. Film skupia się na epizodzie, kiedy to sparaliżowany O'Brien wynajął kobietę, która miała mu pomóc odkryć jego seksualność.
Shamshera
W fikcyjnym mieście Kaza, wojownicze plemię zostaje uwięzione, zniewolone i torturowane przez bezwzględnego autorytarnego Shudh Singha.
Short Waves Festival - Best of Ten I
BEST OF TEN
Przepis jest prosty, a metoda niezawodna. 10 programerów i dyrektorów najciekawszych festiwali krótkiego kina w Europie połączyło siły i stworzyło konkursowy zestaw 10 filmów. Świeżych, inspirujących – po prostu najlepszych. Subiektywny przegląd najnowszych trendów w twórczości krótkometrażowej przygotowany przez osoby, które rocznie oglądają kilkaset, jeśli nie kilka tysięcy krótkich filmów. Finalna selekcja obejmuje zarówno formy eksperymentalne, jak i kino społeczne, historie o wkraczaniu w dorosłość i animowany musical. Wszystko, co chcielibyście zobaczyć w krótkim kinie i o wiele, wiele więcej.
Ten szczególny program obejrzy międzynarodowe jury składające się z kolejnych 20 prominentnych przedstawicieli świata krótkiego kina, które następnie zadecyduje o przyznaniu nagrody dla zwycięskiego tytułu w wysokości 10 tys. złotych.
Best of Ten to projekt, któremu przyświeca idea szczególnie bliska festiwalom filmowym – wymiany i współpracy, a także dzielenia się tym, co najlepsze.
The recipe is simple, while the method – foolproof. 10 programmers and directors of the most interesting short film festivals in Europe have joined forces and created a competition set of 10 films. Fresh, inspiring – simply the best. A subjective review of the newest trends in short cinematography prepared by people who watch hundreds, or even thousands of short films a year. The final selection includes both experimental forms and society-focused cinema, coming-of-age stories and an animated musical. Everything you’d want to watch in the short cinema category and much, much more. This special program will be viewed by an international jury consisting of 20 prominent short cinema representatives who will award one winning title with the prize of 10 thousand PLN.
Best of Ten is a project based on values particularly important to film festivals: exchange, collaboration and sharing what is best with others.
BEST OF 10
SET I
Prima Noapte (First Night)
Selected by Maja Šuša – Bašta Fest
Wybrany przez: Maja Šuša – Bašta Fest
Alex’s birthday is approaching, and his father Calin has prepared a very special surprise: the first night with a girl.
Zbliżają się urodziny Alexa, więc jego ojciec, Calin, przygotował dla syna specjalną niespodziankę: pierwszy raz z dziewczyną.
Romania 2016. Fiction. 17’. Director: Andrei Tanase. Production: Bogdan Craciun.
Andrei Tănase studied cinema at the National Film School in Bucharest and works as a freelancer. His filmography includes awarded short films such as “Summer Break” (Luna Prize at NexT IFF 2015).
Rumunia 2016. Fabuła. 17’. Reżyser: Andrei Tanase. Produkcja: Bogdan Craciun.
Andrei Tănase studiował kino na National Film School w Bukareszcie i pracuje jako freelancer. Jego filmografia składa się z nagrodzonych filmów krótkometrażowych, w tym “Summer Break” (Luna Prize at NexT IFF 2015).
We Love Moses
Selected by: Rich Warren – Encounters Short Film Festival
Wybrany przez: Rich Warren – Encounters Short Film Festival
When Ella was 12, she had her first fight. And when she was 12, she discovered sex. Now 18, Ella reflects on how her obsession with her brother’s best friend Moses left her with a secret she still carries.
W wieku 12 lat, Ella zaliczyła pierwszą bójkę. W tym samym wieku odkryła seks. Teraz ma 18 lat i wspomina obsesję na punkcie Mosesa – przyjaciela swojego brata. Oraz tajemnicy, którą wciąż w sobie nosi.
UK 2016. Fiction. 15’. Director: Dionne Edwards. Production: Georgia Goggin.
Dionne Edwards – b. 1986. Selected filmography: “Hi, Miss!”, “Ball Talk”, “We Love Moses” (which premiered at BFI London Film Festival 2016 and has won multiple awards worldwide).
Wielka Brytania 2016. 15’. Reżyser: Dionne Edwards. Produkcja: Georgia Goggin.
Dionne Edwards urodzona w 1986. Wybrana filmografia: “Hi, Miss!”, “Ball Talk”, “We Love Moses” (miał premierę na BFI London Film Festival 2016 i zdobył wiele nagród na całym świecie).
Min Bӧrda (The Burden)
Selected by Lucile Bourliaud – Flatpack Festival
Wybrany przez: Lucile Bourliaud – Flatpack Festival
Mroczny musical rozgrywający się w przestrzeni handlowo-usługowej, usytuowanej obok autostrady. Zwierzęcy pracownicy komercyjnych obiektów radzą sobie z nudą i egzystencjalnym niepokojem za pomocą radosnych, tanecznych numerów.
A dark musical enacted in a modern market place, situated next to a large freeway. The employees of the various commercial venues deal with boredom and existential anxiety by performing cheerful musical turns.
Sweden 2017. Animation. 14’. Director: Niki Lindroth von Bahr. Production: Malade AB.
Animation director and costume designer based in Sweden. She received her MD in fine art at the Royal Institute of Art in Stockholm. Filmography: “Bath House”, “Tord & Tord”.
Szwecja 2017. Animacja. 14’. Reżyser: Niki Lindroth von Bahr. Produkcja: Malade AB.
Niki Lindroth von Bahr jest reżyserem animacji i projektantką kostiumów zamieszkałą w Szwecji. Otrzymała tytuł magisterski na Royal Institute of Art w Sztokholmie. Filmografia:“Bath House”, “Tord & Tord”.
Killing Klaus Kinski
Selected by Per Fikse – Minimalen Kortfilmfestival
The weather and the overpowering jungle lead the film crew to plot the assassination of the main actor. We revisit a myth of the history of film when in the toughest part of shooting Fitzcarraldo, the director Werner Herzog fantasize about killing actor Klaus Kinski.
Wybrany przez: Per Fikse – Minimalen Kortfilmfestival
Pogoda i przytłaczająca dżungla sprawiają, że ekipa filmowa planuje zamach na głównego aktora. Powracamy do obrosłej w mity historii, gdzie na planie “Fitzcarralda” Herzog fantazjuje o zabójstwie Kinskiego.
Colombia, Greece 2016. Fiction. 21’. Director: Spiros Stathoulopoulos. Production: David Corredor. Stathoulopoulos is a film director and screenwriter best known for “PVC-1” and “Meteora” – film nominated for the Golden Bear at the Berlin International Film Festival.
Kolumbia, Grecja 2016. Fabuła. 21’. Reżyser: Spiros Stathoulopoulos. Produkcja: David Corredor. Stathoulopoulos jest reżyserem filmowym i scenopisarzem najlepiej znanym z “PVC-1” i “Meteora” – filmu nominowanego do Złotego Niedźwiedzia na Berlin International Film Festival.
The Hollow Coin
Selected by Sven Schwarz – Internationales KurzFilmFestival Hamburg
Wybrany przez: Sven Schwarz – Internationales KurzFilmFestival Hamburg
Existing between spy thriller and prank call, this charmingly facetious video is about a man at a payphone desperately trying to retrieve his SD card, which is hidden in a hollow coin.
Będąc czymś pomiędzy thrillerem szpiegowskim a wygłupem, niepoważny lecz w czarujący sposób film opowiada o człowieku w budce telefonicznej, który rozpaczliwie próbuje odzyskać kartę SD ukrytą w wydrążonej monecie.
USA 2016. Experimental. 12’. Director: Frank Heath. Production: Frank Heath.
Frank Heath (1982, USA) is an artist and filmmaker living and working in New York. His work has been shown in solo and group exhibitions worldwide, e.g. in New York and Hong Kong.
USA 2016. Eksperymentalny. 12’. Reżyser: Frank Heath. Produkcja: Frank Heath.
Frank Heath (1982, USA) jest artystą i filmowcem mieszkającym i pracującym w Nowym Jorku. Jego prace były pokazywane solo i na wystawach grupowych na całym świecie, w tym w Nowym Jorku i Hong Kongu.
Przepis jest prosty, a metoda niezawodna. 10 programerów i dyrektorów najciekawszych festiwali krótkiego kina w Europie połączyło siły i stworzyło konkursowy zestaw 10 filmów. Świeżych, inspirujących – po prostu najlepszych. Subiektywny przegląd najnowszych trendów w twórczości krótkometrażowej przygotowany przez osoby, które rocznie oglądają kilkaset, jeśli nie kilka tysięcy krótkich filmów. Finalna selekcja obejmuje zarówno formy eksperymentalne, jak i kino społeczne, historie o wkraczaniu w dorosłość i animowany musical. Wszystko, co chcielibyście zobaczyć w krótkim kinie i o wiele, wiele więcej.
Ten szczególny program obejrzy międzynarodowe jury składające się z kolejnych 20 prominentnych przedstawicieli świata krótkiego kina, które następnie zadecyduje o przyznaniu nagrody dla zwycięskiego tytułu w wysokości 10 tys. złotych.
Best of Ten to projekt, któremu przyświeca idea szczególnie bliska festiwalom filmowym – wymiany i współpracy, a także dzielenia się tym, co najlepsze.
The recipe is simple, while the method – foolproof. 10 programmers and directors of the most interesting short film festivals in Europe have joined forces and created a competition set of 10 films. Fresh, inspiring – simply the best. A subjective review of the newest trends in short cinematography prepared by people who watch hundreds, or even thousands of short films a year. The final selection includes both experimental forms and society-focused cinema, coming-of-age stories and an animated musical. Everything you’d want to watch in the short cinema category and much, much more. This special program will be viewed by an international jury consisting of 20 prominent short cinema representatives who will award one winning title with the prize of 10 thousand PLN.
Best of Ten is a project based on values particularly important to film festivals: exchange, collaboration and sharing what is best with others.
BEST OF 10
SET I
Prima Noapte (First Night)
Selected by Maja Šuša – Bašta Fest
Wybrany przez: Maja Šuša – Bašta Fest
Alex’s birthday is approaching, and his father Calin has prepared a very special surprise: the first night with a girl.
Zbliżają się urodziny Alexa, więc jego ojciec, Calin, przygotował dla syna specjalną niespodziankę: pierwszy raz z dziewczyną.
Romania 2016. Fiction. 17’. Director: Andrei Tanase. Production: Bogdan Craciun.
Andrei Tănase studied cinema at the National Film School in Bucharest and works as a freelancer. His filmography includes awarded short films such as “Summer Break” (Luna Prize at NexT IFF 2015).
Rumunia 2016. Fabuła. 17’. Reżyser: Andrei Tanase. Produkcja: Bogdan Craciun.
Andrei Tănase studiował kino na National Film School w Bukareszcie i pracuje jako freelancer. Jego filmografia składa się z nagrodzonych filmów krótkometrażowych, w tym “Summer Break” (Luna Prize at NexT IFF 2015).
We Love Moses
Selected by: Rich Warren – Encounters Short Film Festival
Wybrany przez: Rich Warren – Encounters Short Film Festival
When Ella was 12, she had her first fight. And when she was 12, she discovered sex. Now 18, Ella reflects on how her obsession with her brother’s best friend Moses left her with a secret she still carries.
W wieku 12 lat, Ella zaliczyła pierwszą bójkę. W tym samym wieku odkryła seks. Teraz ma 18 lat i wspomina obsesję na punkcie Mosesa – przyjaciela swojego brata. Oraz tajemnicy, którą wciąż w sobie nosi.
UK 2016. Fiction. 15’. Director: Dionne Edwards. Production: Georgia Goggin.
Dionne Edwards – b. 1986. Selected filmography: “Hi, Miss!”, “Ball Talk”, “We Love Moses” (which premiered at BFI London Film Festival 2016 and has won multiple awards worldwide).
Wielka Brytania 2016. 15’. Reżyser: Dionne Edwards. Produkcja: Georgia Goggin.
Dionne Edwards urodzona w 1986. Wybrana filmografia: “Hi, Miss!”, “Ball Talk”, “We Love Moses” (miał premierę na BFI London Film Festival 2016 i zdobył wiele nagród na całym świecie).
Min Bӧrda (The Burden)
Selected by Lucile Bourliaud – Flatpack Festival
Wybrany przez: Lucile Bourliaud – Flatpack Festival
Mroczny musical rozgrywający się w przestrzeni handlowo-usługowej, usytuowanej obok autostrady. Zwierzęcy pracownicy komercyjnych obiektów radzą sobie z nudą i egzystencjalnym niepokojem za pomocą radosnych, tanecznych numerów.
A dark musical enacted in a modern market place, situated next to a large freeway. The employees of the various commercial venues deal with boredom and existential anxiety by performing cheerful musical turns.
Sweden 2017. Animation. 14’. Director: Niki Lindroth von Bahr. Production: Malade AB.
Animation director and costume designer based in Sweden. She received her MD in fine art at the Royal Institute of Art in Stockholm. Filmography: “Bath House”, “Tord & Tord”.
Szwecja 2017. Animacja. 14’. Reżyser: Niki Lindroth von Bahr. Produkcja: Malade AB.
Niki Lindroth von Bahr jest reżyserem animacji i projektantką kostiumów zamieszkałą w Szwecji. Otrzymała tytuł magisterski na Royal Institute of Art w Sztokholmie. Filmografia:“Bath House”, “Tord & Tord”.
Killing Klaus Kinski
Selected by Per Fikse – Minimalen Kortfilmfestival
The weather and the overpowering jungle lead the film crew to plot the assassination of the main actor. We revisit a myth of the history of film when in the toughest part of shooting Fitzcarraldo, the director Werner Herzog fantasize about killing actor Klaus Kinski.
Wybrany przez: Per Fikse – Minimalen Kortfilmfestival
Pogoda i przytłaczająca dżungla sprawiają, że ekipa filmowa planuje zamach na głównego aktora. Powracamy do obrosłej w mity historii, gdzie na planie “Fitzcarralda” Herzog fantazjuje o zabójstwie Kinskiego.
Colombia, Greece 2016. Fiction. 21’. Director: Spiros Stathoulopoulos. Production: David Corredor. Stathoulopoulos is a film director and screenwriter best known for “PVC-1” and “Meteora” – film nominated for the Golden Bear at the Berlin International Film Festival.
Kolumbia, Grecja 2016. Fabuła. 21’. Reżyser: Spiros Stathoulopoulos. Produkcja: David Corredor. Stathoulopoulos jest reżyserem filmowym i scenopisarzem najlepiej znanym z “PVC-1” i “Meteora” – filmu nominowanego do Złotego Niedźwiedzia na Berlin International Film Festival.
The Hollow Coin
Selected by Sven Schwarz – Internationales KurzFilmFestival Hamburg
Wybrany przez: Sven Schwarz – Internationales KurzFilmFestival Hamburg
Existing between spy thriller and prank call, this charmingly facetious video is about a man at a payphone desperately trying to retrieve his SD card, which is hidden in a hollow coin.
Będąc czymś pomiędzy thrillerem szpiegowskim a wygłupem, niepoważny lecz w czarujący sposób film opowiada o człowieku w budce telefonicznej, który rozpaczliwie próbuje odzyskać kartę SD ukrytą w wydrążonej monecie.
USA 2016. Experimental. 12’. Director: Frank Heath. Production: Frank Heath.
Frank Heath (1982, USA) is an artist and filmmaker living and working in New York. His work has been shown in solo and group exhibitions worldwide, e.g. in New York and Hong Kong.
USA 2016. Eksperymentalny. 12’. Reżyser: Frank Heath. Produkcja: Frank Heath.
Frank Heath (1982, USA) jest artystą i filmowcem mieszkającym i pracującym w Nowym Jorku. Jego prace były pokazywane solo i na wystawach grupowych na całym świecie, w tym w Nowym Jorku i Hong Kongu.
Short Waves Festival - Best of Ten II
BEST OF TEN
Przepis jest prosty, a metoda niezawodna. 10 programerów i dyrektorów najciekawszych festiwali krótkiego kina w Europie połączyło siły i stworzyło konkursowy zestaw 10 filmów. Świeżych, inspirujących – po prostu najlepszych. Subiektywny przegląd najnowszych trendów w twórczości krótkometrażowej przygotowany przez osoby, które rocznie oglądają kilkaset, jeśli nie kilka tysięcy krótkich filmów. Finalna selekcja obejmuje zarówno formy eksperymentalne, jak i kino społeczne, historie o wkraczaniu w dorosłość i animowany musical. Wszystko, co chcielibyście zobaczyć w krótkim kinie i o wiele, wiele więcej.
Ten szczególny program obejrzy międzynarodowe jury składające się z kolejnych 20 prominentnych przedstawicieli świata krótkiego kina, które następnie zadecyduje o przyznaniu nagrody dla zwycięskiego tytułu w wysokości 10 tys. złotych.
Best of Ten to projekt, któremu przyświeca idea szczególnie bliska festiwalom filmowym – wymiany i współpracy, a także dzielenia się tym, co najlepsze.
The recipe is simple, while the method – foolproof. 10 programmers and directors of the most interesting short film festivals in Europe have joined forces and created a competition set of 10 films. Fresh, inspiring – simply the best. A subjective review of the newest trends in short cinematography prepared by people who watch hundreds, or even thousands of short films a year. The final selection includes both experimental forms and society-focused cinema, coming-of-age stories and an animated musical. Everything you’d want to watch in the short cinema category and much, much more. This special program will be viewed by an international jury consisting of 20 prominent short cinema representatives who will award one winning title with the prize of 10 thousand PLN.
Best of Ten is a project based on values particularly important to film festivals: exchange, collaboration and sharing what is best with others.
BEST OF 10
SET II
Hairat
Selected by Sanne Jehoul – Glasgow Short Film Festival
Wybrany przez: Sanne Jehoul – Glasgow Short Film Festival
For over 35 years Yussuf Mume Saleh journeys at night to the outskirts of the walled city of Harar to bond with his beloved hyenas.
Od ponad 35 lat Yussuf Mume Saleh podróżuje nocą na przedmieścia miasta Harar, by spotykać się ze swoimi ukochanymi hienami.
Ethiopia 2016. Documentary. 6’. Director: Jessica Beshir. Production: Jessica Beshir.
Jessica Beshir was born in Mexico City, Distrito Federal, Mexico. She is an actress and producer, known also for “Heroin” (2017) and “He Who Dances on Wood” (2016).
Etiopia 2016. Dokument. 6’. Reżyser: Jessica Beshir. Produkcja: Jessica Beshir.
Jessica Beshir urodziła się w Mexico City. Jest aktorką i producentką znaną również z “Heroin” (2017) i “He Who Dances on Wood” (2016).
La Bouche (The Mouth)
Selected by Laurence Boyce – PÖFF Shorts
Wybrany przez: Laurence Boyce – PÖFF Shorts
A man learns of the brutal death of his daughter, murdered by her husband. Suspended time oscillating between the need for peace and the desire for vengeance. A musical film performed by the master percussionist from Guinea, Mohamed Bangoura, aka „Diable Rouge,” loosely based on his own life.
Mężczyzna dowiaduje się brutalnym morderstwie swojej córki, która ginie z rąk swojego męża. Żyje w zawieszeniu pomiędzy potrzebą pokoju i pragnieniem zemsty. Film muzyczny z udziałem mistrza perkusji z Gwinei, Mohameda Bangoura, znanego jako “Diable Rouge” – “Czerwony Diabeł”, częściowo oparty na prawdziwej historii.
France 2017. Experimental. 19’. Director: Camilo Restrepo. Production: 5 à 7 Films.
Born in 1975, in Colombia. Lives and works in Paris. His filmography includes “Cilaos”, “Impression of a War”, “As the Sun’s Shadow Continues to Extend When it is Setting”.
Francja 2017. Eksperymentalny. 19’. Reżyser: Camilo Restrepo. Produkcja: 5 à 7 Films.
Urodzony w 1975 w Kolumbii. Mieszka i pracuje w Paryżu. Jego filmografia zawiera: “Cilaos”, “Impression of a War” i “As the Sun’s Shadow Continues to Extend When it is Setting”.
After School Knife Fight
Selected by: Anne Gaschütz – Filmfest Dresden
Laëtitia, Roca, Nico, and Naël get together in a wasteland for their final rehearsal. The group will soon no longer exist because Laëtitia is going faraway to study. A story of these young adults who don’t want to say goodbye.
Wybrany przez: Anne Gaschütz – Filmfest Dresden
Laëtitia, Roca, Nico i Naël spotykają się na ostatnią próbę swojego zespołu. Grupa niebawem przestanie istnieć, gdyż Laëtitia wyjeżdża na studia. Historia o młodych ludziach, którzy nie chcą się rozstać.
France 2017. Fiction. 21’. Directors: Caroline Poggi, Jonathan Vinel. Production: Ecce Films.
Jonathan (1988) studied editing department at La Fémis. Caroline (1990) studied at Paris IV University and University in Corsica. Their short film won Golden Bear (Berlinale Shorts).
Francja 2017. Fabuła. 21’. Reżyserowie: Caroline Poggi, Jonathan Vinel. Produkcja: Ecce Films.
Jonathan (1988) studiował edycję filmową na La Fémis. Caroline (1990) studiowała na Uniwersytecie IV w Paryżu oraz na Korsyce. Ich film został nagrodzony Złotym Niedźwiedziem (Berlinale Shorts)
Gutten er sulten (The Hunger)
Selected by Vincent Langouche – Internationaal Kortfilmfestival Leuven
A sixteen-year-old boy seeks out a vicious criminal to prove his grit. An expressive suburban gothic tale which enters the mindset of a teenager and explores the phenomenon of sensation seeking at a young age.
Norway 2017. Fiction. 20’. Director: Kenneth Karlstad. Production: Petter Onstad Løkke.
Karlstad (b. 1984) is an Oslo based director doing music videos, ads and fiction. In 2015 won an award at the Norwegian Short Film Festival for “Told You by Eva & the Heartmaker”.
Wybrany przez: Vincent Langouche – Internationaal Kortfilmfestival Leuven
Szesnastoletni chłopak szuka towarzystwa kryminalistów, aby udowodnić swój hart ducha. Pełna ekspresji gotycka opowieść o życiu na przedmieściach, dojrzewaniu i poszukiwaniach wrażeń w młodym wieku.
Norwegia 2017. Fabuła. 20’. Reżyser: Kenneth Karlstad. Produkcja: Petter Onstad Løkke.
Karlstad (b. 1984) to reżyser zamieszkały w Oslo tworzący teledyski, reklamy i filmy fabularne. W 2015 jego film “Told You by Eva & the Heartmaker” został nagrodzony na Norwegian Short Film Festival.
The Fifth Wall
Selected by Doris Bauer – VIS Vienna Shorts
Wybrany przez: Doris Bauer – VIS Vienna Shorts
A glass pane undergoes major physical forces — a metaphor for the omnipresent displays and signs of our time, for our society, linked to the screen.
Przeźroczysta szyba zostaje poddana oddziaływaniu fizycznych sił – film pełni rolę metafory nieustającego spektaklu i społeczeństwa wpatrzonego w ekrany.
Austria 2017. Experimental. 12’. Directors: Florian Kindlinger, Peter Kutin. Production: Kutin | Kindlinger. Artistic duo works with sound and its extensions. Consequently seeks for friction and its potential, for psychological twists between the relations of sound–image–object.
Austria 2017. Eksperymentalny. 12’. Reżyserowie: Florian Kindlinger, Peter Kutin. Produkcja: Kutin | Kindlinger. Artystyczne duo, które pracuje z dźwiękiem i jego pochodnymi. Poszukuje potencjału w tarciu oraz zwrotów psychologicznych pomiędzy relacjami dźwięk-obraz-obiekt.
