Archiwum filmów
filmBIKEtour | Carpatia + TransALP + Dolomiti
UWAGA UWAGA, Wyjątkowa okazja - 4 rowerowe filmy na jednym dużym ekranie!
„Ischgl – 4 pory roku”
„CarpatiaDIVIDE | race or adventure”
„TransALP | crossing bordeers”
„Dolomiti Circuit | unexpected adventure”
Na rozgrzewkę obejrzycie króciutki film „Ischgl – 4 pory roku”, który ujęciami z drona wprowadzi Was w świat gór i rowerów. Następnie odpalimy kolejne rowerowe produkcje:
„Carpatia DIVIDE | race or adventure” (20 min) – to już kolarska klasyka. Jest to dokumentalna rozprawka o najtrudniejszym polskim wyścigu MTB, jakim jest Carpatia DIVIDE. Trasa wyścigu to 640km górskich ścieżek, ciągnących się przez całe polskie Karpaty. Wszystko w formule non-stop i self-supported. Zawodnicy sami decydują, kiedy jadą, a kiedy śpią i jedzą, sami muszą zadbać o nocleg oraz o serwis sprzętu. Twórcy filmu brali czynny udział w tym ultra-maratonie. Jako zawodnicy ścigając się z czasem, pokonując kolejne kilometry przybliżające ich do mety, nagrywali film i przeprowadzali wywiady z innymi uczestnikami tego eventu, zastanawiając się czy to jeszcze WYŚCIG czy PRZYGODA.
“Trans_ALP | crossing borders” (40min) - Dokumentalny reportaż adventure z bikepackingowej wyprawy, której celem było przejechanie rowerem przez całe Alpy. Ekipa duo:ENDURO wystartowała z granicy Niemiecko-Austyjackiej, aby po 6 dniach pokonywania szczytów i przełęczy, zjechać nad włoskie jezioro Garda. Reżyser był aktywnym uczestnikiem wyprawy i dokumentował całość od środka, jadąc na rowerze. To film o przekraczaniu granic, o relacjach między uczestnikami grupy oraz byciu razem..., tam..., w górach.
„DOLOMITI CIRCUIT | unexpected adventure” (15min) – Na koniec zobaczycie filmową relację z rowerowej enduro wyprawy wokół Dolimitów - najpiękniejszych gór Świata. Krótka forma filmowa nie tylko o zmaganiu się z alpejskimi podjazdami, ale również z przeciwnościami losu. Uczestnicy wytyczyli trase przez najbardziej charakterystyczne punkty Dolomitów takie jak Sella Ronda, Cortina d'ampezzo, Kronplatz czy Canazei. Dotarli rowerami również nad Jezioro Sorapis, do którego według Wikipedii można dotrzeć tylko pieszo lub helikopterem Niestety nie wszystkim udało się ukończyć tę dolomicką pętle.
NAGRODY I UCZESTNICTWO W FESTIWALACH FILMOWYCH:
BEST MOUNTAIN SPORT FILM | High Tatras Film & Video Award in Slovakia
WINER | Wanda Rutkiewicz Mountaineering Film Festival 2022 in Poland
Audience Award | ADRENALINIUM Mountain Festival 2022
Finalista | High Tatras Film & Video Award – Słowacja
Official Selection | PALADINO D'ORO - SPORT FILM FESTIVAL in Palermo
Official Selection | London Mountain Film Festival
Official Selection | Carpathian Mountain International Film Festival in Ukraine
Official Selection | Krakow Mountain Festival 2021
Official Selection | Polish Sport Film Festival 2021
Official Selection | Power of Mountains Film Festival 2022
„Ischgl – 4 pory roku”
„CarpatiaDIVIDE | race or adventure”
„TransALP | crossing bordeers”
„Dolomiti Circuit | unexpected adventure”
Na rozgrzewkę obejrzycie króciutki film „Ischgl – 4 pory roku”, który ujęciami z drona wprowadzi Was w świat gór i rowerów. Następnie odpalimy kolejne rowerowe produkcje:
„Carpatia DIVIDE | race or adventure” (20 min) – to już kolarska klasyka. Jest to dokumentalna rozprawka o najtrudniejszym polskim wyścigu MTB, jakim jest Carpatia DIVIDE. Trasa wyścigu to 640km górskich ścieżek, ciągnących się przez całe polskie Karpaty. Wszystko w formule non-stop i self-supported. Zawodnicy sami decydują, kiedy jadą, a kiedy śpią i jedzą, sami muszą zadbać o nocleg oraz o serwis sprzętu. Twórcy filmu brali czynny udział w tym ultra-maratonie. Jako zawodnicy ścigając się z czasem, pokonując kolejne kilometry przybliżające ich do mety, nagrywali film i przeprowadzali wywiady z innymi uczestnikami tego eventu, zastanawiając się czy to jeszcze WYŚCIG czy PRZYGODA.
“Trans_ALP | crossing borders” (40min) - Dokumentalny reportaż adventure z bikepackingowej wyprawy, której celem było przejechanie rowerem przez całe Alpy. Ekipa duo:ENDURO wystartowała z granicy Niemiecko-Austyjackiej, aby po 6 dniach pokonywania szczytów i przełęczy, zjechać nad włoskie jezioro Garda. Reżyser był aktywnym uczestnikiem wyprawy i dokumentował całość od środka, jadąc na rowerze. To film o przekraczaniu granic, o relacjach między uczestnikami grupy oraz byciu razem..., tam..., w górach.
„DOLOMITI CIRCUIT | unexpected adventure” (15min) – Na koniec zobaczycie filmową relację z rowerowej enduro wyprawy wokół Dolimitów - najpiękniejszych gór Świata. Krótka forma filmowa nie tylko o zmaganiu się z alpejskimi podjazdami, ale również z przeciwnościami losu. Uczestnicy wytyczyli trase przez najbardziej charakterystyczne punkty Dolomitów takie jak Sella Ronda, Cortina d'ampezzo, Kronplatz czy Canazei. Dotarli rowerami również nad Jezioro Sorapis, do którego według Wikipedii można dotrzeć tylko pieszo lub helikopterem Niestety nie wszystkim udało się ukończyć tę dolomicką pętle.
NAGRODY I UCZESTNICTWO W FESTIWALACH FILMOWYCH:
BEST MOUNTAIN SPORT FILM | High Tatras Film & Video Award in Slovakia
WINER | Wanda Rutkiewicz Mountaineering Film Festival 2022 in Poland
Audience Award | ADRENALINIUM Mountain Festival 2022
Finalista | High Tatras Film & Video Award – Słowacja
Official Selection | PALADINO D'ORO - SPORT FILM FESTIVAL in Palermo
Official Selection | London Mountain Film Festival
Official Selection | Carpathian Mountain International Film Festival in Ukraine
Official Selection | Krakow Mountain Festival 2021
Official Selection | Polish Sport Film Festival 2021
Official Selection | Power of Mountains Film Festival 2022
xABo: KSIĄDZ BONIECKI
„Każdy z nas nosi walizkę, która dotyczy spraw niespełnionych, niedokonanych, źle dokonanych” – mówi bohater filmu „xABo: Ksiądz Boniecki”: filozof, redaktor, zakonnik, pielgrzym, duchowy przewodnik. A przede wszystkim człowiek w drodze, jak portretuje go w swoim kinowym, autorskim dokumencie Aleksandra Potoczek. Tramwajami, samolotami, pociągami, autobusami, samochodami tytułowy xABo (to skrócony autograf, którego używa on w korespondencji z przyjaciółmi) przemierza Polskę, a napotkane w podróży osoby otwierają przed nim swoje „walizki” wątpliwości, zaniechań, smutku; bagaże pełne fundamentalnych pytań, jakie stawia sobie każdy człowiek. W poszukiwaniu odpowiedzi na nie, ekipa przebyła wraz z bohaterem 50 tysięcy kilometrów i podczas trzech lat wspólnej wędrówki była świadkiem setek poruszających, osobistych spotkań.
W dużej mierze sfinansowany z publicznej zbiórki, „xABo: Ksiądz Boniecki” sam też jest odpowiedzią: na tęsknotę za przewodnikiem, niezawodnym i niestrudzonym towarzyszem drogi przez coraz bardziej wyboistą i niepewną rzeczywistość. Jego mądrość, niezależność i uczciwość są dziś potrzebne bardziej, niż kiedykolwiek. Choć jest solą w oku instytucji Kościoła, która zobowiązała go do milczenia (ma zakaz wypowiedzi w mediach - poza "Tygodnikiem Powszechnym", gdzie stale ukazują się jego artykuły), ksiądz Boniecki pisze książki, jeździ na spotkania z czytelnikami, spotyka się z potrzebującymi. Wspiera swoim autorytetem, przynosi pocieszenie i daje nadzieję tym, którzy ją tracą. Z postawy bohatera, z jego stosunku do ludzi i świata, „xABo: Ksiądz Boniecki” wywodzi rodzaj dalekich od dogmatu przykazań, tworzy przewodnik po uczciwym dobrym życiu, w którym, po pierwsze: należy wybaczać.
Nie jest jednak dokument Aleksandry Potoczek laurką dla księdza. Jego bohater sam też dzieli się z nami zawartością swojej „walizki”. Wspomina zaniechania („Zaniedbanie może być gorsze, niż czyn popełniony” - przekonuje), mówi o uczuciach, jakie budzi w nim jego własne przemijanie (ma dziś 85 lat), o bezradności wobec tragedii, o wątpliwościach związanych ze swoją sytuacją w Kościele (porównuje ją do kryzysu małżeńskiego). „xABo: Ksiądz Boniecki” jest portretem filozofa, pielgrzyma-outsidera, który całe życie wędruje własną drogą. Człowieka który łaknie kontaktu z innymi, ale kamera portretuje go także w chwilach samotności i zmęczenia wspaniałą, ale wyczerpującą podróżą, z walizką pełną naszych pytań o drogę.
W dużej mierze sfinansowany z publicznej zbiórki, „xABo: Ksiądz Boniecki” sam też jest odpowiedzią: na tęsknotę za przewodnikiem, niezawodnym i niestrudzonym towarzyszem drogi przez coraz bardziej wyboistą i niepewną rzeczywistość. Jego mądrość, niezależność i uczciwość są dziś potrzebne bardziej, niż kiedykolwiek. Choć jest solą w oku instytucji Kościoła, która zobowiązała go do milczenia (ma zakaz wypowiedzi w mediach - poza "Tygodnikiem Powszechnym", gdzie stale ukazują się jego artykuły), ksiądz Boniecki pisze książki, jeździ na spotkania z czytelnikami, spotyka się z potrzebującymi. Wspiera swoim autorytetem, przynosi pocieszenie i daje nadzieję tym, którzy ją tracą. Z postawy bohatera, z jego stosunku do ludzi i świata, „xABo: Ksiądz Boniecki” wywodzi rodzaj dalekich od dogmatu przykazań, tworzy przewodnik po uczciwym dobrym życiu, w którym, po pierwsze: należy wybaczać.
Nie jest jednak dokument Aleksandry Potoczek laurką dla księdza. Jego bohater sam też dzieli się z nami zawartością swojej „walizki”. Wspomina zaniechania („Zaniedbanie może być gorsze, niż czyn popełniony” - przekonuje), mówi o uczuciach, jakie budzi w nim jego własne przemijanie (ma dziś 85 lat), o bezradności wobec tragedii, o wątpliwościach związanych ze swoją sytuacją w Kościele (porównuje ją do kryzysu małżeńskiego). „xABo: Ksiądz Boniecki” jest portretem filozofa, pielgrzyma-outsidera, który całe życie wędruje własną drogą. Człowieka który łaknie kontaktu z innymi, ale kamera portretuje go także w chwilach samotności i zmęczenia wspaniałą, ale wyczerpującą podróżą, z walizką pełną naszych pytań o drogę.
ŁOWCA
Najemny myśliwy z ramienia firmy biotechnologicznej tropi tygrysa tasmańskiego, ostatnio widzianego na wolności w 1932 roku.
ŁOWCA ANDROIDÓW
"Łowca androidów"
Reż. Ridley Scott
USA, Hongkong, Wielka Brytania, 1982, 117 minut
Film "Łowca androidów" opowiada historię Ricka Deckarda - jednego z Łowców Androidów. Replikanci, bo tak nazwano tych androidów, byli używani do niebezpiecznych badań i kolonizacji innych planet. Po krwawym buncie zespołu androidów na pozaziemskiej kolonii, Replikanci nie mogli przebywać legalnie na Ziemi. Byli oni owładnięci panicznym strachem przed nieuchronną śmiercią i za wszelką cenę starają się dotrzeć do ich konstruktorów - jedynych ludzi mogących przedłużyć ich życie. Replikanci zostali bowiem zabezpieczeni przed długotrwałym życiem ze względu na rozwijające się w nich uczucia. Specjalny oddział policji - tytułowi "Łowcy Androidów" - są detektywami, którzy mają za zadanie odnaleźć i wyeliminować zbiegłych androidów. Akcja rozgrywa się w Los Angeles w 2019 roku, gdy jeden z najlepszych Łowców zostaje ranny podczas wykonywania testu Voigta-Kampffa na jednym z androidów i właśnie Deckard przejmuje jego zadanie - wyeliminowanie zbiegłych androidów typu Nexus-6.
Reż. Ridley Scott
USA, Hongkong, Wielka Brytania, 1982, 117 minut
Film "Łowca androidów" opowiada historię Ricka Deckarda - jednego z Łowców Androidów. Replikanci, bo tak nazwano tych androidów, byli używani do niebezpiecznych badań i kolonizacji innych planet. Po krwawym buncie zespołu androidów na pozaziemskiej kolonii, Replikanci nie mogli przebywać legalnie na Ziemi. Byli oni owładnięci panicznym strachem przed nieuchronną śmiercią i za wszelką cenę starają się dotrzeć do ich konstruktorów - jedynych ludzi mogących przedłużyć ich życie. Replikanci zostali bowiem zabezpieczeni przed długotrwałym życiem ze względu na rozwijające się w nich uczucia. Specjalny oddział policji - tytułowi "Łowcy Androidów" - są detektywami, którzy mają za zadanie odnaleźć i wyeliminować zbiegłych androidów. Akcja rozgrywa się w Los Angeles w 2019 roku, gdy jeden z najlepszych Łowców zostaje ranny podczas wykonywania testu Voigta-Kampffa na jednym z androidów i właśnie Deckard przejmuje jego zadanie - wyeliminowanie zbiegłych androidów typu Nexus-6.
