STOWARZYSZENIE UMARŁYCH POETÓW
Dramat | 128 min
"Stowarzyszenie umarłych poetów" (Dead Poets Society)
Reż. Peter Weir
USA, 1989, 128 minut
Rok 1959. Rozpoczyna się kolejny rok szkolny w prywatnej, męskiej Akademii Weltona, której przyświecają cztery fundamentalne zasady: Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość. W tej ekskluzywnej uczelni pracę rozpoczyna jej były absolwent, a teraz profesor literatury, John Keating. Ekscentryczny nauczyciel wprowadza do szkoły ducha poezji, radości życia i samodzielnego myślenia. Zainspirowani przez niego chłopcy reaktywują Stowarzyszenie Umarłych Poetów - sekretną organizację, w której odkrywają i delektują się pięknem zapomnianych utworów, a także marzą o wolności i realizacji młodzieżowego buntu. Hołdują zasadzie: carpe diem - chwytaj dzień, chwytaj chwilę. Jeden z uczniów, wrażliwy, acz bardzo zdolny Neil zakochuje się w teatrze. Jego marzeniem staje się aktorstwo. Wbrew zakazowi ze strony bezwzględnego i zaborczego ojca, chłopak występuje w sztuce Szekspira "Sen nocy letniej". Ojciec dowiaduje się o niesubordynacji syna. Za karę planuje usunąć go z Welton. Tej samej nocy Neil popełnia samobójstwo. O pośrednie doprowadzenie do tej tragedii zostaje oskarżony John Keating. Zostaje usunięty z uczelni, mimo że jego uczniowie stoją za nim murem. Żegnając go podczas ostatniego spotkania w klasie zwracają się do niego tak jak on tego pragnął, czyli: Kapitanie - w nawiązaniu do jego ulubionego wiersza "O Captain! My Captain!" autorstwa Walta Whitmana.
czytaj więcej
Reż. Peter Weir
USA, 1989, 128 minut
Rok 1959. Rozpoczyna się kolejny rok szkolny w prywatnej, męskiej Akademii Weltona, której przyświecają cztery fundamentalne zasady: Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość. W tej ekskluzywnej uczelni pracę rozpoczyna jej były absolwent, a teraz profesor literatury, John Keating. Ekscentryczny nauczyciel wprowadza do szkoły ducha poezji, radości życia i samodzielnego myślenia. Zainspirowani przez niego chłopcy reaktywują Stowarzyszenie Umarłych Poetów - sekretną organizację, w której odkrywają i delektują się pięknem zapomnianych utworów, a także marzą o wolności i realizacji młodzieżowego buntu. Hołdują zasadzie: carpe diem - chwytaj dzień, chwytaj chwilę. Jeden z uczniów, wrażliwy, acz bardzo zdolny Neil zakochuje się w teatrze. Jego marzeniem staje się aktorstwo. Wbrew zakazowi ze strony bezwzględnego i zaborczego ojca, chłopak występuje w sztuce Szekspira "Sen nocy letniej". Ojciec dowiaduje się o niesubordynacji syna. Za karę planuje usunąć go z Welton. Tej samej nocy Neil popełnia samobójstwo. O pośrednie doprowadzenie do tej tragedii zostaje oskarżony John Keating. Zostaje usunięty z uczelni, mimo że jego uczniowie stoją za nim murem. Żegnając go podczas ostatniego spotkania w klasie zwracają się do niego tak jak on tego pragnął, czyli: Kapitanie - w nawiązaniu do jego ulubionego wiersza "O Captain! My Captain!" autorstwa Walta Whitmana.
TO WYDARZENIE JUŻ SIĘ ODBYŁO
"Stowarzyszenie umarłych poetów" (Dead Poets Society)
Reż. Peter Weir
USA, 1989, 128 minut
Rok 1959. Rozpoczyna się kolejny rok szkolny w prywatnej, męskiej Akademii Weltona, której przyświecają cztery fundamentalne zasady: Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość. W tej ekskluzywnej uczelni pracę rozpoczyna jej były absolwent, a teraz profesor literatury, John Keating. Ekscentryczny nauczyciel wprowadza do szkoły ducha poezji, radości życia i samodzielnego myślenia. Zainspirowani przez niego chłopcy reaktywują Stowarzyszenie Umarłych Poetów - sekretną organizację, w której odkrywają i delektują się pięknem zapomnianych utworów, a także marzą o wolności i realizacji młodzieżowego buntu. Hołdują zasadzie: carpe diem - chwytaj dzień, chwytaj chwilę. Jeden z uczniów, wrażliwy, acz bardzo zdolny Neil zakochuje się w teatrze. Jego marzeniem staje się aktorstwo. Wbrew zakazowi ze strony bezwzględnego i zaborczego ojca, chłopak występuje w sztuce Szekspira "Sen nocy letniej". Ojciec dowiaduje się o niesubordynacji syna. Za karę planuje usunąć go z Welton. Tej samej nocy Neil popełnia samobójstwo. O pośrednie doprowadzenie do tej tragedii zostaje oskarżony John Keating. Zostaje usunięty z uczelni, mimo że jego uczniowie stoją za nim murem. Żegnając go podczas ostatniego spotkania w klasie zwracają się do niego tak jak on tego pragnął, czyli: Kapitanie - w nawiązaniu do jego ulubionego wiersza "O Captain! My Captain!" autorstwa Walta Whitmana.
czytaj więcej
Reż. Peter Weir
USA, 1989, 128 minut
Rok 1959. Rozpoczyna się kolejny rok szkolny w prywatnej, męskiej Akademii Weltona, której przyświecają cztery fundamentalne zasady: Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość. W tej ekskluzywnej uczelni pracę rozpoczyna jej były absolwent, a teraz profesor literatury, John Keating. Ekscentryczny nauczyciel wprowadza do szkoły ducha poezji, radości życia i samodzielnego myślenia. Zainspirowani przez niego chłopcy reaktywują Stowarzyszenie Umarłych Poetów - sekretną organizację, w której odkrywają i delektują się pięknem zapomnianych utworów, a także marzą o wolności i realizacji młodzieżowego buntu. Hołdują zasadzie: carpe diem - chwytaj dzień, chwytaj chwilę. Jeden z uczniów, wrażliwy, acz bardzo zdolny Neil zakochuje się w teatrze. Jego marzeniem staje się aktorstwo. Wbrew zakazowi ze strony bezwzględnego i zaborczego ojca, chłopak występuje w sztuce Szekspira "Sen nocy letniej". Ojciec dowiaduje się o niesubordynacji syna. Za karę planuje usunąć go z Welton. Tej samej nocy Neil popełnia samobójstwo. O pośrednie doprowadzenie do tej tragedii zostaje oskarżony John Keating. Zostaje usunięty z uczelni, mimo że jego uczniowie stoją za nim murem. Żegnając go podczas ostatniego spotkania w klasie zwracają się do niego tak jak on tego pragnął, czyli: Kapitanie - w nawiązaniu do jego ulubionego wiersza "O Captain! My Captain!" autorstwa Walta Whitmana.
TO WYDARZENIE JUŻ SIĘ ODBYŁO