Niedziela 22/03/2026
Animowany | 85 min
"Fleak. Futrzak i ja" (Fleak)
Reż. Jens Møller
Finlandia, Francja, Polska, Malezja, 2025, 85 minut
11-letni Thomas jest energicznym chłopakiem, który kocha koszykówkę i zawsze stara się dotrzymać kroku starszemu rodzeństwu. Jego świat wywraca się do góry nogami, gdy w wyniku nieszczęśliwego wypadku traci władzę w nogach.
Wtedy w jego życiu pojawia się niezwykły gość — psotny futrzasty stworek z innego wymiaru o imieniu Fleak. Zabiera Thomasa w magiczną podróż do fantastycznej krainy, gdzie chłopiec odzyskuje możliwość chodzenia. Jednak nic nie jest za darmo — aby wrócić do domu, Thomas będzie musiał stawić czoła potworowi pochłaniającemu wszystko na swojej drodze.
„Fleak” to pełna emocji historia o przełamywaniu strachu, sile rodzinnych więzi i odkrywaniu, że prawdziwa odwaga rodzi się w sercu. czytaj więcej
Reż. Jens Møller
Finlandia, Francja, Polska, Malezja, 2025, 85 minut
11-letni Thomas jest energicznym chłopakiem, który kocha koszykówkę i zawsze stara się dotrzymać kroku starszemu rodzeństwu. Jego świat wywraca się do góry nogami, gdy w wyniku nieszczęśliwego wypadku traci władzę w nogach.
Wtedy w jego życiu pojawia się niezwykły gość — psotny futrzasty stworek z innego wymiaru o imieniu Fleak. Zabiera Thomasa w magiczną podróż do fantastycznej krainy, gdzie chłopiec odzyskuje możliwość chodzenia. Jednak nic nie jest za darmo — aby wrócić do domu, Thomas będzie musiał stawić czoła potworowi pochłaniającemu wszystko na swojej drodze.
„Fleak” to pełna emocji historia o przełamywaniu strachu, sile rodzinnych więzi i odkrywaniu, że prawdziwa odwaga rodzi się w sercu. czytaj więcej
Dramat | 109 min
"Miłość, która zostaje" (Ástin sem eftir er)
Reż. Hlynur Pálmason
Islandia, Dania, Szwecja, Francja, 2025, 109 minut
Nowy film Hlynura Pálmasona (Biały, biały dzień, Godland) łączy w sobie nordycką powściągliwość i ogromną dawkę niepodrabialnego, północnego humoru. To historia o rozpadzie pewnej rodziny, będąca zaskakującą hybrydą emocji i stylów: jest intymna i melancholijna, ale jednocześnie pełna rozmachu; niezwykle czuła, ale zarazem szydercza i slapstickowa. Pálmason odmalowuje życiowe bardo – stan zawieszenia, w jakim znajdują się jego bohaterowie: małżeństwo i ich troje dzieci. Magnus jest marynarzem na statkach rybackich, a Anna to artystka marząca o przełomie w karierze. Każde z nich na własną rękę próbuje posklejać rodzinę, ale to Magnus czuje się tym wyrzuconym za burtę. Studium rozstania jest dla Pálmasona okazją do przyjrzenia się – z ironią i czułością – mężczyznom, dryfującym, zagubionym, szukającym dla siebie nowych ról. Nawigując pomiędzy porami roku (film przedstawia okrągły rok z życia rodziny), portretując surowy pejzaż Islandii, obsesyjnie przyglądając się maszynom, reżyser bezbłędnie znajduje wizualne ekwiwalenty uczuciowego i egzystencjalnego rozchwiania. Ten przejmujący i nieodparcie śmieszny film jest jednym z najwspanialszych hołdów złożonych miłości, jakie stworzyło kino. czytaj więcej
Reż. Hlynur Pálmason
Islandia, Dania, Szwecja, Francja, 2025, 109 minut
Nowy film Hlynura Pálmasona (Biały, biały dzień, Godland) łączy w sobie nordycką powściągliwość i ogromną dawkę niepodrabialnego, północnego humoru. To historia o rozpadzie pewnej rodziny, będąca zaskakującą hybrydą emocji i stylów: jest intymna i melancholijna, ale jednocześnie pełna rozmachu; niezwykle czuła, ale zarazem szydercza i slapstickowa. Pálmason odmalowuje życiowe bardo – stan zawieszenia, w jakim znajdują się jego bohaterowie: małżeństwo i ich troje dzieci. Magnus jest marynarzem na statkach rybackich, a Anna to artystka marząca o przełomie w karierze. Każde z nich na własną rękę próbuje posklejać rodzinę, ale to Magnus czuje się tym wyrzuconym za burtę. Studium rozstania jest dla Pálmasona okazją do przyjrzenia się – z ironią i czułością – mężczyznom, dryfującym, zagubionym, szukającym dla siebie nowych ról. Nawigując pomiędzy porami roku (film przedstawia okrągły rok z życia rodziny), portretując surowy pejzaż Islandii, obsesyjnie przyglądając się maszynom, reżyser bezbłędnie znajduje wizualne ekwiwalenty uczuciowego i egzystencjalnego rozchwiania. Ten przejmujący i nieodparcie śmieszny film jest jednym z najwspanialszych hołdów złożonych miłości, jakie stworzyło kino. czytaj więcej