Przepis jest prosty, a metoda niezawodna. 10 programerów i dyrektorów najciekawszych festiwali krótkiego kina w Europie połączyło siły i stworzyło konkursowy zestaw 10 filmów. Świeżych, inspirujących – po prostu najlepszych. Subiektywny przegląd najnowszych trendów w twórczości krótkometrażowej przygotowany przez osoby, które rocznie oglądają kilkaset, jeśli nie kilka tysięcy krótkich filmów. Finalna selekcja obejmuje zarówno formy eksperymentalne, jak i kino społeczne, historie o wkraczaniu w dorosłość i animowany musical. Wszystko, co chcielibyście zobaczyć w krótkim kinie i o wiele, wiele więcej.
Ten szczególny program obejrzy międzynarodowe jury składające się z kolejnych 20 prominentnych przedstawicieli świata krótkiego kina, które następnie zadecyduje o przyznaniu nagrody dla zwycięskiego tytułu w wysokości 10 tys. złotych.
Best of Ten to projekt, któremu przyświeca idea szczególnie bliska festiwalom filmowym – wymiany i współpracy, a także dzielenia się tym, co najlepsze.
The recipe is simple, while the method – foolproof. 10 programmers and directors of the most interesting short film festivals in Europe have joined forces and created a competition set of 10 films. Fresh, inspiring – simply the best. A subjective review of the newest trends in short cinematography prepared by people who watch hundreds, or even thousands of short films a year. The final selection includes both experimental forms and society-focused cinema, coming-of-age stories and an animated musical. Everything you’d want to watch in the short cinema category and much, much more. This special program will be viewed by an international jury consisting of 20 prominent short cinema representatives who will award one winning title with the prize of 10 thousand PLN.
Best of Ten is a project based on values particularly important to film festivals: exchange, collaboration and sharing what is best with others.
BEST OF 10
SET II
Hairat
Selected by Sanne Jehoul – Glasgow Short Film Festival
Wybrany przez: Sanne Jehoul – Glasgow Short Film Festival
For over 35 years Yussuf Mume Saleh journeys at night to the outskirts of the walled city of Harar to bond with his beloved hyenas.
Od ponad 35 lat Yussuf Mume Saleh podróżuje nocą na przedmieścia miasta Harar, by spotykać się ze swoimi ukochanymi hienami.
Ethiopia 2016. Documentary. 6’. Director: Jessica Beshir. Production: Jessica Beshir.
Jessica Beshir was born in Mexico City, Distrito Federal, Mexico. She is an actress and producer, known also for “Heroin” (2017) and “He Who Dances on Wood” (2016).
Etiopia 2016. Dokument. 6’. Reżyser: Jessica Beshir. Produkcja: Jessica Beshir.
Jessica Beshir urodziła się w Mexico City. Jest aktorką i producentką znaną również z “Heroin” (2017) i “He Who Dances on Wood” (2016).
La Bouche (The Mouth)
Selected by Laurence Boyce – PÖFF Shorts
Wybrany przez: Laurence Boyce – PÖFF Shorts
A man learns of the brutal death of his daughter, murdered by her husband. Suspended time oscillating between the need for peace and the desire for vengeance. A musical film performed by the master percussionist from Guinea, Mohamed Bangoura, aka „Diable Rouge,” loosely based on his own life.
Mężczyzna dowiaduje się brutalnym morderstwie swojej córki, która ginie z rąk swojego męża. Żyje w zawieszeniu pomiędzy potrzebą pokoju i pragnieniem zemsty. Film muzyczny z udziałem mistrza perkusji z Gwinei, Mohameda Bangoura, znanego jako “Diable Rouge” – “Czerwony Diabeł”, częściowo oparty na prawdziwej historii.
France 2017. Experimental. 19’. Director: Camilo Restrepo. Production: 5 à 7 Films.
Born in 1975, in Colombia. Lives and works in Paris. His filmography includes “Cilaos”, “Impression of a War”, “As the Sun’s Shadow Continues to Extend When it is Setting”.
Francja 2017. Eksperymentalny. 19’. Reżyser: Camilo Restrepo. Produkcja: 5 à 7 Films.
Urodzony w 1975 w Kolumbii. Mieszka i pracuje w Paryżu. Jego filmografia zawiera: “Cilaos”, “Impression of a War” i “As the Sun’s Shadow Continues to Extend When it is Setting”.
After School Knife Fight
Selected by: Anne Gaschütz – Filmfest Dresden
Laëtitia, Roca, Nico, and Naël get together in a wasteland for their final rehearsal. The group will soon no longer exist because Laëtitia is going faraway to study. A story of these young adults who don’t want to say goodbye.
Wybrany przez: Anne Gaschütz – Filmfest Dresden
Laëtitia, Roca, Nico i Naël spotykają się na ostatnią próbę swojego zespołu. Grupa niebawem przestanie istnieć, gdyż Laëtitia wyjeżdża na studia. Historia o młodych ludziach, którzy nie chcą się rozstać.
France 2017. Fiction. 21’. Directors: Caroline Poggi, Jonathan Vinel. Production: Ecce Films.
Jonathan (1988) studied editing department at La Fémis. Caroline (1990) studied at Paris IV University and University in Corsica. Their short film won Golden Bear (Berlinale Shorts).
Francja 2017. Fabuła. 21’. Reżyserowie: Caroline Poggi, Jonathan Vinel. Produkcja: Ecce Films.
Jonathan (1988) studiował edycję filmową na La Fémis. Caroline (1990) studiowała na Uniwersytecie IV w Paryżu oraz na Korsyce. Ich film został nagrodzony Złotym Niedźwiedziem (Berlinale Shorts)
Gutten er sulten (The Hunger)
Selected by Vincent Langouche – Internationaal Kortfilmfestival Leuven
A sixteen-year-old boy seeks out a vicious criminal to prove his grit. An expressive suburban gothic tale which enters the mindset of a teenager and explores the phenomenon of sensation seeking at a young age.
Norway 2017. Fiction. 20’. Director: Kenneth Karlstad. Production: Petter Onstad Løkke.
Karlstad (b. 1984) is an Oslo based director doing music videos, ads and fiction. In 2015 won an award at the Norwegian Short Film Festival for “Told You by Eva & the Heartmaker”.
Wybrany przez: Vincent Langouche – Internationaal Kortfilmfestival Leuven
Szesnastoletni chłopak szuka towarzystwa kryminalistów, aby udowodnić swój hart ducha. Pełna ekspresji gotycka opowieść o życiu na przedmieściach, dojrzewaniu i poszukiwaniach wrażeń w młodym wieku.
Norwegia 2017. Fabuła. 20’. Reżyser: Kenneth Karlstad. Produkcja: Petter Onstad Løkke.
Karlstad (b. 1984) to reżyser zamieszkały w Oslo tworzący teledyski, reklamy i filmy fabularne. W 2015 jego film “Told You by Eva & the Heartmaker” został nagrodzony na Norwegian Short Film Festival.
The Fifth Wall
Selected by Doris Bauer – VIS Vienna Shorts
Wybrany przez: Doris Bauer – VIS Vienna Shorts
A glass pane undergoes major physical forces — a metaphor for the omnipresent displays and signs of our time, for our society, linked to the screen.
Przeźroczysta szyba zostaje poddana oddziaływaniu fizycznych sił – film pełni rolę metafory nieustającego spektaklu i społeczeństwa wpatrzonego w ekrany.
Austria 2017. Experimental. 12’. Directors: Florian Kindlinger, Peter Kutin. Production: Kutin | Kindlinger. Artistic duo works with sound and its extensions. Consequently seeks for friction and its potential, for psychological twists between the relations of sound–image–object.
Austria 2017. Eksperymentalny. 12’. Reżyserowie: Florian Kindlinger, Peter Kutin. Produkcja: Kutin | Kindlinger. Artystyczne duo, które pracuje z dźwiękiem i jego pochodnymi. Poszukuje potencjału w tarciu oraz zwrotów psychologicznych pomiędzy relacjami dźwięk-obraz-obiekt.
Short Waves Festival - ESP - Pitching
Wydarzenia branżowe w ramach forum koprodukcyjnego EuropeanShort Pitch odbywającego się w ramach projektu Poznań ID
piątek 23.03
20:00 (120’) | ESP: Work-in-Progress pitching | Kino Rialto | wstęp wolny | ENG
sobota 24.03
9:30 – 13:00 | ESP: Pitching | Kino Rialto| wstęp wolny | ENG
20:00 (90’) | ESP: Screen It! | Kino Rialto |wstęp wolny | ENG
Poznań ID
W ramach projektu Poznań ID w trakcie Short Waves Festival odbędzie się forum koprodukcyjne European Short Pitch, zorganizowane wspólnie przez Europejską Sieć Młodego Kina Nisi Masa oraz Fundację Ad Arte. Forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu w dniach od 21 do 25 marca 2018 to szansa dla młodych profesjonalistów z branży filmowej na pozyskanie funduszy na realizację filmu, a także promocję na arenie międzynarodowej. Dla poznańskiej publiczności jest to okazja do spotkania aktywnych zawodowo przedstawicieli branży filmowej, jak i na zapoznanie się z coraz bardziej popularnymi praktykami w sektorze audiowizualnym, jakimi są „pitchingi” projektów filmowych. Dopełnieniem forum koprodukcyjnego będzie pokaz najciekawszych filmów powstałych dzięki udziałowi twórców w projekcie European Short Pitch na przestrzeni ostatnich lat pod nazwą “ESP: Screen it!”.
European Short Pitch ma na celu promowanie młodych talentów. Zapewnia zarówno wsparcie przy znalezieniu odpowiednich koproducentów z Europy, jak i promocji filmów krótkometrażowych. ESP wzmacnia efektywność ekonomiczną i widoczność krótkiego kina. Od pierwszej edycji (w 2007 roku) zaprezentowano 240 projektów, co zaowocowało produkcją 82 filmów krótkometrażowych, z których wiele odniosło międzynarodowy sukces.
European Short Pitch to nie tylko forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu, ale bardzo rozbudowany projekt, na który składają się także warsztaty scenariopisarskie oraz sesja online. Warsztaty scenariopisarskie odbyły się między 8 a 14 stycznia w Wilnie (Litwa), gdzie uczestnicy podzieleni na cztery grupy pracowali nad rozwinięciem scenariuszy, które wybrane zostały spośród zgłoszeń nadesłanych z całej Europy. Kolejny etapem była sesja online, podczas której uczestnicy mogli skonsultować swoje postępy w pracy nad projektami z tutorami. Zwieńczeniem European Short Pitch jest forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu. To tutaj uczestnicy zaprezentują projekty filmowe przed producentami, dystrybutorami, agentami sprzedaży, reprezentantami funduszy filmowych oraz nabywcami praw do filmów w formie krótkiej prezentacji, czyli tzw. pitchingu.
piątek 23.03
20:00 (120’) | ESP: Work-in-Progress pitching | Kino Rialto | wstęp wolny | ENG
sobota 24.03
9:30 – 13:00 | ESP: Pitching | Kino Rialto| wstęp wolny | ENG
20:00 (90’) | ESP: Screen It! | Kino Rialto |wstęp wolny | ENG
Poznań ID
W ramach projektu Poznań ID w trakcie Short Waves Festival odbędzie się forum koprodukcyjne European Short Pitch, zorganizowane wspólnie przez Europejską Sieć Młodego Kina Nisi Masa oraz Fundację Ad Arte. Forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu w dniach od 21 do 25 marca 2018 to szansa dla młodych profesjonalistów z branży filmowej na pozyskanie funduszy na realizację filmu, a także promocję na arenie międzynarodowej. Dla poznańskiej publiczności jest to okazja do spotkania aktywnych zawodowo przedstawicieli branży filmowej, jak i na zapoznanie się z coraz bardziej popularnymi praktykami w sektorze audiowizualnym, jakimi są „pitchingi” projektów filmowych. Dopełnieniem forum koprodukcyjnego będzie pokaz najciekawszych filmów powstałych dzięki udziałowi twórców w projekcie European Short Pitch na przestrzeni ostatnich lat pod nazwą “ESP: Screen it!”.
European Short Pitch ma na celu promowanie młodych talentów. Zapewnia zarówno wsparcie przy znalezieniu odpowiednich koproducentów z Europy, jak i promocji filmów krótkometrażowych. ESP wzmacnia efektywność ekonomiczną i widoczność krótkiego kina. Od pierwszej edycji (w 2007 roku) zaprezentowano 240 projektów, co zaowocowało produkcją 82 filmów krótkometrażowych, z których wiele odniosło międzynarodowy sukces.
European Short Pitch to nie tylko forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu, ale bardzo rozbudowany projekt, na który składają się także warsztaty scenariopisarskie oraz sesja online. Warsztaty scenariopisarskie odbyły się między 8 a 14 stycznia w Wilnie (Litwa), gdzie uczestnicy podzieleni na cztery grupy pracowali nad rozwinięciem scenariuszy, które wybrane zostały spośród zgłoszeń nadesłanych z całej Europy. Kolejny etapem była sesja online, podczas której uczestnicy mogli skonsultować swoje postępy w pracy nad projektami z tutorami. Zwieńczeniem European Short Pitch jest forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu. To tutaj uczestnicy zaprezentują projekty filmowe przed producentami, dystrybutorami, agentami sprzedaży, reprezentantami funduszy filmowych oraz nabywcami praw do filmów w formie krótkiej prezentacji, czyli tzw. pitchingu.
Short Waves Festival ESP Screen It
Wydarzenia branżowe w ramach forum koprodukcyjnego EuropeanShort Pitch odbywającego się w ramach projektu Poznań ID
piątek 23.03
20:00 (120’) | ESP: Work-in-Progress pitching | Kino Rialto | wstęp wolny | ENG
sobota 24.03
9:30 – 13:00 | ESP: Pitching | Kino Rialto| wstęp wolny | ENG
20:00 (90’) | ESP: Screen It! | Kino Rialto |wstęp wolny | ENG
Poznań ID
W ramach projektu Poznań ID w trakcie Short Waves Festival odbędzie się forum koprodukcyjne European Short Pitch, zorganizowane wspólnie przez Europejską Sieć Młodego Kina Nisi Masa oraz Fundację Ad Arte. Forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu w dniach od 21 do 25 marca 2018 to szansa dla młodych profesjonalistów z branży filmowej na pozyskanie funduszy na realizację filmu, a także promocję na arenie międzynarodowej. Dla poznańskiej publiczności jest to okazja do spotkania aktywnych zawodowo przedstawicieli branży filmowej, jak i na zapoznanie się z coraz bardziej popularnymi praktykami w sektorze audiowizualnym, jakimi są „pitchingi” projektów filmowych. Dopełnieniem forum koprodukcyjnego będzie pokaz najciekawszych filmów powstałych dzięki udziałowi twórców w projekcie European Short Pitch na przestrzeni ostatnich lat pod nazwą “ESP: Screen it!”.
European Short Pitch ma na celu promowanie młodych talentów. Zapewnia zarówno wsparcie przy znalezieniu odpowiednich koproducentów z Europy, jak i promocji filmów krótkometrażowych. ESP wzmacnia efektywność ekonomiczną i widoczność krótkiego kina. Od pierwszej edycji (w 2007 roku) zaprezentowano 240 projektów, co zaowocowało produkcją 82 filmów krótkometrażowych, z których wiele odniosło międzynarodowy sukces.
European Short Pitch to nie tylko forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu, ale bardzo rozbudowany projekt, na który składają się także warsztaty scenariopisarskie oraz sesja online. Warsztaty scenariopisarskie odbyły się między 8 a 14 stycznia w Wilnie (Litwa), gdzie uczestnicy podzieleni na cztery grupy pracowali nad rozwinięciem scenariuszy, które wybrane zostały spośród zgłoszeń nadesłanych z całej Europy. Kolejny etapem była sesja online, podczas której uczestnicy mogli skonsultować swoje postępy w pracy nad projektami z tutorami. Zwieńczeniem European Short Pitch jest forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu. To tutaj uczestnicy zaprezentują projekty filmowe przed producentami, dystrybutorami, agentami sprzedaży, reprezentantami funduszy filmowych oraz nabywcami praw do filmów w formie krótkiej prezentacji, czyli tzw. pitchingu.
piątek 23.03
20:00 (120’) | ESP: Work-in-Progress pitching | Kino Rialto | wstęp wolny | ENG
sobota 24.03
9:30 – 13:00 | ESP: Pitching | Kino Rialto| wstęp wolny | ENG
20:00 (90’) | ESP: Screen It! | Kino Rialto |wstęp wolny | ENG
Poznań ID
W ramach projektu Poznań ID w trakcie Short Waves Festival odbędzie się forum koprodukcyjne European Short Pitch, zorganizowane wspólnie przez Europejską Sieć Młodego Kina Nisi Masa oraz Fundację Ad Arte. Forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu w dniach od 21 do 25 marca 2018 to szansa dla młodych profesjonalistów z branży filmowej na pozyskanie funduszy na realizację filmu, a także promocję na arenie międzynarodowej. Dla poznańskiej publiczności jest to okazja do spotkania aktywnych zawodowo przedstawicieli branży filmowej, jak i na zapoznanie się z coraz bardziej popularnymi praktykami w sektorze audiowizualnym, jakimi są „pitchingi” projektów filmowych. Dopełnieniem forum koprodukcyjnego będzie pokaz najciekawszych filmów powstałych dzięki udziałowi twórców w projekcie European Short Pitch na przestrzeni ostatnich lat pod nazwą “ESP: Screen it!”.
European Short Pitch ma na celu promowanie młodych talentów. Zapewnia zarówno wsparcie przy znalezieniu odpowiednich koproducentów z Europy, jak i promocji filmów krótkometrażowych. ESP wzmacnia efektywność ekonomiczną i widoczność krótkiego kina. Od pierwszej edycji (w 2007 roku) zaprezentowano 240 projektów, co zaowocowało produkcją 82 filmów krótkometrażowych, z których wiele odniosło międzynarodowy sukces.
European Short Pitch to nie tylko forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu, ale bardzo rozbudowany projekt, na który składają się także warsztaty scenariopisarskie oraz sesja online. Warsztaty scenariopisarskie odbyły się między 8 a 14 stycznia w Wilnie (Litwa), gdzie uczestnicy podzieleni na cztery grupy pracowali nad rozwinięciem scenariuszy, które wybrane zostały spośród zgłoszeń nadesłanych z całej Europy. Kolejny etapem była sesja online, podczas której uczestnicy mogli skonsultować swoje postępy w pracy nad projektami z tutorami. Zwieńczeniem European Short Pitch jest forum koprodukcyjne odbywające się w Poznaniu. To tutaj uczestnicy zaprezentują projekty filmowe przed producentami, dystrybutorami, agentami sprzedaży, reprezentantami funduszy filmowych oraz nabywcami praw do filmów w formie krótkiej prezentacji, czyli tzw. pitchingu.
Short Waves Festival: COMEDY SHORTS
COMEDY SHORTS
Comedy Shorts to zestaw, który zawsze stara się trafiać w przeróżne gusta widza, ukazując szeroką paletę różnego rodzaju humoru. Tym razem nie tylko ukaże zabawne i abstrakcyjne sytuacje z życia codziennego, ale także zajmie się relacjami międzyludzkimi, w których humor odgrywa ważną rolę. Podczas seansu widz zdemaskuje telewizyjną rzeczywistość, wplącze się w porwanie sławnego aktora czy przyjrzy się romantycznej relacji między robotem a dziewczyną. Priorytetowym zadaniem filmów z tego zestawu jest rozśmieszyć widza za wszelką cenę. Komediowy set będzie dobrą rozgrzewką przed piątkową nocą!
01. The Artificial Humors
Portugal/Brasil 2017. Fiction. 30‘. Director: Gabriel Abrantes
02. Offstage
Romania 2017. Fiction. 25‘. Director: Andrei Huteleac
03. Studio 5 (Because The World Never Stops)
Sweden 2017. Documentary. 12‘. Director: Axel Danielson, Maximilien Van Aertryck
04. Klem (Stuck)
Netherlands 2016. Fiction. 10‘. Director: Mathijs Geijskes
05. Anatomy
Sweden 2017. Animation. 8‘. Director: Patrik Eklund
Comedy Shorts to zestaw, który zawsze stara się trafiać w przeróżne gusta widza, ukazując szeroką paletę różnego rodzaju humoru. Tym razem nie tylko ukaże zabawne i abstrakcyjne sytuacje z życia codziennego, ale także zajmie się relacjami międzyludzkimi, w których humor odgrywa ważną rolę. Podczas seansu widz zdemaskuje telewizyjną rzeczywistość, wplącze się w porwanie sławnego aktora czy przyjrzy się romantycznej relacji między robotem a dziewczyną. Priorytetowym zadaniem filmów z tego zestawu jest rozśmieszyć widza za wszelką cenę. Komediowy set będzie dobrą rozgrzewką przed piątkową nocą!
01. The Artificial Humors
Portugal/Brasil 2017. Fiction. 30‘. Director: Gabriel Abrantes
02. Offstage
Romania 2017. Fiction. 25‘. Director: Andrei Huteleac
03. Studio 5 (Because The World Never Stops)
Sweden 2017. Documentary. 12‘. Director: Axel Danielson, Maximilien Van Aertryck
04. Klem (Stuck)
Netherlands 2016. Fiction. 10‘. Director: Mathijs Geijskes
05. Anatomy
Sweden 2017. Animation. 8‘. Director: Patrik Eklund
Short Waves Festival: Girl Power Shorts
GIRL POWER SHORTS
Rzeczywistość ukazana w tej selekcji filmowej skupiona jest na kobiecych bohaterkach i ich niezwykłych lub zupełnie zwyczajnych życiowych historiach. Publiczność będzie miała okazję poznać dorastającą Tex, zmagającą się z pierwszymi problemami dorosłego życia, Meryem – kobietę w sercu walki przeciwko Państwu Islamskiemu czy grupkę przyjaciółek, które marzą o wyrwaniu się z małego japońskiego miasteczka. Girl Power Shorts eksplorują przyjaźń, miłość, stratę, bunt i walkę, a także ukazują inspirujące, pogłębione spojrzenie na to, co znaczy być dziewczyną i kobietą we współczesnym świecie.
Meryem
The Netherlands 2017. Documentary. 15’. Director: Reber Dosky
Tex
The Netherlands 2017. Fiction. 18’. Director: Jonas Smulders
Sandra
The Philippines 2016. Fiction. 15’. Director: Carlo Francisco Manatad
Amor
The Netherlands 2017. Fiction. 22’. Director: Isabel Lamberti
And So We Put Goldfish In The Pool
Japan 2016. Fiction. 28’. Director: Makoto Nagahisa
Rzeczywistość ukazana w tej selekcji filmowej skupiona jest na kobiecych bohaterkach i ich niezwykłych lub zupełnie zwyczajnych życiowych historiach. Publiczność będzie miała okazję poznać dorastającą Tex, zmagającą się z pierwszymi problemami dorosłego życia, Meryem – kobietę w sercu walki przeciwko Państwu Islamskiemu czy grupkę przyjaciółek, które marzą o wyrwaniu się z małego japońskiego miasteczka. Girl Power Shorts eksplorują przyjaźń, miłość, stratę, bunt i walkę, a także ukazują inspirujące, pogłębione spojrzenie na to, co znaczy być dziewczyną i kobietą we współczesnym świecie.