ŁOWCA ANDROIDÓW
"Łowca androidów"
Reż. Ridley Scott
USA, Hongkong, Wielka Brytania, 1982, 117 minut
Film "Łowca androidów" opowiada historię Ricka Deckarda - jednego z Łowców Androidów. Replikanci, bo tak nazwano tych androidów, byli używani do niebezpiecznych badań i kolonizacji innych planet. Po krwawym buncie zespołu androidów na pozaziemskiej kolonii, Replikanci nie mogli przebywać legalnie na Ziemi. Byli oni owładnięci panicznym strachem przed nieuchronną śmiercią i za wszelką cenę starają się dotrzeć do ich konstruktorów - jedynych ludzi mogących przedłużyć ich życie. Replikanci zostali bowiem zabezpieczeni przed długotrwałym życiem ze względu na rozwijające się w nich uczucia. Specjalny oddział policji - tytułowi "Łowcy Androidów" - są detektywami, którzy mają za zadanie odnaleźć i wyeliminować zbiegłych androidów. Akcja rozgrywa się w Los Angeles w 2019 roku, gdy jeden z najlepszych Łowców zostaje ranny podczas wykonywania testu Voigta-Kampffa na jednym z androidów i właśnie Deckard przejmuje jego zadanie - wyeliminowanie zbiegłych androidów typu Nexus-6.
Reż. Ridley Scott
USA, Hongkong, Wielka Brytania, 1982, 117 minut
Film "Łowca androidów" opowiada historię Ricka Deckarda - jednego z Łowców Androidów. Replikanci, bo tak nazwano tych androidów, byli używani do niebezpiecznych badań i kolonizacji innych planet. Po krwawym buncie zespołu androidów na pozaziemskiej kolonii, Replikanci nie mogli przebywać legalnie na Ziemi. Byli oni owładnięci panicznym strachem przed nieuchronną śmiercią i za wszelką cenę starają się dotrzeć do ich konstruktorów - jedynych ludzi mogących przedłużyć ich życie. Replikanci zostali bowiem zabezpieczeni przed długotrwałym życiem ze względu na rozwijające się w nich uczucia. Specjalny oddział policji - tytułowi "Łowcy Androidów" - są detektywami, którzy mają za zadanie odnaleźć i wyeliminować zbiegłych androidów. Akcja rozgrywa się w Los Angeles w 2019 roku, gdy jeden z najlepszych Łowców zostaje ranny podczas wykonywania testu Voigta-Kampffa na jednym z androidów i właśnie Deckard przejmuje jego zadanie - wyeliminowanie zbiegłych androidów typu Nexus-6.
ŁOWCY CZAROWNIC
Jovan ma dwa oblicza. W dzień jest nieśmiałym i zamkniętym w sobie chłopcem z niepełnosprawnością a w nocy przeistacza się w Cienia – nieustraszonego superbohatera. Gdy w klasie Jovana pojawia się nowa koleżanka – buntownicza i krnąbrna Milica - między dziećmi nieoczekiwanie rodzi się przyjaźń. Jovana i Milicę łączy wspólne wyzwanie: konieczność pokonania czarownicy, która opętała umysł ojca dziewczynki. W trakcie przygotowań do starcia z wrogiem, chłopiec uczy sięę pokonywać swoje słabości i być superbohaterem również za dnia. Czy Jovan zdoła otworzyć się na świat? Czy przyjaciołom uda się zmierzyć z wiedźmą i uratować dorosłych przez zagrożeniem?
ŚCIANA CIENI
We wschodnim Nepalu znajduje się jedna z ostatnich świętych gór Szerpów, Kumbhakarna, nazwana tak na cześć mitycznego giganta, który przez pół roku spał, a potem w wielkim głodzie pożerał wszystko, co stanęło mu na drodze. Ochroną świętego oblicza Kumbhakarny zajmują się buddyjscy mnisi i Szerpowie z wioski u podnóża góry. Tymczasem w zachodnim świecie Khumbakarna znana jest jako „Jannu” i słynie z niezdobytej wschodniej ściany, jednego z najtrudniejszych wyzwań we współczesnym alpinizmie. Jannu sięga niemal ośmiu tysięcy metrów. Akcja filmu rozpoczyna się w wiosce Kambachen (4 000 metrów n.p.m.), gdzie trzyosobowa rodzina Szerpów mieszka w jednej izbie. Ojciec rodziny, Nada, od lat pracuje jako tragarz wysokościowy na wyprawach. To ich jedyne źródło dochodu. Nada ma na swoim koncie dziewięciokrotne zdobycie Everestu, dwa razy był na szczycie Kanczendzongi (trzecim najwyższym szczycie świata) oraz kilka razy na Czo Oju. Jego żona Dżumdo też od czasu do czasu dorabia, nosząc ciężkie pakunki alpinistów i turystów. Ich kilkunastoletni syn Dawa chce zostać lekarzem, jednak koszty szkoły medycznej znacznie przekraczają możliwości rodziców. Jeśli nie znajdą sposobu na jej finansowanie, chłopiec będzie musiał, tak jak oni, asystować wyprawom himalajskim. Pewnego dnia Nada dostaje propozycję pracy jako tragarz w wyprawie na świętą Kumbhakarnę. Jeśli się zgodzi, będzie to oznaczało złamanie tabu i narażenie się na gniew bogów. Ale ta wyprawa to również szansa na zarobienie pieniędzy na edukację Dawy.
W lutym 2019 wyrusza wyprawa złożona z najlepszych alpinistów świata, której celem jest zdobycie dziewiczej ściany Jannu/Khumbakarny. Uczestnikami są: Polak Marcin Tomaszewski oraz Rosjanie Dmitri Gołowczenko i Sergiej Nilow, dwukrotnie nagrodzeni za osiągnięcia alpinistycznym Oskarem: Złotym Czekanem. Wyprawie towarzyszy cała rodzina Szerpów. Helikopter z alpinistami ląduje w wiosce. Niestety, wielki opad śniegu nie odpuści wyprawie aż do samego końca i jest jedynie początkiem wielu narastających trudności. Czy bogowie z Kumbhakarny wybaczą ludziom ich zuchwałość? (opis festiwalowy)
W lutym 2019 wyrusza wyprawa złożona z najlepszych alpinistów świata, której celem jest zdobycie dziewiczej ściany Jannu/Khumbakarny. Uczestnikami są: Polak Marcin Tomaszewski oraz Rosjanie Dmitri Gołowczenko i Sergiej Nilow, dwukrotnie nagrodzeni za osiągnięcia alpinistycznym Oskarem: Złotym Czekanem. Wyprawie towarzyszy cała rodzina Szerpów. Helikopter z alpinistami ląduje w wiosce. Niestety, wielki opad śniegu nie odpuści wyprawie aż do samego końca i jest jedynie początkiem wielu narastających trudności. Czy bogowie z Kumbhakarny wybaczą ludziom ich zuchwałość? (opis festiwalowy)
ŚCIEŻKI ŻYCIA
"Ścieżki życia" (The Salt Path)
Reż. Marianne Elliott
Wielka Brytania, 2024, 116 minut
„Ścieżki życia” to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca i pełna nadziei opowieść o dojrzałej miłości, która okazuje się silniejsza niż życiowe kryzysy. Film, który zdobył serca widzów w całej Europie, zachwyca szczerością oraz prostotą, z jaką mówi o sprawach najważniejszych. To historia, która podnosi na duchu i przypomina, że nawet po największej burzy można odnaleźć spokój – jeśli idzie się razem. Raynor (Gillian Anderson) i Moth (Jason Isaacs), małżeństwo z wieloletnim stażem, w jednej chwili tracą niemal wszystko – dom, bezpieczeństwo, dotychczasowe życie. Zamiast się poddać, robią coś, co dla wielu byłoby szaleństwem: wyruszają w pieszą wędrówkę – ponad tysiąc kilometrów wzdłuż dzikiego, angielskiego wybrzeża. Z pustym kontem bankowym, namiotem i garścią najpotrzebniejszych rzeczy idą przed siebie, krok za krokiem, szukając ukojenia w wietrze, ciszy i otaczającej ich przyrodzie. Wkrótce odkryją, że mimo przeszkód, które los rzucił im pod nogi, wciąż mają najważniejsze – siebie nawzajem. Ta niezwykła podróż stanie się dla nich drogą ku wolności, miłości i nowemu początkowi. Gillian Anderson („Z archiwum X”, „Sex Education”, „The Crown”) i Jason Isaacs („Biały Lotos”, „Harry Potter”) z ogromną wrażliwością wcielają się w ludzi na życiowym zakręcie. Film w reżyserii Marianne Elliott – jednej z najwybitniejszych brytyjskich twórczyń teatralnych – to adaptacja bestsellerowej książki „Słone ścieżki” Raynor Winn. Za filmowy scenariusz odpowiada Rebecca Lenkiewicz, współscenarzystka „Idy” Pawła Pawlikowskiego. Ale „Ścieżki życia” to nie tylko emocjonalna historia, która inspiruje i zostaje w pamięci na długo. To również prawdziwa uczta dla oka, pełna zapierających dech w piersi widoków dzikich klifów, plaż i zielonych wzgórz. Po seansie sami zapragniecie ruszyć w drogę, by choć na chwilę zostawić za sobą codzienność i poczuć na twarzy morską bryzę.
Reż. Marianne Elliott
Wielka Brytania, 2024, 116 minut
„Ścieżki życia” to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca i pełna nadziei opowieść o dojrzałej miłości, która okazuje się silniejsza niż życiowe kryzysy. Film, który zdobył serca widzów w całej Europie, zachwyca szczerością oraz prostotą, z jaką mówi o sprawach najważniejszych. To historia, która podnosi na duchu i przypomina, że nawet po największej burzy można odnaleźć spokój – jeśli idzie się razem. Raynor (Gillian Anderson) i Moth (Jason Isaacs), małżeństwo z wieloletnim stażem, w jednej chwili tracą niemal wszystko – dom, bezpieczeństwo, dotychczasowe życie. Zamiast się poddać, robią coś, co dla wielu byłoby szaleństwem: wyruszają w pieszą wędrówkę – ponad tysiąc kilometrów wzdłuż dzikiego, angielskiego wybrzeża. Z pustym kontem bankowym, namiotem i garścią najpotrzebniejszych rzeczy idą przed siebie, krok za krokiem, szukając ukojenia w wietrze, ciszy i otaczającej ich przyrodzie. Wkrótce odkryją, że mimo przeszkód, które los rzucił im pod nogi, wciąż mają najważniejsze – siebie nawzajem. Ta niezwykła podróż stanie się dla nich drogą ku wolności, miłości i nowemu początkowi. Gillian Anderson („Z archiwum X”, „Sex Education”, „The Crown”) i Jason Isaacs („Biały Lotos”, „Harry Potter”) z ogromną wrażliwością wcielają się w ludzi na życiowym zakręcie. Film w reżyserii Marianne Elliott – jednej z najwybitniejszych brytyjskich twórczyń teatralnych – to adaptacja bestsellerowej książki „Słone ścieżki” Raynor Winn. Za filmowy scenariusz odpowiada Rebecca Lenkiewicz, współscenarzystka „Idy” Pawła Pawlikowskiego. Ale „Ścieżki życia” to nie tylko emocjonalna historia, która inspiruje i zostaje w pamięci na długo. To również prawdziwa uczta dla oka, pełna zapierających dech w piersi widoków dzikich klifów, plaż i zielonych wzgórz. Po seansie sami zapragniecie ruszyć w drogę, by choć na chwilę zostawić za sobą codzienność i poczuć na twarzy morską bryzę.
ŚCIEŻKI ŻYCIA - pokaz przedpremierowy
"Ścieżki życia" (The Salt Path)
Reż. Marianne Elliott
Wielka Brytania, 2024, 116 minut
„Ścieżki życia” to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca i pełna nadziei opowieść o dojrzałej miłości, która okazuje się silniejsza niż życiowe kryzysy. Film, który zdobył serca widzów w całej Europie, zachwyca szczerością oraz prostotą, z jaką mówi o sprawach najważniejszych. To historia, która podnosi na duchu i przypomina, że nawet po największej burzy można odnaleźć spokój – jeśli idzie się razem. Raynor (Gillian Anderson) i Moth (Jason Isaacs), małżeństwo z wieloletnim stażem, w jednej chwili tracą niemal wszystko – dom, bezpieczeństwo, dotychczasowe życie. Zamiast się poddać, robią coś, co dla wielu byłoby szaleństwem: wyruszają w pieszą wędrówkę – ponad tysiąc kilometrów wzdłuż dzikiego, angielskiego wybrzeża. Z pustym kontem bankowym, namiotem i garścią najpotrzebniejszych rzeczy idą przed siebie, krok za krokiem, szukając ukojenia w wietrze, ciszy i otaczającej ich przyrodzie. Wkrótce odkryją, że mimo przeszkód, które los rzucił im pod nogi, wciąż mają najważniejsze – siebie nawzajem. Ta niezwykła podróż stanie się dla nich drogą ku wolności, miłości i nowemu początkowi. Gillian Anderson („Z archiwum X”, „Sex Education”, „The Crown”) i Jason Isaacs („Biały Lotos”, „Harry Potter”) z ogromną wrażliwością wcielają się w ludzi na życiowym zakręcie. Film w reżyserii Marianne Elliott – jednej z najwybitniejszych brytyjskich twórczyń teatralnych – to adaptacja bestsellerowej książki „Słone ścieżki” Raynor Winn. Za filmowy scenariusz odpowiada Rebecca Lenkiewicz, współscenarzystka „Idy” Pawła Pawlikowskiego. Ale „Ścieżki życia” to nie tylko emocjonalna historia, która inspiruje i zostaje w pamięci na długo. To również prawdziwa uczta dla oka, pełna zapierających dech w piersi widoków dzikich klifów, plaż i zielonych wzgórz. Po seansie sami zapragniecie ruszyć w drogę, by choć na chwilę zostawić za sobą codzienność i poczuć na twarzy morską bryzę.
