Archiwum filmów
PSIE PAZURY
Charyzmatyczny właściciel rancza Phil Burbank nie jest przyjemnym człowiekiem. Gdy jego brat sprowadza do domu nowo poślubioną żonę i jej syna, Phil zaczyna znęcać się nad nimi. Wkrótce jednak zaczyna rozumieć, czym jest miłość.
PSY
"Psy"
Reż. Władysław Pasikowski
Polska, 1992, 104 minuty
Grupa członków SB zostaje po weryfikacji przeniesiona do policji i rozpoczyna walkę z bandą groźnych przestępców. Główny bohater, Franz, z wykształcenia prawnik, kończy "karierę" w SB. Jak dowiadujemy się z przesłuchań na komisji weryfikacyjnej, nawet wśród swoich 37-letni Franc nie należał do szaraków (31 nagan i 18 pochwał). Szybki awans i stabilną pozycję w SB zawdzięczał małżeństwu z córką byłego wiceministra, członka Biura Politycznego KC PZPR, która go porzuciła i prysnęła za granicę, "taka z niej była szmata" (słowa Franza). Po weryfikacji Franz przenosi się do pracy w policji. W trakcie jednej z akcji, w której kierowany przez niego "oddział" ma zatrzymać gang złodziei samochodów, trzech kolegów Franza zostaje zabitych. Franz wie, że gra idzie o wyższą stawkę aniżeli handel kradzionymi samochodami. Domyśla się także, że tak otwarcie przeciw policji mogli się zwrócić tylko jego byli koledzy po fachu. Postanawia się zemścić, jednak próba wciągnięcia do współpracy kumpla z SB, Ola, którego po weryfikacji wyrzucono z policji, jest fatalną pomyłką. Olo bowiem w tym czasie znalazł już nowych mocodawców i pracuje dla przeciwnej strony. Osamotnionego w walce Franza opuszcza także przygarnięta przez niego dziewczyna, która odchodzi do lepiej ustawionego Ola. Pojedynek Franza i Ola skończy się tragicznie dla nich obu: Franz dopadnie Ola i nie zawaha się strzelić do niego, sam jednak trafia na wiele lat do więzienia. Być może coś komuś udowodnił, na pewno jednak przegrał życie.
Reż. Władysław Pasikowski
Polska, 1992, 104 minuty
Grupa członków SB zostaje po weryfikacji przeniesiona do policji i rozpoczyna walkę z bandą groźnych przestępców. Główny bohater, Franz, z wykształcenia prawnik, kończy "karierę" w SB. Jak dowiadujemy się z przesłuchań na komisji weryfikacyjnej, nawet wśród swoich 37-letni Franc nie należał do szaraków (31 nagan i 18 pochwał). Szybki awans i stabilną pozycję w SB zawdzięczał małżeństwu z córką byłego wiceministra, członka Biura Politycznego KC PZPR, która go porzuciła i prysnęła za granicę, "taka z niej była szmata" (słowa Franza). Po weryfikacji Franz przenosi się do pracy w policji. W trakcie jednej z akcji, w której kierowany przez niego "oddział" ma zatrzymać gang złodziei samochodów, trzech kolegów Franza zostaje zabitych. Franz wie, że gra idzie o wyższą stawkę aniżeli handel kradzionymi samochodami. Domyśla się także, że tak otwarcie przeciw policji mogli się zwrócić tylko jego byli koledzy po fachu. Postanawia się zemścić, jednak próba wciągnięcia do współpracy kumpla z SB, Ola, którego po weryfikacji wyrzucono z policji, jest fatalną pomyłką. Olo bowiem w tym czasie znalazł już nowych mocodawców i pracuje dla przeciwnej strony. Osamotnionego w walce Franza opuszcza także przygarnięta przez niego dziewczyna, która odchodzi do lepiej ustawionego Ola. Pojedynek Franza i Ola skończy się tragicznie dla nich obu: Franz dopadnie Ola i nie zawaha się strzelić do niego, sam jednak trafia na wiele lat do więzienia. Być może coś komuś udowodnił, na pewno jednak przegrał życie.
PSY 3. W IMIĘ ZASAD
Po 25 latach odsiadki Franz Maurer wkracza w nową Polskę, gdzie nic nie jest takie, jak zapamiętał. Wkrótce ponownie spotyka Nowego.
PSYCHO GOREMAN
Psycho Goreman
Oryginalny tytuł: Psycho Goreman | Reżyseria: Steven Kostanski | Produkcja: Kanada, 2020 | Czas: 95'
Występują: Nita-Josee Hanna, Owen Myre, Matthew Ninaber
Czy zastanawialiście się może kiedyś, jak wyglądałoby „E.T.”, gdyby sympatycznego kosmitę zamienić na wściekłego mięśniaka pragnącego zniszczenia ludzkości, a wzruszające fragmenty zastąpić hektolitrami krwi? Nie? My też nie, ale i tak mamy odpowiedź.
„Psycho Goreman” to najntisowy z ducha list miłosny do praktycznych efektów specjalnych, krwawej rozwałki i totalnego filmowego szaleństwa. Reżyser Steven Kostanski (znany z „The Void”) puszcza wodzę fantazji i pozwala sobie na stworzenie filmu, który wszyscy chcielibyśmy obejrzeć jako dzieciaki – krwawej, wulgarnej i zupełnie pozbawionej hamulców opowieści o napędzanym żądzą zniszczenia kosmicie, który przybywa na Ziemię i wpada w sidła małej (choć równie wrednej!) dziewczynki.
„Psycho Goreman” będzie też pierwszym od dwudziestu lat filmem wydanym w Polsce oficjalnie na kasetach wideo. Najpierw jednak będziecie mogli zobaczyć go w Konkursie Głównym na Octopus Film Festival.
[Grzegorz Fortuna]
Oryginalny tytuł: Psycho Goreman | Reżyseria: Steven Kostanski | Produkcja: Kanada, 2020 | Czas: 95'
Występują: Nita-Josee Hanna, Owen Myre, Matthew Ninaber
Czy zastanawialiście się może kiedyś, jak wyglądałoby „E.T.”, gdyby sympatycznego kosmitę zamienić na wściekłego mięśniaka pragnącego zniszczenia ludzkości, a wzruszające fragmenty zastąpić hektolitrami krwi? Nie? My też nie, ale i tak mamy odpowiedź.
„Psycho Goreman” to najntisowy z ducha list miłosny do praktycznych efektów specjalnych, krwawej rozwałki i totalnego filmowego szaleństwa. Reżyser Steven Kostanski (znany z „The Void”) puszcza wodzę fantazji i pozwala sobie na stworzenie filmu, który wszyscy chcielibyśmy obejrzeć jako dzieciaki – krwawej, wulgarnej i zupełnie pozbawionej hamulców opowieści o napędzanym żądzą zniszczenia kosmicie, który przybywa na Ziemię i wpada w sidła małej (choć równie wrednej!) dziewczynki.
„Psycho Goreman” będzie też pierwszym od dwudziestu lat filmem wydanym w Polsce oficjalnie na kasetach wideo. Najpierw jednak będziecie mogli zobaczyć go w Konkursie Głównym na Octopus Film Festival.
[Grzegorz Fortuna]
PSYCHOBITCH
Wzorowy, przykładny Marius zostaje sparowany w szkolnym projekcie z klasową outsiderką, która wiecznie łamie zasady i wprowadza chaos. Niechętna współpracy Frida nie ułatwia mu zadania, co stanowi wyzwanie dla chłopaka.
PSZCZÓŁKA MAJA
Sympatyczna pszczółka Maja i jej przyjaciele to popularni bohaterowie milionów. Ich nowe przygody to jak zawsze potężna dawka zabawy i emocji.
PSZCZÓŁKA MAJA: MIODOWE IGRZYSKA
Druga część szalonych i zabawnych perypetii najsłynniejszej pszczółki świata, która żadnej przygody się nie boi! Tym razem Maja i Gucio wezmą udział w międzyłąkowych igrzyskach sportowych, których stawka okaże się wyjątkowo wysoka. W ulu aż huczy od sensacyjnych wieści! W pszczelej stolicy odbyć się mają Miodowe Igrzyska. Maja marzy, by wziąć w nich udział. Niestety mieszkańcy ula nie zostają na nie zaproszeni. Na domiar złego Cesarzowa żąda oddania połowy miodowych zbiorów na potrzeby sportowców. Królowa gotowa jest się pogodzić z poleceniami przełożonej, ale Maja od dziecka jest buntowniczką. A nic nie złości jej bardziej niż jawna niesprawiedliwość. Wyrusza więc do stolicy, by powiedzieć Cesarzowej, co myśli o niej i jej nakazach. I nawet Guciowi nie uda się jej powstrzymać przed wpakowaniem się w kłopoty. Zuchwałość Mai zostanie ukarana: pszczółka musi wystartować w zawodach, ale jeśli przegra jej ul straci całe zapasy na zimę... Cesarzowa nie podejrzewa nawet na co stać tę małą rozrabiakę i paczkę jej wiernych przyjaciół.
PTAKI ŚPIEWAJĄ W KIGALI
Jest rok 1994. Po tym, jak w Kigali zestrzelono samolot prezydenta Rwandy, trwają rozruchy między plemionami Tutsi i Hutu. W ciągu trwających 100 dni czystek z rąk ekstremistów ginie około miliona ludzi. Świadkiem tych wydarzeń jest Anna (Jowita Budnik) – polska ornitolog, która przyjechała do Afryki, aby prowadzić badania nad spadkiem populacji sępów w Rwandzie. Gdy zaczyna się ludobójstwo, Polka ratuje przed śmiercią młodą dziewczynę z plemienia Tutsi – Claudine. Anna umożliwia ocalonej ucieczkę do Polski. Po przylocie do kraju kobiety próbują otrząsnąć się z koszmarnych przeżyć, ale nie są w stanie wpisać się w rutynę codziennego życia. Pewnego dnia, po upływie kilku lat, Klarysa decyduje się na powrót do ojczyzny. Anna postanawia wyruszyć wraz z przyjaciółką w tę niezwykle emocjonalną podróż do samego serca Afryki.
PUCIO
"Pucio"
Reż. Marta Stróżycka
Polska, 2026, 45 minut, dubbing
Pucio to propozycja filmowa bez ograniczeń wiekowych, przygotowana z myślą o najmłodszych widzach. 45-minutowy zestaw odcinków pozwala dzieciom w komfortowy sposób wejść w świat sali kinowej, a rodzicom daje poczucie, że uczestniczą w wartościowym i bezpiecznym wydarzeniu. Film jest adaptacją bestsellerowej serii książek autorstwa dr n. hum. Marty Galewskiej-Kustry, z ilustracjami Joanny Kłos, wydawanej przez Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”. Publikacje od lat wspierają rodziców i dzieci – pomagają w nauce mowy i oswajaniu codziennych emocji. Filmowa odsłona Pucia wiernie oddaje charakter znany z książek – ciepło, uważność i humor, który trafia zarówno do najmłodszych, jak i dorosłych. Twórcy stawiają na spokojną narrację, bliskość rodzinnych relacji i historie osadzone w codzienności dziecka. To kino, które nie przebodźcowuje, lecz zaprasza do wspólnego przeżywania i rozmowy po seansie.
Reż. Marta Stróżycka
Polska, 2026, 45 minut, dubbing
Pucio to propozycja filmowa bez ograniczeń wiekowych, przygotowana z myślą o najmłodszych widzach. 45-minutowy zestaw odcinków pozwala dzieciom w komfortowy sposób wejść w świat sali kinowej, a rodzicom daje poczucie, że uczestniczą w wartościowym i bezpiecznym wydarzeniu. Film jest adaptacją bestsellerowej serii książek autorstwa dr n. hum. Marty Galewskiej-Kustry, z ilustracjami Joanny Kłos, wydawanej przez Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”. Publikacje od lat wspierają rodziców i dzieci – pomagają w nauce mowy i oswajaniu codziennych emocji. Filmowa odsłona Pucia wiernie oddaje charakter znany z książek – ciepło, uważność i humor, który trafia zarówno do najmłodszych, jak i dorosłych. Twórcy stawiają na spokojną narrację, bliskość rodzinnych relacji i historie osadzone w codzienności dziecka. To kino, które nie przebodźcowuje, lecz zaprasza do wspólnego przeżywania i rozmowy po seansie.
PUCIO KOCHA ZWIERZAKI
"Pucio kocha zwierzaki"
Reż. Marta Stróżycka
Polska, 2026, 45 minut, dubbing
Tym razem rodzinie Pucia na ekranie towarzyszyć będą wyjątkowi bohaterowie – pies Funio, kot Mimi i cała gromada zwierzaków. U uwielbianego przez najmłodszych widzów bohatera jak zwykle nie zabraknie przygód. Pucio podczas wakacji u dziadków na wsi posadzi swoje pierwsze drzewo, a w trakcie spaceru w parku wspólnie z Misią wyruszy na misję ratunkową w poszukiwaniu psa sąsiada. Kiedy ukochany Funio poczuje się gorzej, rodzeństwo zrobi wszystko, by przywrócić pupilowi dobry humor.