Meryem
The Netherlands 2017. Documentary. 15’. Director: Reber Dosky
Tex
The Netherlands 2017. Fiction. 18’. Director: Jonas Smulders
Sandra
The Philippines 2016. Fiction. 15’. Director: Carlo Francisco Manatad
Amor
The Netherlands 2017. Fiction. 22’. Director: Isabel Lamberti
And So We Put Goldfish In The Pool
Japan 2016. Fiction. 28’. Director: Makoto Nagahisa
Short Waves Festival: STARY CZŁOWIEK I MOŻE
STARY CZŁOWIEK I MOŻE
OLD MAN WHO CAN
Ten wyjątkowy zestaw wyprowadza starość z marginesu w samo centrum. „Stary Człowiek i może” ukazuje opowieści o dojrzałości i jej przeróżnych wymiarach: romantycznej, zabawnej, melancholijnej czy buntowniczej. Bohaterowie filmów podchodzą do życia z humorem, pełną podziwu odwagą i witalnością. Czasem pomimo trudności i upadków przekonują, że jesień życia mieni się różnymi barwami, a większość z nich ma w sobie tylko ciepłe odcienie.
This special selection shifts old age from the margin to the very center. “Old Man Who Can” presents stories on maturity and its different dimensions: romantic, funny, melancholic and rebellious. The protagonists approach life with humor, respectable bravery and vitality. Sometimes despite difficulties and falls they manage to convince us that the fall of one’s life is full of color, while most of the palette is warm.
Dziadek
Poland 2017. Documentary. 17‘. Director: Andrzej Święch
Na językach
Poland 2017. Animation. 4‘. Director: Karolina Borgiasz
Soury
France 2016. Fiction. 20‘. Director: Christophe Switzer
True Blue
Greece 2016. Dokument. 29‘. Director: Haris Raftogiannis
11 Life Lessons From an Awesome Old Dyke
USA 2015. Documentary. 9‘. Director: Allison Khoury
OLD MAN WHO CAN
Ten wyjątkowy zestaw wyprowadza starość z marginesu w samo centrum. „Stary Człowiek i może” ukazuje opowieści o dojrzałości i jej przeróżnych wymiarach: romantycznej, zabawnej, melancholijnej czy buntowniczej. Bohaterowie filmów podchodzą do życia z humorem, pełną podziwu odwagą i witalnością. Czasem pomimo trudności i upadków przekonują, że jesień życia mieni się różnymi barwami, a większość z nich ma w sobie tylko ciepłe odcienie.
This special selection shifts old age from the margin to the very center. “Old Man Who Can” presents stories on maturity and its different dimensions: romantic, funny, melancholic and rebellious. The protagonists approach life with humor, respectable bravery and vitality. Sometimes despite difficulties and falls they manage to convince us that the fall of one’s life is full of color, while most of the palette is warm.
Dziadek
Poland 2017. Documentary. 17‘. Director: Andrzej Święch
Na językach
Poland 2017. Animation. 4‘. Director: Karolina Borgiasz
Soury
France 2016. Fiction. 20‘. Director: Christophe Switzer
True Blue
Greece 2016. Dokument. 29‘. Director: Haris Raftogiannis
11 Life Lessons From an Awesome Old Dyke
USA 2015. Documentary. 9‘. Director: Allison Khoury
Short Waves Festiwal: Hot Shorts
To najgorętszy zestaw Short Film Festival 2018! Filmy, w których bohaterowie nie tylko odkrywają swoją seksualność i poznają swoje ciało, ale także starają się zrozumieć, czym staje się seks w kontaktach międzyludzkich i jak wpływa na ich tożsamość. Selekcja filmowa opowiada o silnej, czasem brutalnej namiętności, pierwszych próbach flirtu czy obsesyjnym zauroczeniu. Różne obrazy doświadczeń seksualnych bohaterów, mniej lub bardziej intensywne, wypełnią salę kinową przyjemną atmosferą zmysłowości.
Klimat i Wanilia
Poland 2016. Documentary. 16‘. Director: Bogna Kowalczyk
Juliette
Belgium 2016. Animation. 7‘. Director: Lora D’Addazio
Night of Ponchongas
Spain 2013. Fiction. 15‘. Director: Roberto Bueso
Nymphet
Belgium 2016. Ficiton. 12‘. Director: Laura Hermanides
La Nuit Je Danse Avec La Mort (Night I Dance With Death)
France 2017. Animation. 6‘. Director: Vincent Gibaud
Funemployed
UK 2016. Fiction. 13‘. Director: Sophie Ansell, Annie Jenkins
Le banquet de la concubine (Banquet of the Concubine)
China 2012. Animation. 12‘. Director: Hefang Wei
Klimat i Wanilia
Poland 2016. Documentary. 16‘. Director: Bogna Kowalczyk
Juliette
Belgium 2016. Animation. 7‘. Director: Lora D’Addazio
Night of Ponchongas
Spain 2013. Fiction. 15‘. Director: Roberto Bueso
Nymphet
Belgium 2016. Ficiton. 12‘. Director: Laura Hermanides
La Nuit Je Danse Avec La Mort (Night I Dance With Death)
France 2017. Animation. 6‘. Director: Vincent Gibaud
Funemployed
UK 2016. Fiction. 13‘. Director: Sophie Ansell, Annie Jenkins
Le banquet de la concubine (Banquet of the Concubine)
China 2012. Animation. 12‘. Director: Hefang Wei
Short Waves Showcase: Konkurs Polski
Short Waves Showcase: Konkurs Polski
Short Waves Showcase to wiosenna odsłona Short Waves Festival- druga edycja przeglądu kina krótkometrażowego w Poznaniu, który koncentruje się na starannie wyselekcjonowanych programach i międzynarodowych współpracach. To miejsce spotkania odważnych historii, świeżych perspektyw i kina, które w kilkanaście minut potrafi powiedzieć więcej niż pełnometrażowy film. To przestrzeń dialogu między twórcami a publicznością z całego świata.
Konkurs Polski podczas drugiej edycji Short Waves Showcase to kuratorowany przez Julię Sempołowicz pokaz pięciu wyrazistych polskich filmów krótkometrażowych, które w ostatnim roku zaznaczyły swoją obecność na najważniejszych krajowych festiwalach. W programie znalazły się tytuły docenione m.in. podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, Koszalińskiego Festiwalu Debiutów Filmowych Młodzi i Film oraz Krakowskiego Festiwalu Filmowego.
To starannie skomponowana selekcja twórczyń i twórców młodego i średniego pokolenia, którzy z odwagą formalną i emocjonalną precyzją przyglądają się najmniejszej, a zarazem fundamentalnej komórce społecznej, rodzinie. Program obejmuje szerokie spektrum gatunkowe: animację, fabułę, dokument, a nawet formę teledysku.
Tegoroczny Konkurs Polski nie jest jedynie przeglądem docenionych tytułów – to próba uchwycenia współczesnego obrazu rodziny w polskim kinie krótkometrażowym. Rodziny jako przestrzeni pierwszych doświadczeń miłości i przemocy, wsparcia i kontroli, wolności i ograniczeń. Twórczynie i twórcy pokazują, że choć zmieniają się języki filmowe i estetyki, pytania o bliskość, dziedziczenie emocji i możliwość porozumienia pozostają niezmiennie aktualne.
Konkurs Polski ma charakter konkursu z głosowaniem publiczności – to widzki i widzowie zdecydują, który z filmów najpełniej rezonuje z ich doświadczeniem i emocjami.
W programie:
Basen albo śmierć złotej rybki
reż. Daria Kopiec | Animacja | Polska | 2025 | 14’
Animowana opowieść o relacji matki i córki naznaczonej niewyrażonym gniewem i tłumionym buntem. W symbolicznej przemianie w złotą rybkę bohaterka mierzy się z doświadczeniami z dzieciństwa i rozpoczyna proces akceptacji oraz wybaczenia sobie.
Zatańcz ze mną, tato
reż. Małgorzata Goździk | Dokument | Polska | 2025 | 28’
Osobisty dokument o próbie odbudowania relacji z ojcem. Reżyserka podejmuje wysiłek rozmowy z zamkniętym w sobie, zdystansowanym rodzicem, szukając przestrzeni porozumienia i bliskości.
DJ Element x Krystyna Prońko x Kuba Knap x Ryfa Ri – Niewypowiedziane Światy
reż. Michał Korzewski | Teledysk | Polska | 2025 | 5’
Muzyczna forma łącząca różne pokolenia artystów. Teledysk eksploruje napięcie między tym, co wyrażone, a tym, co pozostaje przemilczane, budując intensywną, audiowizualną narrację o emocjach i pamięci.
LUDZIE I RZECZY
reż. Damian Kosowski | Fabuła | Polska | 2025 | 21’
Olena przyjeżdża z córką, by odebrać wyniki badań DNA potwierdzające śmierć męża zaginionego podczas wojny. Konfrontacja z rzeczywistością zmusza ją do wyboru między pamięcią o przeszłości a próbą budowania nowego życia.
"Dzisiaj się wszyscy ukryjemy:"
reż. Iwo Kondefer | Fabuła, animacja | Polska | 2025 | 23’
Dziesięcioletnia Daga obserwuje rozpad swojej rodziny w cieniu medialnych zapowiedzi katastrof i anomalii pogodowych. Gdy ojciec wyprowadza się od pogrążonej w depresji matki, dziewczynka interpretuje prywatny kryzys w kategoriach końca świata, wierząc, że tylko wydarzenie o apokaliptycznej skali mogłoby przywrócić dawny porządek. Film łączy fabułę z animacją i wykorzystuje konwencję kina postapokaliptycznego, by opowiedzieć o utracie bezpieczeństwa i nieodwracalnym końcu dzieciństwa.
Short Waves Showcase to wiosenna odsłona Short Waves Festival- druga edycja przeglądu kina krótkometrażowego w Poznaniu, który koncentruje się na starannie wyselekcjonowanych programach i międzynarodowych współpracach. To miejsce spotkania odważnych historii, świeżych perspektyw i kina, które w kilkanaście minut potrafi powiedzieć więcej niż pełnometrażowy film. To przestrzeń dialogu między twórcami a publicznością z całego świata.
Konkurs Polski podczas drugiej edycji Short Waves Showcase to kuratorowany przez Julię Sempołowicz pokaz pięciu wyrazistych polskich filmów krótkometrażowych, które w ostatnim roku zaznaczyły swoją obecność na najważniejszych krajowych festiwalach. W programie znalazły się tytuły docenione m.in. podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, Koszalińskiego Festiwalu Debiutów Filmowych Młodzi i Film oraz Krakowskiego Festiwalu Filmowego.
To starannie skomponowana selekcja twórczyń i twórców młodego i średniego pokolenia, którzy z odwagą formalną i emocjonalną precyzją przyglądają się najmniejszej, a zarazem fundamentalnej komórce społecznej, rodzinie. Program obejmuje szerokie spektrum gatunkowe: animację, fabułę, dokument, a nawet formę teledysku.
Tegoroczny Konkurs Polski nie jest jedynie przeglądem docenionych tytułów – to próba uchwycenia współczesnego obrazu rodziny w polskim kinie krótkometrażowym. Rodziny jako przestrzeni pierwszych doświadczeń miłości i przemocy, wsparcia i kontroli, wolności i ograniczeń. Twórczynie i twórcy pokazują, że choć zmieniają się języki filmowe i estetyki, pytania o bliskość, dziedziczenie emocji i możliwość porozumienia pozostają niezmiennie aktualne.
Konkurs Polski ma charakter konkursu z głosowaniem publiczności – to widzki i widzowie zdecydują, który z filmów najpełniej rezonuje z ich doświadczeniem i emocjami.
W programie:
Basen albo śmierć złotej rybki
reż. Daria Kopiec | Animacja | Polska | 2025 | 14’
Animowana opowieść o relacji matki i córki naznaczonej niewyrażonym gniewem i tłumionym buntem. W symbolicznej przemianie w złotą rybkę bohaterka mierzy się z doświadczeniami z dzieciństwa i rozpoczyna proces akceptacji oraz wybaczenia sobie.
Zatańcz ze mną, tato
reż. Małgorzata Goździk | Dokument | Polska | 2025 | 28’
Osobisty dokument o próbie odbudowania relacji z ojcem. Reżyserka podejmuje wysiłek rozmowy z zamkniętym w sobie, zdystansowanym rodzicem, szukając przestrzeni porozumienia i bliskości.
DJ Element x Krystyna Prońko x Kuba Knap x Ryfa Ri – Niewypowiedziane Światy
reż. Michał Korzewski | Teledysk | Polska | 2025 | 5’
Muzyczna forma łącząca różne pokolenia artystów. Teledysk eksploruje napięcie między tym, co wyrażone, a tym, co pozostaje przemilczane, budując intensywną, audiowizualną narrację o emocjach i pamięci.
LUDZIE I RZECZY
reż. Damian Kosowski | Fabuła | Polska | 2025 | 21’
Olena przyjeżdża z córką, by odebrać wyniki badań DNA potwierdzające śmierć męża zaginionego podczas wojny. Konfrontacja z rzeczywistością zmusza ją do wyboru między pamięcią o przeszłości a próbą budowania nowego życia.
"Dzisiaj się wszyscy ukryjemy:"
reż. Iwo Kondefer | Fabuła, animacja | Polska | 2025 | 23’
Dziesięcioletnia Daga obserwuje rozpad swojej rodziny w cieniu medialnych zapowiedzi katastrof i anomalii pogodowych. Gdy ojciec wyprowadza się od pogrążonej w depresji matki, dziewczynka interpretuje prywatny kryzys w kategoriach końca świata, wierząc, że tylko wydarzenie o apokaliptycznej skali mogłoby przywrócić dawny porządek. Film łączy fabułę z animacją i wykorzystuje konwencję kina postapokaliptycznego, by opowiedzieć o utracie bezpieczeństwa i nieodwracalnym końcu dzieciństwa.
Short Waves: FRIDAY NIGHT SHORTS
Friday Night Shorts powraca! Zapraszamy na imprezowo-komediowy zestaw idealny na rozgrzewkę przed festiwalowym weekendem. Tym razem w programie m.in. nastoletnie chuliganki, nawiedzone randki, szybka kariera w Internecie i marzenie o byciu galaretką.
O staranną selekcję najświeższych brytyjskich filmów oraz oprawę muzyczną pokazu zadba dyrektor London Short Film Festival - Philip Ilson. T.G.I.F.!
Czas trwania: 79’
Bilety: 12 pln
Język: PL + ENG
Knock Down Ginger
UK 2016. Fiction. 10’. Direction: Cleo Samoles Little
Dreamlands
UK 2016. Fiction. 14’. Direction: Sara Dunlop
Imaginary love
UK 2016. Fiction. 4’. Direction: Tash Tung
Macarena
UK 2016. Fiction. 10’. Direction: Alnoor Dewshi
Rubber Guillotine
UK 2016. Fiction. 2’. Direction: Bryan M. Ferguson
Mother
UK 2016. Fiction. 22’. Direction: Leo Leigh
Ghosted
UK 2016. Fiction. 10’. Direction: Neville Pierce
Klementhro
UK 2016. Animation. 4’. Direction: Sue Dunham
Kill it 4 the kids
UK 2016. Animation. 3’. Direction: Chris Ullens
O staranną selekcję najświeższych brytyjskich filmów oraz oprawę muzyczną pokazu zadba dyrektor London Short Film Festival - Philip Ilson. T.G.I.F.!
Czas trwania: 79’
Bilety: 12 pln
Język: PL + ENG
Knock Down Ginger
UK 2016. Fiction. 10’. Direction: Cleo Samoles Little
Dreamlands
UK 2016. Fiction. 14’. Direction: Sara Dunlop
Imaginary love
UK 2016. Fiction. 4’. Direction: Tash Tung
Macarena
UK 2016. Fiction. 10’. Direction: Alnoor Dewshi
Rubber Guillotine
UK 2016. Fiction. 2’. Direction: Bryan M. Ferguson
Mother
UK 2016. Fiction. 22’. Direction: Leo Leigh
Ghosted
UK 2016. Fiction. 10’. Direction: Neville Pierce
Klementhro
UK 2016. Animation. 4’. Direction: Sue Dunham
Kill it 4 the kids
UK 2016. Animation. 3’. Direction: Chris Ullens
Short Waves: HOT SHORTS
Najgorętszy zestaw filmów Short Waves Festival. Hot Shorts to nie tylko filmy o seksie w większym lub mniejszym mieście. To również historie o miłości, pożądaniu i pragnieniach, których realizacja nie zawsze kończy się tak, jakbyśmy chcieli. Filmowa selekcja uświadomi, jak umownymi schematami posługujemy się opisując własną seksualność i ile jeszcze musimy się nauczyć, żeby otwarcie mówić o swoich potrzebach. W programie m.in. gorące mamuśki, krępujące rozmowy o ptaszkach
i pszczółkach oraz krótka historia łechtaczki.
Czas trwania: 85’
Bilety: 12 pln
Język: PL + ENG
Le Clitoris
Canada 2016. Animation. 3’. Direction: Lori Malépart-Traversy
Moms on fire
Poland, Sweden 2016. Animation. 12’. Direction: Joanna Rytel
Take With Water
USA 2015. Fiction. 10’. Direction: Tara O'Sullivan
Round Numbers
Columbia 2015. Fiction. 14’. Direction: Rafael Martínez Moreno
The Talk: true stories of birds and bees
Canada 2016. Animation/documentary. 9’. Direction: Alain Delannoy
Moby
Switzerland 2016. Fiction. 7’. Direction: Sebastian Henn
i pszczółkach oraz krótka historia łechtaczki.
Czas trwania: 85’
Bilety: 12 pln
Język: PL + ENG
Le Clitoris
Canada 2016. Animation. 3’. Direction: Lori Malépart-Traversy
Moms on fire
Poland, Sweden 2016. Animation. 12’. Direction: Joanna Rytel
Take With Water
USA 2015. Fiction. 10’. Direction: Tara O'Sullivan
Round Numbers
Columbia 2015. Fiction. 14’. Direction: Rafael Martínez Moreno
The Talk: true stories of birds and bees
Canada 2016. Animation/documentary. 9’. Direction: Alain Delannoy
Moby
Switzerland 2016. Fiction. 7’. Direction: Sebastian Henn
Sierpniowe niebo. 63 dni chwały
Pracownicy budowy znajdują w ruinach przedwojennej kamienicy ludzkie szczątki i pamiętnik z czasów Powstania Warszawskiego. Ukrywający się w piwnicy profesor opisał w nim pierwsze dni dramatycznej walki o Warszawę. 5 sierpnia 1944 roku młodziutka sanitariuszka Basia przeżywała pierwszą miłość do żołnierza AK – Staszka. Tego dnia młodzi warszawiacy z entuzjazmem budowali barykady, aby w chwilę później stanąć do nierównej walki ze świetnie uzbrojonymi mordercami z Waffen SS Dirlewanger.
Siostra twojej siostry
Iris i Hanna to siostry. Jack jest
najlepszym przyjacielem Iris. Ta trójka niespodziewanie spędzi razem
kilka dni w domku na odludziu. Kto kogo kocha? Kto coś udaje? Kto kim
manipuluje? I kto chce się z kim przespać
Sklep dla samobójców
Wszystko jest straszne i groźne – czasy, miasto, ludzie. W tej sytuacji oazą spokoju, w której można odnaleźć szczęście, jest Sklep Samobójcy. Jego właściciele, rodzina Tuvache, oferuje szeroki asortyment tego, co jest potrzebne, aby przedwczesnie zakończyć swoje życie. Wszystko toczy się idealnie, aż do chwili, gdy Lucréce Tuvache powija trzecie dziecko – syna – Alana. Dziecko jest nadzwyczaj radosne i uśmiechnięte. Wnosząc szczęście do mrocznego, pełnego pesymizmu świata zaczyna rozsadzać go od wewnątrz. Tak świetnie prosperujący dotychczas rodzinny biznes podupada. Wydaje się, że walka małego Dawida optymisty stojącego twarzą w twarz z groźnym Goliatem skazana jest na przegraną. Jednak Alanowi uda się przepędzić czarne chmury... Sklep samobójcy mimo poważnego tematu jest bardzo lekki dzięki temu, że Leconte nadał mu formę musicalu; widzowi dostarcza równocześnie smutek i radość.
Skyfall
Po ataku na siedzibę MI6, M zostaje zmuszona do przeniesienia działalności do podziemnego centrum. Jej każdy krok śledzi nowy przewodniczący Komitetu Wywiadu i Bezpieczeństwa, Mallory. M może zaufać tylko Bondowi. Bez względu na konsekwencje, 007 będzie musiał wytropić i zniszczyć zagadkowego przeciwnika. Z pomocą agentki Eve Bond podąża tropem tajemniczego i bezwzględnego Raoula Silvy. Z czasem zaczyna odkrywać motywy jego działań.
Smak życia 3
Xavier, Wendy, Martine, Isabelle i William po raz pierwszy spotkali się w Barcelonie. Dziś mają po 40 lat i choć wiele od tamtego czasu się wydarzyło, ich losy są wciąż pogmatwane. Xavier ma dwójkę dzieci; by być blisko nich, przeprowadza się do Nowego Jorku.
Sokół Maltański
Sokół maltański (The Maltese Falcon) – amerykański film fabularny z 1941 roku z Humphreyem Bogartem i Mary Astor w rolach głównych. Film jest debiutanckim dziełem reżysera Johna Hustona, który jest także autorem scenariusza, napisanego na podstawie powieści Dashiella Hammetta o tym samym tytule.
Sokół maltański bywa określany mianem „najlepszego filmu detektywistycznego, jaki nakręcono”. Film zdobył trzy nominacje do Oscara (w kategoriach: najlepsze zdjęcia, aktor w roli drugoplanowej i scenariusz adaptowany). Należy do klasyki gatunku filmu czarnego (film noir).
W biurze Samuela Spade'a i jego wspólnika Archera, prywatnych detektywów z San Francisco, zjawia się klientka i zleca im rozwiązanie banalnej, jak się wydaje, sprawy. Śledztwo prowadzi Archer i już pierwszej nocy zostaje zamordowany. Spade, pragnący wyjaśnić okoliczności śmierci współpracownika, bierze udział w niebezpiecznej grze, której reguł długo nie rozumie. Wokół niego pojawia się wiele dziwnych postaci, które łączy tylko jedno: obsesja zdobycia złotej statuetki, legendarnego sokoła maltańskiego.
Sam Spade, wiecznie zmęczony szary człowiek, cyniczny idealista w kapeluszu i płaszczu, z nieodłącznym papierosem w ustach, stał się pierwowzorem wielu innych bohaterów filmowych, jak i literackich.
Sokół maltański bywa określany mianem „najlepszego filmu detektywistycznego, jaki nakręcono”. Film zdobył trzy nominacje do Oscara (w kategoriach: najlepsze zdjęcia, aktor w roli drugoplanowej i scenariusz adaptowany). Należy do klasyki gatunku filmu czarnego (film noir).
W biurze Samuela Spade'a i jego wspólnika Archera, prywatnych detektywów z San Francisco, zjawia się klientka i zleca im rozwiązanie banalnej, jak się wydaje, sprawy. Śledztwo prowadzi Archer i już pierwszej nocy zostaje zamordowany. Spade, pragnący wyjaśnić okoliczności śmierci współpracownika, bierze udział w niebezpiecznej grze, której reguł długo nie rozumie. Wokół niego pojawia się wiele dziwnych postaci, które łączy tylko jedno: obsesja zdobycia złotej statuetki, legendarnego sokoła maltańskiego.
Sam Spade, wiecznie zmęczony szary człowiek, cyniczny idealista w kapeluszu i płaszczu, z nieodłącznym papierosem w ustach, stał się pierwowzorem wielu innych bohaterów filmowych, jak i literackich.