95 min
"Najświętsze serce" (Sacré Cœur)
Reż. Sabrina Gunnell, Steven Gunnell
Francja, 2025, 95 minut
Ponad 350 lat temu we Francji Jezus objawił św. Małgorzacie Marii Alacoque swoje Serce płonące miłością. To orędzie stało się kanwą filmu, który w opinii wielu „obudził Francję”, podbił francuskie kina, ale tym samym wywołał ostrą rekcję środowisk antyreligijnych, próbę cenzury, a nawet zakaz wyświetlania w niektórych miastach. Najświętsze Serce to filmowa opowieść o samej istocie wiary chrześcijańskiej, o miłości Boga, który tak ukochał każdego człowieka, że pozwolił przebić swoje Serce na krzyżu Bohaterowie filmu w swoich świadectwach uosabiają największe problemy współczesnego świata: samotność, zmęczenie, brak sensu życia.. Opowiadają o odnalezieniu zaskakującego lekarstwa – relacji, która pomogła im na nowo odkryć siebie. Piękna muzyka, starannie nakręcone sceny fabularyzowane oraz liczne niezwykłe historie współczesnych ludzi sprawiają, że Najświętsze Serce przemawia sugestywnie zarówno do wierzących, jak i do tych, którzy wątpią; do przytłoczonych rodziców, a także do młodych, którym brakuje punktu odniesienia. Najświętsze Serce to nie jest zwykły religijny film. To realna pomoc w odnalezieniu drogi w świecie, który zapomniał, że jest kochany. czytaj więcej
Reż. Sabrina Gunnell, Steven Gunnell
Francja, 2025, 95 minut
Ponad 350 lat temu we Francji Jezus objawił św. Małgorzacie Marii Alacoque swoje Serce płonące miłością. To orędzie stało się kanwą filmu, który w opinii wielu „obudził Francję”, podbił francuskie kina, ale tym samym wywołał ostrą rekcję środowisk antyreligijnych, próbę cenzury, a nawet zakaz wyświetlania w niektórych miastach. Najświętsze Serce to filmowa opowieść o samej istocie wiary chrześcijańskiej, o miłości Boga, który tak ukochał każdego człowieka, że pozwolił przebić swoje Serce na krzyżu Bohaterowie filmu w swoich świadectwach uosabiają największe problemy współczesnego świata: samotność, zmęczenie, brak sensu życia.. Opowiadają o odnalezieniu zaskakującego lekarstwa – relacji, która pomogła im na nowo odkryć siebie. Piękna muzyka, starannie nakręcone sceny fabularyzowane oraz liczne niezwykłe historie współczesnych ludzi sprawiają, że Najświętsze Serce przemawia sugestywnie zarówno do wierzących, jak i do tych, którzy wątpią; do przytłoczonych rodziców, a także do młodych, którym brakuje punktu odniesienia. Najświętsze Serce to nie jest zwykły religijny film. To realna pomoc w odnalezieniu drogi w świecie, który zapomniał, że jest kochany. czytaj więcej
Komediodramat | 90 min
"Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej"
Reż. Emi Buchwald
Polska, 2025, 90 minut
„Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej” to czuły i nieoczywisty portret współczesnych młodych ludzi, który zachwycił jury i krytyków podczas 50. edycji Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
Reżyserka Emi Buchwald została doceniona za „pewność w kreowaniu intymnej atmosfery i odważne spojrzenie w kierunku metafizyki, za czuły i nieoczywisty portret młodego pokolenia uwikłanego w skomplikowane relacje rodzinne”. Film zdobył Nagrodę Dziennikarzy i Dziennikarek, nagrodę za najlepszą reżyserię, za drugoplanową rolę kobiecą, a także „Złoty Pazur im. Andrzeja Żuławskiego” oraz nagrodę „W Punkt” portalu Onet. Emi Buchwald jest również laureatką Paszportu POLITYKI w kategorii Film.
„Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej” to intymna opowieść o czwórce rodzeństwa, które wchodząc w dorosłość, próbuje odnaleźć własne ścieżki i zbudować tożsamość, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy Benek zmaga się z bolesnym odrzuceniem przez starszego brata Franka — dotąd swojego najbliższego przyjaciela. Chłopaka nawiedza także tajemnicza zjawa, Dusiołek, wywołująca bezsenność i napady paniki. Tymczasem Franek ucieka od rodziny, wikłając się w toksyczny związek i problemy z narkotykami. Jego stan niepokoi Nastkę, siostrę bliźniaczkę, która sama marzy o miłości i stabilizacji. Najstarsza Jana pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ukojenie nie tylko młodszemu rodzeństwu, ale i jej samej.