Reż. Marta Stróżycka
Polska, 2026, 45 minut, dubbing
Tym razem rodzinie Pucia na ekranie towarzyszyć będą wyjątkowi bohaterowie – pies Funio, kot Mimi i cała gromada zwierzaków. U uwielbianego przez najmłodszych widzów bohatera jak zwykle nie zabraknie przygód. Pucio podczas wakacji u dziadków na wsi posadzi swoje pierwsze drzewo, a w trakcie spaceru w parku wspólnie z Misią wyruszy na misję ratunkową w poszukiwaniu psa sąsiada. Kiedy ukochany Funio poczuje się gorzej, rodzeństwo zrobi wszystko, by przywrócić pupilowi dobry humor.
PUCIO KOCHA ZWIERZAKI
"Pucio kocha zwierzaki"
Reż. Marta Stróżycka
Polska, 2026, 45 minut, dubbing
Tym razem rodzinie Pucia na ekranie towarzyszyć będą wyjątkowi bohaterowie – pies Funio, kot Mimi i cała gromada zwierzaków. U uwielbianego przez najmłodszych widzów bohatera jak zwykle nie zabraknie przygód. Pucio podczas wakacji u dziadków na wsi posadzi swoje pierwsze drzewo, a w trakcie spaceru w parku wspólnie z Misią wyruszy na misję ratunkową w poszukiwaniu psa sąsiada. Kiedy ukochany Funio poczuje się gorzej, rodzeństwo zrobi wszystko, by przywrócić pupilowi dobry humor.
Reż. Marta Stróżycka
Polska, 2026, 45 minut, dubbing
Tym razem rodzinie Pucia na ekranie towarzyszyć będą wyjątkowi bohaterowie – pies Funio, kot Mimi i cała gromada zwierzaków. U uwielbianego przez najmłodszych widzów bohatera jak zwykle nie zabraknie przygód. Pucio podczas wakacji u dziadków na wsi posadzi swoje pierwsze drzewo, a w trakcie spaceru w parku wspólnie z Misią wyruszy na misję ratunkową w poszukiwaniu psa sąsiada. Kiedy ukochany Funio poczuje się gorzej, rodzeństwo zrobi wszystko, by przywrócić pupilowi dobry humor.
PULP FICTION
"Pulp Fiction"
Reż. Quentin Tarantino
USA, 1994, 154 minuty
Tytuł wywodzi się od amerykańskiej nazwy taniej literatury – powieści i komiksów – wydawanych w masowych nakładach. Quentin Tarantino i jego współscenarzysta Roger Avary połączyli kilka wątków podobnych opowieści – oscylujących od thrillera do melodramatu i od komedii do klasycznego filmu noir – w mozaikę kilkunastu historii, powielających wątki i motywy charakterystyczne dla tego typu prozy. Wśród kilkunastu bohaterów znaleźli się między innymi dwaj płatni mordercy pracujący na zlecenie potężnego gangstera, człowiek zajmujący się zacieraniem śladów zbrodni, znudzona żona gangstera nadużywająca narkotyków, bokser, któremu mafia zleciła przegranie walki, a który nie dotrzymał warunków umowy, drobni przestępcy i dilerzy narkotykowi. Sytuacje inspirowane literaturą i filmem, po wielkokroć wcześniej powielane, w tym zestawieniu nabierają świeżości i nowych znaczeń.
Reż. Quentin Tarantino
USA, 1994, 154 minuty
Tytuł wywodzi się od amerykańskiej nazwy taniej literatury – powieści i komiksów – wydawanych w masowych nakładach. Quentin Tarantino i jego współscenarzysta Roger Avary połączyli kilka wątków podobnych opowieści – oscylujących od thrillera do melodramatu i od komedii do klasycznego filmu noir – w mozaikę kilkunastu historii, powielających wątki i motywy charakterystyczne dla tego typu prozy. Wśród kilkunastu bohaterów znaleźli się między innymi dwaj płatni mordercy pracujący na zlecenie potężnego gangstera, człowiek zajmujący się zacieraniem śladów zbrodni, znudzona żona gangstera nadużywająca narkotyków, bokser, któremu mafia zleciła przegranie walki, a który nie dotrzymał warunków umowy, drobni przestępcy i dilerzy narkotykowi. Sytuacje inspirowane literaturą i filmem, po wielkokroć wcześniej powielane, w tym zestawieniu nabierają świeżości i nowych znaczeń.
PYCHA
Sędziwy architekt David Miller nie zamierza dać się zaskoczyć śmierci. Sam postanowił zdecydować, kiedy umrze. Jego decyzja jest ostateczna i nieodwołalna. Wszystko dokładnie zaplanował. Wybrał miejsce, określił czas, a także znalazł niezawodny – jak mu się przynajmniej wydawało - sposób. Niestety, zgodnie z teorią chaosu, jeśli coś może się popsuć, to się popsuje. Nie inaczej jest w tym przypadku. Doskonały plan pali na panewce. W noc, która miała być ostatnią w życiu Davida na Ziemi, dojdzie do zdarzeń, które nie śniły się bohaterowi. W towarzystwie Esperanzy, kobiety, która miała pomóc mu zejść z tego łez padołu, oraz Trépleva, młodego Rosjanina zarabiającego ciałem na chleb (w jednego z jego klientów wcielił się sam reżyser), David jeszcze raz przekona się, jak zaskakujące i psotliwe potrafi być życie, a także jak naiwne jest planowanie przyszłości.
Pan Tadeusz
Rok 1832, Paryż. Adam Mickiewicz wspomina kraj rodzinny. Zdjęcia Wilna i modlących się ludzi przy Ostrej Bramie, pejzaż litewski, dom rodzinny Adama Mickiewicza. Do rodzinnego dworku w Soplicowie przyjeżdża Tadeusz. Widzi w ogrodzie Zosię, podlewającą kwiatki. Wita się z rodziną i gośćmi. Dowiaduje się o trwającym sporze o zamek między Sędzią, który jest jego wujem i Hrabią, dziedzicem majątku Horeszków. Uroczysta kolacja na zamku. Wchodzi spóźniona Telimena i siada obok Tadeusza. Rejent spiera się z Asesorem o psy biorące udział w polowaniu. Gerwazy opowiada Hrabiemu historię zamku Stolnika, ostatniego z rodziny Horeszków. Przed laty w czasie walk z Moskalami w obronie zamku Jacek Soplica zabił przypadkowo Stolnika, ojca jego ukochanej Ewy. Gerwazy, wierny sługa Horeszków, przysiągł mu zemstę. Następnego dnia rano goście udają się na grzybobranie. Telimena flirtuje z Hrabią i Tadeuszem. Sędzia wyjawia jej, że planuje małżeństwo Tadeusza i Zosi. Gajowy przynosi wiadomość o pojawieniu się w okolicy niedźwiedzia. Wszyscy przygotowują się do polowania. Tymczasem w karczmie Jankiela zbiera się szlachta. Ksiądz Robak nakłania zebranych do zorganizowania powstania i przyłączenia się do wojsk Napoleona. Następnego dnia w czasie polowania niedźwiedź atakuje Tadeusza i Hrabiego. Celny strzał księdza Robaka ratuje ich od śmierci. Telimena postanawia wydać Zosię za mąż za Hrabiego, sama natomiast chce poślubić Tadeusza. Urządza ucztę. Podczas niej ożywają dawne urazy między rodem Sopliców i Horeszków. Hrabia nie chce oddać zamku i razem z Gerwazym planuje zbrojną walkę o niego. Tymczasem w zaścianku Dobrzyńskich gromadzi się szlachta. Nie mogą dojść do porozumienia. Gerwazy nakłania ich do ataku na Soplicowo. W trakcie zajazdu mieszkańcy Soplicowa zostają uwięzieni. Szlachcice urządzają sobie ucztę, zakrapianą alkoholem, a po niej zapadają w głęboki sen. Kiedy się budzą, są już jeńcami żołnierzy rosyjskich, który przyszli mieszkańcom Soplicowa z pomocą. Dzięki księdzu Robakowi udaje się uwolnić szlachciców. Wszyscy jednoczą się w walce z Rosjanami. Ciężko ranny ksiądz Robak, który w czasie walki ocalił Hrabiego i Gerwazego, spowiada się ze swojego życia i wyznaje, że jest Jackiem Soplicą. Gerwazy mu przebacza. Rok 1812. W Soplicowie w obecności polskich generałów odbywają się zaręczyny trzech par, w tym Zosi i Tadeusza, którzy chcą uwłaszczyć chłopów. Jankiel gra poloneza
Papusza
Oparta na faktach dramatyczna historia pierwszej romskiej - cygańskiej - poetki, kobiety świadomej swojego autorskiego głosu. Pierwszej, która zapisała swoje wiersze oraz pierwszej tłumaczonej na polski i wydanej w oficjalnym obiegu.
Perfekcjonista
Toni Musulin, zanim został milionerem i dumnym posiadaczem czerwonego Ferrari, był zwyczajnym człowiekiem. Praca w firmie ochroniarskiej i znoszenie upokarzającego traktowania ze strony szefów nie zaspokajały jego ambicji. Opracował błyskotliwy plan, który wprowadził w życie z chirurgiczną precyzją. 5 listopada 2009 roku, o godzinie 10:00, po kilku miesiącach przygotowań, Toni zasiadł w opancerzonej furgonetce do konwojowania pieniędzy. W ładowni pojazdu znajdowało się 11,6 miliona euro…
Pianista
"Pianista" (The Pianist)
Reż. Roman Polański
Francja, Niemcy, Polska, Wielka Brytania, 2002, 150 minut
Jeden z najważniejszych filmów XXI wieku powraca w nowej odsłonie po gruntownej rekonstrukcji 4K. Oparty na wspomnieniach Władysława Szpilmana „Pianista” to osobista relacja z przetrwania w rozdzieranym wojną mieście, poruszające świadectwo siły, jaką daje sztuka w najmniej oczekiwanych momentach oraz zachwycający autentyzmem portret artysty, w którego wcielił się nagrodzony Oscarem Adrien Brody. W 1939 roku Szpilman jest cenionym pianistą i kompozytorem, który mieszka wraz z rodziną w Warszawie. Kiedy do stolicy wkraczają naziści, życie żydowskiego muzyka zamienia się w koszmar: traci kolejne prawa, trafia do getta, obserwuje dwa powstania i próbuje przetrwać w zniszczonym mieście. Pomaga mu przypadek, łut szczęścia oraz miłość do muzyki. „Pianista” to film o świadku Zagłady zrealizowany z szacunkiem i dojrzałością przez innego świadka. Jeden z najważniejszych filmów Romana Polańskiego był pierwszym i na razie jedynym powrotem reżysera do czasów wojny, którą przeżył on jako mały chłopiec. Kręcony na ulicach Warszawy z częściowo polską ekipą i obsadą film stanowi głęboki humanistyczny manifest, w którym rozpacz łączy się z tlącą się nadzieją. Opowiadany w sposób chronologiczny, oszczędny i skupiony na detalach „Pianista” to ewenement w historii polskiego i światowego kina: stworzona przez mistrza wizja bolesnej przeszłości, w której osobista perspektywa łączy się z rozmachem i wierną rekonstrukcją wydarzeń.
Reż. Roman Polański
Francja, Niemcy, Polska, Wielka Brytania, 2002, 150 minut
Jeden z najważniejszych filmów XXI wieku powraca w nowej odsłonie po gruntownej rekonstrukcji 4K. Oparty na wspomnieniach Władysława Szpilmana „Pianista” to osobista relacja z przetrwania w rozdzieranym wojną mieście, poruszające świadectwo siły, jaką daje sztuka w najmniej oczekiwanych momentach oraz zachwycający autentyzmem portret artysty, w którego wcielił się nagrodzony Oscarem Adrien Brody. W 1939 roku Szpilman jest cenionym pianistą i kompozytorem, który mieszka wraz z rodziną w Warszawie. Kiedy do stolicy wkraczają naziści, życie żydowskiego muzyka zamienia się w koszmar: traci kolejne prawa, trafia do getta, obserwuje dwa powstania i próbuje przetrwać w zniszczonym mieście. Pomaga mu przypadek, łut szczęścia oraz miłość do muzyki. „Pianista” to film o świadku Zagłady zrealizowany z szacunkiem i dojrzałością przez innego świadka. Jeden z najważniejszych filmów Romana Polańskiego był pierwszym i na razie jedynym powrotem reżysera do czasów wojny, którą przeżył on jako mały chłopiec. Kręcony na ulicach Warszawy z częściowo polską ekipą i obsadą film stanowi głęboki humanistyczny manifest, w którym rozpacz łączy się z tlącą się nadzieją. Opowiadany w sposób chronologiczny, oszczędny i skupiony na detalach „Pianista” to ewenement w historii polskiego i światowego kina: stworzona przez mistrza wizja bolesnej przeszłości, w której osobista perspektywa łączy się z rozmachem i wierną rekonstrukcją wydarzeń.