Spotkania z podróżnikami: Z KOTEM FRYDERYKIEM ROWEREM PRZEZ EUROPĘ - OLA MAE
W piątek straciła pracę, w niedzielę spakowała swoje walizki, a w ciągu następnych dwóch tygodni prestiżową pracę w Londynie, zamieniła na pełny etat na rowerze. Latem 2020 roku Ola wyruszyła w podróż po Europie z nadzieją, że dowie się czegoś o sobie i otaczającym ją świecie. Bez doświadczenia, treningu i choćby bladego pojęcia o tym, co może ją spotkać, na progu domu zostawiła zapłakaną mamę i podążyła za intuicją.
Podczas 13 miesięcy spędzonych w drodze przemierzyła 15 tys. km a z południa Włoch, przywiozła najcenniejszą pamiątkę z wyprawy – kota Fryderyka, który towarzyszył jej podczas ostatniego miesiąca w podróży.
Za swoją opowieść, Ola Mae otrzymała nagrodę dziennikarzy i publiczności na Festiwalu Kolosy w Gdyni. Ola Mae to artystka z wieloma pasjami, która ukończyła studia fotograficzne na uczelni Columbia College Chicago w Stanach Zjednoczonych. W środku pandemii pracę w Londynie, zamieniła na pełny etat na rowerze. W ciągu 13 miesięcy pokonała 15 tys km, odwiedzając 12 europejskich krajów.
Jest laureatką Nagrody Dziennikarzy oraz Publiczności na Festiwau Kolosy, ale co ważniejsze uważana jest za nieoficjalną rekordzistką w konkursie na obranie i zjedzenie największej ilości bananów w ciągu jednej minuty (jury nie uznaje jej wyniku, ponieważ jedynym światkiem zdarzenia pozostaje kot Fryderyk).
Podczas 13 miesięcy spędzonych w drodze przemierzyła 15 tys. km a z południa Włoch, przywiozła najcenniejszą pamiątkę z wyprawy – kota Fryderyka, który towarzyszył jej podczas ostatniego miesiąca w podróży.
Za swoją opowieść, Ola Mae otrzymała nagrodę dziennikarzy i publiczności na Festiwalu Kolosy w Gdyni. Ola Mae to artystka z wieloma pasjami, która ukończyła studia fotograficzne na uczelni Columbia College Chicago w Stanach Zjednoczonych. W środku pandemii pracę w Londynie, zamieniła na pełny etat na rowerze. W ciągu 13 miesięcy pokonała 15 tys km, odwiedzając 12 europejskich krajów.
Jest laureatką Nagrody Dziennikarzy oraz Publiczności na Festiwau Kolosy, ale co ważniejsze uważana jest za nieoficjalną rekordzistką w konkursie na obranie i zjedzenie największej ilości bananów w ciągu jednej minuty (jury nie uznaje jej wyniku, ponieważ jedynym światkiem zdarzenia pozostaje kot Fryderyk).
Spotkania z podróżnikami - Bieszczady. Niekończąca się podróż - Urszula Wałachowska
A może by tak wszystko rzucić i wyjechać w Bieszczady?
Brzmi pięknie, ale co mają zrobić osoby, które już tam mieszkają? Wilki, niedźwiedzie – a może już WIELKA KOMERCJA? Jak żyje się na polskim dzikim „wschodzie” – opowie nam Ulek.
Łatwo opowiedzieć o podróży egzotycznej, o dzikim kraju, do którego niewiele osób dociera. A jak opowiedzieć o miejscu, który jest Twoim domem? Bieszczady to wciąż legendarne miejsce miejsce pełne dzikości, zacofania… mieszkać tutaj to nir lada wyzwanie dla wielu. Jak sobie poradzić bez prądu, wif-fi czy lokalnego transportu? Jak żyje się w miejscu, gdzie czas płynie wolniej, a nasz rytm wyznacza przyroda? Można zwiedzać, podróżować, ale najprawdziwsze historie i relacje zawsze opowiedzą „miejscowi”. Dlatego uważam, że jestem idealną osobą, by opowiedzieć o naszym niewielkim skrawku „zielonego nieba” jakim są Bieszczady. Bo kto to lepiej zrobi, niż osoba mieszkająca tam od urodzenia?
Mam przewagę wśród podróżników…. Oni odwiedzają Bieszczady. Odhaczają komercyjne i znane miejsca. Opisują, tworzą relację, ale wciąż są tutaj tylko gośćmi. Ja mieszkam tutaj na co dzień. Znam Bieszczady od podszewki, mierzę się z tymi samymi trudnościami co zwykły człowiek. Praca jako przewodnik pozwala mi zgłębić historię tego miejsca, pozwala poznać Bieszczady „z innej strony”. Natomiast spotkania z turystami sprawiają, że tylko umacniam się w przekonaniu, że BIESZCZADY TO MÓJ DOM.
Urszula Wałachowska – podróżnika, przewodnik górski i autorka bloga Ulek w Podróży. Pół dziennikarz – pół geograf – lub jak kto woli „dziewczyna z warkoczami”. Od urodzenia mieszkająca w Bieszczadach, gdzie swoją pracę połączyła z pasją.
W Bieszczadach chodzi po górach, biega po lasach, morsuje przez całą zimę, a wieczorami maluje anioły na kubkach i koszulkach. Każdą wolną chwilę spędza na podróżach. Nie tylko tych dalszych po Europie, Azji, Afryce czy Ameryce Środkowej ale i tych bliskich… po Polsce i Bieszczadach. Ciągle w drodze – to stwierdzenie doskonale opisuje Ulka w Podróży. Jak sama mówi: „ kocham podróżować, niespokojna dusza podróżnika budzi się ze mną każdego dnia. Jedno jednak wiem, choć odwiedziłam wiele punktów ma mapie świata, to nie wyobrażam sobie lepszego miejsca do mieszkania niż Bieszczady”.
Jak to ktoś kiedyś powiedział: Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej.
Brzmi pięknie, ale co mają zrobić osoby, które już tam mieszkają? Wilki, niedźwiedzie – a może już WIELKA KOMERCJA? Jak żyje się na polskim dzikim „wschodzie” – opowie nam Ulek.
Łatwo opowiedzieć o podróży egzotycznej, o dzikim kraju, do którego niewiele osób dociera. A jak opowiedzieć o miejscu, który jest Twoim domem? Bieszczady to wciąż legendarne miejsce miejsce pełne dzikości, zacofania… mieszkać tutaj to nir lada wyzwanie dla wielu. Jak sobie poradzić bez prądu, wif-fi czy lokalnego transportu? Jak żyje się w miejscu, gdzie czas płynie wolniej, a nasz rytm wyznacza przyroda? Można zwiedzać, podróżować, ale najprawdziwsze historie i relacje zawsze opowiedzą „miejscowi”. Dlatego uważam, że jestem idealną osobą, by opowiedzieć o naszym niewielkim skrawku „zielonego nieba” jakim są Bieszczady. Bo kto to lepiej zrobi, niż osoba mieszkająca tam od urodzenia?
Mam przewagę wśród podróżników…. Oni odwiedzają Bieszczady. Odhaczają komercyjne i znane miejsca. Opisują, tworzą relację, ale wciąż są tutaj tylko gośćmi. Ja mieszkam tutaj na co dzień. Znam Bieszczady od podszewki, mierzę się z tymi samymi trudnościami co zwykły człowiek. Praca jako przewodnik pozwala mi zgłębić historię tego miejsca, pozwala poznać Bieszczady „z innej strony”. Natomiast spotkania z turystami sprawiają, że tylko umacniam się w przekonaniu, że BIESZCZADY TO MÓJ DOM.
Urszula Wałachowska – podróżnika, przewodnik górski i autorka bloga Ulek w Podróży. Pół dziennikarz – pół geograf – lub jak kto woli „dziewczyna z warkoczami”. Od urodzenia mieszkająca w Bieszczadach, gdzie swoją pracę połączyła z pasją.
W Bieszczadach chodzi po górach, biega po lasach, morsuje przez całą zimę, a wieczorami maluje anioły na kubkach i koszulkach. Każdą wolną chwilę spędza na podróżach. Nie tylko tych dalszych po Europie, Azji, Afryce czy Ameryce Środkowej ale i tych bliskich… po Polsce i Bieszczadach. Ciągle w drodze – to stwierdzenie doskonale opisuje Ulka w Podróży. Jak sama mówi: „ kocham podróżować, niespokojna dusza podróżnika budzi się ze mną każdego dnia. Jedno jednak wiem, choć odwiedziłam wiele punktów ma mapie świata, to nie wyobrażam sobie lepszego miejsca do mieszkania niż Bieszczady”.
Jak to ktoś kiedyś powiedział: Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej.
Spotkania z podróżnikami - INDIE. ROK W BOMBAJU Olga Mytnik
Zamiast mówić o miejscach, które się odwiedza na chwilę i o ludziach, których się tylko na moment spotyka, chcę opowiedzieć o białasce, która przez rok próbuje wydeptać swoje ścieżki w 20-milionowej indyjskiej metropolii i wtopić się jakoś w indyjski tłum.
To zresztą pewnie też już było, ale ja opowiem także:
1. O Zoroastrianach czyli Parsach. Bardzo ciekawej (i kontrowersyjnej w społecznym odbiorze) grupie etnicznej i religijnej mieszkającej w Bombaju. Pracowałam dla nich.
2. O tym, jak to jest być nauczycielem fortepianu w indyjskiej szkole dla bogaczy. Czy tamtejsze bachory są rozwydrzone, a rodzicie roszczeniowi?
3. O Rohanie, Meherzadzie, Prashancie – czyli moich absztyfikantach z Tindera, o tym, czym się różni randka indyjska od polskiej i dlaczego odrzuciłam jedne oświadczyny.
4. O indyjskim święcie Ganeśćaturthi, nieco mniej znanym w Polsce niż Holi czy Diwali, a równie interesującym i niezwykle spektakularnym.
5. A także o tym jak to jest mieć szefową Hinduskę, jak wyglądała gejowska impreza w kraju, w którym w tym czasie homoseksualizm był karany, ile kosztuje wynajem mieszkania na Breach Candy, dlaczego zakochałam się w sklepie Anokhi, czym różnią się zajęcia jogi w Bombaju, od zajęć jogi w Krakowie, jak od środka wyglądają elitarne kolonialne kluby dla bogaczy, a jak wygląda standardowa procedura bankowa, co należy wiedzieć o indyjskich pociągach…
6. Wreszcie – w skrócie – o dwumiesięcznym wyjeździe do Ladakhu po zakończeniu mojego kontraktu, który – rzecz jasna – obfitował w piękne spotkania i krajobrazy, a zakończył się pobytem w szpitalu w Zanskarze.
BIO:
Z zawodu pianistka, z wykształcenia dziennikarka, z zamiłowania powsinoga. Granie i pisanie również miłuje, ale z podróżami ma największą chemię.
Zaczęło się od kontraktu na amerykańskim wycieczkowcu, kursującym między Nowym Orleanem a Meksykiem a potem już poszło: Chiny, Portugalia, Uzbekistan, Gruzja, Armenia, Kirgistan, Karaiby, Stany Zjednoczone, Nepal aż w końcu, w 2016 Indie, w których spędziła rok, i do których wracała jeszcze potem 3 razy.
Lubi: spać w namiocie w dziwnych miejscach, rozmawiać z lokalsami nawet jeśli nie zna języka, jeździć stopem i włóczyć się w dziczy, najchętniej w górach.
Nie lubi: flaczków.
To zresztą pewnie też już było, ale ja opowiem także:
1. O Zoroastrianach czyli Parsach. Bardzo ciekawej (i kontrowersyjnej w społecznym odbiorze) grupie etnicznej i religijnej mieszkającej w Bombaju. Pracowałam dla nich.
2. O tym, jak to jest być nauczycielem fortepianu w indyjskiej szkole dla bogaczy. Czy tamtejsze bachory są rozwydrzone, a rodzicie roszczeniowi?
3. O Rohanie, Meherzadzie, Prashancie – czyli moich absztyfikantach z Tindera, o tym, czym się różni randka indyjska od polskiej i dlaczego odrzuciłam jedne oświadczyny.
4. O indyjskim święcie Ganeśćaturthi, nieco mniej znanym w Polsce niż Holi czy Diwali, a równie interesującym i niezwykle spektakularnym.
5. A także o tym jak to jest mieć szefową Hinduskę, jak wyglądała gejowska impreza w kraju, w którym w tym czasie homoseksualizm był karany, ile kosztuje wynajem mieszkania na Breach Candy, dlaczego zakochałam się w sklepie Anokhi, czym różnią się zajęcia jogi w Bombaju, od zajęć jogi w Krakowie, jak od środka wyglądają elitarne kolonialne kluby dla bogaczy, a jak wygląda standardowa procedura bankowa, co należy wiedzieć o indyjskich pociągach…
6. Wreszcie – w skrócie – o dwumiesięcznym wyjeździe do Ladakhu po zakończeniu mojego kontraktu, który – rzecz jasna – obfitował w piękne spotkania i krajobrazy, a zakończył się pobytem w szpitalu w Zanskarze.
BIO:
Z zawodu pianistka, z wykształcenia dziennikarka, z zamiłowania powsinoga. Granie i pisanie również miłuje, ale z podróżami ma największą chemię.
Zaczęło się od kontraktu na amerykańskim wycieczkowcu, kursującym między Nowym Orleanem a Meksykiem a potem już poszło: Chiny, Portugalia, Uzbekistan, Gruzja, Armenia, Kirgistan, Karaiby, Stany Zjednoczone, Nepal aż w końcu, w 2016 Indie, w których spędziła rok, i do których wracała jeszcze potem 3 razy.
Lubi: spać w namiocie w dziwnych miejscach, rozmawiać z lokalsami nawet jeśli nie zna języka, jeździć stopem i włóczyć się w dziczy, najchętniej w górach.
Nie lubi: flaczków.
Spotkania z podróżnikami | WŚRÓD LODOWYCH OLBRZYMÓW. PIK LENINA I CHAN TENGRI - Łukasz Supergan
Pik Lenina i Chan Tengri to dwa szczyty z trofeum Śnieżnej Pantery, najwyższych gór dawnego ZSRR. Obie leżą w Kirgistanie. Pik Lenina (7134 m) to najpopularniejszy, choć nie najniższy siedmiotysięcznik, obiekt aspiracji wielu alpinistów i pierwsze miejsce, na którym próbują oni przekroczyć tę wysokość. Leżący na drugim końcu kraju Chan Tengri (7010 m), choć niższy, przedstawia znacznie wyższe trudności. W lipcu i sierpniu 2021 roku Łukasz Supergan postanowił stanąć na obu. Jak potoczyła się ta wyprawa? Ta relacja będzie też praktycznym przewodnikiem dla tych, którzy myślą o przekroczeniu bariery 7 tysięcy metrów. W jej trakcie dowiecie się nie tylko jak wygląda kilka tygodni życia bazach wysokogórskich pod szczytami, ale także co potrzebne jest do realizacji takiego wejścia, jakie przygotowanie i wiedza są konieczne. Po próbie w 2021 roku, kolejnego lata Łukasz wrócił w Tien-Szan i 8 sierpnia 2022 stanął na szczycie Chan Tengri.
Łukasz Supergan – alpinista, organizator wypraw długodystansowych, autor, fotograf. Ma na koncie trawers Grenlandii, zimowy trawers Islandii, ukończył pierwsze w historii samotne przejście Karpat, jako pierwszy przeszedł 2300 km przez irańskie góry Zagros. Wspiął się na Pik Lenina, Chan Tengri i Baruntse. Autor 4 książek.
Łukasz Supergan – alpinista, organizator wypraw długodystansowych, autor, fotograf. Ma na koncie trawers Grenlandii, zimowy trawers Islandii, ukończył pierwsze w historii samotne przejście Karpat, jako pierwszy przeszedł 2300 km przez irańskie góry Zagros. Wspiął się na Pik Lenina, Chan Tengri i Baruntse. Autor 4 książek.
Spotkania z podróżnikami | Zuzanna Wójcińska | Amazonia - moja droga do serca selwy
Amazonia nazywana jest zielonymi płucami Ziemi.
Jednym kojarzy się z przygodami i eksploracją, innym z ekologami walczącymi z wycinką drzew. Mnie urzekła od pierwszego momentu, kiedy trafiłam tam w marcu 2022 roku – bliskością natury i prostotą życia.
Dlatego postanowiłam odłożyć na półkę moje dotychczasowe życie w Polsce i pomieszkać przez kilka miesięcy w peruwiańskiej selwie.
Podczas prezentacji opowiem o tym, jak się żyje w społeczności złożonej z ludzi wielu narodowości w samym środku lasu deszczowego. O wyzwaniach i radościach codzienności, o nowych umiejętnościach, jakie można zdobyć, a które pomagają przetrwać w dżungli, a czasem po prostu uprzyjemniają życie w niej, a także o moich kontaktach z jedną z lokalnych grup etnicznych – Shipibo – strażnikami medycyny roślinnej Amazonii.
Zuzanna Wójcińska – z wykształcenia jestem psycholożką, z pasji – podróżniczka.
Inne kultury interesowały mnie od kiedy byłam nastolatka, dlatego kiedy tylko miałam możliwość, starałam się ruszać w podróż i poznawać ludzi mieszkających w odległych zakątkach globu, przyglądać się ich zwyczajom i tradycjom.
Doświadczenie zawodowe zdobywała, współpracując z wieloma organizacjami pozarządowymi, m.in. Fundacją „Ocalenie”, Polską Akcją Humanitarną czy Fundacją Refugee.pl. Od 2019 roku związana jest z Fundacją Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej, realizując projekty pomocy rozwojowej na Bliskim Wschodzie i w Kenii.
Jednym kojarzy się z przygodami i eksploracją, innym z ekologami walczącymi z wycinką drzew. Mnie urzekła od pierwszego momentu, kiedy trafiłam tam w marcu 2022 roku – bliskością natury i prostotą życia.
Dlatego postanowiłam odłożyć na półkę moje dotychczasowe życie w Polsce i pomieszkać przez kilka miesięcy w peruwiańskiej selwie.
Podczas prezentacji opowiem o tym, jak się żyje w społeczności złożonej z ludzi wielu narodowości w samym środku lasu deszczowego. O wyzwaniach i radościach codzienności, o nowych umiejętnościach, jakie można zdobyć, a które pomagają przetrwać w dżungli, a czasem po prostu uprzyjemniają życie w niej, a także o moich kontaktach z jedną z lokalnych grup etnicznych – Shipibo – strażnikami medycyny roślinnej Amazonii.
Zuzanna Wójcińska – z wykształcenia jestem psycholożką, z pasji – podróżniczka.
Inne kultury interesowały mnie od kiedy byłam nastolatka, dlatego kiedy tylko miałam możliwość, starałam się ruszać w podróż i poznawać ludzi mieszkających w odległych zakątkach globu, przyglądać się ich zwyczajom i tradycjom.
Doświadczenie zawodowe zdobywała, współpracując z wieloma organizacjami pozarządowymi, m.in. Fundacją „Ocalenie”, Polską Akcją Humanitarną czy Fundacją Refugee.pl. Od 2019 roku związana jest z Fundacją Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej, realizując projekty pomocy rozwojowej na Bliskim Wschodzie i w Kenii.
Spotkania z podróżnikami: Aconcagua. Wyżej niż kondory - Łukasz Supergan
Aconcagua. Wyżej niż kondory
Łukasz Supergan
Przez ostatnie 3 lata wracam na Aconcaguę. „Kamienny Strażnik”, jak nazwali szczyt Inkowie, to najwyższa góra Ameryki Południowej. Zarazem najwyższa góra na półkuli zachodniej, najwyższy szczyt poza Azją, jeden z wierzchołków Korony Ziemi. Co roku cel setek osób, które próbują swoich sił na wysokości 6962 metrów. Większość z nich zawraca, nie docierając na górę.
Choć łatwa technicznie, „Anka” stawia poprzeczkę wysoko. Dlaczego tak jest? Na czym polegają jej trudności i jak zorganizować własną wyprawę na najwyższy szczyt Andów? Czego wymaga ta góra i jak wiele zależy od bycia silnym – a ile decyduje głowa? Na czym polega specyfika tej góry i jakie są jej główne zagrożenia – oraz typowe błędy wspinaczy? Podczas tego spotkania poprowadzę Was przez proces wchodzenia na Aconcaguę i pokażę, jak od kuchni odbywa się wysokogórska wyprawa na wysoki szczyt.
Łukasz Supergan – był liderem pięciu wypraw na Aconcaguę, trzy razy stawał na jej szczycie. Ma na koncie trawers Grenlandii, zimowy trawers Islandii, przejście Łańcucha Karpat, Alp i irańskiego Zagrosu. Wspinał się na Baruntse (7152 m), Pik Lenina (7134 m), Chan Tengri (7010 m), Chimborazo (6263 m) i wiele szczytów Alp, Kaukazu, Himalajów, Pamiru i Tien Szanu. Autor pięciu książek i lider wypraw.
Łukasz Supergan
Przez ostatnie 3 lata wracam na Aconcaguę. „Kamienny Strażnik”, jak nazwali szczyt Inkowie, to najwyższa góra Ameryki Południowej. Zarazem najwyższa góra na półkuli zachodniej, najwyższy szczyt poza Azją, jeden z wierzchołków Korony Ziemi. Co roku cel setek osób, które próbują swoich sił na wysokości 6962 metrów. Większość z nich zawraca, nie docierając na górę.
Choć łatwa technicznie, „Anka” stawia poprzeczkę wysoko. Dlaczego tak jest? Na czym polegają jej trudności i jak zorganizować własną wyprawę na najwyższy szczyt Andów? Czego wymaga ta góra i jak wiele zależy od bycia silnym – a ile decyduje głowa? Na czym polega specyfika tej góry i jakie są jej główne zagrożenia – oraz typowe błędy wspinaczy? Podczas tego spotkania poprowadzę Was przez proces wchodzenia na Aconcaguę i pokażę, jak od kuchni odbywa się wysokogórska wyprawa na wysoki szczyt.
Łukasz Supergan – był liderem pięciu wypraw na Aconcaguę, trzy razy stawał na jej szczycie. Ma na koncie trawers Grenlandii, zimowy trawers Islandii, przejście Łańcucha Karpat, Alp i irańskiego Zagrosu. Wspinał się na Baruntse (7152 m), Pik Lenina (7134 m), Chan Tengri (7010 m), Chimborazo (6263 m) i wiele szczytów Alp, Kaukazu, Himalajów, Pamiru i Tien Szanu. Autor pięciu książek i lider wypraw.
Spotkania z podróżnikami: Biegiem przez świat, Polski Forrest Gump - Tomasz Sobania
Spotkanie z Tomaszem Sobanią – Polskim Forrestem Gumpem
Zapraszamy na wyjątkowe spotkanie z Tomaszem Sobanią — 26-letnim biegaczem ekstremalnym i pisarzem, który właśnie spełnił marzenie, o jakim większość z nas nawet nie śmie pomyśleć. W 139 dni przebiegł całe Stany Zjednoczone, od Nowego Jorku do San Diego, pokonując łącznie ponad 5250 kilometrów. To 125 maratonów dzień po dniu, bez taryfy ulgowej. Nic dziwnego, że media ochrzciły go „polskim Forrestem Gumpem” — bo i on biegł przez Amerykę, ale w przeciwieństwie do filmowego bohatera, Tomasz miał bardzo konkretny cel: inspirować, łączyć i przekraczać granice – zarówno geograficzne, jak i te w głowie.
Tomasz Sobania to również autor książek, w których łączy doświadczenia sportowe z osobistymi refleksjami. Na spotkaniu opowie o tym, jak wygląda codzienność człowieka biegnącego przez pustynie, góry i metropolie, co myśli się w samotności na amerykańskim szlaku i jaką rolę odgrywa psychika, gdy ciało mówi „dość”.