Reż. Marianne Elliott
Wielka Brytania, 2024, 116 minut
„Ścieżki życia” to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca i pełna nadziei opowieść o dojrzałej miłości, która okazuje się silniejsza niż życiowe kryzysy. Film, który zdobył serca widzów w całej Europie, zachwyca szczerością oraz prostotą, z jaką mówi o sprawach najważniejszych. To historia, która podnosi na duchu i przypomina, że nawet po największej burzy można odnaleźć spokój – jeśli idzie się razem. Raynor (Gillian Anderson) i Moth (Jason Isaacs), małżeństwo z wieloletnim stażem, w jednej chwili tracą niemal wszystko – dom, bezpieczeństwo, dotychczasowe życie. Zamiast się poddać, robią coś, co dla wielu byłoby szaleństwem: wyruszają w pieszą wędrówkę – ponad tysiąc kilometrów wzdłuż dzikiego, angielskiego wybrzeża. Z pustym kontem bankowym, namiotem i garścią najpotrzebniejszych rzeczy idą przed siebie, krok za krokiem, szukając ukojenia w wietrze, ciszy i otaczającej ich przyrodzie. Wkrótce odkryją, że mimo przeszkód, które los rzucił im pod nogi, wciąż mają najważniejsze – siebie nawzajem. Ta niezwykła podróż stanie się dla nich drogą ku wolności, miłości i nowemu początkowi. Gillian Anderson („Z archiwum X”, „Sex Education”, „The Crown”) i Jason Isaacs („Biały Lotos”, „Harry Potter”) z ogromną wrażliwością wcielają się w ludzi na życiowym zakręcie. Film w reżyserii Marianne Elliott – jednej z najwybitniejszych brytyjskich twórczyń teatralnych – to adaptacja bestsellerowej książki „Słone ścieżki” Raynor Winn. Za filmowy scenariusz odpowiada Rebecca Lenkiewicz, współscenarzystka „Idy” Pawła Pawlikowskiego. Ale „Ścieżki życia” to nie tylko emocjonalna historia, która inspiruje i zostaje w pamięci na długo. To również prawdziwa uczta dla oka, pełna zapierających dech w piersi widoków dzikich klifów, plaż i zielonych wzgórz. Po seansie sami zapragniecie ruszyć w drogę, by choć na chwilę zostawić za sobą codzienność i poczuć na twarzy morską bryzę.
ŚMIERĆ NA NILU
"Śmierć na Nilu"
reż. Kenneth Branagh
USA 2020
Thriller detektywistyczny w reżyserii Kennetha Branagha na motywach powieści Agathy Christie z 1937 r.
Sielankowy nastrój miodowego miesiąca młodej pary, spędzającej podróż poślubną na luksusowym statku rzecznym, zostaje przerwany przez ponure zdarzenie. Beztroska wycieczka po Egipcie zmienia się w poszukiwania mordercy, na czele których staje jeden z uczestników rejsu po Nilu, niezawodny Hercules Poirot. Egzotyczna, tajemnicza i niepozbawiona niebezpieczeństw sceneria stanowi znakomite tło tej mrocznej opowieści o obsesyjnej miłości i jej tragicznych skutkach. Tym bardziej, że historia – jak rzeka – wije się w niezwykle zagadkowy sposób, nie pozwalając widzom odgadnąć zakończenia aż do finałowej, szokującej demaskacji.
"Śmierć na Nilu" to kolejna wspólna realizacja ekipy filmowej, która wcześniej pracowała przy przebojowej adaptacji "Morderstwa w Orient Ekspresie" z 2017 r., również osnutej na motywach powieści Christie. W najnowszej ekranizacji kryminału znakomitej pisarki występuje pięciokrotnie nominowany do Oscara Kenneth Branagh w roli doskonale znanego detektywa Herculesa Poirota. Towarzyszą mu takie gwiazdy jak: Tom Bateman, Annette Bening, Russell Brand, Ali Fazal, Dawn French, Gal Gadot, Armie Hammer, Rose Leslie, Emma Mackey, Sophie Okonedo, Jennifer Saunders oraz Letitia Wright.
reż. Kenneth Branagh
USA 2020
Thriller detektywistyczny w reżyserii Kennetha Branagha na motywach powieści Agathy Christie z 1937 r.
Sielankowy nastrój miodowego miesiąca młodej pary, spędzającej podróż poślubną na luksusowym statku rzecznym, zostaje przerwany przez ponure zdarzenie. Beztroska wycieczka po Egipcie zmienia się w poszukiwania mordercy, na czele których staje jeden z uczestników rejsu po Nilu, niezawodny Hercules Poirot. Egzotyczna, tajemnicza i niepozbawiona niebezpieczeństw sceneria stanowi znakomite tło tej mrocznej opowieści o obsesyjnej miłości i jej tragicznych skutkach. Tym bardziej, że historia – jak rzeka – wije się w niezwykle zagadkowy sposób, nie pozwalając widzom odgadnąć zakończenia aż do finałowej, szokującej demaskacji.
"Śmierć na Nilu" to kolejna wspólna realizacja ekipy filmowej, która wcześniej pracowała przy przebojowej adaptacji "Morderstwa w Orient Ekspresie" z 2017 r., również osnutej na motywach powieści Christie. W najnowszej ekranizacji kryminału znakomitej pisarki występuje pięciokrotnie nominowany do Oscara Kenneth Branagh w roli doskonale znanego detektywa Herculesa Poirota. Towarzyszą mu takie gwiazdy jak: Tom Bateman, Annette Bening, Russell Brand, Ali Fazal, Dawn French, Gal Gadot, Armie Hammer, Rose Leslie, Emma Mackey, Sophie Okonedo, Jennifer Saunders oraz Letitia Wright.
ŚMIERĆ STALINA
Dobra zmiana to przeżytek – czas na zmianę totalną! Umiera Józef Stalin – dyktator ZSRR, tyran i bestia odpowiedzialna za śmierć milionów ludzi. Pośród elit władzy rozpoczyna się walka o dominację i wpływy po zmarłym przywódcy. Niektórzy chcą naprawy i pozytywnych zmian, a plany innych mogą pogrążyć kraj jeszcze bardziej. Wszystkim jednak przyświeca ten sam motyw – nie dać się zabić i jakimś cudem przeżyć chaos, w jakim pogrąża się Kreml. Szaleństwo totalitaryzmu zostaje obnażone w pełnej krasie.
ŚNIADANIE U TIFFANY'EGO | przed filmem miniwykład prof. Marka Hendrykowskiego
"Śniadanie u Tiffany'ego"
Reż. Blake Edwards
USA, 1961, 115 minut
Ekranizacja opowiadania Trumana Capote. Holly Golightly jest postrzeloną dziewczyną, której życie upływa na nieustannej zabawie na koszt bogatych adoratorów. Pewnego dnia piętro wyżej wprowadza się młody pisarz, który także jest utrzymankiem. Tę dwójkę zaczyna łączyć przyjaźń, która przerodzi się w głębsze uczucie. Oboje będą musieli zweryfikować swe dotychczasowe życie i zdecydować, czy są w stanie być razem.
Reż. Blake Edwards
USA, 1961, 115 minut
Ekranizacja opowiadania Trumana Capote. Holly Golightly jest postrzeloną dziewczyną, której życie upływa na nieustannej zabawie na koszt bogatych adoratorów. Pewnego dnia piętro wyżej wprowadza się młody pisarz, który także jest utrzymankiem. Tę dwójkę zaczyna łączyć przyjaźń, która przerodzi się w głębsze uczucie. Oboje będą musieli zweryfikować swe dotychczasowe życie i zdecydować, czy są w stanie być razem.
ŚNIEGU JUŻ NIGDY NIE BĘDZIE
Pewnego mglistego poranka w mieście pojawia się ON – atrakcyjny mężczyzna z prawdziwego, egzotycznego wschodu. Żenia, bo tak brzmi jego imię, ma dar. Jego ręce leczą, a oczy zaglądają w dusze samotnych kobiet. Mężczyzna zatrudnia się jako masażysta na bogatym osiedlu pod miastem. Pracując dla ludzi odgrodzonych murem od 'gorszego' świata, poznaje ich historie i osobiste dramaty. Wkrótce niezwykłe zdolności Żeni odmienią życie każdego z nich. W filmie występują: ukraińsko-angielski aktor Alec Utgoff („Stranger Things”, „Mission: Impossible – Rogue Nation”) oraz Maja Ostaszewska, Agata Kulesza, Weronika Rosati, Katarzyna Figura, Andrzej Chyra, Łukasz Simlat i Krzysztof Czeczot.
„Tytułowy śnieg może się wieloznacznie kojarzyć – chociażby ze śmiertelnym żywiołem albo poczuciem bezpieczeństwa, baśniowym powrotem do krainy dzieciństwa. Choć dziś zapewne najbardziej kojarzy się ze zniszczeniem, jakie człowiek wywołał w eko klimacie ziemi, doprowadzając do zmian, przez które śnieg widuje się coraz rzadziej. Bohaterowie naszego filmu, w większości skupieni na własnym, małym, wygodnym świecie, zbyt dużo o tym nie rozmyślają, jednak nie wiedząc czemu zmagają się z poczuciem jakiejś wewnętrznej, duchowej pustki i niezrozumiała tęsknotą za czymś nieokreślonym. Są to różne tęsknoty, za bliskością, dotykiem, seksem, zrozumieniem, wolnością. Są bogaci, syci od strony materialnej, ale głodni duchowo, choć w sposób zupełnie nieuświadomiony. Ich fantazje ogniskują się w jednym – obcym przybyszu, w którym przeglądają się jak w lustrze. On przynosi im wytchnienie. Trudno powiedzieć czy to iluzoryczne, czy prawdziwe doświadczenie, tak jak trudno czasem odróżnić nam własną projekcję od rzeczywistości. Czy magiczny las, do którego przenosi ich przybysz, jest tylko wytworem ich lęków i pragnień, czy istnieje naprawdę. Film nasz, mamy nadzieję, skrywa jakąś tajemnicę, chcieliśmy pobudzić widzów do głębszej refleksji na temat kondycji współczesnego Europejczyka. Zagrać na indywidualnych skojarzeniach, nienachalnie zadać parę pytań, bez tezy i z humorem” – Małgorzata Szumowska i Michał Englert.
„Tytułowy śnieg może się wieloznacznie kojarzyć – chociażby ze śmiertelnym żywiołem albo poczuciem bezpieczeństwa, baśniowym powrotem do krainy dzieciństwa. Choć dziś zapewne najbardziej kojarzy się ze zniszczeniem, jakie człowiek wywołał w eko klimacie ziemi, doprowadzając do zmian, przez które śnieg widuje się coraz rzadziej. Bohaterowie naszego filmu, w większości skupieni na własnym, małym, wygodnym świecie, zbyt dużo o tym nie rozmyślają, jednak nie wiedząc czemu zmagają się z poczuciem jakiejś wewnętrznej, duchowej pustki i niezrozumiała tęsknotą za czymś nieokreślonym. Są to różne tęsknoty, za bliskością, dotykiem, seksem, zrozumieniem, wolnością. Są bogaci, syci od strony materialnej, ale głodni duchowo, choć w sposób zupełnie nieuświadomiony. Ich fantazje ogniskują się w jednym – obcym przybyszu, w którym przeglądają się jak w lustrze. On przynosi im wytchnienie. Trudno powiedzieć czy to iluzoryczne, czy prawdziwe doświadczenie, tak jak trudno czasem odróżnić nam własną projekcję od rzeczywistości. Czy magiczny las, do którego przenosi ich przybysz, jest tylko wytworem ich lęków i pragnień, czy istnieje naprawdę. Film nasz, mamy nadzieję, skrywa jakąś tajemnicę, chcieliśmy pobudzić widzów do głębszej refleksji na temat kondycji współczesnego Europejczyka. Zagrać na indywidualnych skojarzeniach, nienachalnie zadać parę pytań, bez tezy i z humorem” – Małgorzata Szumowska i Michał Englert.
ŚNIŁA MI SIĘ POŁONINA
Film opowiada historię twórcy bieszczadzkiego schroniska „Chatka Puchatka”. Ludwik Pińczuk przez pół wieku nadludzkim wysiłkiem budował swoją legendę i kult schroniska na Połoninie Wetlińskiej. Nie tylko przetrwał w surowych warunkach ale zdołał zbudować Chatkę własnymi rękami. Spełnił swoje marzenie. Prowadził schronisko z fantazją i sercem. Tysiące ludzi: artyści i zwykli turyści wciąż powracali na Połoninę odnajdując tam swój dom. Co się stanie z magią tego miejsca, teraz, gdy Chatka Puchatka już nie istnieje? Oto historia o znalezionym i utraconym domu.
Po seansie spotkanie z twórcami.
Reżyseria: Robert Żurakowski
Scenariusz: Małgorzata Mielcarek
Zdjęcia: Mirosław Mazurkiewicz, Mateusz Mazurkiewicz
Muzyka: Dominik Muszyński
Po seansie spotkanie z twórcami.
Reżyseria: Robert Żurakowski
Scenariusz: Małgorzata Mielcarek
Zdjęcia: Mirosław Mazurkiewicz, Mateusz Mazurkiewicz
Muzyka: Dominik Muszyński
ŚPIEWAK JAZZBANDU
Film powszechnie uważa się za pierwszy film dźwiękowy w historii kina. Rok wcześniej, w sierpniu 1926, odbyła się premiera filmu Don Juan, gdzie taśmę filmową udźwiękowiono płytami gramofonowymi z muzyką lecz bez dialogów. Metodę udźwiękowienia taśmy filmowej opracowano i opatentowano w 1922 roku. Jednak już wcześniej powstawały próby łączenia filmu z dźwiękiem, synchronizując obraz z dźwiękiem z płyt gramofonowych. Na przykład w roku 1914 zaczęto wyświetlać Fotodramę stworzenia, opracowaną przez Badaczy Pisma Świętego. Właściwie Śpiewak jazzbandu był klasycznym filmem niemym (dialogi przedstawiano na tablicach z napisami) jednak na udźwiękowionej taśmie filmowej oprócz muzyki pojawiają się obszerne wstawki śpiewane realistycznie zsynchronizowane z obrazem. Film stanowił rewolucję, która zakończyła erę kina niemego. Film przedstawia historię żydowskiego pieśniarza Jakie Rabinowitza.Wytwórnia Warner Brothers otrzymała za niego honorowego Oscara, za wkład w rozwój techniki filmowej, a Alfred A. Cohn był natomiast nominowany za najlepszy scenariusz adaptowany. Film powstał na podstawie noweli, a zarazem sztuki scenicznej, Samsona Raphaelsona „The Day of Atonement”, po polsku „Dzień odkupienia”. (wikipedia).
ŚPIĄCA KRÓLEWNA
"Śpiąca Królewna" (z polskimi napisami)
Balet Piotra Czajkowskiego
Niemcy, Szwajcaria, 2022, 150 minut
Prezentowany przez nas wysoce oryginalny spektakl, przygotowany przez zespół baletowy Opery w Zurychu, jest dziełem wybitnego niemieckiego choreografa Christiana Spucka, wieloletniego dyrektora tego zespołu. Jego Śpiąca Królewna to przede wszystkim barwne przedstawienie dla dzieci, pełne humoru oraz bogatych dekoracji i kostiumów, dorośli zaś będą mieli okazję odczytać w nim sensy niedostępne młodszej publiczności. Słynny balet Piotra Czajkowskiego oparty jest wprost na wersji baśni autorstwa Charles’a Perraulta. Opowiada o księżniczce Aurorze, która zasnęła na sto lat, ukłuwszy się podczas swoich szesnastych urodzin w palec zaczarowanym przez złą wróżkę wrzecionem. Walt Disney w swojej animowanej wersji Śpiącej Królewny czerpał zarówno z Perraulta, jak i Czajkowskiego, co tylko umocniło pozycję tego baletu w światowej kulturze. Oryginalną choreografię Mariusa Petipy przez lata albo się pielęgnowało (Rudolf Nuriejew w Paryżu), albo odczytywano kompletnie na nowo (wersja dla dorosłych szwedzkiego choreografa Matsa Eka, gdzie Aurora rani się igłą, ale ze strzykawki z narkotykiem, dlatego też zasypia). Jak będzie w zuryskim przedstawieniu?