Pim i Pom
Przyjaźń między impulsywnym, żądnym przygód Pimem i ostrożnym Pomem zostaje wystawiona na próbę, gdy muszą znaleźć drogę do domu.
Pimi z Krainy Tygrysów
Pewnej nocy osierocony Balmani ratuje małą tygrysicę przed bezlitosnymi kłusownikami. Udaje im się uciec i wyruszają w długą i niebezpieczną podróż do magicznej świątyni zwanej Tygrysim Gniazdem, gdzie, jak wierzy Balmani, będą bezpieczni. W trakcie wędrówki między Balmanim i młodą tygrysicą Pimi rodzi się niezwykła więź. Będą musieli wspólnie przebyć setki mil i pokonać wiele niebezpieczeństw, aby dotrzeć do nowego domu wysoko w Himalajach. Razem przeżyją jedną z największych przygód życia: prawdziwą przyjaźń!
Pinokio
Animacja opowiada o drewnianym pajacyku imieniem Pinokio, którego marzeniem jest być zwykłym chłopcem.
Piąta pora roku
Z pozoru wszystko ich dzieli -
doświadczenie, wrażliwość i stosunek do świata, połączy zaskakująca
podróż. Samotny muzyk Witek, który nigdy nie widział morza (Marian
Dziędziel, laureat nagród festiwalu w Gdyni za "Wesele" i 'Kreta") i
wyniosła nauczycielka Barbara (uwielbiana przez pokolenia widzów Ewa
Wiśniewska), która wciąż czeka na prawdziwą lekcję życia. Oboje
niepokorni, z bagażem trudnych doświadczeń i tajemnicami, przekonają
się. że nigdy nie jest za późno na pierwszą miłość. Powracający do
kręcenia filmów w kraju, jeden z najbardziej cenionych na świecie
polskich reżyserów - Jerzy Domaradzki zebrał na planie "Piątej pory
roku" gwiazdorską obsadę i znakomitą ekipę. U boku Mariana Dziędziela -
dwukrotnie nagradzanego na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w
Gdyni i Ewy Wiśniewskiej, wystąpili Andrzej Grabowski i Leszek Lichota.
Do współpracy Domaradzki zaprosił także cenionego operatora Zbigniew
Wichłacza ("Requiem", Białe małżeństwo", "Dom wariatów") oraz wybitnego
kompozytora Jerzego Satanowskiego ("Ogród Luizy", "Wszyscy jesteśmy
Chrystusami", "Dzień świra", "Kolejność uczuć", "Wszystko, co
najważniejsze.", "Magnat", "Jezioro Bodeńskie").
Piękna Helena | Pełna uroku operetka Jacques’a Offenbacha w gwiazdorskiej obsadzie
Arcyzabawna operetka w kultowej inscenizacji Laurenta Pelly’ego z fenomenalną sopranistką Felicity Lott po raz pierwszy na wielkim ekranie. Spektakl z 2000 roku prezentujemy w wersji zremasterowanej.
Offenbach był mistrzem w pisaniu operetek na kanwie mitów greckich i tradycyjnych baśni („Orfeusz w piekle” czy „Rycerz Sinobrody”). Jego „antyczne” i „fantastyczne” dzieła zawsze w humorystyczny sposób odmalowywały współczesnych mu ludzi, także „nażartą socjetę” II Cesarstwa ze wszystkimi ich komicznymi wadami. Niemal 150 lat później podobną wizję scenicznej zabawy z rzeczywistością zaprezentowali w Théâtre du Châtelet w Paryżu reżyser Laurent Pelly oraz dyrygent Marc Minkowski.
W inscenizacji tej, która na długie lata stała się wzorcem wystawiania „Pięknej Heleny”, potok humoru wypływa z pomysłu osadzenia akcji operetki w wyobraźni śpiącej gospodyni domowej. Tytułowa Helena (Felicity Lott) to znudzona współczesna pani domu marząca o byciu najpiękniejszą kobietą świata, o którą walczą herosi.
Nagranie spektaklu z 2000 roku prezentujemy w wersji zremasterowanej: obraz i dźwięk zostały cyfrowo odświeżone, aby jeszcze pełniej oddać barwy i brzmienie tej paryskiej inscenizacji.
Tytuł oryginalny: „La belle Hélène”
Kraj produkcji: Francja
Rok produkcji: 2000 [wersja zremasterowana]
Reżyseria: Laurent Pelly (reżyser), Marc Minkowski (dyrygent)
Obsada: Felicity Lott, Yann Beuron, Michel Sénéchal, Laurent Naouri
Data światowej premiery: 2000
Data polskiej premiery: 08.03.2026
Wersja językowa: francuska z polskimi napisami
Czas trwania: około 2 godzin i 25 minut, w tym jedna przerwa
Offenbach był mistrzem w pisaniu operetek na kanwie mitów greckich i tradycyjnych baśni („Orfeusz w piekle” czy „Rycerz Sinobrody”). Jego „antyczne” i „fantastyczne” dzieła zawsze w humorystyczny sposób odmalowywały współczesnych mu ludzi, także „nażartą socjetę” II Cesarstwa ze wszystkimi ich komicznymi wadami. Niemal 150 lat później podobną wizję scenicznej zabawy z rzeczywistością zaprezentowali w Théâtre du Châtelet w Paryżu reżyser Laurent Pelly oraz dyrygent Marc Minkowski.
W inscenizacji tej, która na długie lata stała się wzorcem wystawiania „Pięknej Heleny”, potok humoru wypływa z pomysłu osadzenia akcji operetki w wyobraźni śpiącej gospodyni domowej. Tytułowa Helena (Felicity Lott) to znudzona współczesna pani domu marząca o byciu najpiękniejszą kobietą świata, o którą walczą herosi.
Nagranie spektaklu z 2000 roku prezentujemy w wersji zremasterowanej: obraz i dźwięk zostały cyfrowo odświeżone, aby jeszcze pełniej oddać barwy i brzmienie tej paryskiej inscenizacji.
Tytuł oryginalny: „La belle Hélène”
Kraj produkcji: Francja
Rok produkcji: 2000 [wersja zremasterowana]
Reżyseria: Laurent Pelly (reżyser), Marc Minkowski (dyrygent)
Obsada: Felicity Lott, Yann Beuron, Michel Sénéchal, Laurent Naouri
Data światowej premiery: 2000
Data polskiej premiery: 08.03.2026
Wersja językowa: francuska z polskimi napisami
Czas trwania: około 2 godzin i 25 minut, w tym jedna przerwa
Pociąg "Czerwona Ruta"
"Pociąg Czewrona Ruta"
Czas trwania: 90 min.
Reżyser: Oleksiy Esakov
23 sierpnia były konduktor Mykoła Iwanowycz po raz pierwszy od przejścia na emeryturę wyrusza w podróż jako pasażer. Nie jest zachwycony wyjazdem do sanatorium, na który voucher podarowała mu córka, aż do chwili, gdy na dworcu dostrzega legendarny pociąg „Czerwona Ruta”, w którym przed laty rozpoczął swoją kolejarską karierę.
To właśnie tam spotka dawnych znajomych i przeżyje nowe przygody.
„Pociąg Czerwona Ruta” to romantyczny film, który na nowo interpretuje i uwspółcześnia jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli ukraińskiej kultury.
Premiera filmu to wyjątkowe wydarzenie, wpisujące się w obchody kilku ważnych rocznic ukraińskiej kultury i historii: 55-lecia filmu-koncertu „Czerwona Ruta”, 56. rocznicy pierwszego wykonania legendarnej piosenki „Czerwona Ruta” oraz 35. rocznicy odzyskania przez Ukrainę niepodległości.
Czas trwania: 90 min.
Reżyser: Oleksiy Esakov
23 sierpnia były konduktor Mykoła Iwanowycz po raz pierwszy od przejścia na emeryturę wyrusza w podróż jako pasażer. Nie jest zachwycony wyjazdem do sanatorium, na który voucher podarowała mu córka, aż do chwili, gdy na dworcu dostrzega legendarny pociąg „Czerwona Ruta”, w którym przed laty rozpoczął swoją kolejarską karierę.
To właśnie tam spotka dawnych znajomych i przeżyje nowe przygody.
„Pociąg Czerwona Ruta” to romantyczny film, który na nowo interpretuje i uwspółcześnia jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli ukraińskiej kultury.
Premiera filmu to wyjątkowe wydarzenie, wpisujące się w obchody kilku ważnych rocznic ukraińskiej kultury i historii: 55-lecia filmu-koncertu „Czerwona Ruta”, 56. rocznicy pierwszego wykonania legendarnej piosenki „Czerwona Ruta” oraz 35. rocznicy odzyskania przez Ukrainę niepodległości.
Pojedynek w ciszy
Kyoji Fujisaki, młody lekarz, zakaża się kiłą od pacjenta, którego operuje w czasie wojny. Po powrocie do domu zrywa bez wyjaśnienia ze swoją narzeczoną. Jego pielęgniarka, Rui, dowiaduje się jednak prawdy.Kiedy lekarz spotyka mężczyznę, od którego sie zaraził, zmusza go do wzięcia odpowiedzialności za siebie i żonę, która spodziewa się dziecka.
Pokłosie
Franciszek Kalina po latach emigracji przyjeżdża do
Polski, zaalarmowany wiadomością, że jego młodszy brat popadł w
konflikt z mieszkańcami swojej wsi. Po przyjeździe odkrywa, że
przyczyną jest mroczna tajemnica sprzed lat. Skłóceni od lat bracia
próbują dojść prawdy. Prowadzone przez nich śledztwo zaostrza konflikt,
który przeradza się w otwartą agresję. Ujawniona tajemnica odciśnie
tragiczne piętno na życiu braci i ich sąsiadów.
Polski film
Film opowiada o czwórce znanych czeskich aktorów, którzy spotykają się po latach i postanawiają wspólnie zrobić film. Realizacja tego projektu stanie się dla każdego z nich powodem do przeżycia własnego życiowego katharsis.
Poniedziałki z klasyką: SANATORIUM POD KLEPSYDRĄ | Has. Kroniki wyobraźni
"Sanatorium pod klepsydrą"
Reż. Wojciech Jerzy Has
Polska, 1973
120 minut
Józef (J.Nowicki) przyjeżdża do sanatorium, gdzie przebywał przed laty jego zmarły ojciec, Jakub (T.Kondrat). Podróż okazuje się podróżą w czasie i w przestrzeni, po labiryncie przeszłości. Pozwala mu przeżyć w nadrealistycznej formie sceny z dzieciństwa, z wyobraźni. Klamrą kompozycyjną jest podróż pociągiem, a ślepy konduktor uosabia zachętę do spojrzenia wewnątrz, a nie na otaczający nas materialny świat. Doktor (G.Holoubek) kwateruje Józefa w pokoju ojca, który jak inni pacjenci przebywa na granicy życia i śmierci, w półśnie. Matka, jak się wydaje, pogrążyła się w amnezji. W drodze z żydowskiej szkoły odwiedza namiętną ciotkę Adelę, gdzie odkrywa, że karty Wielkiej Księgi służą jej do pakowania mięsa. Zdumiony odnajduje ojca na targowisku.
Adaptacja surrealistycznej prozy Brunona Schulza, w tym tytułowego opowiadania (1937), które jest swoistą kontynuacją zbioru Sklepy cynamonowe. Autor należał do najwybitniejszych prozaików okresu międzywojnia, zajmował się też rysunkiem i krytyką literacką, padł ofiarą Zagłady. Reżyser sięgnął po jego utwór przez pokrewieństwo wyobraźni i zainteresowanie wędrówką po labiryntach czasu, ale też w geście przypomnienia o tradycji żydowskiej po tragicznym marcu 1968 roku w Polsce. Filmowe sanatorium mieści się w willi Zagłobin w Konstancinie-Jeziornej (1911).
Film doceniony na międzynarodowych festiwalach filmowych: Nagrodą Jury w Cannes (1973) oraz Złotym Asteroidem w Trieście (1974). Na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku nagrody zdobyli scenografowie: Jerzy Skarżyński i Andrzej Płocki (1974).
Reż. Wojciech Jerzy Has
Polska, 1973
120 minut
Józef (J.Nowicki) przyjeżdża do sanatorium, gdzie przebywał przed laty jego zmarły ojciec, Jakub (T.Kondrat). Podróż okazuje się podróżą w czasie i w przestrzeni, po labiryncie przeszłości. Pozwala mu przeżyć w nadrealistycznej formie sceny z dzieciństwa, z wyobraźni. Klamrą kompozycyjną jest podróż pociągiem, a ślepy konduktor uosabia zachętę do spojrzenia wewnątrz, a nie na otaczający nas materialny świat. Doktor (G.Holoubek) kwateruje Józefa w pokoju ojca, który jak inni pacjenci przebywa na granicy życia i śmierci, w półśnie. Matka, jak się wydaje, pogrążyła się w amnezji. W drodze z żydowskiej szkoły odwiedza namiętną ciotkę Adelę, gdzie odkrywa, że karty Wielkiej Księgi służą jej do pakowania mięsa. Zdumiony odnajduje ojca na targowisku.