To nie będzie tylko opowieść o bieganiu. To spotkanie z człowiekiem, który udowodnił, że konsekwencją i sercem można przebiec przez cały kontynent — i że nawet najbardziej „filmowe” marzenia są do spełnienia.
Zapraszamy na wyjątkowe spotkanie z Tomaszem Sobanią — 26-letnim biegaczem ekstremalnym i pisarzem, który właśnie spełnił marzenie, o jakim większość z nas nawet nie śmie pomyśleć. W 139 dni przebiegł całe Stany Zjednoczone, od Nowego Jorku do San Diego, pokonując łącznie ponad 5250 kilometrów. To 125 maratonów dzień po dniu, bez taryfy ulgowej. Nic dziwnego, że media ochrzciły go „polskim Forrestem Gumpem” — bo i on biegł przez Amerykę, ale w przeciwieństwie do filmowego bohatera, Tomasz miał bardzo konkretny cel: inspirować, łączyć i przekraczać granice – zarówno geograficzne, jak i te w głowie.
Tomasz Sobania to również autor książek, w których łączy doświadczenia sportowe z osobistymi refleksjami. Na spotkaniu opowie o tym, jak wygląda codzienność człowieka biegnącego przez pustynie, góry i metropolie, co myśli się w samotności na amerykańskim szlaku i jaką rolę odgrywa psychika, gdy ciało mówi „dość”.
To nie będzie tylko opowieść o bieganiu. To spotkanie z człowiekiem, który udowodnił, że konsekwencją i sercem można przebiec przez cały kontynent — i że nawet najbardziej „filmowe” marzenia są do spełnienia.
Spotkania z podróżnikami: DUCH ARKTYCZNEGO NOMADY - Krzysztof Lewicki
Przemierzając dotychczas już tysiące kilometrów Arktyki, Krzysztof Lewicki postanowił ruszyć w okresie, gdy nawet Saamowie unikają jak mogą tych właśnie dróg, w tym momencie roku. Pierwszy etap zimy to zawsze mierzenie się z prędko zapadającą ciemnością, puszystą i zmrożoną strukturą śniegu, niepewną pogodą i gwałtownie zmieniającymi się warunkami.
Skuta mrozem Laponia i samotny podróżnik, zapadający się w puch, zakładający obozowiska przy trzydziestostopniowym mrozie, pozbawiony nowoczesnego sprzętu i profesjonalnych ubrań. Zdany na siebie, walczący z zimą, ciężkim terenem i upiorami wyobraźni, rodzącymi się w mroku i samotności. Nadchodziła noc polarna, światło dostępne było tylko kilka godzin w ciągu dnia, reszta spowita była ciemnością i przerażającą ciszą.
Krzysztof wrócił do fińskiej tajgi, by sprawdzić, czy człowiek jest w stanie przetrwać trzy tygodnie w lesie bez profesjonalnego sprzętu w najtrudniejszym okresie wczesnej zimy. Wędrował w stylu traperskim, skromnym odzieniu z ciężkim plecakiem pełnym prowiantu i ograniczonym sprzętem. Towarzyszami mu były renifery i wilki, które nie odstępowały na krok. Zasypiał otulony bezdenną ciszą, w mroku rozświetlonym co jakiś czas migoczącą nad głową zorzą polarną. Spał w chatach traperskich, pod tarpem lub wykopanej samodzielnie jamie śnieżnej. Wędrował w przestrzeni, ale i w głąb siebie, tam, gdzie nieustannie toczą walkę dwa wilki – dobry i zły. Łagodny i wściekły. Bezlitosny i wrażliwy. Bohaterski i tchórzliwy. Wiedział, którego ma karmić. Choć wyzwanie okazało się większe niż mógł przewidzieć. Zjednoczył się z naturą, której stał się nieodłącznym elementem. Przetrwał. To największe osiągnięcie w obliczu podjętych wyzwań.
Krzysztof Lewicki – podróżnik zimowy, instruktor survivalu, grafik komputerowy, autor artykułów do największych magazynów podróżniczych w Polsce. Za pionierską ekspedycję zimową na rowerze tandemie z narzeczoną i psem alaskanem malamutem z Polski na Przylądek Północny i z powrotem oraz kilkumiesięczne życie z Saamami zostali nominowani do „Podróży roku” National Geographic. Jego wyprawy cechuje niezaprzeczalna autentyczność i nietypowy styl wypraw – bardzo często pionierskich, w stylu traperskim, pełne silnych emocji. Prowadzi badania zmian psychologicznych zachodzących w wędrowcach poddanych długotrwałym ekstremalnym warunkom w oparciu o obecność w charakterystycznej przestrzeni jaką jest Arktyka. Na co dzień zabiera grupy dzieci do lasu, by pokazać im Dziką Drogę życia, ucząc jak wykorzystać bezcenne dary natury.
organizatorzy:
Kino Rialto
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Skuta mrozem Laponia i samotny podróżnik, zapadający się w puch, zakładający obozowiska przy trzydziestostopniowym mrozie, pozbawiony nowoczesnego sprzętu i profesjonalnych ubrań. Zdany na siebie, walczący z zimą, ciężkim terenem i upiorami wyobraźni, rodzącymi się w mroku i samotności. Nadchodziła noc polarna, światło dostępne było tylko kilka godzin w ciągu dnia, reszta spowita była ciemnością i przerażającą ciszą.
Krzysztof wrócił do fińskiej tajgi, by sprawdzić, czy człowiek jest w stanie przetrwać trzy tygodnie w lesie bez profesjonalnego sprzętu w najtrudniejszym okresie wczesnej zimy. Wędrował w stylu traperskim, skromnym odzieniu z ciężkim plecakiem pełnym prowiantu i ograniczonym sprzętem. Towarzyszami mu były renifery i wilki, które nie odstępowały na krok. Zasypiał otulony bezdenną ciszą, w mroku rozświetlonym co jakiś czas migoczącą nad głową zorzą polarną. Spał w chatach traperskich, pod tarpem lub wykopanej samodzielnie jamie śnieżnej. Wędrował w przestrzeni, ale i w głąb siebie, tam, gdzie nieustannie toczą walkę dwa wilki – dobry i zły. Łagodny i wściekły. Bezlitosny i wrażliwy. Bohaterski i tchórzliwy. Wiedział, którego ma karmić. Choć wyzwanie okazało się większe niż mógł przewidzieć. Zjednoczył się z naturą, której stał się nieodłącznym elementem. Przetrwał. To największe osiągnięcie w obliczu podjętych wyzwań.
Krzysztof Lewicki – podróżnik zimowy, instruktor survivalu, grafik komputerowy, autor artykułów do największych magazynów podróżniczych w Polsce. Za pionierską ekspedycję zimową na rowerze tandemie z narzeczoną i psem alaskanem malamutem z Polski na Przylądek Północny i z powrotem oraz kilkumiesięczne życie z Saamami zostali nominowani do „Podróży roku” National Geographic. Jego wyprawy cechuje niezaprzeczalna autentyczność i nietypowy styl wypraw – bardzo często pionierskich, w stylu traperskim, pełne silnych emocji. Prowadzi badania zmian psychologicznych zachodzących w wędrowcach poddanych długotrwałym ekstremalnym warunkom w oparciu o obecność w charakterystycznej przestrzeni jaką jest Arktyka. Na co dzień zabiera grupy dzieci do lasu, by pokazać im Dziką Drogę życia, ucząc jak wykorzystać bezcenne dary natury.
organizatorzy:
Kino Rialto
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Spotkania z podróżnikami: JAK ZOSTAĆ PIRATEM Z KARAIBÓW - Piotr Kilian
Zapraszamy gorąco na szybki kurs: Jak zostać piratem z Karaibów?
W programie: sztorm na środku oceanu, zabójcza flora i fauna oraz poradnik, co zrobić, gdy zostanie się nielegalnym imigrantem z pustą sakiewką w państwie wyspiarskim. W drugiej części spotkania pozostaniemy w rejonie Morza Karaibskiego. Opowiemy sobie trochę o życiu w najtańszej i najniebezpieczniejszej dzielnicy Mexico City, kulcie Santa Muerte, meksykańskich wiedźmach, robieniu tatuaży w dżungli i nauce surfingu. Co może pójść nie tak?
Piotrek Kilian “Pirat Dyplomata” – góral z Beskidów, który przypadkiem został piratem z Karaibów. Przepłynął jachtem Ocean Atlantycki z Afryki na Grenadę, przeszedł w warunkach zimowych trzy najdłuższe szlaki górskie w Polsce, dokonał pierwszego i jedynego zimowego przejścia tam i z powrotem (900 km) Niebieskiego Szlaku Granicznego, uznawanego za “Najdzikszy Szlak w Polsce”. Przeszedł również Izraelski Szlak Narodowy (1045 km – w tym pustynię Negev), Tour du Mont Blanc oraz dwukrotnie zimą Arctic Circle Trail na Grenlandii. Przez ostatnie 4 lata odwiedził 40 państw. Z wykształcenia specjalista od bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego. Absolwent Uniwersytetu Śląskiego oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego.
organizatorzy:
Kino Rialto
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
W programie: sztorm na środku oceanu, zabójcza flora i fauna oraz poradnik, co zrobić, gdy zostanie się nielegalnym imigrantem z pustą sakiewką w państwie wyspiarskim. W drugiej części spotkania pozostaniemy w rejonie Morza Karaibskiego. Opowiemy sobie trochę o życiu w najtańszej i najniebezpieczniejszej dzielnicy Mexico City, kulcie Santa Muerte, meksykańskich wiedźmach, robieniu tatuaży w dżungli i nauce surfingu. Co może pójść nie tak?
Piotrek Kilian “Pirat Dyplomata” – góral z Beskidów, który przypadkiem został piratem z Karaibów. Przepłynął jachtem Ocean Atlantycki z Afryki na Grenadę, przeszedł w warunkach zimowych trzy najdłuższe szlaki górskie w Polsce, dokonał pierwszego i jedynego zimowego przejścia tam i z powrotem (900 km) Niebieskiego Szlaku Granicznego, uznawanego za “Najdzikszy Szlak w Polsce”. Przeszedł również Izraelski Szlak Narodowy (1045 km – w tym pustynię Negev), Tour du Mont Blanc oraz dwukrotnie zimą Arctic Circle Trail na Grenlandii. Przez ostatnie 4 lata odwiedził 40 państw. Z wykształcenia specjalista od bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego. Absolwent Uniwersytetu Śląskiego oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego.
organizatorzy:
Kino Rialto
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Spotkania z podróżnikami: KIRGISTAN – W CIENIU NIEBIAŃSKICH GÓR - Katarzyna Augustyn
Wyobraź sobie zagubioną w górach dolinę, tysiące kilometrów od miejsc, o których kiedykolwiek słyszałeś. Do tego dodaj stada dzikich koni, krystalicznie czyste strumyki i turkusowe jeziora. Gdy spojrzysz w niebo, zauważysz orły polujące na świstaki, a w oddali Twój wzrok przykuje wielka ośnieżona góra wyznaczająca granicę z sąsiednimi Chinami. Witaj w Kirgistanie, małej postradzieckiej republice w centralnej Azji, gdzie góry dotykają nieba, a nomadyczna kultura pozostaje wciąż żywa. Gdy w naszych głowach zrodził się pomysł wyprawy do Kirgistanu, nie mieliśmy pojęcia, że jakiekolwiek planowanie nie ma tu najmniejszego sensu, a najlepszy scenariusz napisze dla nas życie.
Droga do poznania kirgiskiej duszy zaprowadzi nas na tylne siedzenie samochodów przypadkowo poznanych ludzi, koński grzbiet, który pozwoli przekroczyć rwące rzeki i dotrzeć do mieszkańców położonych wysoko w górach jurt, na największy w Kirgistanie targ zwierząt czy mecz kokboru – tradycyjnej drużynowej gry rozgrywanej konno, w której zamiast piłki używa się.. martwej kozy.
Kasia Augustyn:
podróżniczka z zamiłowania w chwili wolnej od pracy na etacie, miłośniczka dalekiej północy i byłych republik radzieckich, autorka bloga o rodzinnym podróżowaniu – A Kind of Adventure. We trójkę, z mężem i synem, lubi przemierzać świat po swojemu – aktywnie i z plecakiem. Unika leżenia plackiem na plaży, luksusowych hoteli i utartych turystycznych szlaków, a w podróży szuka piękna natury, autentyczności i ciekawych spotkań z drugim człowiekiem. Pasjonatka gór oraz wędrówek długodystansowych.
Droga do poznania kirgiskiej duszy zaprowadzi nas na tylne siedzenie samochodów przypadkowo poznanych ludzi, koński grzbiet, który pozwoli przekroczyć rwące rzeki i dotrzeć do mieszkańców położonych wysoko w górach jurt, na największy w Kirgistanie targ zwierząt czy mecz kokboru – tradycyjnej drużynowej gry rozgrywanej konno, w której zamiast piłki używa się.. martwej kozy.
Kasia Augustyn:
podróżniczka z zamiłowania w chwili wolnej od pracy na etacie, miłośniczka dalekiej północy i byłych republik radzieckich, autorka bloga o rodzinnym podróżowaniu – A Kind of Adventure. We trójkę, z mężem i synem, lubi przemierzać świat po swojemu – aktywnie i z plecakiem. Unika leżenia plackiem na plaży, luksusowych hoteli i utartych turystycznych szlaków, a w podróży szuka piękna natury, autentyczności i ciekawych spotkań z drugim człowiekiem. Pasjonatka gór oraz wędrówek długodystansowych.
Spotkania z podróżnikami: KUBA – EGZOTYCZNA WYSPA ABSURDÓW - Dorota Kłąb
Kuba to intrygująca wyspa pełna kontrastów, absurdów, zaskakujących ludzkich historii i muzyki. To wyspa, na której życie płynie w rytmie przemian społecznych i politycznej stagnacji, gdzie socjalizm i chęć poznania rzeczywistości kapitalistycznej splata się w jedno. To też barwna kraina o bogatej historii, synkretycznej kulturze i wierzeniach, które są efektem różnych wpływów etnicznych i religijnych.
Podróż na Kubę to swoisty wehikuł czasu, który przeniesie nas do epoki częściowo nam znanej, a jednocześnie egzotycznej. Przygotujcie się na opowieść pełną niezapomnianych spotkań, absurdów i ciekawostek, gdzie każdy krok to odkrywanie czegoś nowego.
Dorota Kłąb
Z wykształcenia lingwistka, z zawodu lektorka języków obcych, tłumaczka, egzaminatorka, pilot wycieczek turystyki kwalifikowanej. Z pasji podróżniczka ze szczególnym zamiłowaniem do krajów hiszpańskojęzycznych i do świata latynoskiego. Odwiedziła ponad 60 krajów na 5 kontynentach.
Podróż na Kubę to swoisty wehikuł czasu, który przeniesie nas do epoki częściowo nam znanej, a jednocześnie egzotycznej. Przygotujcie się na opowieść pełną niezapomnianych spotkań, absurdów i ciekawostek, gdzie każdy krok to odkrywanie czegoś nowego.
Dorota Kłąb
Z wykształcenia lingwistka, z zawodu lektorka języków obcych, tłumaczka, egzaminatorka, pilot wycieczek turystyki kwalifikowanej. Z pasji podróżniczka ze szczególnym zamiłowaniem do krajów hiszpańskojęzycznych i do świata latynoskiego. Odwiedziła ponad 60 krajów na 5 kontynentach.
Spotkania z podróżnikami: Kungsleden – kobieca wędrówka solo przez arktyczną tundrę
Nie czekając na nadejście bardziej sprzyjających okoliczności Kasia Augustyn, miłośniczka pieszych wędrówek, wyruszyła w podróż w pojedynkę, aby przejść 460 kilometrów pieszo szlakiem Kungsleden w północnej Szwecji. “Królewski szlak” leży w 2/3 za kołem podbiegunowym i jest kwintesencją dzikiej, nieskażonej ingerencją człowieka przyrody.
Surowy, ale niezwykle malowniczy krajobraz zmienia się tu równie szybko jak warunki pogodowe: ośnieżone góry, puste doliny polodowcowe, rozległe lasy i mokradła. Dodatkowego smaczku trasie dodaje logistyka związana z obowiązkowymi przeprawami przez rzeki i jeziora.
Kasia Augustyn:
podróżniczka z zamiłowania w chwili wolnej od pracy na etacie, miłośniczka dalekiej północy i byłych republik radzieckich, autorka bloga o rodzinnym podróżowaniu – A Kind of Adventure.
We trójkę, z mężem i synem, lubi przemierzać świat po swojemu – aktywnie i z plecakiem. Unika leżenia plackiem na plaży, luksusowych hoteli i utartych turystycznych szlaków, a w podróży szuka piękna natury, autentyczności i ciekawych spotkań z drugim człowiekiem. Pasjonatka gór oraz wędrówek długodystansowych.
Surowy, ale niezwykle malowniczy krajobraz zmienia się tu równie szybko jak warunki pogodowe: ośnieżone góry, puste doliny polodowcowe, rozległe lasy i mokradła. Dodatkowego smaczku trasie dodaje logistyka związana z obowiązkowymi przeprawami przez rzeki i jeziora.
Kasia Augustyn:
podróżniczka z zamiłowania w chwili wolnej od pracy na etacie, miłośniczka dalekiej północy i byłych republik radzieckich, autorka bloga o rodzinnym podróżowaniu – A Kind of Adventure.
We trójkę, z mężem i synem, lubi przemierzać świat po swojemu – aktywnie i z plecakiem. Unika leżenia plackiem na plaży, luksusowych hoteli i utartych turystycznych szlaków, a w podróży szuka piękna natury, autentyczności i ciekawych spotkań z drugim człowiekiem. Pasjonatka gór oraz wędrówek długodystansowych.
Spotkania z podróżnikami: Mongolia – tam, gdzie żyją ostatni nomadzi | Teresa Tokarz
Przestrzeń. Niezmierzona i nieokiełznana. Surowa i piękna. MONGOLIA. Kraina, w której życie mieszkańców wyznacza rytm natury.
Bezkresny step, pachnąca ziołami tajga, ośnieżone szczyty Ałtaju, złocista pustynia Gobi. Miliony zwierząt. Słonawy smak herbaty z mlekiem. Gery bogato zdobione kolorowymi dywanami i szamańskimi amuletami. Nomadzi, którzy kilka razy w roku pakują cały swój dobytek i ruszają w poszukiwaniu pastwisk dla swoich stad. Mongolia to jest jeden z tych krajów, w których droga jest celem i wartością samą w sobie. Tysiące przejechanych kilometrów, podczas których mogłam być częścią codziennego życia mieszkańców spotykanych na dalekich stepach.
Zapraszam na opowieści z podróży po Kraju Błękitnego Nieba.
Teresa Tokarz – w drodze od ponad 10 lat.
Szczególnie ważne jest dla niej przebywanie blisko natury.
Kocha góry, wschody i zachody słońca, biwakowanie i próbowanie lokalnych smaków w różnych zakątkach świata. Najbardziej lubi podróżować pociągami, rowerem i przemierzać świat na piechotę.
Ma za sobą wielomiesięczne wyprawy po Azji Południowo – Wschodniej, Ameryce Południowej, USA i Kanadzie. Równie mocno jak dalekie kraje ceni uroki własnego podwórka i w każdej wolnej chwili przemierza Polskę od Tatr po Bałtyk. Podróżuje solo.
Z każdą podróżą jeszcze bardziej zakochana w pięknie przyrody.
Bezkresny step, pachnąca ziołami tajga, ośnieżone szczyty Ałtaju, złocista pustynia Gobi. Miliony zwierząt. Słonawy smak herbaty z mlekiem. Gery bogato zdobione kolorowymi dywanami i szamańskimi amuletami. Nomadzi, którzy kilka razy w roku pakują cały swój dobytek i ruszają w poszukiwaniu pastwisk dla swoich stad. Mongolia to jest jeden z tych krajów, w których droga jest celem i wartością samą w sobie. Tysiące przejechanych kilometrów, podczas których mogłam być częścią codziennego życia mieszkańców spotykanych na dalekich stepach.
Zapraszam na opowieści z podróży po Kraju Błękitnego Nieba.
Teresa Tokarz – w drodze od ponad 10 lat.
Szczególnie ważne jest dla niej przebywanie blisko natury.
Kocha góry, wschody i zachody słońca, biwakowanie i próbowanie lokalnych smaków w różnych zakątkach świata. Najbardziej lubi podróżować pociągami, rowerem i przemierzać świat na piechotę.
Ma za sobą wielomiesięczne wyprawy po Azji Południowo – Wschodniej, Ameryce Południowej, USA i Kanadzie. Równie mocno jak dalekie kraje ceni uroki własnego podwórka i w każdej wolnej chwili przemierza Polskę od Tatr po Bałtyk. Podróżuje solo.
Z każdą podróżą jeszcze bardziej zakochana w pięknie przyrody.
Spotkania z podróżnikami: PODRÓŻ TOTALNA AMERYKA ŁACIŃSKA NA ROWERZE 2013-2023 Wojciech Ganczarek
Spontaniczna podróż rowerowa zmienia się w 10-letnią wędrówkę po krajach, regionach i problemach społecznych Ameryki Łacińskiej. Klucząc z Meksyku na południe —czasem na wschód, na zachód lub z powrotem na północ— używany rower o stalowej ramie przebywa 50.000 kilometrów.
Najistotniejszy nie jest jednak dystans, a, wręcz przeciwnie, zbliżenie. Stopniową transformację podróży widać po działalnościach podejmowanych w drodze: między niewielkimi koncertami muzyki z Europy Środkowej zapoczątkowanymi w Nikaragui a filmami dokumentalnymi skupionymi na miejscowych problemach i mającymi wywołać dyskusję właśnie tam, na miejscu, prowadzi dość naturalna, ale długa ścieżka zmiany własnego postrzegania.
Powolne, niezaplanowane i nieintencjonalne zrastanie się z otoczeniem karmione —kto wie— pewnie prostą potrzebą przynależności. Jak chwast, jak drzewo. Na koniec pozostaje pytanie, czy to rzeczywiście koniec. I czy z takiej podróży na pewno da się wrócić.
Wojciech Ganczarek:
Urodzony w 1988, absolwent matematyki stosowanej i fizyki teoretycznej; w latach 2013-2023 w niekończącej się trasie rowerowej po Ameryce Łacińskiej. Autor relacji, reportaży i esejów w mediach krajowych (Tygodnik Przegląd, BikeBoard, Magazyn Kontakt i inne)
a także książek:
“Upały, mango i ropa naftowa” (2017)
“Zabrali mi kraj. Rozmowy z Wenezuelczykami na emigracji” (2020)
“Sprzedani. Reportaże z peryferii” (2022),(Nagroda Magellana dla najlepszej książki reportażowej 2022).
Twórca dokumentalnego filmu pełnometrażowego “Soy paraguayo” (2019, pokazany m.in. na SUNCINE w Guanajuato) i kilku krótszych form dokumentalnych z Ameryki Południowej (np. Rio Bote), obecnie w trakcie postprodukcji cyklu “Synowie tej ziemi. Rozmowy z ludnością rdzenną Argentyny”.
Najistotniejszy nie jest jednak dystans, a, wręcz przeciwnie, zbliżenie. Stopniową transformację podróży widać po działalnościach podejmowanych w drodze: między niewielkimi koncertami muzyki z Europy Środkowej zapoczątkowanymi w Nikaragui a filmami dokumentalnymi skupionymi na miejscowych problemach i mającymi wywołać dyskusję właśnie tam, na miejscu, prowadzi dość naturalna, ale długa ścieżka zmiany własnego postrzegania.