Balet Piotra Czajkowskiego
Niemcy, Szwajcaria, 2022, 150 minut
Prezentowany przez nas wysoce oryginalny spektakl, przygotowany przez zespół baletowy Opery w Zurychu, jest dziełem wybitnego niemieckiego choreografa Christiana Spucka, wieloletniego dyrektora tego zespołu. Jego Śpiąca Królewna to przede wszystkim barwne przedstawienie dla dzieci, pełne humoru oraz bogatych dekoracji i kostiumów, dorośli zaś będą mieli okazję odczytać w nim sensy niedostępne młodszej publiczności. Słynny balet Piotra Czajkowskiego oparty jest wprost na wersji baśni autorstwa Charles’a Perraulta. Opowiada o księżniczce Aurorze, która zasnęła na sto lat, ukłuwszy się podczas swoich szesnastych urodzin w palec zaczarowanym przez złą wróżkę wrzecionem. Walt Disney w swojej animowanej wersji Śpiącej Królewny czerpał zarówno z Perraulta, jak i Czajkowskiego, co tylko umocniło pozycję tego baletu w światowej kulturze. Oryginalną choreografię Mariusa Petipy przez lata albo się pielęgnowało (Rudolf Nuriejew w Paryżu), albo odczytywano kompletnie na nowo (wersja dla dorosłych szwedzkiego choreografa Matsa Eka, gdzie Aurora rani się igłą, ale ze strzykawki z narkotykiem, dlatego też zasypia). Jak będzie w zuryskim przedstawieniu?
ŚPIĄCA KRÓLEWNA - BALET BALSZOJ
„Śpiąca królewna” – żywa encyklopedia baletu klasycznego - w transmisji z Teatru Bolszoj do kin
Bogactwo scenografii, kostiumów, ponad stuosobowy zespół tancerzy i mnóstwo popisów baletowych na najwyższym poziomie. „Śpiąca królewna” to widowisko godne carskiego dworu, dla którego została stworzona. Teraz, 22 stycznia, pojawi się na żywo w polskich kinach w doborowej obsadzie solistów.
Choć tematem Śpiącej królewny zajęli się również słynni bracia Grimm, treść baletu Piotra Czajkowskiego, Mariusa Petipy i Iwana Wsiewołożskiego zaczerpnięta została ze znanej bajki Charles’a Perraulta (pochodzącej ze zbioru „Bajki Babci Gąski”, 1697). Wykorzystano jednak tylko część pierwszą bajki – od chrzcin do wesela królewny, pomijając dalsze jej losy, krótką zaś wzmiankę o przyczynie długoletniego snu twórcy baletu rozbudowali do całego aktu, posiadającego zresztą najsilniejsze napięcie dramatyczne. Postać Wróżki Bzu pochodzi z innej bajki Perraulta i spełnia w balecie funkcję spiritus movens całej akcji. Autorzy libretta wzorowali się przy tym na pierwszej wersji baletowej „Śpiącej królewny”, którą wystawiono w 1829 roku w Paryżu (libretto: E. Scribe, muzyka: F. Hérold, choreografia: J. Aumer). W przeciwieństwie jednak do autorów tamtego widowiska, które miało charakter farsy, Wsiewołożski i Petipa stworzyli uroczą baśń poetycką o szeroko rozbudowanej fantastyce.
Muzyka, napisana ściśle według wskazówek i planu choreograficznego Petipy, ilustruje dokładnie przebieg akcji. Wykorzystując doświadczenie nabyte przy pracy nad „Jeziorem łabędzim”, Czajkowski napisał „Śpiącą królewnę” z doskonałą znajomością praw teatru baletowego i zgodnie z ówczesną jego konwencją. Balet „Śpiąca królewna” zajmuje trwałe miejsce w światowym repertuarze klasycznym. Jego powodzenie ugruntowały przede wszystkim walory choreograficzne, dające wiele okazji do popisów solowych w zręcznie skonstruowanych wariacjach i pas de deux, toteż oryginalna wersja Petipy respektowana jest dziś na ogół w całości. Na Zachodzie spopularyzował ją Nikołaj Siergiejew, przygotowując „Śpiącą królewnę” dla dwóch znanych zespołów: Baletów Rosyjskich Diagilewa (Londyn, 1921) i Vic-Wells Ballet (Londyn, 1939). Do tradycji weszło obsadzanie roli złej wróżki Carabosse przez mężczyznę, zgodnie z zasadą, że okrutnych i złych postaci w balecie klasycznym nie może odtwarzać balerina.
W 1963 roku moskiewski Teatr Bolszoj zaprezentował „Śpiącą królewnę” w wersji Jurija Grigorowicza (jednego z czołowych choreografów Bolszoj i baletmistrza zespołu, twórcy m.in. granego obecnie „Spartakusa” i „Złotego Wieku”), która to wersja także oparta jest na choreografii Petipy. Grigorowicz w 2011 zrewidował swój spektakl: zmienił scenografię i kostiumy, a akcję przeniósł na XIX-wieczny dwór imperialnej Rosji. Spektakl ten został zarejestrowany z udziałem publiczności już dwa dni po premierze i pokazany w kilkuset kinach na całym świecie. Teraz powraca w bezpośredniej transmisji HD LIVE i w nowej obsadzie wykonawców.
Bogactwo scenografii, kostiumów, ponad stuosobowy zespół tancerzy i mnóstwo popisów baletowych na najwyższym poziomie. „Śpiąca królewna” to widowisko godne carskiego dworu, dla którego została stworzona. Teraz, 22 stycznia, pojawi się na żywo w polskich kinach w doborowej obsadzie solistów.
Choć tematem Śpiącej królewny zajęli się również słynni bracia Grimm, treść baletu Piotra Czajkowskiego, Mariusa Petipy i Iwana Wsiewołożskiego zaczerpnięta została ze znanej bajki Charles’a Perraulta (pochodzącej ze zbioru „Bajki Babci Gąski”, 1697). Wykorzystano jednak tylko część pierwszą bajki – od chrzcin do wesela królewny, pomijając dalsze jej losy, krótką zaś wzmiankę o przyczynie długoletniego snu twórcy baletu rozbudowali do całego aktu, posiadającego zresztą najsilniejsze napięcie dramatyczne. Postać Wróżki Bzu pochodzi z innej bajki Perraulta i spełnia w balecie funkcję spiritus movens całej akcji. Autorzy libretta wzorowali się przy tym na pierwszej wersji baletowej „Śpiącej królewny”, którą wystawiono w 1829 roku w Paryżu (libretto: E. Scribe, muzyka: F. Hérold, choreografia: J. Aumer). W przeciwieństwie jednak do autorów tamtego widowiska, które miało charakter farsy, Wsiewołożski i Petipa stworzyli uroczą baśń poetycką o szeroko rozbudowanej fantastyce.
Muzyka, napisana ściśle według wskazówek i planu choreograficznego Petipy, ilustruje dokładnie przebieg akcji. Wykorzystując doświadczenie nabyte przy pracy nad „Jeziorem łabędzim”, Czajkowski napisał „Śpiącą królewnę” z doskonałą znajomością praw teatru baletowego i zgodnie z ówczesną jego konwencją. Balet „Śpiąca królewna” zajmuje trwałe miejsce w światowym repertuarze klasycznym. Jego powodzenie ugruntowały przede wszystkim walory choreograficzne, dające wiele okazji do popisów solowych w zręcznie skonstruowanych wariacjach i pas de deux, toteż oryginalna wersja Petipy respektowana jest dziś na ogół w całości. Na Zachodzie spopularyzował ją Nikołaj Siergiejew, przygotowując „Śpiącą królewnę” dla dwóch znanych zespołów: Baletów Rosyjskich Diagilewa (Londyn, 1921) i Vic-Wells Ballet (Londyn, 1939). Do tradycji weszło obsadzanie roli złej wróżki Carabosse przez mężczyznę, zgodnie z zasadą, że okrutnych i złych postaci w balecie klasycznym nie może odtwarzać balerina.
W 1963 roku moskiewski Teatr Bolszoj zaprezentował „Śpiącą królewnę” w wersji Jurija Grigorowicza (jednego z czołowych choreografów Bolszoj i baletmistrza zespołu, twórcy m.in. granego obecnie „Spartakusa” i „Złotego Wieku”), która to wersja także oparta jest na choreografii Petipy. Grigorowicz w 2011 zrewidował swój spektakl: zmienił scenografię i kostiumy, a akcję przeniósł na XIX-wieczny dwór imperialnej Rosji. Spektakl ten został zarejestrowany z udziałem publiczności już dwa dni po premierze i pokazany w kilkuset kinach na całym świecie. Teraz powraca w bezpośredniej transmisji HD LIVE i w nowej obsadzie wykonawców.
ŚUBUK
"Śubuk"
Reżyseria: Jacek Lusiński
Polska 2022
Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia młodej matki autystycznego chłopca, której wieloletni upór i walka z biurokracją oraz ludzką bezdusznością doprowadziły do istotnych zmian w polskim systemie edukacji. „Śubuk” to trafiająca prosto w serce, wypełniona emocjami, optymizmem i czułym humorem opowieść o kobiecej sile, radości życia, odmiennym postrzeganiu świata i ukrytym potencjale, który drzemie w każdym z nas. W roli głównej, po raz pierwszy w swojej karierze, występuje Małgorzata Gorol.
Reżyseria: Jacek Lusiński
Polska 2022
Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia młodej matki autystycznego chłopca, której wieloletni upór i walka z biurokracją oraz ludzką bezdusznością doprowadziły do istotnych zmian w polskim systemie edukacji. „Śubuk” to trafiająca prosto w serce, wypełniona emocjami, optymizmem i czułym humorem opowieść o kobiecej sile, radości życia, odmiennym postrzeganiu świata i ukrytym potencjale, który drzemie w każdym z nas. W roli głównej, po raz pierwszy w swojej karierze, występuje Małgorzata Gorol.
ŚWIADKOWIE PUTINA
31 grudnia 1999 roku Władimir Putin wstąpił na fotel prezydenta Rosji. Reżyser filmu Witalij Manski był szefem departamentu dokumentalnego rosyjskiej telewizji publicznej, kiedy kraj przechodził z epoki Jelcyna do autorytarnego reżimu Putina. Był świadkiem tego, jak Putin skonsolidował swoją władzę i podjął pierwsze kroki, aby zlikwidować demokratyczne reformy Jelcyna i uczynić przywrócić w Rosji dyktaturę. Na podstawie materiałów z lat 1999-2000, relacji świadków wydarzeń, jakie miały miejsce po grudniu 1999 roku oraz własnych refleksji i doświadczeń z tamtego okresu tworzy filmowy portret Władimira Putina i przełomowego okresu w historii Rosji. Film przedstawia także innych bohaterów, w tym Michaiła Gorbaczowa i wspomnianego Borysa Jelcyna, który wybrał ambitnego 47-letniego Putina jako swojego następcę. Poznajemy też losy ekipy sztabu wyborczego, która pomogła w zwycięstwie aktualnemu prezydentowi Rosji w ówczesnych wyborach: wielu dołączyło do opozycji, dwóch zostało zamordowanych, a tylko jeden - Dmitrij Miedwiediew pozostaje blisko prezydenta, piastując fotel premiera. To dzięki podobnym obrazom i ich subtelnym kontekstom Manski odsłania prawdziwe oblicze Putina i strategie, ukryte pod niezwykle inteligentnie skonstruowaną maską.
ŚWIAT PO PRACY
"ŚWIAT PO PRACY" (Afrer work)
Reż. Erik Gandini
Szwecja, Norwegia, Włochy, 2023
Szwedzki mistrz kina dokumentalnego, Erik Gandini, podróżuje po całym świecie i wnikliwie bada, co oznacza dziś słowo „praca”. W Kuwejcie każdy ma prawo do pracy, więc w niektórych miejscach na jednym stanowisku zatrudnionych jest 20 osób, które przychodzą do pracy tylko po to, żeby w niej być. Z wykonywaniem konkretnych zadań nie ma to nic wspólnego. W Korei Południowej pracuje się tak dużo, że wprowadzono tam nawet politykę wyłączania komputerów pod koniec dnia, żeby pracownicy nie mogli już dłużej pracować. 14-godzinny dzień pracy to w tym kraju norma i oznaka szacunku. Z kolei w Stanach Zjednoczonych co roku pracownicy rezygnują z ponad 500 milionów godzin urlopu z obawy o utratę pracy. Tymczasem roboty są już gotowe do przejęcia większości wykonywanych przez człowieka zadań, co w efekcie uczyni nas bezrobotnymi. Wiele zmieniło się od czasu, gdy grupa purytańskich księży wynalazła w XVII wieku pojęcie etyki pracy. W XXI wieku samo pojęcie „pracy” pod wieloma względami się rozpada. To idealna sytuacja dla szwedzkiego mistrza kina dokumentalnego Erika Gandiniego, który podróżuje po całym świecie i wnikliwie, z egzystencjalnym humorem bada, co oznacza dziś słowo „praca” i czy w ogóle ma ono jeszcze dla nas jakieś znaczenie.
Reż. Erik Gandini
Szwecja, Norwegia, Włochy, 2023
Szwedzki mistrz kina dokumentalnego, Erik Gandini, podróżuje po całym świecie i wnikliwie bada, co oznacza dziś słowo „praca”. W Kuwejcie każdy ma prawo do pracy, więc w niektórych miejscach na jednym stanowisku zatrudnionych jest 20 osób, które przychodzą do pracy tylko po to, żeby w niej być. Z wykonywaniem konkretnych zadań nie ma to nic wspólnego. W Korei Południowej pracuje się tak dużo, że wprowadzono tam nawet politykę wyłączania komputerów pod koniec dnia, żeby pracownicy nie mogli już dłużej pracować. 14-godzinny dzień pracy to w tym kraju norma i oznaka szacunku. Z kolei w Stanach Zjednoczonych co roku pracownicy rezygnują z ponad 500 milionów godzin urlopu z obawy o utratę pracy. Tymczasem roboty są już gotowe do przejęcia większości wykonywanych przez człowieka zadań, co w efekcie uczyni nas bezrobotnymi. Wiele zmieniło się od czasu, gdy grupa purytańskich księży wynalazła w XVII wieku pojęcie etyki pracy. W XXI wieku samo pojęcie „pracy” pod wieloma względami się rozpada. To idealna sytuacja dla szwedzkiego mistrza kina dokumentalnego Erika Gandiniego, który podróżuje po całym świecie i wnikliwie, z egzystencjalnym humorem bada, co oznacza dziś słowo „praca” i czy w ogóle ma ono jeszcze dla nas jakieś znaczenie.