Adaptacja surrealistycznej prozy Brunona Schulza, w tym tytułowego opowiadania (1937), które jest swoistą kontynuacją zbioru Sklepy cynamonowe. Autor należał do najwybitniejszych prozaików okresu międzywojnia, zajmował się też rysunkiem i krytyką literacką, padł ofiarą Zagłady. Reżyser sięgnął po jego utwór przez pokrewieństwo wyobraźni i zainteresowanie wędrówką po labiryntach czasu, ale też w geście przypomnienia o tradycji żydowskiej po tragicznym marcu 1968 roku w Polsce. Filmowe sanatorium mieści się w willi Zagłobin w Konstancinie-Jeziornej (1911).
Film doceniony na międzynarodowych festiwalach filmowych: Nagrodą Jury w Cannes (1973) oraz Złotym Asteroidem w Trieście (1974). Na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku nagrody zdobyli scenografowie: Jerzy Skarżyński i Andrzej Płocki (1974).
Poniedziałki z klasyką | LŚNIENIE
Lśnienie / The Shining
Reżyseria: Stanley Kubrick
USA / Wielka Brytania 1980
Zmagający się z alkoholizmem i kończący pisać sztukę pisarz Jack Torrance (Jack Nicholson) przyjmuje posadę posezonowego stróża w hotelu w górach Kolorado. Jedynymi mieszkańcami labiryntu korytarzy i pokoi są Torrance z żoną Wendy i synkiem Dannym. Pięcioletni chłopczyk, obdarzony darem dostrzegania zjawisk nadnaturalnych, odnajduje po „tamtej stronie” swego rówieśnika Tony’ego. Nie tylko on odczuwa działanie tajemniczej, złej siły.
Legendarna ekranizacja bestsellerowej powieści Stephena Kinga autorstwa Stanleya Kubricka. Jeden z najbardziej przerażających filmów w historii gatunku z niezapomnianą kreacją Jacka Nicholsona w roli pisarza stopniowo pogrążającego się w mrokach szaleństwa. Sam Stephen King nie docenił ekranizacji Kubricka, uważając że reżyser dokonał zbyt dalekich modyfikacji literackiego
Reżyseria: Stanley Kubrick
USA / Wielka Brytania 1980
Zmagający się z alkoholizmem i kończący pisać sztukę pisarz Jack Torrance (Jack Nicholson) przyjmuje posadę posezonowego stróża w hotelu w górach Kolorado. Jedynymi mieszkańcami labiryntu korytarzy i pokoi są Torrance z żoną Wendy i synkiem Dannym. Pięcioletni chłopczyk, obdarzony darem dostrzegania zjawisk nadnaturalnych, odnajduje po „tamtej stronie” swego rówieśnika Tony’ego. Nie tylko on odczuwa działanie tajemniczej, złej siły.
Legendarna ekranizacja bestsellerowej powieści Stephena Kinga autorstwa Stanleya Kubricka. Jeden z najbardziej przerażających filmów w historii gatunku z niezapomnianą kreacją Jacka Nicholsona w roli pisarza stopniowo pogrążającego się w mrokach szaleństwa. Sam Stephen King nie docenił ekranizacji Kubricka, uważając że reżyser dokonał zbyt dalekich modyfikacji literackiego
Poniedziałki z klasyką: PRZEMINĘŁO Z WIATREM
PRZEMINĘŁO Z WIATREM (GONE WITH THE WIND)
Reżyseria: Victor Fleming
Czas trwania: 238 minut
Rok produkcji: 1939
Gatunek: romans
Ekranizacja bestsellerowej powieści Margaret Mitchell. W 1939 r. arcydzieło Davida O. Selznicka, zdobywca Nagrody Akademii®, olśniło publiczność i zdefiniowało czym powinien wyróżniać się hollywoodzki hit: odważnym filmowaniem, pełnym rozmachu, pasji, dramatu i ponadczasowego romansu.
Film zdobył 14 nominacji do Oscara i aż 9 statuetek: w tym dla najlepszego filmu, za role aktorskie dla Vivien Leigh i Hattie McDaniel (pierwsza Afro-Amerykanka), reżyserię, scenariusz, scenografię, montaż, zdjęcia i twórcze wykorzystanie taśmy barwnej.
Reżyseria: Victor Fleming
Czas trwania: 238 minut
Rok produkcji: 1939
Gatunek: romans
Ekranizacja bestsellerowej powieści Margaret Mitchell. W 1939 r. arcydzieło Davida O. Selznicka, zdobywca Nagrody Akademii®, olśniło publiczność i zdefiniowało czym powinien wyróżniać się hollywoodzki hit: odważnym filmowaniem, pełnym rozmachu, pasji, dramatu i ponadczasowego romansu.
Film zdobył 14 nominacji do Oscara i aż 9 statuetek: w tym dla najlepszego filmu, za role aktorskie dla Vivien Leigh i Hattie McDaniel (pierwsza Afro-Amerykanka), reżyserię, scenariusz, scenografię, montaż, zdjęcia i twórcze wykorzystanie taśmy barwnej.
Poniedziałki z klasyką: CASABLANCA
"Casablanca"
Reż. Michael Curtiz
USA, 1942, 102 minuty
Laureaci Oscara Humphrey Bogart i Ingrid Bergman rozświetlają ekran w jednym z najbardziej trwałych romansów w historii kina - Casablance. Rick Blaine (Bogart - Afrykańska Królowa, Bunt na Caine'ie) jest właścicielem nocnego klubu w kontrolowanej przez Vichy Casablance, do którego przyjeżdżają uchodźcy desperacko pragnący uciec przed niemiecką dominacją. Pomimo wszechobecnej ludzkiej nędzy Rickowi udaje się pozostać niezaangażowanym w II wojnę światową, która szaleje teraz w Europie i Afryce Północnej. Ale wszystko to się zmienia, gdy Ilsa Lund (Bergman - Gaslight, Notorious) wchodzi przez drzwi frontowe klubu Ricka - Rick musi teraz wybrać między życiem z kobietą, którą kocha, a zostaniem bohaterem, którego potrzebuje ona i świat.
Reż. Michael Curtiz
USA, 1942, 102 minuty
Laureaci Oscara Humphrey Bogart i Ingrid Bergman rozświetlają ekran w jednym z najbardziej trwałych romansów w historii kina - Casablance. Rick Blaine (Bogart - Afrykańska Królowa, Bunt na Caine'ie) jest właścicielem nocnego klubu w kontrolowanej przez Vichy Casablance, do którego przyjeżdżają uchodźcy desperacko pragnący uciec przed niemiecką dominacją. Pomimo wszechobecnej ludzkiej nędzy Rickowi udaje się pozostać niezaangażowanym w II wojnę światową, która szaleje teraz w Europie i Afryce Północnej. Ale wszystko to się zmienia, gdy Ilsa Lund (Bergman - Gaslight, Notorious) wchodzi przez drzwi frontowe klubu Ricka - Rick musi teraz wybrać między życiem z kobietą, którą kocha, a zostaniem bohaterem, którego potrzebuje ona i świat.
Poniedziałki z klasyką: CZAS APOKALIPSY - wersja reżyserska
Bohaterem opowieści jest kapitan Benjamin Willard, który otrzymuje zadanie zlikwidowania pułkownika Waltera E. Kurtza, który w głębokiej puszczy wietnamskiej toczy prywatną wojnę, i który stworzył własne państwo.
Poniedziałki z klasyką: HAIR
"Hair"
Reż. Miloš Forman
USA, RFN, 1979, 121 minut
20-letni Claude Bukowski przyjeżdża z Oklahomy do Nowego Jorku na posiedzenie komisji wojskowej. Na swojej drodze spotyka czwórkę hippisów - przypadek sprawia, że zostaje z nimi na dłużej. Odkrywa świat nieznanych wartości i narkotycznych uniesień. Świat braterstwa, równości i tolerancji. Rozbrzmiewa "Era wodnika". "Hair" powstało na podstawie brodwayowskiego musicalu. Początkowo obraz miał nakręcić George Lucas, a do ról epizodycznych przesłuchiwano nawet Madonnę i Bruce Springsteen'a.
Reż. Miloš Forman
USA, RFN, 1979, 121 minut
20-letni Claude Bukowski przyjeżdża z Oklahomy do Nowego Jorku na posiedzenie komisji wojskowej. Na swojej drodze spotyka czwórkę hippisów - przypadek sprawia, że zostaje z nimi na dłużej. Odkrywa świat nieznanych wartości i narkotycznych uniesień. Świat braterstwa, równości i tolerancji. Rozbrzmiewa "Era wodnika". "Hair" powstało na podstawie brodwayowskiego musicalu. Początkowo obraz miał nakręcić George Lucas, a do ról epizodycznych przesłuchiwano nawet Madonnę i Bruce Springsteen'a.
Poniedziałki z klasyką: KRZYŻACY
"Krzyżacy"
Reż. Aleksander Ford
Polska, 1960, 166 minut
Czy widzieliście kiedykolwiek najpopularniejszy polski film na dużym ekranie? Jeśli nie — czas to nadrobić! Kino Rialto zaprasza na specjalny pokaz filmu „Krzyżacy” (1960), jednego z największych klasyków polskiej kinematografii i absolutnego rekordzisty frekwencyjnego — obejrzało go ponad 32 miliony widzów!
Ekranizacja powieści Henryka Sienkiewicza w reżyserii Aleksandra Forda to monumentalne widowisko, które do dziś zachwyca rozmachem, inscenizacją i kultowymi scenami — z bitwą pod Grunwaldem na czele. To film, który najlepiej ogląda się właśnie w kinie, gdzie rozmach historii i epicki obraz naprawdę robią wrażenie.
W obsadzie znaleźli się znakomici aktorzy, których role przeszły do historii:
Mieczysław Kalenik – Zbyszko z Bogdańca
Grażyna Staniszewska – Danusia Jurandówna
Andrzej Szalawski – Jurand ze Spychowa
Aleksander Fogiel – Maćko z Bogdańca
Emil Karewicz – król Władysław Jagiełło
Henryk Borowski – Zygfryd de Löwe
To wyjątkowa okazja, by zobaczyć film, który od 65 lat pozostaje symbolem polskiej kultury i jednym z najważniejszych tytułów w historii naszego kina.
Reż. Aleksander Ford
Polska, 1960, 166 minut
Czy widzieliście kiedykolwiek najpopularniejszy polski film na dużym ekranie? Jeśli nie — czas to nadrobić! Kino Rialto zaprasza na specjalny pokaz filmu „Krzyżacy” (1960), jednego z największych klasyków polskiej kinematografii i absolutnego rekordzisty frekwencyjnego — obejrzało go ponad 32 miliony widzów!
Ekranizacja powieści Henryka Sienkiewicza w reżyserii Aleksandra Forda to monumentalne widowisko, które do dziś zachwyca rozmachem, inscenizacją i kultowymi scenami — z bitwą pod Grunwaldem na czele. To film, który najlepiej ogląda się właśnie w kinie, gdzie rozmach historii i epicki obraz naprawdę robią wrażenie.
W obsadzie znaleźli się znakomici aktorzy, których role przeszły do historii:
Mieczysław Kalenik – Zbyszko z Bogdańca
Grażyna Staniszewska – Danusia Jurandówna
Andrzej Szalawski – Jurand ze Spychowa
Aleksander Fogiel – Maćko z Bogdańca
Emil Karewicz – król Władysław Jagiełło
Henryk Borowski – Zygfryd de Löwe
To wyjątkowa okazja, by zobaczyć film, który od 65 lat pozostaje symbolem polskiej kultury i jednym z najważniejszych tytułów w historii naszego kina.