Powolne, niezaplanowane i nieintencjonalne zrastanie się z otoczeniem karmione —kto wie— pewnie prostą potrzebą przynależności. Jak chwast, jak drzewo. Na koniec pozostaje pytanie, czy to rzeczywiście koniec. I czy z takiej podróży na pewno da się wrócić.
Wojciech Ganczarek:
Urodzony w 1988, absolwent matematyki stosowanej i fizyki teoretycznej; w latach 2013-2023 w niekończącej się trasie rowerowej po Ameryce Łacińskiej. Autor relacji, reportaży i esejów w mediach krajowych (Tygodnik Przegląd, BikeBoard, Magazyn Kontakt i inne)
a także książek:
“Upały, mango i ropa naftowa” (2017)
“Zabrali mi kraj. Rozmowy z Wenezuelczykami na emigracji” (2020)
“Sprzedani. Reportaże z peryferii” (2022),(Nagroda Magellana dla najlepszej książki reportażowej 2022).
Twórca dokumentalnego filmu pełnometrażowego “Soy paraguayo” (2019, pokazany m.in. na SUNCINE w Guanajuato) i kilku krótszych form dokumentalnych z Ameryki Południowej (np. Rio Bote), obecnie w trakcie postprodukcji cyklu “Synowie tej ziemi. Rozmowy z ludnością rdzenną Argentyny”.
Spotkania z podróżnikami: PRZEBIEGŁAM 1000KM PRZEZ 4 PUSTYNIE ŚWIATA - JULITA ILCZYSZYN
“Wielki Pustynny Szlem” to wydarzenie sportowe podzielone na 4 etapy biegowe w ciągu jednego roku. Każdy wyścig odbywa się na innym kontynencie w ekstremalnie skrajnych warunkach klimatycznych. Dystans biegu – 250km podzielony jest na 6 odcinków wyznaczonych chorągiewkami. Organizator zapewnia jedynie wodę i prowizoryczny namiot. Zawodnik musi wyposażyć się w plecak, w którym posiada jedzenie, sypialnię, łazienkę, apteczkę i inne niezbędne artykuły, by przetrwać wyścig.
Julita Ilczyszyn zdobywa tytuł pierwszej Polki, która pokonuje łącznie 1000km po pustyniach a dodatkowo, dzięki pewnemu przypadkowi, trafia na piątą pustynię, przez co zdobywa tytuł pierwszej Europejki Wielkiego Pustynnego Szlema!
Julita w swojej prezentacji przedstawi swoją wyścigową wyprawę na 5 kontynentach pod każdym względem autentyczną i bez tajemnic. Pokaże z jakim bólem się mierzyła i jakie cuda podarowały jej pustynie. Opowie o swoich przeżyciach, tipach jak się spakować do plecaka, aby ten jak najmniej ważył, co przydać się może każdemu piechurowi górskich wycieczek. To opowieść o zrealizowaniu niemożliwego marzenia dla kobiety: mamy, żony, nauczycielki i … niezłomnej marzycielki.
Julita zabierze Was w pustynny świat pokazując
1 – pustynię Namib w Afryce,
2 – górską samotnię w Gruzji (Europa),
3 – bezlitosną pustynię Atacamę w Ameryce Pd.,
4 – najserdeczniejszą pustynię Gobi w Mongolii (Azja)
5 – i tę najbardziej intrygującą z całej wyprawy…zimną Antarktydę.
Bio:
Julita Ilczyszyn- rodowita wielkopolanka, matka dwóch córek, żona, nauczycielka wf, instruktorka fitness, nieszablonowa marzycielka, niezwykle barwna, charyzmatyczna i energetyczna kobieta.
Julita Ilczyszyn zdobywa tytuł pierwszej Polki, która pokonuje łącznie 1000km po pustyniach a dodatkowo, dzięki pewnemu przypadkowi, trafia na piątą pustynię, przez co zdobywa tytuł pierwszej Europejki Wielkiego Pustynnego Szlema!
Julita w swojej prezentacji przedstawi swoją wyścigową wyprawę na 5 kontynentach pod każdym względem autentyczną i bez tajemnic. Pokaże z jakim bólem się mierzyła i jakie cuda podarowały jej pustynie. Opowie o swoich przeżyciach, tipach jak się spakować do plecaka, aby ten jak najmniej ważył, co przydać się może każdemu piechurowi górskich wycieczek. To opowieść o zrealizowaniu niemożliwego marzenia dla kobiety: mamy, żony, nauczycielki i … niezłomnej marzycielki.
Julita zabierze Was w pustynny świat pokazując
1 – pustynię Namib w Afryce,
2 – górską samotnię w Gruzji (Europa),
3 – bezlitosną pustynię Atacamę w Ameryce Pd.,
4 – najserdeczniejszą pustynię Gobi w Mongolii (Azja)
5 – i tę najbardziej intrygującą z całej wyprawy…zimną Antarktydę.
Bio:
Julita Ilczyszyn- rodowita wielkopolanka, matka dwóch córek, żona, nauczycielka wf, instruktorka fitness, nieszablonowa marzycielka, niezwykle barwna, charyzmatyczna i energetyczna kobieta.
Spotkania z podróżnikami: Pakistan, czyli jak po zdobyciu campu I Nanga Parbat, uciekałam przed policją - Lidia Radziszewska
Dla niektórych Pakistan to kraj Himalajów, pięciu ośmiotysięczników i szosy karakorumskiej. Dla innych to region naznaczony konfliktami, zawiłą historią i nieodkrytymi zakątkami. Poznałam obydwa oblicza Pakistanu. Drogi, które każą się zastanowić nad wartością życia oraz ludzi wnoszących do niego nowe wartości. Nieustanna walka z pakistańską policją i widoki zapierające dech w piersiach to pierwsze co przychodzi mi do głowy na myśl o tym kraju.
Opowiem zarówno o wejściu do campu pierwszego Nanga Parbat, jak i o eskorcie wojskowej, która weszła ze mną do domu. O autentycznych absurdach, jak to, że rozbiłam namiot na dachu pod głową jaka, jak i to, że policjant pracujący w banku pytał mnie, z jakiego kraju pochodzi waluta Euro.
Ta opowieść to dowód na to, że kiedy wydaje nam się, że nic już nie jest w stanie nas zaskoczyć, to nagle okazuje się, że nie wiemy jeszcze nic.
Lidia Radziszewska - myślami zawsze kilka tysięcy kilometrów dalej, ciałem na uczelni, ale tylko wtedy kiedy trzeba, a duchem – nieustannie w drodze. Odwiedziła więcej krajów, niż ma lat, a lista miejsc do zobaczenia rośnie szybciej niż ona sama. W przerwach od studiów nie ma czasu na odpoczynek; zastępuje go żegluga morska, westernowa jazda konna, żonglowanie ogniem i najważniejsze: podróżowanie.
W podróżach najbardziej lubi zdawanie się na ludzi – to oni sprawiają, że każda podróż nabiera wyjątkowego charakteru. Dlatego choć namiot zawsze ma przy sobie, to noce częściej spędza pod dachem ludzi spotkanych w drodze. Przejechała i przepłynęła stopem tysiące kilometrów po trzech kontynentach. Tak bardzo łączy pasję z codziennością, że swój licencjat z kognitywistyki pisała w Tanzanii, badając tamtejsze plemiona.
Opowiem zarówno o wejściu do campu pierwszego Nanga Parbat, jak i o eskorcie wojskowej, która weszła ze mną do domu. O autentycznych absurdach, jak to, że rozbiłam namiot na dachu pod głową jaka, jak i to, że policjant pracujący w banku pytał mnie, z jakiego kraju pochodzi waluta Euro.
Ta opowieść to dowód na to, że kiedy wydaje nam się, że nic już nie jest w stanie nas zaskoczyć, to nagle okazuje się, że nie wiemy jeszcze nic.
Lidia Radziszewska - myślami zawsze kilka tysięcy kilometrów dalej, ciałem na uczelni, ale tylko wtedy kiedy trzeba, a duchem – nieustannie w drodze. Odwiedziła więcej krajów, niż ma lat, a lista miejsc do zobaczenia rośnie szybciej niż ona sama. W przerwach od studiów nie ma czasu na odpoczynek; zastępuje go żegluga morska, westernowa jazda konna, żonglowanie ogniem i najważniejsze: podróżowanie.
W podróżach najbardziej lubi zdawanie się na ludzi – to oni sprawiają, że każda podróż nabiera wyjątkowego charakteru. Dlatego choć namiot zawsze ma przy sobie, to noce częściej spędza pod dachem ludzi spotkanych w drodze. Przejechała i przepłynęła stopem tysiące kilometrów po trzech kontynentach. Tak bardzo łączy pasję z codziennością, że swój licencjat z kognitywistyki pisała w Tanzanii, badając tamtejsze plemiona.
Spotkania z podróżnikami: Paulina Lewandowska: ŻYCIE I PODRÓŻE W ARGENTYŃSKIM STYLU
Miłość do futbolu, tango i bezkresne przestrzenie Patagonii.
Większości osób Argentyna nie kojarzy się z niczym więcej.
Tymczasem moja Argentyna woli folklor niż tango i mieni się tysiącem kolorów magicznej i mało poznanej przez turystów północy kraju.
W ostatnich latach Argentyna stała się moim drugim domem.
Podobnie jak i Argentyńczycy rozpoczynałam dzień od yerba mate, niedzieli nie wyobrażałam sobie bez niedzielnego spotkania na mięsne uczty, czyli asado, emocjonowałam się oglądając mecze piłki nożnej i tańczyłam chacarerę na folklorystycznych imprezach.
Opowiem o najważniejszych elementach argentyńskiego stylu życia, a także o trochę gorszych aspektach mieszkania w Argentynie – kryzysach, olbrzymiej inflacji, sytuacji związanej z bezpieczeństwem i najdłuższej kwarantannie świata.
Nie może zabraknąć też podróży. Argentyna to kosmopolityczne Buenos Aires, największe wodospady w zamieszkałym przez potomków polskich imigrantów tropikalnym regionie Misiones, lodowce Patagonii czy zielone wzgórza i winnice centrum kraju. A do tego moja ulubiona, klimatyczna północ. Podczas pokazu przeniosę Was do mniej znanej, pełnej mistycyzmu Argentyny. Poza utartym szlakiem trafimy na urocze miasteczka, kolorowe góry, lokalną kulturę i tradycyjny karnawał. A do tych niezwykłych miejsc dojedziemy tak popularnym w tym kraju autostopem. Przedstawię również praktyczne informacje nt. kosztów życia i podróżowania po Argentynie, a także bezpieczeństwa oraz spróbuję Was przekonać do odwiedzenia tego kraju.
Paulina Lewandowska – latynoamerykanistka, pilot wycieczek, autorka bloga zpamietnikapodrozoholika.com Zakochana w Ameryce Łacińskiej: w ludziach, w kulturze, w języku i w muzyce. Mieszkała m.in. w Brazylii i w Peru, a w ostatnich lat jej drugim domem stała się Argentyna.
Samotnie przejechała też prawie wszystkie kraje latynoskie, zgłębiając temat różnic kulturowych między poszczególnymi krajami i regionami.
Większości osób Argentyna nie kojarzy się z niczym więcej.
Tymczasem moja Argentyna woli folklor niż tango i mieni się tysiącem kolorów magicznej i mało poznanej przez turystów północy kraju.
W ostatnich latach Argentyna stała się moim drugim domem.
Podobnie jak i Argentyńczycy rozpoczynałam dzień od yerba mate, niedzieli nie wyobrażałam sobie bez niedzielnego spotkania na mięsne uczty, czyli asado, emocjonowałam się oglądając mecze piłki nożnej i tańczyłam chacarerę na folklorystycznych imprezach.
Opowiem o najważniejszych elementach argentyńskiego stylu życia, a także o trochę gorszych aspektach mieszkania w Argentynie – kryzysach, olbrzymiej inflacji, sytuacji związanej z bezpieczeństwem i najdłuższej kwarantannie świata.
Nie może zabraknąć też podróży. Argentyna to kosmopolityczne Buenos Aires, największe wodospady w zamieszkałym przez potomków polskich imigrantów tropikalnym regionie Misiones, lodowce Patagonii czy zielone wzgórza i winnice centrum kraju. A do tego moja ulubiona, klimatyczna północ. Podczas pokazu przeniosę Was do mniej znanej, pełnej mistycyzmu Argentyny. Poza utartym szlakiem trafimy na urocze miasteczka, kolorowe góry, lokalną kulturę i tradycyjny karnawał. A do tych niezwykłych miejsc dojedziemy tak popularnym w tym kraju autostopem. Przedstawię również praktyczne informacje nt. kosztów życia i podróżowania po Argentynie, a także bezpieczeństwa oraz spróbuję Was przekonać do odwiedzenia tego kraju.
Paulina Lewandowska – latynoamerykanistka, pilot wycieczek, autorka bloga zpamietnikapodrozoholika.com Zakochana w Ameryce Łacińskiej: w ludziach, w kulturze, w języku i w muzyce. Mieszkała m.in. w Brazylii i w Peru, a w ostatnich lat jej drugim domem stała się Argentyna.
Samotnie przejechała też prawie wszystkie kraje latynoskie, zgłębiając temat różnic kulturowych między poszczególnymi krajami i regionami.
Spotkania z podróżnikami: RAJD KONNY Z NORWEGII DO POLSKI - Anna Szamreta
Późną wiosną zeszłego roku wraz z moim koniem Mango oraz psem Oro wybraliśmy się na długą wędrówkę. Podczas czterech miesiecy odwiedziliśmy 6 krajów i pokonaliśmy około 2000 km.
Wystartowaliśmy z Norwegii i próbując poruszać się jak najdzikszymi trasami, z dala od miast i autostrad, dotarliśmy do Polski. Przeżyliśmy niesamowite przygody, poznaliśmy cudownych ludzi i zasmakowaliśmy prawdziwego koczowniczego życia, rozkładając obozy blisko jezior, rzek, na obfitych łąkach lub śpiąc w stajniach napotkanych po drodze.
Jadąc powolnym tempem w nieznanym nam terenie, musieliśmy ściśle ze sobą współpracować, a sukces naszej podróży zdecydowanie zawdzięczamy zbudowaniu bliskiej relacji w naszym małym stadku.
Serdecznie zapraszam Was na wysłuchanie opowieści o naszej drodze, o pięknych miejscach, oraz o niełatwych zmaganiach z którymi przyszło nam się zmierzyć.
Bio:
Podróżniczka, trenerka koni i instruktor jazdy konnej, artystka, prelegentka. W drodze od ponad 9 lat. Współczesna nomada i poszukiwaczka dzikich dróg we współczesnym świecie – ostatnio przemieszczając się po Europie ze swoim koniem i psem.
Wystartowaliśmy z Norwegii i próbując poruszać się jak najdzikszymi trasami, z dala od miast i autostrad, dotarliśmy do Polski. Przeżyliśmy niesamowite przygody, poznaliśmy cudownych ludzi i zasmakowaliśmy prawdziwego koczowniczego życia, rozkładając obozy blisko jezior, rzek, na obfitych łąkach lub śpiąc w stajniach napotkanych po drodze.
Jadąc powolnym tempem w nieznanym nam terenie, musieliśmy ściśle ze sobą współpracować, a sukces naszej podróży zdecydowanie zawdzięczamy zbudowaniu bliskiej relacji w naszym małym stadku.
Serdecznie zapraszam Was na wysłuchanie opowieści o naszej drodze, o pięknych miejscach, oraz o niełatwych zmaganiach z którymi przyszło nam się zmierzyć.
Bio:
Podróżniczka, trenerka koni i instruktor jazdy konnej, artystka, prelegentka. W drodze od ponad 9 lat. Współczesna nomada i poszukiwaczka dzikich dróg we współczesnym świecie – ostatnio przemieszczając się po Europie ze swoim koniem i psem.
Spotkania z podróżnikami: SOLO NA ANDYJSKIM SZLAKU – OPOWIEŚCI O AMERYCE PD. Teresa Tokarz
Andy – najdłuższy łańcuch górski na Ziemi wyznaczał mi trasę podróży po Ameryce Południowej.
Zapraszam na opowieść, w której wspólnie przeniesiemy się na bezkresne przestrzenie Patagonii i Ziemi Ognistej oraz tam, gdzie ziemia łączy się z niebem. Będziemy obserwować pingwiny i lwy morskie. Na górskich szlakach towarzyszyć nam będą lamy i alpaki.
Zobaczymy, jak toczy się życie w cieniu andyjskich sześciotysięczników, na karaibskiej wyspie i roztańczonych ulicach najbardziej kolorowych miast świata. Będzie zjazd na rowerze Drogą Śmieci, próba zdobycia sześciotysięcznika, wschód słońca na Machu Picchu i mnóstwo przepięknych krajobrazów z andyjskich szlaków. Przedstawię również praktyczne informacje jak samodzielnie wyruszyć w podróż przez Argentynę, Boliwię, Peru i Kolumbię oraz pokażę, że górskie wędrówki solo mogą być wspaniałą przygodą.
Kilka słów o mnie: mam na imię Teresa i od ponad 10 lat moje życie związane jest z podróżami. Szczególnie ważne jest dla mnie przebywanie blisko natury. Większość moich podróży jest mocno związana z górskimi wędrówkami w różnych regionach świata. Zazwyczaj podróżuję solo: autostopem, rowerem, lokalnymi środkami transportu i na piechotę.
Zapraszam na opowieść, w której wspólnie przeniesiemy się na bezkresne przestrzenie Patagonii i Ziemi Ognistej oraz tam, gdzie ziemia łączy się z niebem. Będziemy obserwować pingwiny i lwy morskie. Na górskich szlakach towarzyszyć nam będą lamy i alpaki.
Zobaczymy, jak toczy się życie w cieniu andyjskich sześciotysięczników, na karaibskiej wyspie i roztańczonych ulicach najbardziej kolorowych miast świata. Będzie zjazd na rowerze Drogą Śmieci, próba zdobycia sześciotysięcznika, wschód słońca na Machu Picchu i mnóstwo przepięknych krajobrazów z andyjskich szlaków. Przedstawię również praktyczne informacje jak samodzielnie wyruszyć w podróż przez Argentynę, Boliwię, Peru i Kolumbię oraz pokażę, że górskie wędrówki solo mogą być wspaniałą przygodą.
Kilka słów o mnie: mam na imię Teresa i od ponad 10 lat moje życie związane jest z podróżami. Szczególnie ważne jest dla mnie przebywanie blisko natury. Większość moich podróży jest mocno związana z górskimi wędrówkami w różnych regionach świata. Zazwyczaj podróżuję solo: autostopem, rowerem, lokalnymi środkami transportu i na piechotę.
Spotkania z podróżnikami: W POSZUKIWANIU WODY PRZEZ PIĘĆ KONTYNENTÓW - Szymon Opryszek
Doszło do porwania – w styczniu 2020 roku w meksykańskim stanie Michoacán zaginął Homero González, strażnik sanktuarium motyli. Szymon Opryszek rusza tropem ostatnich śladów zostawionych przez ofiarę. Jego dochodzenie odkrywa pajęczynę lokalnych i globalnych powiązań: kartele narkotykowe, skorumpowani politycy, międzynarodowe koncerny, a także… my, zajadający się awokado zadowoleni konsumenci. I choć szuka zaginionego społecznika, wszędzie, gdzie przyłoży ucho, słyszy tylko szum wody.
Co łączy motyle monarchiczne z plantacjami awokado?
Jaki jest związek między krzykiem jodeł a technologicznymi gigantami, takimi jak Google czy Meta?
I dlaczego wydarzenia w Iraku wpływają na to, co dzieje się na granicy polsko-białoruskiej?
O tym wszystkim w trakcie prezentacji o przeciekaniu świata, podczas której autor zabierze nas do m.in. Meksyku, Chile, Kolumbii, RPA, Izraela, USA, Hiszpanii czy Iraku.
BIO
Szymon Opryszek – reporter, laureat nagrody Pióro Nadziei Amnesty International 2021 za cykl reportaży „Moja zbrodnia to mój paszport” o drodze śladami migrantów z Bliskiego Wschodu, przez Białoruś aż do Polski (OKO.press).
Za ten sam cykl nominowany do m.in. nagrody Grand Press.
Współautor książek „Tańczymy już tylko w Zaduszki” i „Wyhoduj sobie wolność”, ostatnio wydał reporterską opowieść o kryzysie wodnym: „Woda. Historia pewnego porwania”.
Co łączy motyle monarchiczne z plantacjami awokado?
Jaki jest związek między krzykiem jodeł a technologicznymi gigantami, takimi jak Google czy Meta?
I dlaczego wydarzenia w Iraku wpływają na to, co dzieje się na granicy polsko-białoruskiej?
O tym wszystkim w trakcie prezentacji o przeciekaniu świata, podczas której autor zabierze nas do m.in. Meksyku, Chile, Kolumbii, RPA, Izraela, USA, Hiszpanii czy Iraku.
BIO
Szymon Opryszek – reporter, laureat nagrody Pióro Nadziei Amnesty International 2021 za cykl reportaży „Moja zbrodnia to mój paszport” o drodze śladami migrantów z Bliskiego Wschodu, przez Białoruś aż do Polski (OKO.press).
Za ten sam cykl nominowany do m.in. nagrody Grand Press.
Współautor książek „Tańczymy już tylko w Zaduszki” i „Wyhoduj sobie wolność”, ostatnio wydał reporterską opowieść o kryzysie wodnym: „Woda. Historia pewnego porwania”.
Spotkania z podróżnikami: Wyprawa przez 5 kontynentów - Zuzanna Puchalska
Wyprawa dookoła świata, która zaczęła się od decyzji zapisanej niepozornie na kartce w notatniku. A potem już tylko droga – samotna, dziewięciomiesięczna podróż pełna spotkań, wyzwań i zachwytów.
Podczas prelekcji wyruszymy w kalejdoskop kultur i krajobrazów,od tętniących życiem ulic Singapuru, gdzie codzienność odkrywana jest u boku lokalnych mieszkańców, przez duchową atmosferę hinduskich świątyń, aż po dziką naturę Nowej Zelandii.
Zajrzymy tam, gdzie rytm wyznacza muzyka i spróbujemy zatańczyć sambę na ulicach Rio de Janeiro, by chwilę później uciec w ciszę natury.
Dotrzemy także do Kalifornii – od filmowego zgiełku Los Angeles po monumentalną ciszę Parku Gigantów, gdzie rozbijemy namiot wśród tysięcy lat historii zapisanej w pniach sekwoi.
To opowieść o tym, jak wygląda świat oglądany solo, a także o poszukiwaniu wiedzy u źródła – o świecie i o samym sobie.
Zapraszamy na spotkanie w rytmie chińskiej przypowieści, które może stać się początkiem Waszej własnej podróży.
Zuzanna Puchalska – podróżniczka, planistka z wykształcenia, z pasją do map, słów i nieutartych ścieżek. Zaczynała od autostopowych wypraw przez Europę i Azję, by później realizować coraz dłuższe projekty osadzone wśród lokalnych społeczności. Z Syberii trafiła w Andy i do Amazonii. Swój namiot rozbijała też na śniegach norweskich fiordów, pustyni Gobi, Wielkim Murze Chińskim, czy wśród sekwoi-gigantów w Kordylierach. W 2024 roku wyruszyła na wyprawę dookoła świata, podczas której zrealizowała samotne przejście Nowej Zelandii szlakiem Te Araroa.Jej opowieści to historie zebrane w tysiącach stron notatników, refleksje o tym, co dzieje się w człowieku, gdy znika zasięg, a zostaje zanurzenie w lokalnych kulturach, kontakt z naturą i obserwacja świata.
Podczas prelekcji wyruszymy w kalejdoskop kultur i krajobrazów,od tętniących życiem ulic Singapuru, gdzie codzienność odkrywana jest u boku lokalnych mieszkańców, przez duchową atmosferę hinduskich świątyń, aż po dziką naturę Nowej Zelandii.