ŚWIAT WEDŁUG KOTA
Mieszkańcami miasta są nie tylko ludzie. Wraz z kotem-przewodnikiem poznajemy świat zwierząt, które zamieszkują Amsterdam. Obserwujemy ich naturalne zwyczaje, jak zdobywają pożywienie, gdzie chronią się przed ludźmi i zgiełkiem miasta. Film pokazuje niezwykle bogate życie naszych sąsiadów, którego często nie dostrzegamy.
ŚWIATŁOCZUŁA
Agata jest spełnioną i kochającą życie kobietą. Jest niewidoma. Robert jest uznanym fotografem. Ma wszystko, ale czuje jakby nie miał nic. Ich spotkanie zmieni wszystko. Razem zmierzą się z przeszłością i własnymi ograniczeniami, odkrywając, że prawdziwa miłość rodzi się z akceptacji i odwagi, by być sobą. „Światłoczuła” to wychodzący poza utarte schematy gatunku, wzruszający film, który ze szczerością i szczyptą humoru udowadnia, że czuć znaczy więcej niż widzieć. Reżyserem filmu jest Tadeusz Śliwa – twórca hitów „(Nie)znajomi” i „Gang zielonej rękawiczki”, a także laureat wielu nagród, w tym zdobywca Fryderyka za teledysk do utworu „Początek” zrealizowany dla Męskiego Grania. Za scenariusz odpowiadają Tomasz Klimala („365 dni”, „Furioza”) i Hanna Węsierska („Skazana”, „Mayday”, „Lejdis”). W rolach głównych widzowie zobaczą wschodzące gwiazdy – Matyldę Giegżno („Kos”, „Klangor”) oraz Ignacego Lissa („Znachor”, „Sortownia”), którym partnerować będą: Bartłomiej Deklewa, który zachwycił widownię i krytyków serialu „Absolutni debiutanci”, a także Aleksandra Pisula („Król”, „Atak paniki”).
ŚWIT
Świt" – łotewski kandydat do Oscara – to film oparty na sowieckiej historii propagandowej o młodym pionierze Pawliku Morozowie, który zadenuncjował swego ojca tajnej milicji i w odwecie został zamordowany przez swoją rodzinę. Jego życie miało być inspiracją dla wszystkich "prawych" obywateli Związku Radzieckiego. Bohaterem filmu jest 10-letni Janis. Chłopiec jest pionierem i żyje w kołchozie o nazwie "Świt" na terenie dzisiejszej Łotwy. Jego ojciec jest wrogiem kołchozu (i systemu sowieckiego) i zamierza spalić siedzibę dyrekcji. Mały Janis zdradza i wydaje swego ojca milicji, za co ojciec mści się zabijając Janisa. Kto w tej sowieckiej przypowieści jest dobry a kto zły?
ŚWIĘTA INACZEJ
Rodziny i prezentów się nie wybiera. Romantyczna komedia twórcy takich hitów jak "Rodzinka.pl" i "Listy do M. 4". Ewa jest perfekcyjną panią domu. Do Świąt szykuje się już od wakacji i nie przyjmuje do wiadomości, że coś może pójść nie tak. Nic więc dziwnego, że gdy w przeddzień wigilii odkrywa, że jej małżeństwo jest bajką, w którą wierzy już tylko ona, poukładany lśniący świat wali jej się na głowę. Trafiona w serce z dużego kalibru, Ewa po raz pierwszy w życiu postanawia zrobić coś naprawdę spontanicznego: rzuca wszystko i wsiada do pierwszego lepszego pociągu w nieznane. Tropem zaginionej matki ruszają jej dzieci: nastoletni Dorian, który w swoim liceum czuje się jakby urwał się z choinki i jego starsza siostra Emma, której związek właśnie eksplodował jak skład sylwestrowych fajerwerków. Przedzierają się przez zaatakowany śnieżycą kraj, by odkryć zaskakującą prawdę: że Święta warto spędzić zupełnie inaczej, a może nawet całe życie…
ŚWIĘTA Z ASTRID LINDGREN
"Święta z Astrid Lindgren" (Jul med Astrid Lindgren)
Reż. Are Austnes, Yaprak Morali
Norwegia, Szwecja, 2023, 59 minut
Śnieg zasypał świat i zaraz nadejdą święta! Jednak bohaterowie filmu, Gunila i Gunnar, są chorzy i leżą w łóżkach. Ten niewesoły czas umili im pięć świątecznych opowieści na podstawie opowiadań szwedzkiej pisarki Astrid Lindgren. Gunila i Gunnar jak na złość rozchorowali się akurat przed świętami. Gdy wszystkie dzieci bawią się na dworze, oni muszą leżeć w łóżkach. Czas umili im podarunek od rodziców – niezwykły zegar z kukułką. Wyskakujący z niego co godzinę ptaszek nie śpiewa, lecz opowiada najpiękniejsze świąteczne historie. Gunila i Gunnar usłyszą opowieści o przyjaźni, radości i wsparciu napisane przez Astrid Lindgren, słynną szwedzką pisarkę dla dzieci. Kukułka opowie o psotnym Emilu, który na nudnym przyjęciu rodziców zorganizował bitwę na śnieżki, a także o Bertilu, który zaprzyjaźnił się z maleńkim chłopcem, mieszkającym w mysiej dziurze pod jego łóżkiem. Dzieci usłyszą historię o lisie, którym w potrzebie zaopiekował się pewien skrzat, i o dzielnej Kajsie, która samodzielnie zorganizowała święta, gdy jej babcia zachorowała.
Reż. Are Austnes, Yaprak Morali
Norwegia, Szwecja, 2023, 59 minut
Śnieg zasypał świat i zaraz nadejdą święta! Jednak bohaterowie filmu, Gunila i Gunnar, są chorzy i leżą w łóżkach. Ten niewesoły czas umili im pięć świątecznych opowieści na podstawie opowiadań szwedzkiej pisarki Astrid Lindgren. Gunila i Gunnar jak na złość rozchorowali się akurat przed świętami. Gdy wszystkie dzieci bawią się na dworze, oni muszą leżeć w łóżkach. Czas umili im podarunek od rodziców – niezwykły zegar z kukułką. Wyskakujący z niego co godzinę ptaszek nie śpiewa, lecz opowiada najpiękniejsze świąteczne historie. Gunila i Gunnar usłyszą opowieści o przyjaźni, radości i wsparciu napisane przez Astrid Lindgren, słynną szwedzką pisarkę dla dzieci. Kukułka opowie o psotnym Emilu, który na nudnym przyjęciu rodziców zorganizował bitwę na śnieżki, a także o Bertilu, który zaprzyjaźnił się z maleńkim chłopcem, mieszkającym w mysiej dziurze pod jego łóżkiem. Dzieci usłyszą historię o lisie, którym w potrzebie zaopiekował się pewien skrzat, i o dzielnej Kajsie, która samodzielnie zorganizowała święta, gdy jej babcia zachorowała.
ŚWIĘTO KRÓTKIEGO KINA: BAFTA NOMINATED SHORTS 2024
BAFTA: Nagroda Brytyjskiej Akademii Filmowej
BAFTA NOMINATED SHORTS 2024
Program Krótkich Filmów BAFTA 2024 obejmuje wybór nominowanych filmów krótkometrażowych, a także zwycięzcę tegorocznej nagrody BAFTA w kategorii fabularnej. Filmy te prezentują opowieści, które ukazują różnorodność i bogactwo brytyjskiego społeczeństwa, w połączeniu z najwyższej klasy talentem artystycznym i technicznym. W programie będziemy mieli również okazję zobaczyć występy niektórych z najlepszych brytyjskich aktorów.
Brytyjska Akademia Sztuk Filmowych i Telewizyjnych (BAFTA) jest przodującą niezależną organizacją charytatywną w dziedzinie sztuki. Oprócz ceremonii wręczenia nagród BAFTA prowadzi całoroczny, międzynarodowy program wydarzeń edukacyjnych i inicjatyw, który oferuje wyjątkowy dostęp do niektórych z najbardziej inspirujących talentów na świecie poprzez warsztaty, masterclassy, stypendia, wykłady i programy mentorskie w Wielkiej Brytanii, USA i Azji.
Jellyfish and Lobster / reż. Yasmin Afifi / Fabularny / Wielka Brytania / 2023 / 20’
Zebrawszy się przypadkowo w momencie psot, dwóch mieszkańców domu opieki nawiązuje niezwykłą relację, gdy dokonują magicznego odkrycia.
Festival of Slaps / reż. Abdou Cisse / Fabularny / Wielka Brytania / 2023 / 12’
Uroczysta kolacja zostaje przewrócona do góry nogami, gdy rozzłoszczona nigeryjska mama wymierza swojemu synowi tak potężne klapsy, że zmienią jego życie na zawsze.
Such a Lovely Day / reż. Simon Woods / Fabularny / Wielka Brytania / 2023 / 17’
Na tle idealnego letniego dnia, jedenastoletni Sam porusza się po złożonym świecie małżeństwa swoich rodziców.
Gorka / reż. Joe Weiland / Fabularny / Wielka Brytania / 2023 / 18’
Francuski student na wymianie po raz pierwszy odwiedza Anglię i znajduje się w samym środku brytyjskiej dynamiki rodzinnej.
Yellow / reż. Elham Ehsas / Fabularny / Wielka Brytania / 2023 / 12’
W następstwie nowego dekretu w kontrolowanym przez Taliban Afganistanie Laili odwiedza sklep w Kabulu, aby kupić swoją pierwszą burkę od talibskiego sprzedawcy, stawiając czoła nowej przyszłości.
Czas trwania: 79’
Organizacja: Fundacja Ad Arte, Stowarzyszenie Kin Studyjnych
Partnerami wydarzenia są: British Council, BAFTA: Nagroda Brytyjskiej Akademii Filmowej, European Short Film Audience Award, Short Waves.
“dofinansowano ze środków Miasta Poznań”
BAFTA NOMINATED SHORTS 2024
Program Krótkich Filmów BAFTA 2024 obejmuje wybór nominowanych filmów krótkometrażowych, a także zwycięzcę tegorocznej nagrody BAFTA w kategorii fabularnej. Filmy te prezentują opowieści, które ukazują różnorodność i bogactwo brytyjskiego społeczeństwa, w połączeniu z najwyższej klasy talentem artystycznym i technicznym. W programie będziemy mieli również okazję zobaczyć występy niektórych z najlepszych brytyjskich aktorów.
Brytyjska Akademia Sztuk Filmowych i Telewizyjnych (BAFTA) jest przodującą niezależną organizacją charytatywną w dziedzinie sztuki. Oprócz ceremonii wręczenia nagród BAFTA prowadzi całoroczny, międzynarodowy program wydarzeń edukacyjnych i inicjatyw, który oferuje wyjątkowy dostęp do niektórych z najbardziej inspirujących talentów na świecie poprzez warsztaty, masterclassy, stypendia, wykłady i programy mentorskie w Wielkiej Brytanii, USA i Azji.
Jellyfish and Lobster / reż. Yasmin Afifi / Fabularny / Wielka Brytania / 2023 / 20’
Zebrawszy się przypadkowo w momencie psot, dwóch mieszkańców domu opieki nawiązuje niezwykłą relację, gdy dokonują magicznego odkrycia.
Festival of Slaps / reż. Abdou Cisse / Fabularny / Wielka Brytania / 2023 / 12’
Uroczysta kolacja zostaje przewrócona do góry nogami, gdy rozzłoszczona nigeryjska mama wymierza swojemu synowi tak potężne klapsy, że zmienią jego życie na zawsze.
Such a Lovely Day / reż. Simon Woods / Fabularny / Wielka Brytania / 2023 / 17’
Na tle idealnego letniego dnia, jedenastoletni Sam porusza się po złożonym świecie małżeństwa swoich rodziców.
Gorka / reż. Joe Weiland / Fabularny / Wielka Brytania / 2023 / 18’
Francuski student na wymianie po raz pierwszy odwiedza Anglię i znajduje się w samym środku brytyjskiej dynamiki rodzinnej.
Yellow / reż. Elham Ehsas / Fabularny / Wielka Brytania / 2023 / 12’
W następstwie nowego dekretu w kontrolowanym przez Taliban Afganistanie Laili odwiedza sklep w Kabulu, aby kupić swoją pierwszą burkę od talibskiego sprzedawcy, stawiając czoła nowej przyszłości.
Czas trwania: 79’
Organizacja: Fundacja Ad Arte, Stowarzyszenie Kin Studyjnych
Partnerami wydarzenia są: British Council, BAFTA: Nagroda Brytyjskiej Akademii Filmowej, European Short Film Audience Award, Short Waves.
“dofinansowano ze środków Miasta Poznań”
ŚWIĘTO KRÓTKIEGO KINA: RAZEM NA ŚWIECIE - program dla dzieci
Razem na świecie
Program dla dzieci
Czasem świat może wydawać się straszny, nieprzewidywalny albo niesprawiedliwy. Na szczęście są wokół nas ludzie, na których zawsze możemy liczyć. Bycie razem – to często najlepszy sposób na nasze zmartwienia. Może to być przyjaźń, wsparcie w rodzinie albo troska o słabszych i o rzeczy, które są ważne dla nas wszystkich. Wspólnota to coś, co ma wiele różnych znaczeń!
Podczas tego seansu poznacie grupę dzieci z Filipin, które walczą o to, by ich szkoła pozostała otwarta. Poznacie też kornika, który potrzebuje pomocy, by wrócić do swojego domu, oraz nietypowe postacie z miękkim futerkiem, które czeka czas trudnych zmian.
Dowiecie się też, jak fajnie jest myśleć razem – żeby pomóc komuś spełnić marzenia albo żeby odkryć znaczenie tajemniczego słowa „antropocen”...
Kurator programu: Franciszek Drąg
Antropocen / reż. Agata Zych / Dokument animowany / Polska / 2024 / 5’
Po co jest ochrona środowiska? Jak można ograniczać odpady? Na ile sposobów mały człowiek może dbać o świat? Jakie mogą być skutki zanieczyszczania środowiska i efektu cieplarnianego? Gorzkie refleksje na temat wpływu człowieka na naszą planetę, w słodkim, dziecięcym wydaniu.
Dzieciaku, jesteś tylko dzieckiem / reż. Cedrick Marquez / Musical / Filipiny / 2024 / 20’
Młodzi uczniowie z Barangay Malabanan stają w obliczu smutnej rzeczywistości, że ich przyjaźń zakończy się z powodu zamknięcia szkoły. Naya, zdeterminowana młoda dziewczyna, inspiruje swoich przyjaciół, aby odnaleźli swój głos i sprzeciwili się tej sytuacji, wywołując niespodziewane zmiany w swojej społeczności.