Poniedziałki z klasyką: Krótka historia polskiego kina: KRZYK
"Krzyk"
Reż. Barbara Sass
Polska, 1982, 88 minut
"Krzyk" jest filmem mocnym, mrocznym, pełnym napięcia, sensacyjnym w sposobie prowadzenia narracji i zarazem bardzo emocjonalnym w tonie, co udziela się widowni. I czy będą to reakcje nacechowane dodatnio czy ujemnie, Barbara Sass nie uchybiła starej zasadzie kina: przede wszystkim nie nudzić" - pisała po premierze "Krzyku" jedna z recenzentek. O wysokiej randze trzeciego po "Bez miłości" i "Debiutantce" filmu twórczyni "Pokuszenia" przesądza głównie znakomita rola Doroty Stalińskiej, przez wiele lat ulubionej aktorki Sass. Stalińska dała tu subtelnie wycieniowany psychologicznie portret wulgarnej dziewczyny z marginesu, przebojowej i silnej w realiach półświatka, lecz zdumiewająco bezbronnej i zagubionej w świecie ludzi "normalnych", nie skażonych przestępczą przeszłością ani wychowaniem w patologicznej rodzinie. Obsadową niespodzianką filmu jest też zapadający w pamięć epizodyczny występ Igi Cembrzyńskiej w roli zapijaczonej, zeszmaconej matki bohaterki. Sporo też w "Krzyku" przenikliwych obserwacji nie tylko ludzkiej psychiki, lecz także barwnych obyczajowych konkretów rodem z "zakazanych" rejonów stolicy. Rok 1981. Marianna, młoda złodziejka z warszawskiej Pragi, wychodzi z więzienia i dzięki pomocy kuratora społecznego rozpoczyna pracę w luksusowym domu starców. Trwa tam właśnie kontrola. Istnieją bowiem podejrzenia, że część miejsc zajmują bezprawnie dawni prominenci. Jednym z nich jest podobno antypatyczny i władczy pan Nowicki, zwany Starym, którym opiekuje się Marianna. Niebawem dziewczyna opuszcza zapuszczone mieszkanie matki alkoholiczki i jej kochanka. Wprowadza się do swego nowego chłopaka Marka, pielęgniarza z domu starców. Chwilowo mieszka on w baraku, lecz ma obiecany lokal w spółdzielni. Pod wpływem uczucia do Marka Marianna zmienia się z wulgarnej chłopczycy w miłą, zadbaną dziewczynę. Niestety, idylla nie trwa długo. Brak im pieniędzy na mieszkanie, które Markowi przyznano. Dziewczyna po gwałtownej kłótni z Nowickim zabija go, sądząc, że wymierza sprawiedliwość, choć zarzuty przeciwko niemu okażą się fałszywe.
Reż. Barbara Sass
Polska, 1982, 88 minut
"Krzyk" jest filmem mocnym, mrocznym, pełnym napięcia, sensacyjnym w sposobie prowadzenia narracji i zarazem bardzo emocjonalnym w tonie, co udziela się widowni. I czy będą to reakcje nacechowane dodatnio czy ujemnie, Barbara Sass nie uchybiła starej zasadzie kina: przede wszystkim nie nudzić" - pisała po premierze "Krzyku" jedna z recenzentek. O wysokiej randze trzeciego po "Bez miłości" i "Debiutantce" filmu twórczyni "Pokuszenia" przesądza głównie znakomita rola Doroty Stalińskiej, przez wiele lat ulubionej aktorki Sass. Stalińska dała tu subtelnie wycieniowany psychologicznie portret wulgarnej dziewczyny z marginesu, przebojowej i silnej w realiach półświatka, lecz zdumiewająco bezbronnej i zagubionej w świecie ludzi "normalnych", nie skażonych przestępczą przeszłością ani wychowaniem w patologicznej rodzinie. Obsadową niespodzianką filmu jest też zapadający w pamięć epizodyczny występ Igi Cembrzyńskiej w roli zapijaczonej, zeszmaconej matki bohaterki. Sporo też w "Krzyku" przenikliwych obserwacji nie tylko ludzkiej psychiki, lecz także barwnych obyczajowych konkretów rodem z "zakazanych" rejonów stolicy. Rok 1981. Marianna, młoda złodziejka z warszawskiej Pragi, wychodzi z więzienia i dzięki pomocy kuratora społecznego rozpoczyna pracę w luksusowym domu starców. Trwa tam właśnie kontrola. Istnieją bowiem podejrzenia, że część miejsc zajmują bezprawnie dawni prominenci. Jednym z nich jest podobno antypatyczny i władczy pan Nowicki, zwany Starym, którym opiekuje się Marianna. Niebawem dziewczyna opuszcza zapuszczone mieszkanie matki alkoholiczki i jej kochanka. Wprowadza się do swego nowego chłopaka Marka, pielęgniarza z domu starców. Chwilowo mieszka on w baraku, lecz ma obiecany lokal w spółdzielni. Pod wpływem uczucia do Marka Marianna zmienia się z wulgarnej chłopczycy w miłą, zadbaną dziewczynę. Niestety, idylla nie trwa długo. Brak im pieniędzy na mieszkanie, które Markowi przyznano. Dziewczyna po gwałtownej kłótni z Nowickim zabija go, sądząc, że wymierza sprawiedliwość, choć zarzuty przeciwko niemu okażą się fałszywe.
Poniedziałki z klasyką: OBCY - DECYDUJĄCE STARCIE - wersja reżyserska
"Obcy - decydujące starcie" (Aliens)
Reż. James Cameron
USA, Wielka Brytania, 1986, 151 minut
Horroru ciąg dalszy. Ta przerażająca, ciesząca się dużym uznaniem kontynuacja przedstawia dalsze losy Ripley (Sigourney Weaver), jedynej ocalałej z morderczego starcia na pokładzie Nostromo. Po konfrontacji z potwornym obcym i 57 latach hibernacji w kosmosie Ripley powraca wreszcie na Ziemię. Choć jej opowieści traktowane są początkowo z niedowierzaniem, zgadza się ona towarzyszyć drużynie kolonialnych marines w ponownej podróży na LV-426... gdzie tym razem szykuje się wojna!
Reż. James Cameron
USA, Wielka Brytania, 1986, 151 minut
Horroru ciąg dalszy. Ta przerażająca, ciesząca się dużym uznaniem kontynuacja przedstawia dalsze losy Ripley (Sigourney Weaver), jedynej ocalałej z morderczego starcia na pokładzie Nostromo. Po konfrontacji z potwornym obcym i 57 latach hibernacji w kosmosie Ripley powraca wreszcie na Ziemię. Choć jej opowieści traktowane są początkowo z niedowierzaniem, zgadza się ona towarzyszyć drużynie kolonialnych marines w ponownej podróży na LV-426... gdzie tym razem szykuje się wojna!
Poniedziałki z klasyką: PEWNEGO RAZU NA DZIKIM ZACHODZIE
"Pewnego razu na dzikim zachodzie" (C'era una volta il West)
Reż. Sergio Leone
USA, Włochy, 1968, 165 minut
Klasyczny western, schyłek epoki Dzikiego Zachodu. Młoda wdowa z pomocą dwóch wyjętych spod prawa mężczyzn musi zmierzyć się z niebezpiecznymi przestępcami, którzy zabili jej męża. Jill McBain (Claudia Cardinale) przyjeżdża z Nowego Orleanu do swojego męża, który mieszka w małym miasteczku na Dzikim Zachodzie. Kilka dni przed jej przybyciem McBain i jego dzieci z poprzedniego małżeństwa zostają zamordowani przez bandę Franka (Henry Fonda). Jednak o zbrodnię podejrzewany jest Cheyenne (Jason Robards). W tym czasie w okolicy pojawia się tajemniczy człowiek nazywany Harmonijką (Charles Bronson).
Reż. Sergio Leone
USA, Włochy, 1968, 165 minut
Klasyczny western, schyłek epoki Dzikiego Zachodu. Młoda wdowa z pomocą dwóch wyjętych spod prawa mężczyzn musi zmierzyć się z niebezpiecznymi przestępcami, którzy zabili jej męża. Jill McBain (Claudia Cardinale) przyjeżdża z Nowego Orleanu do swojego męża, który mieszka w małym miasteczku na Dzikim Zachodzie. Kilka dni przed jej przybyciem McBain i jego dzieci z poprzedniego małżeństwa zostają zamordowani przez bandę Franka (Henry Fonda). Jednak o zbrodnię podejrzewany jest Cheyenne (Jason Robards). W tym czasie w okolicy pojawia się tajemniczy człowiek nazywany Harmonijką (Charles Bronson).
Poniedziałki z klasyką: POŻEGNANIE Z AFRYKĄ
"Pożegnanie z Afryką" (Out of Africa) Reż. Sydney Pollack USA, 1985, 150 minut
"Pożegnanie z Afryką" to zrealizowany z epickim rozmachem romans, który podbił serca widzów na całym świecie. Wyreżyserowany przez nagrodzonego Oscarem Sydneya Pollacka film opowiada o fascynujących losach duńskiej pisarki Karen Blixen (Meryl Streep), obdarzonej silną wolą kobiety, która około roku 1914 wyjechała do Kenii, by wraz ze swym niewiernym mężem (Klaus Maria Brandauer) założyć tam plantację kawy. Ku swemu zdumieniu wkrótce pokochała Czarny Ląd, jego mieszkańców i tajemniczego myśliwego (Robert Redford), z którym połączył ją namiętny romans.
"Pożegnanie z Afryką" to zrealizowany z epickim rozmachem romans, który podbił serca widzów na całym świecie. Wyreżyserowany przez nagrodzonego Oscarem Sydneya Pollacka film opowiada o fascynujących losach duńskiej pisarki Karen Blixen (Meryl Streep), obdarzonej silną wolą kobiety, która około roku 1914 wyjechała do Kenii, by wraz ze swym niewiernym mężem (Klaus Maria Brandauer) założyć tam plantację kawy. Ku swemu zdumieniu wkrótce pokochała Czarny Ląd, jego mieszkańców i tajemniczego myśliwego (Robert Redford), z którym połączył ją namiętny romans.
Poniedziałki z klasyką: PULP FICTION
"Pulp Fiction"
Reż. Quentin Tarantino
USA, 1994, 154 minuty
Tytuł wywodzi się od amerykańskiej nazwy taniej literatury – powieści i komiksów – wydawanych w masowych nakładach. Quentin Tarantino i jego współscenarzysta Roger Avary połączyli kilka wątków podobnych opowieści – oscylujących od thrillera do melodramatu i od komedii do klasycznego filmu noir – w mozaikę kilkunastu historii, powielających wątki i motywy charakterystyczne dla tego typu prozy. Wśród kilkunastu bohaterów znaleźli się między innymi dwaj płatni mordercy pracujący na zlecenie potężnego gangstera, człowiek zajmujący się zacieraniem śladów zbrodni, znudzona żona gangstera nadużywająca narkotyków, bokser, któremu mafia zleciła przegranie walki, a który nie dotrzymał warunków umowy, drobni przestępcy i dilerzy narkotykowi. Sytuacje inspirowane literaturą i filmem, po wielkokroć wcześniej powielane, w tym zestawieniu nabierają świeżości i nowych znaczeń.
Reż. Quentin Tarantino
USA, 1994, 154 minuty
Tytuł wywodzi się od amerykańskiej nazwy taniej literatury – powieści i komiksów – wydawanych w masowych nakładach. Quentin Tarantino i jego współscenarzysta Roger Avary połączyli kilka wątków podobnych opowieści – oscylujących od thrillera do melodramatu i od komedii do klasycznego filmu noir – w mozaikę kilkunastu historii, powielających wątki i motywy charakterystyczne dla tego typu prozy. Wśród kilkunastu bohaterów znaleźli się między innymi dwaj płatni mordercy pracujący na zlecenie potężnego gangstera, człowiek zajmujący się zacieraniem śladów zbrodni, znudzona żona gangstera nadużywająca narkotyków, bokser, któremu mafia zleciła przegranie walki, a który nie dotrzymał warunków umowy, drobni przestępcy i dilerzy narkotykowi. Sytuacje inspirowane literaturą i filmem, po wielkokroć wcześniej powielane, w tym zestawieniu nabierają świeżości i nowych znaczeń.
Poniedziałki z klasyką: RAMBO: PIERWSZA KREW
"Rambo: Pierwsza krew" (First Blood)
Reż. Ted Kotcheff
USA, 1982, 93 minuty
Chciał tylko coś zjeść, a zapoczątkował jedną z najważniejszych serii w historii kina. Weteran wojny w Wietnamie, John J. Rambo (Sylvester Stallone), dociera do miasteczka Hope w stanie Waszyngton, by odnaleźć dawnego przyjaciela. Miejscowy szeryf (Brian Dennehy) uznaje go za przybłędę i próbuje zmusić do opuszczenia miasta. Gdy Rambo odmawia, przedstawiciele policji zaczynają się nad nim znęcać. Mężczyzna ucieka w miejsce, w którym potrafi walczyć najlepiej – do otaczającego miasteczko lasu. Od tej pory to policja będzie dla niego zwierzyną. Kultowy film Teda Kotcheffa pozwolił Sylvestrowi Stallone wspiąć się na szczyt listy największych gwiazd Hollywood, a ponadto doczekał się czterech kontynuacji i tysięcy nawiązań w popkulturze. Często zapomina się jednak, że „Rambo: Pierwsza krew” to nie tylko doskonały film akcji, ale przede wszystkim arcydzieło kina antywojennego mierzące się z problemem stresu pourazowego i bezlitośnie rozdrapujące ranę, którą dla amerykańskiego społeczeństwa była zakończona niedawno wojna w Wietnamie.