Zajrzymy tam, gdzie rytm wyznacza muzyka i spróbujemy zatańczyć sambę na ulicach Rio de Janeiro, by chwilę później uciec w ciszę natury.
Dotrzemy także do Kalifornii – od filmowego zgiełku Los Angeles po monumentalną ciszę Parku Gigantów, gdzie rozbijemy namiot wśród tysięcy lat historii zapisanej w pniach sekwoi.
To opowieść o tym, jak wygląda świat oglądany solo, a także o poszukiwaniu wiedzy u źródła – o świecie i o samym sobie.
Zapraszamy na spotkanie w rytmie chińskiej przypowieści, które może stać się początkiem Waszej własnej podróży.
Zuzanna Puchalska – podróżniczka, planistka z wykształcenia, z pasją do map, słów i nieutartych ścieżek. Zaczynała od autostopowych wypraw przez Europę i Azję, by później realizować coraz dłuższe projekty osadzone wśród lokalnych społeczności. Z Syberii trafiła w Andy i do Amazonii. Swój namiot rozbijała też na śniegach norweskich fiordów, pustyni Gobi, Wielkim Murze Chińskim, czy wśród sekwoi-gigantów w Kordylierach. W 2024 roku wyruszyła na wyprawę dookoła świata, podczas której zrealizowała samotne przejście Nowej Zelandii szlakiem Te Araroa.Jej opowieści to historie zebrane w tysiącach stron notatników, refleksje o tym, co dzieje się w człowieku, gdy znika zasięg, a zostaje zanurzenie w lokalnych kulturach, kontakt z naturą i obserwacja świata.
Sugar Man
Twórczość Rodrigueza, amerykańskiego muzyka
folkowego, była mało znana w jego rodzinnych Stanach, ale niezwykle
popularna w Afryce, choć o samym tajemniczym muzyku wiedziano tam
niewiele. Dwóch fanów z Południowej Afryki postanawia dowiedzieć się co
stało się z ich sławnym w latach 70 idolem i czy pogłoski o jego
śmierci wiele lat temu są prawdziwe.
Sundance Shorts Tour 2019
Najlepsze krótkie metraże z kultowego festiwalu znowu w Polsce!
Festiwal Sundance od ponad 30 lat jest powszechnie uznawany za doskonały punkt wyjścia dla niezależnych twórców.
Pokaz Sundance Shorts Tour 2019 to sześć tytułów wyselekcjonowanych z tegorocznej edycji festiwalu o łącznej długości 90 minut.
PROGRAM:
Festiwal Sundance od ponad 30 lat jest powszechnie uznawany za doskonały punkt wyjścia dla niezależnych twórców.
Pokaz Sundance Shorts Tour 2019 to sześć tytułów wyselekcjonowanych z tegorocznej edycji festiwalu o łącznej długości 90 minut.
PROGRAM:
Superświat - Festiwal Transatlantyk
Kinomani kojarzą Karla Markovicsa z brawurowej roli w oscarowych "Fałszerzach" oraz kreacji inspektora Schrecka w "Hiszpance" Łukasza Barczyka. Tymczasem ten wybitny austriacki aktor nie ogranicza się wyłącznie do występów przed kamerą, przechodząc od czasu do czasu na drugą stronę - tam, gdzie znajduje się fotel reżyserski. "Superworld" to jego drugi pełnometrażowy film.Jego bohaterką jest Gabi, pracowniczka supermarketu w małym austriackim miasteczku. Jej życie nie jest szczególnie wyróżniające się na tle reszty mieszkańców: ma męża i dzieci, mieszka w domu, a za oknami rozpościerają się przepiękne krajobrazy. Istna sielanka! Do czasu. Pewnego razu Gabi doznaje niespodziewanej, boskiej interwencji. Od tego momentu zaczyna zachowywać się dziwnie: przechadza się po miasteczku bez celu, non stop mrucząc do siebie pod nosem. Sąsiedzi i bliscy przewidują, że Gabi zapadła na chorobę psychiczną, tymczasem kobieta po prostu zaczęła rozmawiać z Bogiem...
Swięty Mikolaj dla wszystkich
Już niedługo Gwiazdka – czas prezentów dla wszystkich dzieci. Ale co ze zwierzakami? Czy Mikołaj o nich zapomniał? A może po prostu o nich nie wie? Trzy młode zwierzaki postanawiają to zmienić i wyruszają na spotkanie z Mikołajem. Niosą ze sobą listę prezentów dla całej gromady swych przyjaciół. Jednak do Gwiazdki nie zostało już wiele czasu, a droga jest długa i pełna niebezpieczeństw. Chyba będą z tego potrójne kłopoty.
Syberiada polska
Dramatyczne losy Jana Doliny, jego rodziny i sąsiadów, którzy - po wkroczeniu Armii Czerwonej na ziemie polskie - zostają wywiezieni na Syberię, gdzie muszą stawić czoło NKWD, nieludzkim warunkom sowieckiego łagru i bezlitosnej naturze.
Sylwester
Kolejny raz zapraszamy Państwa na spędzenie z nami nocy sylwestrowej. Tym razem będzie to prawdziwa uczta filmowa połączona z pysznym bankietem. Zatem po kolei: rozpoczynamy o godz. 21:30 około 15-minutowym blokiem zwiastunów, w którym pokażemy najciekawsze zapowiedzi filmowe I półrocza 2015 r. O 21:45 rozpoczniemy projekcję pierwszego filmu - nowej polskiej komedii "Pani z przedszkola". Życie spokojnego, znudzonego małżeństwa zmieni się nie do poznania, gdy wkroczy w nie przedszkolanka ich syna. W rolach głównych Agata Kulesza, Karolina Gruszka, Krystyna Janda i Adam Woronowicz,Około 23:30 rozpoczynamy bankiet, a w ramach niego: • zupa węgierska z pieczoną papryką (pikantna), krem pomidorowy z serem Mascarpone i bazylią,
zimny bufet, a w nim m.in:
• pstrąg w galarecie, schab pieczony z ziołami w cieście francuskim, pieczeń z czosnkiem i ziołami, jajka i pomidory faszerowane na trzy sposoby, różne sałatki i pieczywo, kawa, herbata, soki oraz lampka szampana.
Około 0:30 zapraszamy na konkurs filmowy - do wygrania atrakcyjne nagrody rzeczowe.
Około 0:45 rozpoczynamy projekcję II filmu - będzie to "Niezłomny" w reżyserii znanej wszystkim aktorki Angeliny Jolie, scenariusz do niego napisali m.in. Ethan i Joel Coen. Film opowiada autentyczną historię życia sportowca Louisa Zamperiniego. W swoim życiu znalazł się w ekstremalnych sytuacjach, nigdy się jednak nie poddał, wykazując się wręcz nadludzką odpornością psychiczną i determinacją. Film zrobiony z wielkim hollywoodzkim rozmachem, a zarazem posiadający niesamowicie wciągającą fabułę.
Kończymy około 3:00.
Bilety w cenie 140 zł / osoby będą dostępne w sprzedaży od 3.12.2014
(internetowo - 146,50)
Rezerwacje przyjmujemy od 1.12, ale trzeba je odebrać do 20.12.2014.
zimny bufet, a w nim m.in:
• pstrąg w galarecie, schab pieczony z ziołami w cieście francuskim, pieczeń z czosnkiem i ziołami, jajka i pomidory faszerowane na trzy sposoby, różne sałatki i pieczywo, kawa, herbata, soki oraz lampka szampana.
Około 0:30 zapraszamy na konkurs filmowy - do wygrania atrakcyjne nagrody rzeczowe.
Około 0:45 rozpoczynamy projekcję II filmu - będzie to "Niezłomny" w reżyserii znanej wszystkim aktorki Angeliny Jolie, scenariusz do niego napisali m.in. Ethan i Joel Coen. Film opowiada autentyczną historię życia sportowca Louisa Zamperiniego. W swoim życiu znalazł się w ekstremalnych sytuacjach, nigdy się jednak nie poddał, wykazując się wręcz nadludzką odpornością psychiczną i determinacją. Film zrobiony z wielkim hollywoodzkim rozmachem, a zarazem posiadający niesamowicie wciągającą fabułę.
Kończymy około 3:00.
Bilety w cenie 140 zł / osoby będą dostępne w sprzedaży od 3.12.2014
(internetowo - 146,50)
Rezerwacje przyjmujemy od 1.12, ale trzeba je odebrać do 20.12.2014.
Szepty lasu
"Szepty lasu"
Reż. Krzysztof Sarapata, Tomasz Kotaś
Polska, 2026, 84 minuty
Film przyrodniczo dokumentalny Szepty Lasu to ekscytująca podróż w dziewicze zakątki magicznego świata pełnego tajemnic skrywanych w korze wiekowych drzew, miękkości wilgotnego mchu, szemrzącym, chłodnym strumieniu czy pomrukach dzikich zwierząt. To opowieść widziana oczami wyjątkowych mieszkańców unikalnego prastarego lasu – niedźwiedzia, rysia i wilka, których losy splatają się na górskim szlaku. Poznamy ich w sytuacjach stawiania czoła codziennymi trudnościom związanym z przetrwaniem i wychowaniem młodych, podporządkowanym cykliczności pór roku. Głosem Łukasza Skwarczyńskiego opowiedzą nam swoje niesamowite, pełne emocji historie na tle przepięknego, obfitującego w różnorodne gatunki flory i fauny miejsca - pradawnego, baśniowego, gęstego lasu.
Reż. Krzysztof Sarapata, Tomasz Kotaś
Polska, 2026, 84 minuty
Film przyrodniczo dokumentalny Szepty Lasu to ekscytująca podróż w dziewicze zakątki magicznego świata pełnego tajemnic skrywanych w korze wiekowych drzew, miękkości wilgotnego mchu, szemrzącym, chłodnym strumieniu czy pomrukach dzikich zwierząt. To opowieść widziana oczami wyjątkowych mieszkańców unikalnego prastarego lasu – niedźwiedzia, rysia i wilka, których losy splatają się na górskim szlaku. Poznamy ich w sytuacjach stawiania czoła codziennymi trudnościom związanym z przetrwaniem i wychowaniem młodych, podporządkowanym cykliczności pór roku. Głosem Łukasza Skwarczyńskiego opowiedzą nam swoje niesamowite, pełne emocji historie na tle przepięknego, obfitującego w różnorodne gatunki flory i fauny miejsca - pradawnego, baśniowego, gęstego lasu.
Szepty lasu
"Szepty lasu"
Reż. Krzysztof Sarapata, Tomasz Kotaś
Polska, 2026, 84 minuty
Film przyrodniczo dokumentalny Szepty Lasu to ekscytująca podróż w dziewicze zakątki magicznego świata pełnego tajemnic skrywanych w korze wiekowych drzew, miękkości wilgotnego mchu, szemrzącym, chłodnym strumieniu czy pomrukach dzikich zwierząt. To opowieść widziana oczami wyjątkowych mieszkańców unikalnego prastarego lasu – niedźwiedzia, rysia i wilka, których losy splatają się na górskim szlaku. Poznamy ich w sytuacjach stawiania czoła codziennymi trudnościom związanym z przetrwaniem i wychowaniem młodych, podporządkowanym cykliczności pór roku. Głosem Łukasza Skwarczyńskiego opowiedzą nam swoje niesamowite, pełne emocji historie na tle przepięknego, obfitującego w różnorodne gatunki flory i fauny miejsca - pradawnego, baśniowego, gęstego lasu.
Reż. Krzysztof Sarapata, Tomasz Kotaś
Polska, 2026, 84 minuty
Film przyrodniczo dokumentalny Szepty Lasu to ekscytująca podróż w dziewicze zakątki magicznego świata pełnego tajemnic skrywanych w korze wiekowych drzew, miękkości wilgotnego mchu, szemrzącym, chłodnym strumieniu czy pomrukach dzikich zwierząt. To opowieść widziana oczami wyjątkowych mieszkańców unikalnego prastarego lasu – niedźwiedzia, rysia i wilka, których losy splatają się na górskim szlaku. Poznamy ich w sytuacjach stawiania czoła codziennymi trudnościom związanym z przetrwaniem i wychowaniem młodych, podporządkowanym cykliczności pór roku. Głosem Łukasza Skwarczyńskiego opowiedzą nam swoje niesamowite, pełne emocji historie na tle przepięknego, obfitującego w różnorodne gatunki flory i fauny miejsca - pradawnego, baśniowego, gęstego lasu.
Sztuka Wysokiej Ścieżki” czyli „O Annapurnie i Himalajach słowem i muzyką
ANNAPURNA I 1991 – LUDZIE I SZCZYTY HIMALAJÓW I KARAKORUM
***
Trzyczęściowy program bez przerw:
1. Wspomnienie i opowieści na przezroczach w 32 rocznicę niesamowitej wyprawy na południową ścianę Annapurny I (8091 m n.p.m.) – Mariusz Sprutta
2. Wybór autorskich i archiwalnych zdjęć pt. „Ludzie i szczyty Himalajów i Karakorum” z akustyczną oprawą muzyczną w wykonaniu muzyków Jig Reel Maniacs;
3. Kameralny koncert Jig Reel Maniacs.
***
WYKONAWCY
Mariusz Sprutta – urodzony w Wągrowcu, żyje w Poznaniu a pracuje w Wielkopolsce, od niedawna zawodowo służy ludziom, którzy tracą kończyny (w wypadkach, na skutek amputacji koniecznych ze względu na miażdżycę, cukrzycę, martwicę, i inne przyczyny np. nowotworowe), wspiera psychologicznie, mentalnie, organizacyjnie i administracyjnie i finalnie – dzięki kapitalnemu zespołowi technicznemu – pomaga w zaopatrzeniu w protezy.
Studiował Geologię Glacjalną oraz Geomorfologię i Paleogeografię Czwartorzędu na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po studiach wyjechał do Azji, w której spędził blisko 10 lat, mieszkając, zwiedzając i poznając takie kraje jak Nepal, Indie, Pakistan, Bangladesz, Tajlandia, Malezja, Singapur i Indonezja.
Geolog, speleolog, polarnik, taternik i himalaista, który – poza górami Polski, Alpami i Spitsbergenem – wspinał się w Turcji, Nepalu, Indiach, Tybecie i Pakistanie, w Himalajach i Karakorum, na siedmiu ośmiotysięcznikach, a zdobył dwa: Annapurna I (8091 m n.p.m.) i Gaszerbrum II (8035 m n.p.m.), oba samotnie, bez tlenu, a ten drugi w stylu alpejskim. Jest także czynnym muzykiem, grającym muzykę inspirowaną tradycją celtycką okraszoną jazzem, funkiem i chill-outem; liderem i managerem JRM – Jig Reel Maniacs: https://www.facebook.com/jigreelmaniacs
Jig Reel Maniacs (JRM) to trzydziestotrzyletnia formacja, inspirująca się muzyką irlandzką i szkocką, łącząca tradycyjne celtyckie nuty ze zróżnicowanymi aranżacjami, nawiązującymi do wielu trendów muzycznych; grupa instrumentalistów, która świadomie i z doświadczeniem, prezentuje różnorodne i ciekawe brzmienia, oparte na bogatym instrumentarium. W dwóch słowach: Celtic fusion.
Skład zespołu:
Michał Jankowski – gitara akustyczna;
Aleksander Brych– irlandzki flet drewniany poprzeczny;
Michał Mazur – low/high whistles, dudy, dudaire dubh i inne instrumenty dęte;
Dobrochna Surma – skrzypce;
Filip Wyrwa – perkusja;
Mariusz Sprutta – gitary basowe, śpiew.
***
Trzyczęściowy program bez przerw:
1. Wspomnienie i opowieści na przezroczach w 32 rocznicę niesamowitej wyprawy na południową ścianę Annapurny I (8091 m n.p.m.) – Mariusz Sprutta
2. Wybór autorskich i archiwalnych zdjęć pt. „Ludzie i szczyty Himalajów i Karakorum” z akustyczną oprawą muzyczną w wykonaniu muzyków Jig Reel Maniacs;
3. Kameralny koncert Jig Reel Maniacs.
***
WYKONAWCY
Mariusz Sprutta – urodzony w Wągrowcu, żyje w Poznaniu a pracuje w Wielkopolsce, od niedawna zawodowo służy ludziom, którzy tracą kończyny (w wypadkach, na skutek amputacji koniecznych ze względu na miażdżycę, cukrzycę, martwicę, i inne przyczyny np. nowotworowe), wspiera psychologicznie, mentalnie, organizacyjnie i administracyjnie i finalnie – dzięki kapitalnemu zespołowi technicznemu – pomaga w zaopatrzeniu w protezy.
Studiował Geologię Glacjalną oraz Geomorfologię i Paleogeografię Czwartorzędu na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po studiach wyjechał do Azji, w której spędził blisko 10 lat, mieszkając, zwiedzając i poznając takie kraje jak Nepal, Indie, Pakistan, Bangladesz, Tajlandia, Malezja, Singapur i Indonezja.
Geolog, speleolog, polarnik, taternik i himalaista, który – poza górami Polski, Alpami i Spitsbergenem – wspinał się w Turcji, Nepalu, Indiach, Tybecie i Pakistanie, w Himalajach i Karakorum, na siedmiu ośmiotysięcznikach, a zdobył dwa: Annapurna I (8091 m n.p.m.) i Gaszerbrum II (8035 m n.p.m.), oba samotnie, bez tlenu, a ten drugi w stylu alpejskim. Jest także czynnym muzykiem, grającym muzykę inspirowaną tradycją celtycką okraszoną jazzem, funkiem i chill-outem; liderem i managerem JRM – Jig Reel Maniacs: https://www.facebook.com/jigreelmaniacs
Jig Reel Maniacs (JRM) to trzydziestotrzyletnia formacja, inspirująca się muzyką irlandzką i szkocką, łącząca tradycyjne celtyckie nuty ze zróżnicowanymi aranżacjami, nawiązującymi do wielu trendów muzycznych; grupa instrumentalistów, która świadomie i z doświadczeniem, prezentuje różnorodne i ciekawe brzmienia, oparte na bogatym instrumentarium. W dwóch słowach: Celtic fusion.
Skład zespołu:
Michał Jankowski – gitara akustyczna;
Aleksander Brych– irlandzki flet drewniany poprzeczny;
Michał Mazur – low/high whistles, dudy, dudaire dubh i inne instrumenty dęte;
Dobrochna Surma – skrzypce;
Filip Wyrwa – perkusja;
Mariusz Sprutta – gitary basowe, śpiew.
Szybki cash
Johan JW Westlund wiedzie podwójne życie:
raz jest zwykłym studentem, raz podejmującym najważniejsze decyzje
przestępcą. Jorge czuje na plecach oddech zarówno policji, jak i mafii.
Układa plan, jak wydobyć się z tarapatów: wykradnie duży ładunek
narkotyków i dzięki temu będzie mógł zniknąć. Mardo jest o krok od
wykonania wyroku na Jorge ale los krzyżuje jego plany. W ostatecznym
rozrachunku okazuje się, że to niedoświadczony i młody student będzie
trzymał w garści ich życie.
Szymon z pustyni
Podstawą filmu stał się żywot świętego Szymona zwanego Słupnikiem, syryjskiego mnicha z V wieku. Usunięty z klasztoru za nadmierną ascezę, spędził następne 30 lat na platformie ustawionej na szczycie kolumny na pustyni. W postaci Szymona Bunuel ilustruje impotencję czynu świętych. Szatan ukazuje Szymonowi degenerację cywilizacji XX wieku, na której rozwój nie miało żadnego wpływu jego poświęcenie.
SĄSIADY
Z pozoru zwyczajna łódzka kamienica kryje w sobie wiele tajemnic. Zaglądamy do kolejnych mieszkań, w których toczą się niesamowite historie. W jednym z nich muskularny ksiądz odwiedza po kolędzie kobietę uprawiającą „najstarszy zawód świata”. W drugim lokalu mąż udaje, że bije swoją żonę, aby zaimponować sąsiadom. Z kolejki po świąteczne karpie ludzie wychodzą ze znoszącymi pisanki królikami wielkanocnymi, akobieta o dwóch sercach oddaje jedno z nich swojemu partnerowi. Na ostatnim piętrze ktoś zamierza wyskoczyć przez okno… a może już to zrobił i zdążył wrócić?
SĘDZIA - Festiwal Transatlantyk
Bohaterem jest prawnik, Hank Palmer, który powraca w rodzinne strony. Na miejscu dowiaduje się, że jego owdowiały ojciec, sędzia, jest podejrzany o popełnienie morderstwa. Hank postanawia dotrzeć do prawdy, a w trakcie swoich poszukiwań odnawia relacje z rodziną, z którą stracił kontakt wiele lat wcześniej.
SŁABA PŁEĆ?
Zośka jest atrakcyjna, wykształcona i wie czego chce. Rodzinne miasteczko zamieniła na warszawską korporację i pnie się po drabinie sukcesu, choć do raju jeszcze droga daleka. Zamiast luksusowego apartamentu – kawalerka na kredyt, zamiast prestiżowej pracy – użeranie się z szefem burakiem, zamiast szczęśliwego życia – udawanie kogoś, kim nie jest. Pewnego dnia Zośka zalicza twarde lądowanie. Oszukana przez szefa traci pracę i reputację. Ten otrzeźwiający kubeł zimnej wody budzi ją z plastikowego korpo-snu i zmusza do działania. Ale to już nowa Zośka – silna kobieta, która chce wziąć z życia to, co jej się należy: miłość, przyjaźń, szacunek i satysfakcjonującą pracę. A przy okazji ukarać byłego szefa kanciarza i złowić dorodny okaz prawdziwego faceta. Słaba płeć? Serio?
SŁODKI KONIEC DNIA
Miejscem akcji filmu jest etruskie miasto Volterra. Wszyscy się tu znają i szanują. Na niewielkim wzgórzu stoi dom Marii – polskiej poetki, laureatki Nagrody Nobla, autorytetu moralnego. Jej życie toczy się w rytmie włoskiej prowincji, jednak zostaje wywrócone do góry nogami, gdy otrzymuje szokującą wiadomość o tragicznym wydarzeniu. Pod wpływem emocji, podczas uroczystości nadania tytułu honorowego obywatela miasta, zamiast kurtuazyjnych podziękowań Maria wygłasza szokująco niepoprawną politycznie mowę. Od tego momentu bohaterka będzie doświadczać dotkliwych konsekwencji swojego wystąpienia.
SŁODKIE ŻYCIE
"Słodkie życie" (La dolce vita)
Reż. Federico Fellini
Francja, Włochy, 1960, 176 minut
„Słodkie życie” to dzieło, którym Federico Fellini otwiera na oścież drzwi do własnego wielkiego teatru nowoczesności. Stolica Włoch nie jest tu już tylko miastem, lecz labiryntem pragnień, perwersji, plotek, fleszy, procesji i spektakularnych przyjęć. Marcello Rubini (w tej roli Marcello Mastroianni) dryfuje przez kolejne nieprzespane noce i środowiska - arystokratów, gwiazd filmowych, intelektualistów, dziennikarzy, ludzi Kościoła i ludzi skandalu.
Tytułowe „słodkie życie” ma u Felliniego gorzki smak zmęczenia i deziluzji. To nie jest prosta satyra na rozwijającą się wówczas socjetę boomu ekonomicznego, dekadencję ani moralitet o zepsuciu elit. Reżyser pokazuje świat kuszący, piękny i błyszczący, ale podszyty duchową pustką. Słynna scena w fontannie di Trevi ze zjawiskową Anitą Ekberg i Marcello Mastroiannim należy do najbardziej zmysłowych obrazów w historii kina, lecz nawet ona nie prowadzi do spełnienia - jest raczej snem, który rozpływa się o świcie, zanim zdąży stać się czymś prawdziwym.
