VAN GOGH. POLA ZBÓŻ I ZACHMURZONE NIEBIOSA
Opis wydarzenia:
"Van Gogh: pola zbóż i zachmurzone niebiosa"
Reż. Giovanni Piscaglia
Włochy, 2018, 85 minut
Nowe spojrzenie na Van Gogha, dzięki spuściźnie największej prywatnej kolekcjonerki prac tego holenderskiego malarza: Helene Kröller-Müller (1869-1939), która na początku XX wieku kupiła prawie 300 jego dzieł – obrazów i rysunków.
Okazją do opowiedzenia historii tej kolekcji i wielkiej miłości do sztuki, która do niej doprowadziła, była wyjątkowa wystawa twórczości Van Gogha zatytułowana właśnie „Pola zbóż i zachmurzone niebiosa” w Bazylice Palladiana w Vicenzy, gromadząca 40 obrazów i 85 rysunków z Muzeum Kröller-Müller w Otterlo w Holandii, gdzie obecnie znajduje się dziedzictwo Helene.
To opowieść o kobiecie, która w duchowej udręce Van Gogha mogła rozpoznać własną, ukazując bezcenne artystyczne skarby na tle architektonicznego piękna Muzeum Kröllera-Müllera w rozległym parku De Hoge Weluge. Film przedstawia egzystencjalną udrękę malarza, widzianą przez fragmenty listów do brata Theo. To one wyznaczają tempo wystawy i inspirują do pokazania miejsc, w których Van Gogh mieszkał – od Paryża po Prowansję.
Reż. Giovanni Piscaglia
Włochy, 2018, 85 minut
Nowe spojrzenie na Van Gogha, dzięki spuściźnie największej prywatnej kolekcjonerki prac tego holenderskiego malarza: Helene Kröller-Müller (1869-1939), która na początku XX wieku kupiła prawie 300 jego dzieł – obrazów i rysunków.
Okazją do opowiedzenia historii tej kolekcji i wielkiej miłości do sztuki, która do niej doprowadziła, była wyjątkowa wystawa twórczości Van Gogha zatytułowana właśnie „Pola zbóż i zachmurzone niebiosa” w Bazylice Palladiana w Vicenzy, gromadząca 40 obrazów i 85 rysunków z Muzeum Kröller-Müller w Otterlo w Holandii, gdzie obecnie znajduje się dziedzictwo Helene.
To opowieść o kobiecie, która w duchowej udręce Van Gogha mogła rozpoznać własną, ukazując bezcenne artystyczne skarby na tle architektonicznego piękna Muzeum Kröllera-Müllera w rozległym parku De Hoge Weluge. Film przedstawia egzystencjalną udrękę malarza, widzianą przez fragmenty listów do brata Theo. To one wyznaczają tempo wystawy i inspirują do pokazania miejsc, w których Van Gogh mieszkał – od Paryża po Prowansję.