Reż. Ted Kotcheff
USA, 1982, 93 minuty
Chciał tylko coś zjeść, a zapoczątkował jedną z najważniejszych serii w historii kina. Weteran wojny w Wietnamie, John J. Rambo (Sylvester Stallone), dociera do miasteczka Hope w stanie Waszyngton, by odnaleźć dawnego przyjaciela. Miejscowy szeryf (Brian Dennehy) uznaje go za przybłędę i próbuje zmusić do opuszczenia miasta. Gdy Rambo odmawia, przedstawiciele policji zaczynają się nad nim znęcać. Mężczyzna ucieka w miejsce, w którym potrafi walczyć najlepiej – do otaczającego miasteczko lasu. Od tej pory to policja będzie dla niego zwierzyną. Kultowy film Teda Kotcheffa pozwolił Sylvestrowi Stallone wspiąć się na szczyt listy największych gwiazd Hollywood, a ponadto doczekał się czterech kontynuacji i tysięcy nawiązań w popkulturze. Często zapomina się jednak, że „Rambo: Pierwsza krew” to nie tylko doskonały film akcji, ale przede wszystkim arcydzieło kina antywojennego mierzące się z problemem stresu pourazowego i bezlitośnie rozdrapujące ranę, którą dla amerykańskiego społeczeństwa była zakończona niedawno wojna w Wietnamie.
Poniedziałki z klasyką: TAKSÓWKARZ
"Taksówkarz" (Taxi Driver)
Reż. Martin Scorsese
USA, 1976, 113 minut
Travis Bickle, który jest weteranem wojny w Wietnamie, cierpi na bezsenność. Z tego powodu postanawia podjąć pracę jako nocny taksówkarz. Od zmierzchu do świtu jeździ po niebezpiecznych ulicach Nowym Jorku. Styka się tamz wieloma szemranymi typami. Ma świadomość, że niemal codziennie ma do czynienia ze światem zbrodni i przemocy. Boli go to, co widzi. Równocześnie zauroczył się w Batsy, dziewczynie pracującej przy kampanii wyborczej. Ale spotyka się też z młodą prostytutką Iris "Easy" Steensma. Namawia ją, aby rzuciła tę "robotę". Bezskutecznie Wtedy Travis decyduje, że samodzielnie rozprawi się z okrutnikami Nowego Jorku. Zabija sutenerów, którzy gnębią Iris, ale sam odnosi poważne rany. Zdrowieje i wraca do pracy taksówkarza."Taksówkarz" to jeden z najlepszych filmów nakręconych przez Martina Scorsese, za który dostał Złotą Palmę na MFFw Cannes w 1976 roku oraz kilka nagród BAFTA. To był także jeden z pierwszych filmów, w których swoje aktorskie mistrzostwo zaprezentowała wschodząca gwiazda światowego kina - Robert De Niro. Ten nowojorczyk z urodzenia, zanim wcielił się w tytułową postać, przez trzy miesiące pracował jako prawdziwy taksówkarz. Za rolę w tym filmie został nominowany do Oscara. Na uwagę zasługuje również kreacja aktorska 13-letniej wówczas Jodi Foster, która wcieliła się w postać prostytutki Iris. Muzykę do swojego - jak się później okazało - ostatniego dzieła filmowego napisał Bernard Hermann.
Reż. Martin Scorsese
USA, 1976, 113 minut
Travis Bickle, który jest weteranem wojny w Wietnamie, cierpi na bezsenność. Z tego powodu postanawia podjąć pracę jako nocny taksówkarz. Od zmierzchu do świtu jeździ po niebezpiecznych ulicach Nowym Jorku. Styka się tamz wieloma szemranymi typami. Ma świadomość, że niemal codziennie ma do czynienia ze światem zbrodni i przemocy. Boli go to, co widzi. Równocześnie zauroczył się w Batsy, dziewczynie pracującej przy kampanii wyborczej. Ale spotyka się też z młodą prostytutką Iris "Easy" Steensma. Namawia ją, aby rzuciła tę "robotę". Bezskutecznie Wtedy Travis decyduje, że samodzielnie rozprawi się z okrutnikami Nowego Jorku. Zabija sutenerów, którzy gnębią Iris, ale sam odnosi poważne rany. Zdrowieje i wraca do pracy taksówkarza."Taksówkarz" to jeden z najlepszych filmów nakręconych przez Martina Scorsese, za który dostał Złotą Palmę na MFFw Cannes w 1976 roku oraz kilka nagród BAFTA. To był także jeden z pierwszych filmów, w których swoje aktorskie mistrzostwo zaprezentowała wschodząca gwiazda światowego kina - Robert De Niro. Ten nowojorczyk z urodzenia, zanim wcielił się w tytułową postać, przez trzy miesiące pracował jako prawdziwy taksówkarz. Za rolę w tym filmie został nominowany do Oscara. Na uwagę zasługuje również kreacja aktorska 13-letniej wówczas Jodi Foster, która wcieliła się w postać prostytutki Iris. Muzykę do swojego - jak się później okazało - ostatniego dzieła filmowego napisał Bernard Hermann.
Popiół i diament | WAJDA: re- wizje. Przegląd filmów Andrzeja Wajdy w 100. rocznicę urodzin
POPIÓŁ I DIAMENT / ASHES AND DIAMONDS (1958)
scenariusz/written by: Jerzy Andrzejewski, Andrzej Wajda wg powieści Andrzejewskiego /
based on a novel by Jerzy Andrzejewski
zdjęcia/DOP: Jerzy Wójcik
opracowanie muzyczne/music arrangement: Filip Nowak,
produkcja/produced by: Zespół Filmowy „Kadr” / Film Unit „Kadr”
obsada/cast: Zbigniew Cybulski, Ewa Krzyżewska, Wacław Zastrzeżyński, Adam Pawlikowski, Bogumił Kobiela
nagrody/awards: FIPRESCI Prize na MFF w Wenecji / Venice IFF
czas trwania/running time: 99’
Ostatnie dni II wojny światowej. Młody akowiec, Maciek Chełmicki, musi wykonać jeszcze jeden rozkaz – zastrzelić komunistycznego aparatczyka, który przybył do prowincjonalnego miasteczka, by przejąć władzę. Z upływem godzin bohater widzi coraz mniejszy sens ciągłej walki, nawiązuje romans z barmanką miejscowego hotelu i staje się świadkiem zabawy przedwojennego establishmentu, celebrującego koniec starych czasów. Maciek, po czasach wojny, chce przede wszystkim żyć i kochać, ale wciąż musi walczyć, pamiętać o poległych i poświęcać własne życie.
Powstała w okresie „Odwilży” adaptacja powieści Jerzego Andrzejewskiego zmieniła napięcia i nastroje stalinowskiego pierwowzoru. Andrzejewski traktował swą książkę jako próbę przerzucenia mostów między skłóconymi częściami narodu polskiego, a ofiarę głównych bohaterów uznawał za ostatnią konieczną, po której należało już złożyć broń i zająć się odbudową ojczyzny. Na Jałtę wpływy mieć przecież nie możemy. Kilka lat po publikacji książki mało kto wierzył w ten rodzaj naiwności. Stalinizm okazał się brutalną rozprawą z opozycją, czasem sądowych mordów, kłamstwa, propagandy i bezimiennych mogił. W aktualizacji powieści pomógł Wajdzie Zbigniew Cybulski, którego nowoczesna, przywodząca na myśl techniki Jamesa Deana rola stała się w historii polskiej kultury nieprzebrzmiałym mitem.
Twórcy filmu zdawali sobie sprawę, że wiele wątków trafi na opór cenzury, łatwiej więc będzie posłużyć się niedopowiedzeniem i metaforą – jak w scenie podpalania kieliszków wódki (w istocie będących zniczami upamiętniającymi zabitych w czasie wojny i w okresie stalinizmu żołnierzy AK, którym nikt przed 1958 roku hołdu nie złożył), scena w zrujnowanym kościele z wiszącym do góry nogami Chrystusem, a także finałowe ujęcia na wysypisku śmieci, które zostały odebrane przez widzów jako dowód braku szacunku władz za ofiarę tysięcy młodych bojowników o niepodległość – wyrzuconych na śmietnik historii. Tożsamość i los Maćka wpisywały się tym samym zarówno w konteksty polskiego romantyzmu (tytuł filmu pochodzi z wiersza Norwida), jak i popaździernikowych wartości, a film po dziś dzień jest najwybitniejszym opisem losu „żołnierzy wyklętych”.
ENG:
Description:
The final days of World War II. A young Home Army soldier, Maciek Chełmicki, is ordered to carry out one last mission: to assassinate a communist official arriving in a provincial town to take over power. As the hours pass, Maciek begins to question the sense of endless fighting, starts a brief romance with a hotel bartender, and observes a prewar elite celebrating the end of the old world. After years of war, Maciek longs simply to live and to love, yet he remains bound by duty, memory of the fallen, and the expectation of self-sacrifice.
Made during the political “Thaw,” this adaptation of Jerzy Andrzejewski’s novel significantly reworked the tensions and tones of its Stalinist-era source. Andrzejewski had conceived hisbook as an attempt to bridge the divides within Polish society, viewing the protagonists’ sacrifice as a final necessity after which weapons should be laid down and the country rebuilt—since the outcome of Yalta lay beyond Poland’s control. A few years later, such hopes seemed naïve: Stalinism revealed itself as a brutal repression marked by show trials, executions, propaganda, and anonymous graves. Wajda’s updating of the novel was shaped in close collaboration with Zbigniew Cybulski, whose modern, James Dean–inflected performance became one of the enduring myths of Polish culture.
Aware of inevitable censorship, the filmmakers turned to ellipsis and metaphor: the iconic scene of burning vodka glasses (in fact symbolic votive lights for Home Army soldiers killed during the war and Stalinist period, long denied public commemoration), the ruined church with an upside-down Christ, and the final images set on a garbage dump—read by audiences as a stark indictment of the authorities’ disregard for the sacrifice of thousands of young fighters, cast onto the rubbish heap of history. Maciek’s fate thus resonates both with Polish Romanticism (the title comes from a poem by Norwid) and with the post-1956 moral climate. To this day, the film remains the most powerful cinematic portrayal of the tragic destiny of Poland’s “cursed soldiers.”
scenariusz/written by: Jerzy Andrzejewski, Andrzej Wajda wg powieści Andrzejewskiego /
based on a novel by Jerzy Andrzejewski
zdjęcia/DOP: Jerzy Wójcik
opracowanie muzyczne/music arrangement: Filip Nowak,
produkcja/produced by: Zespół Filmowy „Kadr” / Film Unit „Kadr”
obsada/cast: Zbigniew Cybulski, Ewa Krzyżewska, Wacław Zastrzeżyński, Adam Pawlikowski, Bogumił Kobiela
nagrody/awards: FIPRESCI Prize na MFF w Wenecji / Venice IFF
czas trwania/running time: 99’
Ostatnie dni II wojny światowej. Młody akowiec, Maciek Chełmicki, musi wykonać jeszcze jeden rozkaz – zastrzelić komunistycznego aparatczyka, który przybył do prowincjonalnego miasteczka, by przejąć władzę. Z upływem godzin bohater widzi coraz mniejszy sens ciągłej walki, nawiązuje romans z barmanką miejscowego hotelu i staje się świadkiem zabawy przedwojennego establishmentu, celebrującego koniec starych czasów. Maciek, po czasach wojny, chce przede wszystkim żyć i kochać, ale wciąż musi walczyć, pamiętać o poległych i poświęcać własne życie.
Powstała w okresie „Odwilży” adaptacja powieści Jerzego Andrzejewskiego zmieniła napięcia i nastroje stalinowskiego pierwowzoru. Andrzejewski traktował swą książkę jako próbę przerzucenia mostów między skłóconymi częściami narodu polskiego, a ofiarę głównych bohaterów uznawał za ostatnią konieczną, po której należało już złożyć broń i zająć się odbudową ojczyzny. Na Jałtę wpływy mieć przecież nie możemy. Kilka lat po publikacji książki mało kto wierzył w ten rodzaj naiwności. Stalinizm okazał się brutalną rozprawą z opozycją, czasem sądowych mordów, kłamstwa, propagandy i bezimiennych mogił. W aktualizacji powieści pomógł Wajdzie Zbigniew Cybulski, którego nowoczesna, przywodząca na myśl techniki Jamesa Deana rola stała się w historii polskiej kultury nieprzebrzmiałym mitem.
Twórcy filmu zdawali sobie sprawę, że wiele wątków trafi na opór cenzury, łatwiej więc będzie posłużyć się niedopowiedzeniem i metaforą – jak w scenie podpalania kieliszków wódki (w istocie będących zniczami upamiętniającymi zabitych w czasie wojny i w okresie stalinizmu żołnierzy AK, którym nikt przed 1958 roku hołdu nie złożył), scena w zrujnowanym kościele z wiszącym do góry nogami Chrystusem, a także finałowe ujęcia na wysypisku śmieci, które zostały odebrane przez widzów jako dowód braku szacunku władz za ofiarę tysięcy młodych bojowników o niepodległość – wyrzuconych na śmietnik historii. Tożsamość i los Maćka wpisywały się tym samym zarówno w konteksty polskiego romantyzmu (tytuł filmu pochodzi z wiersza Norwida), jak i popaździernikowych wartości, a film po dziś dzień jest najwybitniejszym opisem losu „żołnierzy wyklętych”.