W rolach głównych występują Bartłomiej Deklewa, Karolina Rzepa, Izabella Dudziak oraz debiutujący na wielkim ekranie Tymoteusz Rożynek (Szczyl). Debiut Emi Buchwald porównywany jest do takich filmów jak „Najgorszy człowiek na świecie” czy „Frances Ha” czytaj więcej
Reż. Emi Buchwald
Polska, 2025, 90 minut
„Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej” to czuły i nieoczywisty portret współczesnych młodych ludzi, który zachwycił jury i krytyków podczas 50. edycji Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
Reżyserka Emi Buchwald została doceniona za „pewność w kreowaniu intymnej atmosfery i odważne spojrzenie w kierunku metafizyki, za czuły i nieoczywisty portret młodego pokolenia uwikłanego w skomplikowane relacje rodzinne”. Film zdobył Nagrodę Dziennikarzy i Dziennikarek, nagrodę za najlepszą reżyserię, za drugoplanową rolę kobiecą, a także „Złoty Pazur im. Andrzeja Żuławskiego” oraz nagrodę „W Punkt” portalu Onet. Emi Buchwald jest również laureatką Paszportu POLITYKI w kategorii Film.
„Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej” to intymna opowieść o czwórce rodzeństwa, które wchodząc w dorosłość, próbuje odnaleźć własne ścieżki i zbudować tożsamość, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy Benek zmaga się z bolesnym odrzuceniem przez starszego brata Franka — dotąd swojego najbliższego przyjaciela. Chłopaka nawiedza także tajemnicza zjawa, Dusiołek, wywołująca bezsenność i napady paniki. Tymczasem Franek ucieka od rodziny, wikłając się w toksyczny związek i problemy z narkotykami. Jego stan niepokoi Nastkę, siostrę bliźniaczkę, która sama marzy o miłości i stabilizacji. Najstarsza Jana pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ukojenie nie tylko młodszemu rodzeństwu, ale i jej samej.
W rolach głównych występują Bartłomiej Deklewa, Karolina Rzepa, Izabella Dudziak oraz debiutujący na wielkim ekranie Tymoteusz Rożynek (Szczyl). Debiut Emi Buchwald porównywany jest do takich filmów jak „Najgorszy człowiek na świecie” czy „Frances Ha” czytaj więcej
Czarna komedia | Kryminał | 103 min
"Ostatnia sesja w Paryżu" (Vie privée)
Reż. Rebecca Zlotowski
Francja, 2025, 103 minuty
Lilian (laureatka Oscara Jodie Foster) jest cenioną psychiatrą prowadzącą własną praktykę w Paryżu. Jej uporządkowany świat zaczyna się rozpadać po nagłej śmierci wieloletniej pacjentki. Czy było to samobójstwo, morderstwo, a może tragiczna pomyłka lekarska? Dręczona wątpliwościami i poczuciem winy Lilian rozpoczyna prywatne śledztwo, wciągając w nie byłego męża (Daniel Auteuil). Ostatnia sesja w Paryżu to błyskotliwy kryminał psychologiczny, w którym napięcie miesza się z groteską, a rozwiązanie tajemnicy staje się intrygującą grą i konfrontacją bohaterki z samą sobą.... czytaj więcej
Reż. Rebecca Zlotowski
Francja, 2025, 103 minuty
Lilian (laureatka Oscara Jodie Foster) jest cenioną psychiatrą prowadzącą własną praktykę w Paryżu. Jej uporządkowany świat zaczyna się rozpadać po nagłej śmierci wieloletniej pacjentki. Czy było to samobójstwo, morderstwo, a może tragiczna pomyłka lekarska? Dręczona wątpliwościami i poczuciem winy Lilian rozpoczyna prywatne śledztwo, wciągając w nie byłego męża (Daniel Auteuil). Ostatnia sesja w Paryżu to błyskotliwy kryminał psychologiczny, w którym napięcie miesza się z groteską, a rozwiązanie tajemnicy staje się intrygującą grą i konfrontacją bohaterki z samą sobą.... czytaj więcej
Dramat | Komedia | 135 min
"Wartość sentymentalna" (Affeksjonsverdi)
Reż. Joachim Trier
Norwegia, Niemcy, Dania, Francja, Szwecja, 2025, 135 minut
Nominowany do dziewięciu Oscarów najnowszy film Joachima Triera, reżysera „Najgorszego człowieka na świecie”, z nominowanymi do Oscara w kategoriach aktorskich Renate Reinsve, Stellanem Skarsgårdem, Ingą Ibsdotter Lilleaas i Elle Fanning w rolach głównych. Jeden z najczęściej nagradzanych i najważniejszych filmów tego roku, z muzyką skomponowaną przez polską kompozytorkę Hanię Rani.
Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę. czytaj więcej
Reż. Joachim Trier
Norwegia, Niemcy, Dania, Francja, Szwecja, 2025, 135 minut
Nominowany do dziewięciu Oscarów najnowszy film Joachima Triera, reżysera „Najgorszego człowieka na świecie”, z nominowanymi do Oscara w kategoriach aktorskich Renate Reinsve, Stellanem Skarsgårdem, Ingą Ibsdotter Lilleaas i Elle Fanning w rolach głównych. Jeden z najczęściej nagradzanych i najważniejszych filmów tego roku, z muzyką skomponowaną przez polską kompozytorkę Hanię Rani.
Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę. czytaj więcej