Film Felliniego zdobył Złotą Palmę w Cannes i na zawsze zmienił język kina i popkultury. To właśnie od nazwiska fotografa Paparazzo wzięło się popularne określenie „paparazzi” - jeden z wielu dowodów na to, jak mocno „Słodkie życie” przeniknęło do naszej codzienności.
Tytuł oryginalny: La dolce vita
Reżyseria: Federico Fellini
Scenariusz: Federico Fellini, Tullio Pinelli, Ennio Flaiano, Brunello Rondi
Obsada: Marcello Mastroianni, Anita Ekberg, Anouk Aimeé, Yvonne Furneaux
Muzyka: Nino Rota
Produkcja: Włochy, Francja, 1960
Czas trwania: 176’
Nagrody: Złota Palma - Najlepszy film, David di Donatello - Najlepszy reżyser Federico Fellini,
Oscar - Najlepsze kostiumy - filmy czarno-białe Piero Gherardi (1962), Oscar (nominacje) - Najlepszy reżyser Federico Fellini, Najlepsza scenografia - filmy czarno-białe Piero Gherardi, Najlepsze oryginalne materiały do scenariusza i scenariusz Brunello Rondi, Ennio Flaiano, Federico Fellini, Tullio Pinelli
Reż. Federico Fellini
Francja, Włochy, 1960, 176 minut
„Słodkie życie” to dzieło, którym Federico Fellini otwiera na oścież drzwi do własnego wielkiego teatru nowoczesności. Stolica Włoch nie jest tu już tylko miastem, lecz labiryntem pragnień, perwersji, plotek, fleszy, procesji i spektakularnych przyjęć. Marcello Rubini (w tej roli Marcello Mastroianni) dryfuje przez kolejne nieprzespane noce i środowiska - arystokratów, gwiazd filmowych, intelektualistów, dziennikarzy, ludzi Kościoła i ludzi skandalu.
Tytułowe „słodkie życie” ma u Felliniego gorzki smak zmęczenia i deziluzji. To nie jest prosta satyra na rozwijającą się wówczas socjetę boomu ekonomicznego, dekadencję ani moralitet o zepsuciu elit. Reżyser pokazuje świat kuszący, piękny i błyszczący, ale podszyty duchową pustką. Słynna scena w fontannie di Trevi ze zjawiskową Anitą Ekberg i Marcello Mastroiannim należy do najbardziej zmysłowych obrazów w historii kina, lecz nawet ona nie prowadzi do spełnienia - jest raczej snem, który rozpływa się o świcie, zanim zdąży stać się czymś prawdziwym.
Film Felliniego zdobył Złotą Palmę w Cannes i na zawsze zmienił język kina i popkultury. To właśnie od nazwiska fotografa Paparazzo wzięło się popularne określenie „paparazzi” - jeden z wielu dowodów na to, jak mocno „Słodkie życie” przeniknęło do naszej codzienności.
Tytuł oryginalny: La dolce vita
Reżyseria: Federico Fellini
Scenariusz: Federico Fellini, Tullio Pinelli, Ennio Flaiano, Brunello Rondi
Obsada: Marcello Mastroianni, Anita Ekberg, Anouk Aimeé, Yvonne Furneaux
Muzyka: Nino Rota
Produkcja: Włochy, Francja, 1960
Czas trwania: 176’
Nagrody: Złota Palma - Najlepszy film, David di Donatello - Najlepszy reżyser Federico Fellini,
Oscar - Najlepsze kostiumy - filmy czarno-białe Piero Gherardi (1962), Oscar (nominacje) - Najlepszy reżyser Federico Fellini, Najlepsza scenografia - filmy czarno-białe Piero Gherardi, Najlepsze oryginalne materiały do scenariusza i scenariusz Brunello Rondi, Ennio Flaiano, Federico Fellini, Tullio Pinelli
SŁONE LATO
"Słone lato" (Hot Milk)
Reż. Rebecca Lenkiewicz
Wielka Brytania, 2025, 93 minuty
Całe spektrum kobiecych emocji w reżyserskim debiucie Rebeki Lenkiewicz, współscenarzystki nagrodzonego Oscarem filmu „Ida”. Film oparty na bestsellerowej powieści Deborah Levy „Hot Milk”, jednej z najpopularniejszych i najbardziej cenionych współczesnych autorek (nominowana do Nagrody Bookera!), przenosi nas na upalne wybrzeże południowej Hiszpanii. Życie Sofi, studentki antropologii, kręci się wokół opieki nad chorą matką. W nadziei na polepszenie jej stanu zdrowia i znalezienie skutecznej kuracji, dziewczyna zabiera ją do hiszpańskiej nadmorskiej miejscowości Almeria. Podczas gdy Rose odbywa leczenie w klinice enigmatycznego uzdrowiciela doktora Gomeza, Sofia spędza upalne letnie dni na poznawaniu mieszkańców miasteczka. Dotychczas podporządkowana opiece nad matką, zaczyna odkrywać własne pragnienia i nawiązuje relację z tajemniczą i wyzwoloną podróżniczką Ingrid.
Reż. Rebecca Lenkiewicz
Wielka Brytania, 2025, 93 minuty
Całe spektrum kobiecych emocji w reżyserskim debiucie Rebeki Lenkiewicz, współscenarzystki nagrodzonego Oscarem filmu „Ida”. Film oparty na bestsellerowej powieści Deborah Levy „Hot Milk”, jednej z najpopularniejszych i najbardziej cenionych współczesnych autorek (nominowana do Nagrody Bookera!), przenosi nas na upalne wybrzeże południowej Hiszpanii. Życie Sofi, studentki antropologii, kręci się wokół opieki nad chorą matką. W nadziei na polepszenie jej stanu zdrowia i znalezienie skutecznej kuracji, dziewczyna zabiera ją do hiszpańskiej nadmorskiej miejscowości Almeria. Podczas gdy Rose odbywa leczenie w klinice enigmatycznego uzdrowiciela doktora Gomeza, Sofia spędza upalne letnie dni na poznawaniu mieszkańców miasteczka. Dotychczas podporządkowana opiece nad matką, zaczyna odkrywać własne pragnienia i nawiązuje relację z tajemniczą i wyzwoloną podróżniczką Ingrid.
SŁONE LATO - pokaz przedpremierowy z prelekcją Darii Sienkiewicz
"Słone lato" (Hot Milk)
Reż. Rebecca Lenkiewicz
Wielka Brytania, 2025, 93 minuty
Całe spektrum kobiecych emocji w reżyserskim debiucie Rebeki Lenkiewicz, współscenarzystki nagrodzonego Oscarem filmu „Ida”. Film oparty na bestsellerowej powieści Deborah Levy „Hot Milk”, jednej z najpopularniejszych i najbardziej cenionych współczesnych autorek (nominowana do Nagrody Bookera!), przenosi nas na upalne wybrzeże południowej Hiszpanii. Życie Sofi, studentki antropologii, kręci się wokół opieki nad chorą matką. W nadziei na polepszenie jej stanu zdrowia i znalezienie skutecznej kuracji, dziewczyna zabiera ją do hiszpańskiej nadmorskiej miejscowości Almeria. Podczas gdy Rose odbywa leczenie w klinice enigmatycznego uzdrowiciela doktora Gomeza, Sofia spędza upalne letnie dni na poznawaniu mieszkańców miasteczka. Dotychczas podporządkowana opiece nad matką, zaczyna odkrywać własne pragnienia i nawiązuje relację z tajemniczą i wyzwoloną podróżniczką Ingrid.
Reż. Rebecca Lenkiewicz
Wielka Brytania, 2025, 93 minuty
Całe spektrum kobiecych emocji w reżyserskim debiucie Rebeki Lenkiewicz, współscenarzystki nagrodzonego Oscarem filmu „Ida”. Film oparty na bestsellerowej powieści Deborah Levy „Hot Milk”, jednej z najpopularniejszych i najbardziej cenionych współczesnych autorek (nominowana do Nagrody Bookera!), przenosi nas na upalne wybrzeże południowej Hiszpanii. Życie Sofi, studentki antropologii, kręci się wokół opieki nad chorą matką. W nadziei na polepszenie jej stanu zdrowia i znalezienie skutecznej kuracji, dziewczyna zabiera ją do hiszpańskiej nadmorskiej miejscowości Almeria. Podczas gdy Rose odbywa leczenie w klinice enigmatycznego uzdrowiciela doktora Gomeza, Sofia spędza upalne letnie dni na poznawaniu mieszkańców miasteczka. Dotychczas podporządkowana opiece nad matką, zaczyna odkrywać własne pragnienia i nawiązuje relację z tajemniczą i wyzwoloną podróżniczką Ingrid.
SŁONECZNIKI. TAJEMNICA VAN GOGHA
„Słoneczniki”. Tajemnica van Gogha
reżyseria: David Bickerstaff
85 minut
Słynne „Słoneczniki” Vincenta van Gogha to dzieło należące do tych, które rozpoznaje każdy. Nie tylko są ikoną samą w sobie, ale przeszły też do popkultury. Pojawiły się choćby w ikonicznym z kolei serialu komediowym „’Allo ’Allo!”. Pamiętać tu także należy, że „Słoneczniki” to nie jeden obraz, ale seria. Van Gogh namalował te kwiaty 11 razy.
Co zawsze dziwi oglądających „Słoneczniki” na żywo, to krzykliwość niektórych ich barw, której nie są w stanie oddać reprodukcje. Twórcy filmy jednak spróbują przekazać tę kolorystykę. Ponadto opowiedzą historię każdego z obrazów.
reżyseria: David Bickerstaff
85 minut
Słynne „Słoneczniki” Vincenta van Gogha to dzieło należące do tych, które rozpoznaje każdy. Nie tylko są ikoną samą w sobie, ale przeszły też do popkultury. Pojawiły się choćby w ikonicznym z kolei serialu komediowym „’Allo ’Allo!”. Pamiętać tu także należy, że „Słoneczniki” to nie jeden obraz, ale seria. Van Gogh namalował te kwiaty 11 razy.
Co zawsze dziwi oglądających „Słoneczniki” na żywo, to krzykliwość niektórych ich barw, której nie są w stanie oddać reprodukcje. Twórcy filmy jednak spróbują przekazać tę kolorystykę. Ponadto opowiedzą historię każdego z obrazów.
SŁOŃ
Bartek prowadzi małe gospodarstwo na Podhalu. Kiedy opuścił ich ojciec, jego matka się załamała, wówczas to on musiał zostać głową rodziny. Pewnego dnia umiera ich sąsiad i jego syn Dawid przyjeżdża na pogrzeb. Bartek fascynuje się Dawidem i jego beztroską. Pierwsza miłość zmusza go do podjęcia decyzji, czy jest już gotowy, żeby sięgnąć po swoją wolność.
SŁOŃ BENJAMIN
Nareszcie wakacje! Otto nie może się doczekać, aby spędzić najbliższe tygodnie ze swoim najlepszym przyjacielem Słoniem Benjaminem w zoo.
Jednak jego dobry humor jest zakłócany przez zmartwienia dyrektora zoo, który pilnie potrzebuje pieniędzy na konieczne naprawy.
Trzeba zatem zorganizować loterię z nagrodami!
Tymczasem burmistrz Newtown ogłasza, że zatrudnił przebiegłą Zorę Zack, aby zmodernizować zoo i uczynić z niego najbardziej pokazowy obiekt w Newtown.
Zora Zack próbuje przekonać do siebie Benjamina, który ma stać się nową twarzą reklamową kampanii promującej nowe zoo.
Ale w rzeczywistości przebiegła Zora ma zupełnie inny cel ... Czy Otto, Benjamin i inni mieszkańcy zoo zdążą pokrzyżować jej podstępne plany?
Jednak jego dobry humor jest zakłócany przez zmartwienia dyrektora zoo, który pilnie potrzebuje pieniędzy na konieczne naprawy.
Trzeba zatem zorganizować loterię z nagrodami!
Tymczasem burmistrz Newtown ogłasza, że zatrudnił przebiegłą Zorę Zack, aby zmodernizować zoo i uczynić z niego najbardziej pokazowy obiekt w Newtown.
Zora Zack próbuje przekonać do siebie Benjamina, który ma stać się nową twarzą reklamową kampanii promującej nowe zoo.
Ale w rzeczywistości przebiegła Zora ma zupełnie inny cel ... Czy Otto, Benjamin i inni mieszkańcy zoo zdążą pokrzyżować jej podstępne plany?
SŁOŃCE WSCHODZI RAZ NA DZIEŃ
"Słońce wschodzi raz na dzień"
Reż. Henryk Kluba
Polska, 1967, 90 minut
Zrealizowany w konwencji ludowej ballady dramat społeczny ukazujący - poprzez postać górala Haratyka, autentycznego przywódcy beskidzkiej wioski - skomplikowane uwarunkowania i konflikty okresu kształtowania się świadomości ludu u zarania Polski Ludowej. Haratyk, niekoronowany król beskidzkiej wsi, organizuje życie po zakończeniu wojny. Buduje tartak i szkołę, ale nie uznaje żadnej władzy nad sobą. Dochodzi do konfliktu z szefem UB, który uważa go za anarchistę i szkodnika, siłą chce zmusić do podporządkowania się. W rezultacie Haratyk wraz z góralami pali tartak i idzie do lasu... Kiedy po latach wychodzi z więzienia, rozumie, że można i trzeba było współpracować z władzą.
Reż. Henryk Kluba
Polska, 1967, 90 minut
Zrealizowany w konwencji ludowej ballady dramat społeczny ukazujący - poprzez postać górala Haratyka, autentycznego przywódcy beskidzkiej wioski - skomplikowane uwarunkowania i konflikty okresu kształtowania się świadomości ludu u zarania Polski Ludowej. Haratyk, niekoronowany król beskidzkiej wsi, organizuje życie po zakończeniu wojny. Buduje tartak i szkołę, ale nie uznaje żadnej władzy nad sobą. Dochodzi do konfliktu z szefem UB, który uważa go za anarchistę i szkodnika, siłą chce zmusić do podporządkowania się. W rezultacie Haratyk wraz z góralami pali tartak i idzie do lasu... Kiedy po latach wychodzi z więzienia, rozumie, że można i trzeba było współpracować z władzą.
SŁUŻBY SPECJALNE
Gdy dochodzi do likwidacji elitarnych Wojskowych Służb Informacyjnych, politycy orientują się, że pozbawiono Polskę oczu i uszu. Zostaje stworzona nowa, tajna jednostka do zadań specjalnych. Trafiają do niej m.in. niepokorna, wyrzucona z ABW podporucznik, kapitan, który wrócił z misji w Afganistanie oraz były pułkownik SB. Pracując nad aferami z pierwszych stron gazet będą musieli zmierzyć się z demonami przeszłości. Pewnego dnia odkryją, że tak naprawdę nie wiedzą dla kogo pracują
SŁUŻĄCA
reżyseria: Chan-wook Park
scenariusz: Seo-Gyeong Jeong, Chan-wook Park
Obsada: Min-hie Kim, Tae-ri Kim, Jung-woo Ha
Korea, lata 30. XX wieku. Oszust z nizin społecznych postanawia podstępem rozkochać w sobie piękną Japonkę – dziedziczkę wielkiej fortuny – aby przejąć jej majątek. W tym celu umieszcza w jej najbliższym otoczeniu tytułową służącą – posłuszną sobie naciągaczkę, która ma zaskarbić względy milionerki i stać się jej zaufaną powiernicą. „Służąca” to opowieść o trójkącie miłosnym, pożądaniu, seksualnych fantazjach i wyrafinowanej zemście. Widziana z różnych perspektyw intryga z minuty na minutę diametralnie się zmienia, zmierzając ku przewrotnemu finałowi.
scenariusz: Seo-Gyeong Jeong, Chan-wook Park
Obsada: Min-hie Kim, Tae-ri Kim, Jung-woo Ha
Korea, lata 30. XX wieku. Oszust z nizin społecznych postanawia podstępem rozkochać w sobie piękną Japonkę – dziedziczkę wielkiej fortuny – aby przejąć jej majątek. W tym celu umieszcza w jej najbliższym otoczeniu tytułową służącą – posłuszną sobie naciągaczkę, która ma zaskarbić względy milionerki i stać się jej zaufaną powiernicą. „Służąca” to opowieść o trójkącie miłosnym, pożądaniu, seksualnych fantazjach i wyrafinowanej zemście. Widziana z różnych perspektyw intryga z minuty na minutę diametralnie się zmienia, zmierzając ku przewrotnemu finałowi.
SŁUŻĄCA
Korea, lata 30. XX wieku. Oszust z nizin społecznych postanawia podstępem rozkochać w sobie piękną Japonkę – dziedziczkę wielkiej fortuny – aby przejąć jej majątek. W tym celu umieszcza w jej najbliższym otoczeniu tytułową służącą – posłuszną sobie naciągaczkę, która ma zaskarbić względy milionerki i stać się jej zaufaną powiernicą. „Służąca” to opowieść o trójkącie miłosnym, pożądaniu, seksualnych fantazjach i wyrafinowanej zemście. Widziana z różnych perspektyw intryga z minuty na minutę diametralnie się zmienia, zmierzając ku przewrotnemu finałowi.
SŁYNNY NAJAZD NIEDŹWIEDZI NA SYCYLIĘ
Wędrowny opowiadacz i jego mała asystentka spotykają w jaskini starego niedźwiedzia. Opowiadają mu historię słynnej inwazji jego braci na Sycylię. A było to tak: stado niedźwiedzi, pod przywództwem swojego króla, wyrusza na poszukiwanie porwanego przez ludzi królewskiego syna. Zwierzęta trafiają do ludzkiej krainy, która nie jest im przyjazna. Czy te dwa światy uda się ze sobą pogodzić? Film jest barwną i fantazyjną animacją o tożsamości, dostrzeżoną m.in. na festiwalu w Cannes, gdzie miał swoją premierę.
Słudzy diabła
Indonezyjski hit, który w ciągu tygodnia obejrzało w kinach ponad milion widzów! Osadzony w latach 80. duszny horror, będący remakiem kultowego filmu z 1980 roku pod tym samym tytułem, uważanego za najbardziej przerażający film grozy z Indonezji. Upiorna atmosfera, nieoczywista intryga i zatrzęsienie mocnych scen przyprawią o dreszcze nawet najbardziej wytrawnych miłośników ekranowej grozy. Reżyserem filmu jest Joko Anwar – wszechstronny indonezyjski specjalista od kina gatunkowego, odpowiedzialny m.in. za filmy „Zapis moich zmysłów” (Festiwal Filmowy Pięć Smaków), „Modus Anomali” (sekcja Midnight Madness festiwalu SXSW w Austin) i serial HBO „Półświaty”. „Słudzy diabła” zdobyli aż 13 nominacji podczas Indonezyjskiego Festiwalu Filmowego, w tym za Najlepszy film, reżyserię, scenariusz i zdjęcia.
Rini (Tara Basro) wraz z rodzicami (Bront Palarae i Ayu Laksmi) i trzema młodszymi braćmi zostają zmuszeni do sprzedania domu i zamieszkania u babci, aby opłacić kosztowne leczenie matki. Nieznana choroba, na którą kobieta zapadła trzy i pół roku temu, pochłania resztki rodzinnych oszczędności. Gdy chora umiera, ojciec Rini podejmuje się pracy, pozostawiając dzieci same w domu. Niedługo potem dom zaczyna nawiedzać upiorna zjawa łudząco przypominająca niedawno zmarłą kobietę. Wychodzi też na jaw ukrywany przez lata fakt o zawartym w przeszłości mrocznym pakcie, którego konsekwencje sięgają obecnie domowników. Aby uchronić rodzinę przed niebezpieczeństwem, Rini i jej bracia muszą rozwikłać tajemnicę z przeszłości.
Rini (Tara Basro) wraz z rodzicami (Bront Palarae i Ayu Laksmi) i trzema młodszymi braćmi zostają zmuszeni do sprzedania domu i zamieszkania u babci, aby opłacić kosztowne leczenie matki. Nieznana choroba, na którą kobieta zapadła trzy i pół roku temu, pochłania resztki rodzinnych oszczędności. Gdy chora umiera, ojciec Rini podejmuje się pracy, pozostawiając dzieci same w domu. Niedługo potem dom zaczyna nawiedzać upiorna zjawa łudząco przypominająca niedawno zmarłą kobietę. Wychodzi też na jaw ukrywany przez lata fakt o zawartym w przeszłości mrocznym pakcie, którego konsekwencje sięgają obecnie domowników. Aby uchronić rodzinę przed niebezpieczeństwem, Rini i jej bracia muszą rozwikłać tajemnicę z przeszłości.
T2: TRAINSPOTTING
Druga część kultowego filmu lat dziewięćdziesiątych XX wieku, dzięki której poznamy dalsze losy Marka Rentona. Dowiemy się, czy rzeczywiście udało mu się wyrwać na dobre z brudnego, podziemnego życia Edynburga i heroinowego nałogu, przestępczego półświatka, w którym każdy czyn motywowany jest narkotykowym głodem.
TAJEMNICA FILOMENY
Filomena Lee jest prostą, religijną Irlandką. Jako młoda dziewczyna zaszła w ciążę i zhańbiona została odesłana do klasztoru. Tam urodziła dziecko, które zakonnice oddały do adopcji. 50 lat później Filomena postanawia odnaleźć syna.
TAJEMNICA SZYFRU MARABUTA
Kinowa wersja dziecięcego serialu telewizyjnego, w której detektywi Kajetan Chrumps i Kot Makawity tropią przebiegłego przestępcę Kameleona Super.
TAJEMNICE JOAN
Rok 2000, przedmieścia Londynu. Spokojne życie starszej pani, Joan Stanley, przyjmuje nieoczekiwany obrót, kiedy zostaje aresztowana przez MI5 i oskarżona o szpiegostwo na rzecz komunistycznej Rosji. Rok 1938. Młoda Joan studiuje fizykę w Cambridge. Nieśmiała i łatwowierna dziewczyna szybko daje się uwieść uroczemu i tajemniczemu Leo, który wkrótce staje się jej przewodnikiem po obcym, ale intrygującym świecie ideologii komunistycznej. Romantyczna idylla trwa aż do momentu wybuchu II wojny światowej. Joan pracuje w ośrodku badań nad bombą atomową, gdy Leo prosi ją o przekazanie Rosjanom ściśle tajnych akt. Joan dowiaduje się, że jest tylko narzędziem w rękach ukochanego i sama musi wybrać pomiędzy miłością i zdradą swojego kraju a bliskimi i ich ocaleniem.
TAJEMNICE LASU
Starające się o dziecko małżeństwo dowiaduje się, że Czarownica rzuciła na nich urok. Aby go zdjąć, wyruszają do lasu zamieszkałego przez baśniowe postacie.
TAJEMNICE MANHATTANU
Nowy Jork, połowa lat 90. Porter Wren, felietonista poczytnego tabloidu, sprzedaje czytelnikom skandale, morderstwa i śmierć. Jest kronikarzem koszmaru w mieście, w którym każdy wierzy, że spełni się jego amerykański sen. Są jednak historie, których Wren nigdy nie opisze swoim czytelnikom – te, w których sam bierze udział. Jak historia odnalezionych w budynku przeznaczonym do wyburzenia zwłok genialnego reżysera. Gdy młoda wdowa powierza Wrenowi klucz do tajnego wideoarchiwum męża, dziennikarz nie przypuszcza, że właśnie stał się bohaterem jednego ze swoich sensacyjnych felietonów. Zawartość taśm zaprowadzi go bowiem w samo serce medialnego imperium, którego sam jest częścią.