ENG:
Description:
The final days of World War II. A young Home Army soldier, Maciek Chełmicki, is ordered to carry out one last mission: to assassinate a communist official arriving in a provincial town to take over power. As the hours pass, Maciek begins to question the sense of endless fighting, starts a brief romance with a hotel bartender, and observes a prewar elite celebrating the end of the old world. After years of war, Maciek longs simply to live and to love, yet he remains bound by duty, memory of the fallen, and the expectation of self-sacrifice.
Made during the political “Thaw,” this adaptation of Jerzy Andrzejewski’s novel significantly reworked the tensions and tones of its Stalinist-era source. Andrzejewski had conceived hisbook as an attempt to bridge the divides within Polish society, viewing the protagonists’ sacrifice as a final necessity after which weapons should be laid down and the country rebuilt—since the outcome of Yalta lay beyond Poland’s control. A few years later, such hopes seemed naïve: Stalinism revealed itself as a brutal repression marked by show trials, executions, propaganda, and anonymous graves. Wajda’s updating of the novel was shaped in close collaboration with Zbigniew Cybulski, whose modern, James Dean–inflected performance became one of the enduring myths of Polish culture.
Aware of inevitable censorship, the filmmakers turned to ellipsis and metaphor: the iconic scene of burning vodka glasses (in fact symbolic votive lights for Home Army soldiers killed during the war and Stalinist period, long denied public commemoration), the ruined church with an upside-down Christ, and the final images set on a garbage dump—read by audiences as a stark indictment of the authorities’ disregard for the sacrifice of thousands of young fighters, cast onto the rubbish heap of history. Maciek’s fate thus resonates both with Polish Romanticism (the title comes from a poem by Norwid) and with the post-1956 moral climate. To this day, the film remains the most powerful cinematic portrayal of the tragic destiny of Poland’s “cursed soldiers.”
Pora Zwyrola - Noc z morderczymi zakonnicami
Kolejne spotkanie cyklu PORA ZWYROLA już 5 grudnia w Rialto!Tym razem obnażymy przed wami sekrety klasztornych cel i skrywane pod habitami mroczne żądze zamieszkujących je mniszek. UWAGA: filmy zaprezentujemy z lektorami na żywo! Nunsploitation to nurt kina exploitation koncentrujący się wokół tematów opętania, celibatu i opresji religijnej generowanej przez kościelną etykę. Zagadnienia te zainspirowały w latach 70 twórców nurtu do imponującej kreatywności w gromadzeniu na ekranie obrazów perwersji i przemocy. Dla wszystkich amatorów opowieści o trudach i pokusach zakonnego życia, przygotowaliśmy dwapodręcznikowe filmy nurtu:OPISY FILMÓW:
Satanico Pandemonium (znany również jako Sexorcysta!)
reż. Gilberto Martínez Solares,
Meksyk 1975, 87'
Satanico Pandemonium to mroczna surrealistyczna baśń osadzona w średniowieczu. Bohaterką filmu jest siostra Maria, której podczas spaceru ukazuje się sam diabeł. Na nic się zdaje smaganie pejczem, gdyż bohaterka miast wyplenić zgubną wizję z umysłu, zaczyna rozbudzać swą uśpioną seksualność. Tytuł zainspirował Roberta Rodrigueza, który w hołdzie dla filmu nazwał tak bohaterkę graną przez Salmę Hayek w swoim Od zmierzchu do świtu (1996).
Alucarda
reż. Juan López Moctezuma,
Meksyk 1977, 85'
Alucarda (znana polskim kolekcjonerom VHS-ów jako Piekło) to wysmakowana wizualnie, stylowa wariacja na temat Carmilii Sheridana Le Fanu, z wyraźnymi nawiązaniami do spuścizny Alejandro Jodorowskiego. Opowiada historię egzorcyzmów przeprowadzanych na dwóch młodych mniszkach zaprzysiężonych przez cygana szatanowi.
Prelekcję do filmów wygłosi Marcin Jauksz.
Satanico Pandemonium (znany również jako Sexorcysta!)
reż. Gilberto Martínez Solares,
Meksyk 1975, 87'
Satanico Pandemonium to mroczna surrealistyczna baśń osadzona w średniowieczu. Bohaterką filmu jest siostra Maria, której podczas spaceru ukazuje się sam diabeł. Na nic się zdaje smaganie pejczem, gdyż bohaterka miast wyplenić zgubną wizję z umysłu, zaczyna rozbudzać swą uśpioną seksualność. Tytuł zainspirował Roberta Rodrigueza, który w hołdzie dla filmu nazwał tak bohaterkę graną przez Salmę Hayek w swoim Od zmierzchu do świtu (1996).
Alucarda
reż. Juan López Moctezuma,
Meksyk 1977, 85'
Alucarda (znana polskim kolekcjonerom VHS-ów jako Piekło) to wysmakowana wizualnie, stylowa wariacja na temat Carmilii Sheridana Le Fanu, z wyraźnymi nawiązaniami do spuścizny Alejandro Jodorowskiego. Opowiada historię egzorcyzmów przeprowadzanych na dwóch młodych mniszkach zaprzysiężonych przez cygana szatanowi.
Prelekcję do filmów wygłosi Marcin Jauksz.
Porachunki
Były gangster mieszkający w Normandii z rodziną, zostaje objęty programem ochrony świadków. Jednak ciężko jest im pozbyć się starych nawyków.
Poza ramą: OSTATNIA RODZINA
"Ostatnia rodzina"
Reż. Jan P. Matuszyński
Polska, 2016, 124 minuty
Akcja filmu zaczyna się w 1977 roku, gdy Tomek Beksiński wprowadza się do swojego mieszkania. Jego rodzice mieszkają tuż obok, na tym samym osiedlu, przez co ich kontakty pozostają bardzo intensywne. Nadwrażliwa i niepokojąca osobowość Tomka powoduje, że matka – Zofia, wciąż martwi się o syna. W tym samym czasie Zdzisław Beksiński próbuje całkowicie poświęcić się sztuce. Po pierwszej nieudanej próbie samobójczej Tomka Zdzisław i Zofia muszą podjąć walkę nie tylko o syna, ale także o przywrócenie kontroli nad swoim życiem. Gdy Zdzisław podpisuje umowę z mieszkającym we Francji marszandem Piotrem Dmochowskim, a Tomek rozpoczyna pracę w Polskim Radiu, wydaje się, że rodzina najgorsze kłopoty ma już za sobą. Jednak seria dziwnych, naznaczonych fatum wydarzeń, dopiero nadejdzie…
Reż. Jan P. Matuszyński
Polska, 2016, 124 minuty
Akcja filmu zaczyna się w 1977 roku, gdy Tomek Beksiński wprowadza się do swojego mieszkania. Jego rodzice mieszkają tuż obok, na tym samym osiedlu, przez co ich kontakty pozostają bardzo intensywne. Nadwrażliwa i niepokojąca osobowość Tomka powoduje, że matka – Zofia, wciąż martwi się o syna. W tym samym czasie Zdzisław Beksiński próbuje całkowicie poświęcić się sztuce. Po pierwszej nieudanej próbie samobójczej Tomka Zdzisław i Zofia muszą podjąć walkę nie tylko o syna, ale także o przywrócenie kontroli nad swoim życiem. Gdy Zdzisław podpisuje umowę z mieszkającym we Francji marszandem Piotrem Dmochowskim, a Tomek rozpoczyna pracę w Polskim Radiu, wydaje się, że rodzina najgorsze kłopoty ma już za sobą. Jednak seria dziwnych, naznaczonych fatum wydarzeń, dopiero nadejdzie…
Poza ramą: PASAŻER ANDRZEJ MUNK - pokaz przedpremierowy
"Pasażer Andrzej Munk"
Reż. Michał Bielawski
Polska, 2025, 84 minuty
Dokumentalny portret Andrzeja Munka, czołowego twórcy Polskiej Szkoły Filmowej, autora niezapomnianych filmów „Człowiek na torze”, „Eroica”, „Zezowate szczęście” i „Pasażerka”. Film Michała Bielawskiego ukazuje dorobek artystyczny reżysera wykorzystując unikalne, częściowo nieznane materiały archiwalne, fragmenty filmów, kroniki i zdjęcia. Narracja z offu, zbudowana z wywiadów Munka oraz jego bliskich współpracowników i przyjaciół, prowadzi nas przez opowieść o jego życiu i twórczości.
Reż. Michał Bielawski
Polska, 2025, 84 minuty
Dokumentalny portret Andrzeja Munka, czołowego twórcy Polskiej Szkoły Filmowej, autora niezapomnianych filmów „Człowiek na torze”, „Eroica”, „Zezowate szczęście” i „Pasażerka”. Film Michała Bielawskiego ukazuje dorobek artystyczny reżysera wykorzystując unikalne, częściowo nieznane materiały archiwalne, fragmenty filmów, kroniki i zdjęcia. Narracja z offu, zbudowana z wywiadów Munka oraz jego bliskich współpracowników i przyjaciół, prowadzi nas przez opowieść o jego życiu i twórczości.
Poza ramą: TWÓJ VINCENT
"Twój Vincent" (Loving Vincent)
Reż. DK Welchman, Hugh Welchman Polska, Wielka Brytania, 2017, 95 minut
27 lipca 1890 r. szczupła postać idzie po zmierzchu chwiejnym krokiem senną ulicą francuskiego miasteczka Auvers. Mężczyzna nie ma nic przy sobie; dłonie przyciska do świeżej rany postrzałowej, z której sączy się krew. To Vincent van Gogh – wówczas mało jeszcze znany artysta, dziś uznawany za jednego z największych malarzy na świecie. O jego tragicznej śmierci wiadomo od dawna, jednak nadal nie jest jasne, jak i dlaczego doszło do śmiertelnego postrzału. "Twój Vincent" opowiada właśnie tę historię, odkrywa okoliczności tajemniczej śmierci artysty. Czy na pewno popełnił samobójstwo? Co się wydarzyło przez 6 tygodni od ostatniego listu van Gogha, w którym pisał, że czuje się dobrze i jest zupełnie spokojny? "Twój Vincent" to pierwsza pełnometrażowa animacja malarska, która zachwyca widzów na całym świecie. Każda z 65 000 klatek filmu została ręcznie namalowana, w projekcie wzięło udział 125 zawodowych malarzy z całego świata, którzy świat znany z obrazów van Gogha ożywili na ekranie.
Reż. DK Welchman, Hugh Welchman Polska, Wielka Brytania, 2017, 95 minut
27 lipca 1890 r. szczupła postać idzie po zmierzchu chwiejnym krokiem senną ulicą francuskiego miasteczka Auvers. Mężczyzna nie ma nic przy sobie; dłonie przyciska do świeżej rany postrzałowej, z której sączy się krew. To Vincent van Gogh – wówczas mało jeszcze znany artysta, dziś uznawany za jednego z największych malarzy na świecie. O jego tragicznej śmierci wiadomo od dawna, jednak nadal nie jest jasne, jak i dlaczego doszło do śmiertelnego postrzału. "Twój Vincent" opowiada właśnie tę historię, odkrywa okoliczności tajemniczej śmierci artysty. Czy na pewno popełnił samobójstwo? Co się wydarzyło przez 6 tygodni od ostatniego listu van Gogha, w którym pisał, że czuje się dobrze i jest zupełnie spokojny? "Twój Vincent" to pierwsza pełnometrażowa animacja malarska, która zachwyca widzów na całym świecie. Każda z 65 000 klatek filmu została ręcznie namalowana, w projekcie wzięło udział 125 zawodowych malarzy z całego świata, którzy świat znany z obrazów van Gogha ożywili na ekranie.
Poza ramą: VIVALDI I JA
"Vivaldi i ja" (Primavera)
Reż. Damiano Michieletto
Francja, Włochy, 2025, 110 minut
Nowy film producentów „Wielkiego piękna” i „Młodości”. Barwna, porywająca, wypełniona muzyką opowieść o jednym z najwybitniejszych kompozytorów w historii – Antonio Vivaldim. Wenecja, początek XVIII wieku — miasto kontrastów. Z jednej strony bogactwo, sztuka i swoboda obyczajowa, z drugiej surowe instytucje religijne i wyraźne podziały społeczne. Przebywająca w sierocińcu Ospedale della Pietà nastoletnia utalentowana skrzypaczka Cecilia (Tecla Insolia) trafia pod skrzydła nowego nauczyciela – Antonio Vivaldiego (Michele Riondino). Otoczona jego opieką zaczyna wierzyć, że uda jej się uniknąć zaaranżowanego małżeństwa i zawalczyć o własną drogę.