O korniku / reż. Eva Matejovičová / Animacja / Czechy / 2024 / 12’
Dziewczynka-kornik, która powinna spędzać dni na beztroskim odpoczynku w lesie, doświadcza nagłego wywrócenia swojego świata do góry nogami, gdy pożar oddziela ją od rodziny i więzi w mieście, gdzie wszystkie niebezpieczeństwa są gigantyczne.
Kłaczki / reż. Paul Vollet / Animacja / Niemcy / 2023 / 7’
Kłaczek pragnie na zawsze mieszkać w gęstym futrze swojej mamy, jednakże ona zaczyna linieć. Kiedy bohater przynosi z powrotem kosmyk, który odleciał na wietrze, znajduje jedynie kępę włosów i ślady w śniegu. W poszukiwaniu matki Kłaczek natrafia na nagą, zziębniętą istotę.
Muzyczne skarpety / reż. Anna Horvat / Animacja / Chorwacja / 2023 / 11’
Zupełnie nietalentowany króliczek Darko bierze lekcje śpiewu u świerszcza Zvonka. Ich zajęcia kończą się całkowitym fiaskiem, pozostawiając zarówno nauczyciela, jak i ucznia załamanych. Jeżyk Željko wprowadza nową perspektywę do sytuacji, zamieniając wady Darko w zalety.
Czas trwania: 55’
Organizacja: Fundacja Ad Arte, Stowarzyszenie Kin Studyjnych
Partnerami wydarzenia są: British Council, BAFTA: Nagroda Brytyjskiej Akademii Filmowej, European Short Film Audience Award, Short Waves.
“dofinansowano ze środków Miasta Poznań”
Program dla dzieci
Czasem świat może wydawać się straszny, nieprzewidywalny albo niesprawiedliwy. Na szczęście są wokół nas ludzie, na których zawsze możemy liczyć. Bycie razem – to często najlepszy sposób na nasze zmartwienia. Może to być przyjaźń, wsparcie w rodzinie albo troska o słabszych i o rzeczy, które są ważne dla nas wszystkich. Wspólnota to coś, co ma wiele różnych znaczeń!
Podczas tego seansu poznacie grupę dzieci z Filipin, które walczą o to, by ich szkoła pozostała otwarta. Poznacie też kornika, który potrzebuje pomocy, by wrócić do swojego domu, oraz nietypowe postacie z miękkim futerkiem, które czeka czas trudnych zmian.
Dowiecie się też, jak fajnie jest myśleć razem – żeby pomóc komuś spełnić marzenia albo żeby odkryć znaczenie tajemniczego słowa „antropocen”...
Kurator programu: Franciszek Drąg
Antropocen / reż. Agata Zych / Dokument animowany / Polska / 2024 / 5’
Po co jest ochrona środowiska? Jak można ograniczać odpady? Na ile sposobów mały człowiek może dbać o świat? Jakie mogą być skutki zanieczyszczania środowiska i efektu cieplarnianego? Gorzkie refleksje na temat wpływu człowieka na naszą planetę, w słodkim, dziecięcym wydaniu.
Dzieciaku, jesteś tylko dzieckiem / reż. Cedrick Marquez / Musical / Filipiny / 2024 / 20’
Młodzi uczniowie z Barangay Malabanan stają w obliczu smutnej rzeczywistości, że ich przyjaźń zakończy się z powodu zamknięcia szkoły. Naya, zdeterminowana młoda dziewczyna, inspiruje swoich przyjaciół, aby odnaleźli swój głos i sprzeciwili się tej sytuacji, wywołując niespodziewane zmiany w swojej społeczności.
O korniku / reż. Eva Matejovičová / Animacja / Czechy / 2024 / 12’
Dziewczynka-kornik, która powinna spędzać dni na beztroskim odpoczynku w lesie, doświadcza nagłego wywrócenia swojego świata do góry nogami, gdy pożar oddziela ją od rodziny i więzi w mieście, gdzie wszystkie niebezpieczeństwa są gigantyczne.
Kłaczki / reż. Paul Vollet / Animacja / Niemcy / 2023 / 7’
Kłaczek pragnie na zawsze mieszkać w gęstym futrze swojej mamy, jednakże ona zaczyna linieć. Kiedy bohater przynosi z powrotem kosmyk, który odleciał na wietrze, znajduje jedynie kępę włosów i ślady w śniegu. W poszukiwaniu matki Kłaczek natrafia na nagą, zziębniętą istotę.
Muzyczne skarpety / reż. Anna Horvat / Animacja / Chorwacja / 2023 / 11’
Zupełnie nietalentowany króliczek Darko bierze lekcje śpiewu u świerszcza Zvonka. Ich zajęcia kończą się całkowitym fiaskiem, pozostawiając zarówno nauczyciela, jak i ucznia załamanych. Jeżyk Željko wprowadza nową perspektywę do sytuacji, zamieniając wady Darko w zalety.
Czas trwania: 55’
Organizacja: Fundacja Ad Arte, Stowarzyszenie Kin Studyjnych
Partnerami wydarzenia są: British Council, BAFTA: Nagroda Brytyjskiej Akademii Filmowej, European Short Film Audience Award, Short Waves.
“dofinansowano ze środków Miasta Poznań”
ŚWIĘTO OGNIA
"Święto ognia"
Reż. Kinga Dębska
Polska, 2022, 94 minuty
Podnoszące na duchu „Święto ognia” powstało w oparciu o uwielbiany przez czytelników i uhonorowany nagrodą literacką im. Norwida książkowy bestseller 2021 roku, autorstwa Jakuba Małeckiego. W głównych rolach zobaczymy debiutującą studentkę Akademii Teatralnej Paulinę Pytlak i tancerkę Baletu Narodowego Joannę Drabik, którym towarzyszyć będą: Tomasz Sapryk, Kinga Preis, Karolina Gruszka, Katarzyna Herman i Mariusz Bonaszewski. Producentem „Święta ognia” jest Opus Film – studio odpowiedzialne za spektakularne, międzynarodowe sukcesy polskiego kina, w tym uhonorowaną Oscarem dla Najlepszego filmu nieanglojęzycznego „Idę” oraz nagrodzoną w Cannes „Zimną wojnę”. Anastazja (Paulina Pytlak) ma 20 lat, jest uzależniona od komiksów, gorącej czekolady i zakochana w chłopaku z sąsiedztwa. Gdyby tylko mogła, porwałaby go na randkę albo na koniec świata. Niestety to tylko marzenia, bo od dziecka jest przykuta do wózka, a z otoczeniem porozumiewa się za pomocą specjalnego programu. Mimo wszystkich ograniczeń Nastka nie traci pogody ducha, a optymizmem zaraża wszystkich. Najlepszą relację ma ze starszą siostrą Łucją (Joanna Drabik) – wschodzącą gwiazdą Baletu Narodowego, będącą u progu wielkiej kariery. Anastazję samotnie wychowuje ojciec Poldek (Tomasz Sapryk). Wkrótce życie całej trójki wkroczy w nowy etap, kiedy do ich drzwi zapuka przebojowa sąsiadka z naprzeciwka – Józefina (Kinga Preis). To za jej sprawą Anastazja i jej bliscy odkryją radość życia, poznają siebie na nowo, a przy okazji staną twarzą w twarz z rodzinną tajemnicą, która aż nazbyt długo czekała na rozwiązanie.
Reż. Kinga Dębska
Polska, 2022, 94 minuty
Podnoszące na duchu „Święto ognia” powstało w oparciu o uwielbiany przez czytelników i uhonorowany nagrodą literacką im. Norwida książkowy bestseller 2021 roku, autorstwa Jakuba Małeckiego. W głównych rolach zobaczymy debiutującą studentkę Akademii Teatralnej Paulinę Pytlak i tancerkę Baletu Narodowego Joannę Drabik, którym towarzyszyć będą: Tomasz Sapryk, Kinga Preis, Karolina Gruszka, Katarzyna Herman i Mariusz Bonaszewski. Producentem „Święta ognia” jest Opus Film – studio odpowiedzialne za spektakularne, międzynarodowe sukcesy polskiego kina, w tym uhonorowaną Oscarem dla Najlepszego filmu nieanglojęzycznego „Idę” oraz nagrodzoną w Cannes „Zimną wojnę”. Anastazja (Paulina Pytlak) ma 20 lat, jest uzależniona od komiksów, gorącej czekolady i zakochana w chłopaku z sąsiedztwa. Gdyby tylko mogła, porwałaby go na randkę albo na koniec świata. Niestety to tylko marzenia, bo od dziecka jest przykuta do wózka, a z otoczeniem porozumiewa się za pomocą specjalnego programu. Mimo wszystkich ograniczeń Nastka nie traci pogody ducha, a optymizmem zaraża wszystkich. Najlepszą relację ma ze starszą siostrą Łucją (Joanna Drabik) – wschodzącą gwiazdą Baletu Narodowego, będącą u progu wielkiej kariery. Anastazję samotnie wychowuje ojciec Poldek (Tomasz Sapryk). Wkrótce życie całej trójki wkroczy w nowy etap, kiedy do ich drzwi zapuka przebojowa sąsiadka z naprzeciwka – Józefina (Kinga Preis). To za jej sprawą Anastazja i jej bliscy odkryją radość życia, poznają siebie na nowo, a przy okazji staną twarzą w twarz z rodzinną tajemnicą, która aż nazbyt długo czekała na rozwiązanie.
ŚWIĘTY
ŚWIĘTY- to więcej niż kryminał, chociaż posiada wszystkie cechy tego gatunku. To inspirowana prawdziwymi wydarzeniami z 1986 roku historia śledztwa w sprawie najbardziej medialnej kradzieży końca PRL-u.
20 marca ukradziono z Katedry Gnieźnieńskiej symbol kultu - wykutą w srebrze figurę Świętego Wojciecha z barokowego relikwiarza. Porucznik milicji, któremu powierzono te sprawę nawiązuje współpracę z duchownymi gospodarzami Katedry. Obu stronom zależy na odzyskaniu rzeźby, ale współpraca jest trudna, bo stosunki Kościoła i Państwa nigdy dotąd nie były tak napięte. Kradzieży dokonano niecałe dwa lata po śmierci księdza Jerzego Popiełuszki...
W trakcie śledztwa rozgrywają się trzy równoważne wątki.
20 marca ukradziono z Katedry Gnieźnieńskiej symbol kultu - wykutą w srebrze figurę Świętego Wojciecha z barokowego relikwiarza. Porucznik milicji, któremu powierzono te sprawę nawiązuje współpracę z duchownymi gospodarzami Katedry. Obu stronom zależy na odzyskaniu rzeźby, ale współpraca jest trudna, bo stosunki Kościoła i Państwa nigdy dotąd nie były tak napięte. Kradzieży dokonano niecałe dwa lata po śmierci księdza Jerzego Popiełuszki...
W trakcie śledztwa rozgrywają się trzy równoważne wątki.
Śmierć W SARAJEWIE /NSTND/
Kiedy francuski aktor Jacques Weber wchodzi na scenę teatru, by odegrać monodram Bernard-Henriego Lévy'ego "Hotel Europa", w pewnym momencie przerywa swój monumentalny monolog, bo musi skonsultować się z Internetem. "Google to twój przyjaciel”, pozwala sobie na żart, kiedy wyszukuje w sieci nazwisko, jakie wyleciało mu z głowy. Chodzi o Gavrilo Principa, mężczyznę, który 28 czerwca 1914 roku dokonał w Sarajewie zamachu na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda i uruchomił lawinę wydarzeń prowadzących do wybuchu I wojny światowej. "Śmierć w Sarajewie", najnowszy film Danisa Tanovića, jest luźno oparty na sztuce Lévy’ego i pokazuje, że tytułowe miasto to wciąż beczka prochu i istna polityczna wieża Babel. Susan Sontag napisała, że to w Sarajewie symbolicznie rozpoczął się i zakończył wiek XX. Tanović pokazuje zaś, że XXI-wieczna Europa wciąż ma sporo wniosków do wyciągnięcia z historii tego miejsca. Reżyser sugeruje wprost: nie możemy pozwolić sobie, by Sarajewo "wyleciało nam z głowy". Google nas nie uratuje.
Śnieżka
Oryginalny gotycki melodramat inspirowany baśnią braci Grimm. Dawno, dawno temu była sobie dziewczynka, która nie znała swojej matki, a dorastała znienawidzona przez macochę. Nauczyła się tego, czym zajmował się jej ojciec - sławny pogromca byków - i pewnego dnia zbiegła, by stać się legendą.
Światła wielkiego miasta
Historia Włóczęgi zbierającego pieniądze na operację, która przywróci wzrok niewidomej dziewczynie. Włóczęga wciela się w najróżniejsze role. Jest zamiataczem ulic, bokserem, bogatym pozerem i ratuje ogarniętego manią samobójczą milionera. Jego przesłanie pozostaje niewypowiedziane, ale powszechnie zrozumiałe: miłość jest ślepa.
ŹRÓDŁO NADZIEI
Film rozgrywa się w 1919 roku. Pewien Australijczyk jedzie do Turcji by odnaleźć swoich dwóch synów, zaginionych po bitwie o Gallipoli.
ŻE CO? ŻE JAK?!
"Że co? Że jak?!" (I Don't Understand You)
Reż. David Joseph Craig, Brian Crano
USA, Włochy, 2024, 96 minut
„Że co? Że jak?!” - pora na najbardziej pechową komedię roku! Jedno źle przetłumaczone zdanie i spokojny włoski urlop Cole’a i Doma zmienia się w pasmo katastrof. Na początku wszystko wygląda idealnie, ale potem sprawy wymykają się spod kontroli – awaria samochodu, brak znajomości języka, nieopatrzne słowa, gesty i decyzje, a wreszcie coraz większy chaos i strach, który bierze górę nad rozsądkiem. Czy amerykańskim turystom uda się (dosłownie!) przeżyć tę podróż i wrócić do domu w jednym kawałku?
Reż. David Joseph Craig, Brian Crano
USA, Włochy, 2024, 96 minut
„Że co? Że jak?!” - pora na najbardziej pechową komedię roku! Jedno źle przetłumaczone zdanie i spokojny włoski urlop Cole’a i Doma zmienia się w pasmo katastrof. Na początku wszystko wygląda idealnie, ale potem sprawy wymykają się spod kontroli – awaria samochodu, brak znajomości języka, nieopatrzne słowa, gesty i decyzje, a wreszcie coraz większy chaos i strach, który bierze górę nad rozsądkiem. Czy amerykańskim turystom uda się (dosłownie!) przeżyć tę podróż i wrócić do domu w jednym kawałku?
ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW
Rutynowe zatrzymanie w centrum Warszawy, które zakończyło się tragedią. Zbrodnia, która poruszyła cały naród. W maju 1983 roku władze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej zaangażowały cały swój aparat państwowy – Służbę Bezpieczeństwa, milicję, media, prokuraturę i sądy, aby za wszelką cenę i w majestacie prawa uchronić winnych śmierci Grzegorza Przemyka od jakichkolwiek konsekwencji.
Film fabularny „Żeby nie było śladów” oparty jest o wątki zawarte w bestsellerowym, nagrodzonym Literacką Nagrodą NIKE reportażu Cezarego Łazarewicza „Żeby nie było śladów. Sprawa Grzegorza Przemyka”. Reżyserem jest Jan P. Matuszyński – twórca obsypanej na całym świecie nagrodami „Ostatniej Rodziny” i serialu „Król”, a za produkcję odpowiada Aurum Film – Leszek Bodzak i Aneta Hickinbotham, producenci nominowanego do Oscara „Bożego Ciała”. Autorką scenariusza do filmu „Żeby nie było śladów” jest Kaja Krawczyk-Wnuk. W projekcie wzięli udział również stale współpracujący z Janem P. Matuszyńskim twórcy, m.in. operator Kacper Fertacz („Ostatnia Rodzina”, „Król”, „Hardkor Disko”) oraz montażysta Przemysław Chruścielewski („Boże Ciało”, „Ostatnia Rodzina”, „Król”). Muzykę do filmu skomponował Ibrahim Maalouf. Za dźwięk odpowiedzialni byli Kacper Habisiak, Sébastien Crueghe i Jarosław Bajdowski, za kostiumy Małgorzata Zacharska, a za charakteryzację Pola Guźlińska. Scenografię przygotował Paweł Jarzębski.
W filmie zobaczymy plejadę gwiazd polskiego kina, a główne role zagrają Tomasz Ziętek i Sandra Korzeniak oraz Mateusz Górski jako Grzegorz Przemyk. Ponadto w filmie wystąpią m.in. Jacek Braciak, Agnieszka Grochowska, Robert Więckiewicz, Tomasz Kot, Aleksandra Konieczna, Sebastian Pawlak, Adam Bobik, Andrzej Chyra, Michał Żurawski, Rafał Maćkowiak i Dariusz Chojnacki. Reżyserem castingu jest Piotr Bartuszek.
Polska, 1983 roku. W kraju wciąż obowiązuje, mimo zawieszenia, wprowadzony przez komunistyczne władze stan wojenny, mający na celu zduszenie solidarnościowej opozycji. 12 maja Grzegorz Przemyk, syn opozycyjnej poetki Barbary Sadowskiej, zostaje zatrzymany i ciężko pobity przez patrol milicyjny. Przemyk umiera po dwóch dniach agonii. Jedynym świadkiem śmiertelnego pobicia jest jeden z kolegów Grzegorza, Jurek Popiel, który decyduje się walczyć o sprawiedliwość i złożyć obciążające milicjantów zeznania. Początkowo aparat państwowy, w tym Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, bagatelizuje sprawę. Jednak gdy ponad 20 tysięcy ludzi przemaszeruje przez ulice Warszawy za trumną Przemyka, władza decyduje się użyć wszelkich narzędzi przeciwko świadkowi i matce zmarłego, aby ich skompromitować i zapobiec złożeniu przez Jurka zeznań w sądzie. Rozpoczyna się, nadzorowana osobiście przez Ministra Spraw Wewnętrznych, generała Czesława Kiszczaka, operacja „Junior”, której głównym celem jest powstrzymanie Jurka przed ujawnieniem prawdy oraz zrzucenie winy na sanitariuszy, którzy wieźli Przemyka po pobiciu na pogotowie. Armia esbeków zaczyna śledzić Jurka i jego rodziców, inwigilując ich życie prywatne 24 godziny na dobę, zaś media i prokuratura są kierowane i naciskane przez władzę, aby do opinii publicznej trafiały tylko „właściwe” komunikaty. Z kolei Barbara Sadowska nie traci nadziei na sprawiedliwość, a przedstawiciele władzy państwowej i specjalna grupa śledczych prowadzą kolejne narady, jak ukręcić łeb sprawie Przemyka…
Film fabularny „Żeby nie było śladów” oparty jest o wątki zawarte w bestsellerowym, nagrodzonym Literacką Nagrodą NIKE reportażu Cezarego Łazarewicza „Żeby nie było śladów. Sprawa Grzegorza Przemyka”. Reżyserem jest Jan P. Matuszyński – twórca obsypanej na całym świecie nagrodami „Ostatniej Rodziny” i serialu „Król”, a za produkcję odpowiada Aurum Film – Leszek Bodzak i Aneta Hickinbotham, producenci nominowanego do Oscara „Bożego Ciała”. Autorką scenariusza do filmu „Żeby nie było śladów” jest Kaja Krawczyk-Wnuk. W projekcie wzięli udział również stale współpracujący z Janem P. Matuszyńskim twórcy, m.in. operator Kacper Fertacz („Ostatnia Rodzina”, „Król”, „Hardkor Disko”) oraz montażysta Przemysław Chruścielewski („Boże Ciało”, „Ostatnia Rodzina”, „Król”). Muzykę do filmu skomponował Ibrahim Maalouf. Za dźwięk odpowiedzialni byli Kacper Habisiak, Sébastien Crueghe i Jarosław Bajdowski, za kostiumy Małgorzata Zacharska, a za charakteryzację Pola Guźlińska. Scenografię przygotował Paweł Jarzębski.
W filmie zobaczymy plejadę gwiazd polskiego kina, a główne role zagrają Tomasz Ziętek i Sandra Korzeniak oraz Mateusz Górski jako Grzegorz Przemyk. Ponadto w filmie wystąpią m.in. Jacek Braciak, Agnieszka Grochowska, Robert Więckiewicz, Tomasz Kot, Aleksandra Konieczna, Sebastian Pawlak, Adam Bobik, Andrzej Chyra, Michał Żurawski, Rafał Maćkowiak i Dariusz Chojnacki. Reżyserem castingu jest Piotr Bartuszek.
Polska, 1983 roku. W kraju wciąż obowiązuje, mimo zawieszenia, wprowadzony przez komunistyczne władze stan wojenny, mający na celu zduszenie solidarnościowej opozycji. 12 maja Grzegorz Przemyk, syn opozycyjnej poetki Barbary Sadowskiej, zostaje zatrzymany i ciężko pobity przez patrol milicyjny. Przemyk umiera po dwóch dniach agonii. Jedynym świadkiem śmiertelnego pobicia jest jeden z kolegów Grzegorza, Jurek Popiel, który decyduje się walczyć o sprawiedliwość i złożyć obciążające milicjantów zeznania. Początkowo aparat państwowy, w tym Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, bagatelizuje sprawę. Jednak gdy ponad 20 tysięcy ludzi przemaszeruje przez ulice Warszawy za trumną Przemyka, władza decyduje się użyć wszelkich narzędzi przeciwko świadkowi i matce zmarłego, aby ich skompromitować i zapobiec złożeniu przez Jurka zeznań w sądzie. Rozpoczyna się, nadzorowana osobiście przez Ministra Spraw Wewnętrznych, generała Czesława Kiszczaka, operacja „Junior”, której głównym celem jest powstrzymanie Jurka przed ujawnieniem prawdy oraz zrzucenie winy na sanitariuszy, którzy wieźli Przemyka po pobiciu na pogotowie. Armia esbeków zaczyna śledzić Jurka i jego rodziców, inwigilując ich życie prywatne 24 godziny na dobę, zaś media i prokuratura są kierowane i naciskane przez władzę, aby do opinii publicznej trafiały tylko „właściwe” komunikaty. Z kolei Barbara Sadowska nie traci nadziei na sprawiedliwość, a przedstawiciele władzy państwowej i specjalna grupa śledczych prowadzą kolejne narady, jak ukręcić łeb sprawie Przemyka…
ŻEGNAJ, MÓJ SYNU
Rodzinna saga rozgrywająca się na przestrzeni trzech dekad chińskiej transformacji to nowy film jednego z najważniejszych chińskich reżyserów, Wanga Xiaoshuai. Ozdobą filmu są znakomite role, za które Yong Mei oraz Wang Jingchun odebrali w Berlinie Srebrne Niedźwiedzie.
Film zdobył ponad 20 nagród oraz 40 nominacji na światowych festiwalach filmowych.
Obejmująca trzy dekady rodzinna saga, której tłem są społeczne, polityczne i ekonomiczne przemiany, do jakich doszło w Chinach, począwszy od lat 80. Pod płaszczykiem epickiego kina Wang Xiaoshuei, czołowy twórca szóstej generacji chińskich reżyserów, opowiada o bolesnej stracie, niezabliźnionych ranach i próbie pojednania.
Główni bohaterowie Yaojun i Liyun byli niegdyś szczęśliwym małżeństwem. Ich los naznaczony został z chwilą, gdy w tragicznym wypadku śmierć poniósł ukochany syn pary. To wydarzenie odcisnęło się piętnem na całym ich dalszym życiu, którego celem od tej pory stało się znalezienie ukojenia. Dramatyczne skutki „polityki jednego dziecka” oraz skomplikowane relacje rodzinne opowiedziane są subtelnie i z głęboką wrażliwością.
Posługując się historią jednostek, chiński reżyser krytycznym okiem spogląda na transformację, jaką na przestrzeni trzech dekad przeszło Państwo Środka. Od rewolucji kulturalnej do agresywnego kapitalizmu dnia dzisiejszego.
NAGRODY I FESTIWALE:
2019 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie – Srebrny Niedźwiedź dla najlepszej aktorki (Yong Mei),Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora (Wang Jingchun)
2019 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Urugwaju – Nagroda Specjalna Jury, Nagroda Publiczności
2019 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Toronto
2019 - Asia Pacific Screen Awards - nominacje: najlepszy film, scenariusz, aktor, aktorka, reżyseria, zdjęcia
2019 - China Film Critics Association Awards - nagroda: Top 10 Films
2019 – Chinise Film Media Awards – nagroda: najlepszy aktor (Wang Jingchun), nominacje: najlepsza aktorka (Yong Mei)
2019 – Golden Rooster Awards – nagrody: najlepszy aktor (Wang Jingchun), najlepsza aktorka (Yong Mei), najlepszy scenariusz, nominacje: najlepszy film, najlepszy reżyserem
2019 – Hamilton Behind the Camera Awards – nagroda za najlepszy scenariusz
2019 – IQIYI TV and Movie Awards – nagroda dla najlepszego aktora (Wang Jingchun)
2019 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Mińsku – konkurs główny, nagroda za najlepsze zdjęcia
2019 – Shanghai Film Critics Awards - nagroda: Top 10 Films
2019 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastian – konkurs główny
BIOGRAM REŻYSERA:
Wang Xiaoshuai– uchodzi za jednego z pionierów niezależnego kina w Chinach w latach 90. To również jeden z niewielu artystów, którzy pozostają wierni swojej sztuce, przeciwstawiając się zalewającej rodzimą branżę filmową komercjalizacji. Za sprawą wyrazistego stylu, głębokiej troski o kondycję ludzkości oraz sumienności w byciu niezależnym reżyserem filmy Wanga Xiaoshuai aż cztery razy prezentowane były na festiwalu w Cannes (dwa razy w konkursie głównym, dwa w sekcji Un Certain Regard), dwa razy na Berlinale, a także w Wenecji i San Sebastian. Za swoje osiągnięcia artystyczne uhonorowany został Orderem Sztuki i Literatury przez francuskiego ministra kultury i środków przekazu. Jego reżyserski debiut, film „Days”, jest częścią kolekcji Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Wang Xiaoshuai jest laureatem wielu prestiżowych nagród, m.in. Srebrnego Niedźwiedzia na Berlinale (za film „Rower z Pekinu” – 2001), Nagrody Jury w Cannes (za „Szanghajskie sny” – 2005) oraz kolejnego Srebrnego Niedźwiedzia, za najlepszy scenariusz (za „W miłości cała nadzieja” – 2008). Jego ostatnie filmy, „Red Amnesia” oraz „Żegnaj, mój synu”, podejmują problem relacji przeszłości z teraźniejszością.
Film zdobył ponad 20 nagród oraz 40 nominacji na światowych festiwalach filmowych.
Obejmująca trzy dekady rodzinna saga, której tłem są społeczne, polityczne i ekonomiczne przemiany, do jakich doszło w Chinach, począwszy od lat 80. Pod płaszczykiem epickiego kina Wang Xiaoshuei, czołowy twórca szóstej generacji chińskich reżyserów, opowiada o bolesnej stracie, niezabliźnionych ranach i próbie pojednania.
Główni bohaterowie Yaojun i Liyun byli niegdyś szczęśliwym małżeństwem. Ich los naznaczony został z chwilą, gdy w tragicznym wypadku śmierć poniósł ukochany syn pary. To wydarzenie odcisnęło się piętnem na całym ich dalszym życiu, którego celem od tej pory stało się znalezienie ukojenia. Dramatyczne skutki „polityki jednego dziecka” oraz skomplikowane relacje rodzinne opowiedziane są subtelnie i z głęboką wrażliwością.
Posługując się historią jednostek, chiński reżyser krytycznym okiem spogląda na transformację, jaką na przestrzeni trzech dekad przeszło Państwo Środka. Od rewolucji kulturalnej do agresywnego kapitalizmu dnia dzisiejszego.
NAGRODY I FESTIWALE:
2019 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie – Srebrny Niedźwiedź dla najlepszej aktorki (Yong Mei),Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora (Wang Jingchun)
2019 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Urugwaju – Nagroda Specjalna Jury, Nagroda Publiczności
2019 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Toronto
2019 - Asia Pacific Screen Awards - nominacje: najlepszy film, scenariusz, aktor, aktorka, reżyseria, zdjęcia
2019 - China Film Critics Association Awards - nagroda: Top 10 Films
2019 – Chinise Film Media Awards – nagroda: najlepszy aktor (Wang Jingchun), nominacje: najlepsza aktorka (Yong Mei)
2019 – Golden Rooster Awards – nagrody: najlepszy aktor (Wang Jingchun), najlepsza aktorka (Yong Mei), najlepszy scenariusz, nominacje: najlepszy film, najlepszy reżyserem
2019 – Hamilton Behind the Camera Awards – nagroda za najlepszy scenariusz
2019 – IQIYI TV and Movie Awards – nagroda dla najlepszego aktora (Wang Jingchun)
2019 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Mińsku – konkurs główny, nagroda za najlepsze zdjęcia
2019 – Shanghai Film Critics Awards - nagroda: Top 10 Films
2019 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastian – konkurs główny
BIOGRAM REŻYSERA:
Wang Xiaoshuai– uchodzi za jednego z pionierów niezależnego kina w Chinach w latach 90. To również jeden z niewielu artystów, którzy pozostają wierni swojej sztuce, przeciwstawiając się zalewającej rodzimą branżę filmową komercjalizacji. Za sprawą wyrazistego stylu, głębokiej troski o kondycję ludzkości oraz sumienności w byciu niezależnym reżyserem filmy Wanga Xiaoshuai aż cztery razy prezentowane były na festiwalu w Cannes (dwa razy w konkursie głównym, dwa w sekcji Un Certain Regard), dwa razy na Berlinale, a także w Wenecji i San Sebastian. Za swoje osiągnięcia artystyczne uhonorowany został Orderem Sztuki i Literatury przez francuskiego ministra kultury i środków przekazu. Jego reżyserski debiut, film „Days”, jest częścią kolekcji Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Wang Xiaoshuai jest laureatem wielu prestiżowych nagród, m.in. Srebrnego Niedźwiedzia na Berlinale (za film „Rower z Pekinu” – 2001), Nagrody Jury w Cannes (za „Szanghajskie sny” – 2005) oraz kolejnego Srebrnego Niedźwiedzia, za najlepszy scenariusz (za „W miłości cała nadzieja” – 2008). Jego ostatnie filmy, „Red Amnesia” oraz „Żegnaj, mój synu”, podejmują problem relacji przeszłości z teraźniejszością.