Reż. Damiano Michieletto
Francja, Włochy, 2025, 110 minut
Nowy film producentów „Wielkiego piękna” i „Młodości”. Barwna, porywająca, wypełniona muzyką opowieść o jednym z najwybitniejszych kompozytorów w historii – Antonio Vivaldim. Wenecja, początek XVIII wieku — miasto kontrastów. Z jednej strony bogactwo, sztuka i swoboda obyczajowa, z drugiej surowe instytucje religijne i wyraźne podziały społeczne. Przebywająca w sierocińcu Ospedale della Pietà nastoletnia utalentowana skrzypaczka Cecilia (Tecla Insolia) trafia pod skrzydła nowego nauczyciela – Antonio Vivaldiego (Michele Riondino). Otoczona jego opieką zaczyna wierzyć, że uda jej się uniknąć zaaranżowanego małżeństwa i zawalczyć o własną drogę.
Pozdrowienia z raju
Grupa uzbrojonych i zamaskowanych mężczyzn
wdziera się do hotelu i porywa dwunastu cudzoziemców. Atak wymierzony
był w grupę pracowników Banku Światowego, jednak ci hotel już opuścili.
Do niewoli dostają się więc zwykli turyści i misjonarze chrześcijańscy.
Wkrótce, zakładnicy zostają zmuszeni do wycieńczającego marszu przez
filipińską dżunglę.
Poznański Klub Podróżnika - "Gruzja i Ja - fotograf National Geographic o swoim kraju" - George Darchiashvili
Poznański Klub Podróżnika - "Kaszmir - w poszukiwaniu himalajskiego raju" Katarzyna Mazurkiewicz
Poznański Klub Podróżnika - "Nieoczywistości, czyli rowerem po Birmie, Laosie i Kambodży" Piotr Strzeżysz
Poznański Klub Podróżnika - Beata Lewandowska-Kaftan "Zanzibar, tam, gdzie Afryka splotła się z Orientem
Gościem będzie Beata Lewandowska-Kaftan - z wykształcenia geograf, z zawodu wydawca, z zamiłowania… kobieta w podróży. Przez ponad 30 lat pracowała dla szacownych oficyn polskich i międzynarodowych koncernów wydawniczych. 15 lat temu zakochała się w Afryce od pierwszego wejrzenia i wciąż tam wraca, jak do domu. Podróżowała po Kenii, Tanzanii i Zanzibarze, Ugandzie, Etiopii, Namibii, Botswanie, Zimbabwe, Mali i Burkina Faso. Zafascynowana Afryką i spotkanymi tam ludźmi napisała dwie książki „Afryka jest kobietą” oraz „Zanzibar – wyspa skarbów. Opowieści ze świata Suahili”. „Zanzibar – wyspa skarbów” otrzymała prestiżową NAGRODĘ MAGELLANA jako Książka podróżnicza 2018, a „Afryka jest kobietą” została wyróżniona jako Książka Roku przez portal Granice.Wybrzeże Suahili, którego sercem jest Zanzibar, to jedyne miejsce na świecie, gdzie Afryka tak mocno splotła się z Orientem. W efekcie na jej wschodnich wybrzeżach, nad Oceanem Indyjskim powstała wyjątkowa, barwna, kosmopolityczna kultura Suahili. Afryka dała jej witalność, rytmy, stare obrzędy i moc trwania. Arabia - islam, poezję i kunszt żeglarski. Indie i Daleka Azja - przyprawy, smaki i zmysł do handlu. Persja muzykę i bogactwo starych wzorów.Przez wieki żeglarze i kupcy z Arabii, Indii, Persji, Wysp Korzennych i całej Dalekiej Azji spotykali się i wymieniali towary z afrykańskimi ludami Bantu. Z czasem osiedlali się tu, budowali domy, mieszali krew. Krok po kroku, Afrykanie i przybysze wspólnie tworzyli nowy język, pieśni, obrzędy, nowe wzory, stroje i architekturę, potrawy, smaki i zapachy, nową kulturę i społeczeństwo. Świat Suahili, którego sercem jest Zanzibar.Zapraszam na pokaz zdjęć i opowieści z Zanzibaru, w podróż po historii i współczesności, na spotkania z żeglarzami i rybakami, na podwodne pola alg, na tradycyjne wesele i sekretny kobiecy rytuał unyago, do domów moich zanzibarskich przyjaciół. Do pięknego i zmysłowego świata Suahili, gdzie kobiety spowite w czarne buibui mijają się z tymi w kolorowych kangach, głos bębnów miesza się z dźwiękami liry kanun, a mocna arabska kawa pachnie kardamonem.
Poznański Klub Podróżnika - Ewa Świderska „Nie tylko wielbłądy. Opowieści z Jedwabnego Szlaku rowerem"
Poznański Klub Podróżnika - Katarzyna Mazurkiewicz "Wenezuela o smaku mango"
Katarzyna Mazurkiewicz "Wenezuela o smaku mango"
Poznański Klub Podróżnika - Od śniegów Kilimandżaro do plaż Zanzibaru - Katarzyna Mazurkiewicz
Poznański Klub Podróżnika - Sycylia - Ewa Cichocka i Magdalena Pannert
SYCYLIA. MIĘDZY NIEBEM A MORZEM – to wrażenia z dzikich archipelagów i czynnych wulkanów pomiędzy Europą a Afryką. Opowieści o greckich świątyniach, normańskich zamkach i zamieszkałych do dziś barokowych pałacach. To wreszcie spotkania z żywymi wyspiarskimi tradycjami i obyczajami na skraju kontynentu.
EWA KAROLINA CICHOCKA - dziennikarka, organizatorka i przewodniczka m.in. kobiecych wypraw z Fundacji Marka Kamińskiego (Robinson Crusoe była kobietą czy Wyspy z ognia). Ostatnie lata poświęciła poznawaniu Sycylii, przemierzając wyspę wielokrotnie m.in. z grupą kobiet z Polski i Sycylii (projekt Polak tu był). Jest autorką trasy po Sycylii – Śladami polskich artystów, zaprezentowanej na KOLOSACH, a także podróżniczych relacji, wystaw oraz książek o Sycylii. Jej zbiór reportaży i esejów pt. Sycylia. Między niebem a morzem, został wyróżniony w konkursie Magellana 2016 (najlepsze publikacje turystyczne) w kategorii: KSIĄŻKA PODRÓŻNICZA.
MAGDALENA PANNERT-BOBROWSKA - współautorka fotografii do książki o Sycylii oraz do wielu wspólnych i indywidualnych wystaw. Niestrudzona towarzyszka i inicjatorka eskapad nie tylko na Sycylię. Poznanianka i lekarka, dzieli pasję fotoreporterską z odpowiedzialnym zawodem.
W duecie potrafią wytrwale przemierzać nowe szlaki i godzinami śledzić z aparatami ludzi, krajobrazy i osobliwe detale. Równie niestrudzone są w dzieleniu się swoimi wrażeniami i pasjami.
„Stoimy na czubku wulkanu nad dziurą do wnętrza ziemi. Co kilka minut strzela w górę jak fajerwerk fontanna lawy, która rozpala noc czerwoną łuną. Słyszymy ryk wulkanu i czujemy drżenie ziemi i zapach siarki. To tak, jakby oglądać początek lub... koniec świata. Wokół tylko morze. Wieje i gwiżdże silny wiatr. Pewnie tak samo wiał, wypuszczony tu gdzieś z worków podarowanych Odyseuszowi przez króla wiatrów Eola”. Te chwile na wulkanie Stromboli to jedno z wielu emocjonujących wspomnień z podróży na Sycylię. Ta niezwykła, wypalona słońcem kraina o mitycznym rodowodzie przyciąga koneserów morskich krajobrazów oraz dzikiej i surowej natury. Jest także zasobna w spuściznę wielu nacji i wybitne dzieła architektury i sztuki. I może dlatego okazała się także inspirującą dla polskich artystów…
O różnorodności krajobrazowej, zawiłej historii, mieszkańcach, tradycjach i kuchni z pogranicza Europy i Afryki opowiedzą Ewa Cichocka i Magda Pannert, które od kilkunastu lat eksplorują wyspę. Wspominać będą nie tylko zdobywanie czynnych wulkanów, ale także uroki rybackich wiosek, majestat antycznych świątyń i blask bizantyjskich mozaik. Zdradzą także jak słodko jest zagubić się w gąszczu uliczek barokowych miast i wtopić się w tłum sycylijczyków, kultywujących od wieków tradycyjne festy i targi.
EWA KAROLINA CICHOCKA - dziennikarka, organizatorka i przewodniczka m.in. kobiecych wypraw z Fundacji Marka Kamińskiego (Robinson Crusoe była kobietą czy Wyspy z ognia). Ostatnie lata poświęciła poznawaniu Sycylii, przemierzając wyspę wielokrotnie m.in. z grupą kobiet z Polski i Sycylii (projekt Polak tu był). Jest autorką trasy po Sycylii – Śladami polskich artystów, zaprezentowanej na KOLOSACH, a także podróżniczych relacji, wystaw oraz książek o Sycylii. Jej zbiór reportaży i esejów pt. Sycylia. Między niebem a morzem, został wyróżniony w konkursie Magellana 2016 (najlepsze publikacje turystyczne) w kategorii: KSIĄŻKA PODRÓŻNICZA.
MAGDALENA PANNERT-BOBROWSKA - współautorka fotografii do książki o Sycylii oraz do wielu wspólnych i indywidualnych wystaw. Niestrudzona towarzyszka i inicjatorka eskapad nie tylko na Sycylię. Poznanianka i lekarka, dzieli pasję fotoreporterską z odpowiedzialnym zawodem.
W duecie potrafią wytrwale przemierzać nowe szlaki i godzinami śledzić z aparatami ludzi, krajobrazy i osobliwe detale. Równie niestrudzone są w dzieleniu się swoimi wrażeniami i pasjami.
„Stoimy na czubku wulkanu nad dziurą do wnętrza ziemi. Co kilka minut strzela w górę jak fajerwerk fontanna lawy, która rozpala noc czerwoną łuną. Słyszymy ryk wulkanu i czujemy drżenie ziemi i zapach siarki. To tak, jakby oglądać początek lub... koniec świata. Wokół tylko morze. Wieje i gwiżdże silny wiatr. Pewnie tak samo wiał, wypuszczony tu gdzieś z worków podarowanych Odyseuszowi przez króla wiatrów Eola”. Te chwile na wulkanie Stromboli to jedno z wielu emocjonujących wspomnień z podróży na Sycylię. Ta niezwykła, wypalona słońcem kraina o mitycznym rodowodzie przyciąga koneserów morskich krajobrazów oraz dzikiej i surowej natury. Jest także zasobna w spuściznę wielu nacji i wybitne dzieła architektury i sztuki. I może dlatego okazała się także inspirującą dla polskich artystów…
O różnorodności krajobrazowej, zawiłej historii, mieszkańcach, tradycjach i kuchni z pogranicza Europy i Afryki opowiedzą Ewa Cichocka i Magda Pannert, które od kilkunastu lat eksplorują wyspę. Wspominać będą nie tylko zdobywanie czynnych wulkanów, ale także uroki rybackich wiosek, majestat antycznych świątyń i blask bizantyjskich mozaik. Zdradzą także jak słodko jest zagubić się w gąszczu uliczek barokowych miast i wtopić się w tłum sycylijczyków, kultywujących od wieków tradycyjne festy i targi.
Poznański Klub Podróżnika - Wietnam słodko-gorzki
Andrzej Meller - urodził się w 1976 w Warszawie. Z wykształcenia antropolog kultury, z zawodu reporter. Od 17 roku życia w drodze. Poza Polską spędził kilkanaście lat. Swoje wędrówki rozpoczął od Syberii i rosyjskiego Dalekiego Wschodu, potem przez lata pisał reportaże z Kaukazu, Indii, Iranu, Afganistanu, Sri Lanki, Azji Południowo Wschodniej i arabskiej wiosny w Afryce Północnej. Jest autorem trzech książek reporterskich: "Miraż. Trzy lata w Azji" (reportaże wojenne i lifestylowe), "Zenga Zenga, czyli jak szczury zjadły króla Afryki" (o wojnie w Libii i upadku Muammara Kadafiego) oraz najnowszej, bestsellera "Czołem, nie ma hien. Wietnam jakiego nie znacie". Na Focus TV prowadził program "Prepersi-gotowi na wszystko".
Pozwól mi upaść
Oparta na faktach, wstrząsająca historia dwóch kobiet i ich uzależnienia od narkotyków. Toksyczna przyjaźń, zdrada i kolejne stadia narkotykowego piekła. Film zupełnie inny od klasycznych opowieści o uzależnionych i ich rodzinach. Mocne kino, które wprost boli (filmweb)
Prawie jak gladiator
Po wybuchu wulkanu w Pompejach, mały Tino
zostaje uratowany przez generała Chirona, założyciela najbardziej
znanej szkoły dla gladiatorów – Rzymskiej Akademii.
Dorasta pomiędzy walecznymi młodzieńcami, którzy marzą o karierze
gladiatorów, ciesząc się życiem, nie przejmując się swoją lekką nadwagą
i brakiem kondycji.