ŻUŻEL
Reż. Dorota Kędzierzawska
Polska 2021
Mistrz żużlowy Lowa (Tomasz Ziętek) jest obiektem westchnień kobiet i źródłem zazdrości rywali z toru (Mateusz Kościukiewicz). Pogodny, miły dla ludzi, „zwyczajny”, ma frajdę z życia i tego, co robi. Jednak szelmowski uśmiech chłopaka skrywa codzienne zmagania ze strachem, widmem kontuzji i wypadków na żużlowych stadionach. Wszystko komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy na drodze Lowy staje śliczna Roma (Jagoda Porębska). Czy zakochany w prędkości i motorach zawodnik, dla którego sport jest nie tylko szaleńczą, młodzieńczą pasją, ale też ucieczką od szarej rzeczywistości, znajdzie w swoim sercu miejsce na prawdziwą miłość? „Żużel” to pierwszy od siedemdziesięciu lat film fabularny traktujący o tym niezwykłym, pełnym adrenaliny i niebezpieczeństw sporcie, który w naszym kraju ma miliony oddanych sympatyków. Zafascynowała mnie postawa młodych ludzi, którzy związują się z żużlem. Żyją w innym świecie, tempie i rzeczywistości. Pasji i determinacji, z którą wchodzą w to niebezpieczne życie, można im tylko pozazdrościć – Dorota Kędzierzawska, reżyserka.
Polska 2021
Mistrz żużlowy Lowa (Tomasz Ziętek) jest obiektem westchnień kobiet i źródłem zazdrości rywali z toru (Mateusz Kościukiewicz). Pogodny, miły dla ludzi, „zwyczajny”, ma frajdę z życia i tego, co robi. Jednak szelmowski uśmiech chłopaka skrywa codzienne zmagania ze strachem, widmem kontuzji i wypadków na żużlowych stadionach. Wszystko komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy na drodze Lowy staje śliczna Roma (Jagoda Porębska). Czy zakochany w prędkości i motorach zawodnik, dla którego sport jest nie tylko szaleńczą, młodzieńczą pasją, ale też ucieczką od szarej rzeczywistości, znajdzie w swoim sercu miejsce na prawdziwą miłość? „Żużel” to pierwszy od siedemdziesięciu lat film fabularny traktujący o tym niezwykłym, pełnym adrenaliny i niebezpieczeństw sporcie, który w naszym kraju ma miliony oddanych sympatyków. Zafascynowała mnie postawa młodych ludzi, którzy związują się z żużlem. Żyją w innym świecie, tempie i rzeczywistości. Pasji i determinacji, z którą wchodzą w to niebezpieczne życie, można im tylko pozazdrościć – Dorota Kędzierzawska, reżyserka.
ŻYCIE CHUCKA
"Życie Chucka" (The Life of Chuck)
Reż. Mike Flanagan
USA, 2024, 110 minut
U progu końca świata Marty i Felicia próbują odbudować swoją relację i odkryć kim jest tajemniczy Chuck Krantz, którego uśmiechniętą twarz widzą na wszechobecnych billboardach. Niezwykła opowieść o zwykłym życiu. Każdy z nas ma swój własny mały wszechświat, który trwa tyle co nasze życie. Historię Chucka poznajemy od końca, gdy stając w obliczu nieuchronnego, wyszukuje w pamięci chwile i zdarzenia, które nadawały jego życiu prawdziwy sens. To sprawy znane każdemu z nas, najprostsze, ktoś powiedziałby, że wręcz banalne, a jednak najwspanialsze. Miłość najbliższych, młodzieńcze marzenia, momenty szalonej zabawy, przyjaźnie, pasje i małe zwycięstwa odnoszone w codziennych zmaganiach z losem. Każdy z nas ma swój własny mały wszechświat, który trwa tyle co nasze życie, ale jego odbicia istnieją dalej we wszechświatach innych.
Reż. Mike Flanagan
USA, 2024, 110 minut
U progu końca świata Marty i Felicia próbują odbudować swoją relację i odkryć kim jest tajemniczy Chuck Krantz, którego uśmiechniętą twarz widzą na wszechobecnych billboardach. Niezwykła opowieść o zwykłym życiu. Każdy z nas ma swój własny mały wszechświat, który trwa tyle co nasze życie. Historię Chucka poznajemy od końca, gdy stając w obliczu nieuchronnego, wyszukuje w pamięci chwile i zdarzenia, które nadawały jego życiu prawdziwy sens. To sprawy znane każdemu z nas, najprostsze, ktoś powiedziałby, że wręcz banalne, a jednak najwspanialsze. Miłość najbliższych, młodzieńcze marzenia, momenty szalonej zabawy, przyjaźnie, pasje i małe zwycięstwa odnoszone w codziennych zmaganiach z losem. Każdy z nas ma swój własny mały wszechświat, który trwa tyle co nasze życie, ale jego odbicia istnieją dalej we wszechświatach innych.
ŻYCIE CHUCKA - pokaz przedpremierowy
"Życie Chucka" (The Life of Chuck)
Reż. Mike Flanagan
USA, 2024, 110 minut
U progu końca świata Marty i Felicia próbują odbudować swoją relację i odkryć kim jest tajemniczy Chuck Krantz, którego uśmiechniętą twarz widzą na wszechobecnych billboardach. Niezwykła opowieść o zwykłym życiu. Każdy z nas ma swój własny mały wszechświat, który trwa tyle co nasze życie. Historię Chucka poznajemy od końca, gdy stając w obliczu nieuchronnego, wyszukuje w pamięci chwile i zdarzenia, które nadawały jego życiu prawdziwy sens. To sprawy znane każdemu z nas, najprostsze, ktoś powiedziałby, że wręcz banalne, a jednak najwspanialsze. Miłość najbliższych, młodzieńcze marzenia, momenty szalonej zabawy, przyjaźnie, pasje i małe zwycięstwa odnoszone w codziennych zmaganiach z losem. Każdy z nas ma swój własny mały wszechświat, który trwa tyle co nasze życie, ale jego odbicia istnieją dalej we wszechświatach innych.
Reż. Mike Flanagan
USA, 2024, 110 minut
U progu końca świata Marty i Felicia próbują odbudować swoją relację i odkryć kim jest tajemniczy Chuck Krantz, którego uśmiechniętą twarz widzą na wszechobecnych billboardach. Niezwykła opowieść o zwykłym życiu. Każdy z nas ma swój własny mały wszechświat, który trwa tyle co nasze życie. Historię Chucka poznajemy od końca, gdy stając w obliczu nieuchronnego, wyszukuje w pamięci chwile i zdarzenia, które nadawały jego życiu prawdziwy sens. To sprawy znane każdemu z nas, najprostsze, ktoś powiedziałby, że wręcz banalne, a jednak najwspanialsze. Miłość najbliższych, młodzieńcze marzenia, momenty szalonej zabawy, przyjaźnie, pasje i małe zwycięstwa odnoszone w codziennych zmaganiach z losem. Każdy z nas ma swój własny mały wszechświat, który trwa tyle co nasze życie, ale jego odbicia istnieją dalej we wszechświatach innych.
ŻYCIE DLA POCZĄTKUJĄCYCH
"Życie dla początkujących"
Reż. Paweł Podolski
Polska, 2025, 80 minut
Introwertyczna Monia (pierwsza główna rola Magdaleny Maścianicy) jest wampirzycą. Zatrudnienie w domu spokojnej starości pozwala jej żywić się pobieraną niezauważenie krwią od zmarłych pacjentów, a kontakty międzyludzkie ograniczać do rozmów z dotkniętymi demencją seniorami. Czuje się bezpiecznie i pewnie mogłaby jeszcze tak długo funkcjonować, gdyby na jej drodze nie stanął pewien śmiertelnik – Czarek (Michał Sikorski). Chłopak jest pierwszą osobą, która odkrywa sekret Moni, ale nikomu go nie ujawnia. W tym samym czasie w ośrodku zaczynają dziać się niepokojące rzeczy. Na ciele zmarłych pacjentów zostają znalezione ślady ugryzień. Czyżby Monia zapomniała o środkach ostrożności i postanowiła pójść na całość? Pełnometrażowy debiut Pawła Podolskiego rzuca nowe światło na polskie kino wampiryczne. Oryginalne poczucie humoru w połączeniu z refleksją na temat kruchości życia i brakiem zgody na przemijanie tworzy prawdziwą mieszankę wybuchową.
Reż. Paweł Podolski
Polska, 2025, 80 minut
Introwertyczna Monia (pierwsza główna rola Magdaleny Maścianicy) jest wampirzycą. Zatrudnienie w domu spokojnej starości pozwala jej żywić się pobieraną niezauważenie krwią od zmarłych pacjentów, a kontakty międzyludzkie ograniczać do rozmów z dotkniętymi demencją seniorami. Czuje się bezpiecznie i pewnie mogłaby jeszcze tak długo funkcjonować, gdyby na jej drodze nie stanął pewien śmiertelnik – Czarek (Michał Sikorski). Chłopak jest pierwszą osobą, która odkrywa sekret Moni, ale nikomu go nie ujawnia. W tym samym czasie w ośrodku zaczynają dziać się niepokojące rzeczy. Na ciele zmarłych pacjentów zostają znalezione ślady ugryzień. Czyżby Monia zapomniała o środkach ostrożności i postanowiła pójść na całość? Pełnometrażowy debiut Pawła Podolskiego rzuca nowe światło na polskie kino wampiryczne. Oryginalne poczucie humoru w połączeniu z refleksją na temat kruchości życia i brakiem zgody na przemijanie tworzy prawdziwą mieszankę wybuchową.
ŻYCIE DLA POCZĄTKUJĄCYCH - seans szkolny
"Życie dla początkujących"
Reż. Paweł Podolski
Polska, 2025, 80 minut
Introwertyczna Monia (pierwsza główna rola Magdaleny Maścianicy) jest wampirzycą. Zatrudnienie w domu spokojnej starości pozwala jej żywić się pobieraną niezauważenie krwią od zmarłych pacjentów, a kontakty międzyludzkie ograniczać do rozmów z dotkniętymi demencją seniorami. Czuje się bezpiecznie i pewnie mogłaby jeszcze tak długo funkcjonować, gdyby na jej drodze nie stanął pewien śmiertelnik – Czarek (Michał Sikorski). Chłopak jest pierwszą osobą, która odkrywa sekret Moni, ale nikomu go nie ujawnia. W tym samym czasie w ośrodku zaczynają dziać się niepokojące rzeczy. Na ciele zmarłych pacjentów zostają znalezione ślady ugryzień. Czyżby Monia zapomniała o środkach ostrożności i postanowiła pójść na całość? Pełnometrażowy debiut Pawła Podolskiego rzuca nowe światło na polskie kino wampiryczne. Oryginalne poczucie humoru w połączeniu z refleksją na temat kruchości życia i brakiem zgody na przemijanie tworzy prawdziwą mieszankę wybuchową.
Reż. Paweł Podolski
Polska, 2025, 80 minut
Introwertyczna Monia (pierwsza główna rola Magdaleny Maścianicy) jest wampirzycą. Zatrudnienie w domu spokojnej starości pozwala jej żywić się pobieraną niezauważenie krwią od zmarłych pacjentów, a kontakty międzyludzkie ograniczać do rozmów z dotkniętymi demencją seniorami. Czuje się bezpiecznie i pewnie mogłaby jeszcze tak długo funkcjonować, gdyby na jej drodze nie stanął pewien śmiertelnik – Czarek (Michał Sikorski). Chłopak jest pierwszą osobą, która odkrywa sekret Moni, ale nikomu go nie ujawnia. W tym samym czasie w ośrodku zaczynają dziać się niepokojące rzeczy. Na ciele zmarłych pacjentów zostają znalezione ślady ugryzień. Czyżby Monia zapomniała o środkach ostrożności i postanowiła pójść na całość? Pełnometrażowy debiut Pawła Podolskiego rzuca nowe światło na polskie kino wampiryczne. Oryginalne poczucie humoru w połączeniu z refleksją na temat kruchości życia i brakiem zgody na przemijanie tworzy prawdziwą mieszankę wybuchową.
ŻYWOT BRIANA
Judea, rok 33 naszej ery, okres biedy i chaosu. Jedno czego na pewno nie brakuje, to różnego typu proroków, którzy w mig zyskują sobie wierne rzesze wyznawców. Doprowadzeni do rozpaczy Rzymianie starają się zaprowadzić jakiś porządek. W samym środku tych wydarzeń znajduje się Brian Cohen, niezbyt chętny, aby przewodzić ludowi jako prorok. Jednak na skutek ciągu absurdalnych i przekomicznych okoliczności, jego popularność znacznie wzrasta.
ŻYĆ NIE UMIERAĆ /NIC SIE TU NIE DZIEJE/
Bartek, niegdyś wzięty aktor, teraz zabawiacz publiczności w popularnym telewizyjnym show, dowiaduje się, że jest nieuleczalnie chory. Według lekarza zostały mu zaledwie trzy miesiące życia. Bartek postanawia maksymalnie wykorzystać ten czas, uporządkować swoje sprawy, naprawić błędy życiowe i pogodzić się z ukochaną córką. Wierzy, że nie ma takiej sytuacji, z której nie byłoby jakiegoś wyjścia i – zaskakując najbliższych pogodą ducha i poczuciem humoru – stara się zmienić bieg losu i przekonać Najwyższego Scenarzystę, aby jego historia zakończyła się happy endem
Życie Adeli. Rozdział 1 i 2
„Życie Adeli: Rozdział 1 i 2" zaczyna się, kiedy tytułowa bohaterka ma 15 lat i jest w liceum. Przeżywa pierwsze zauroczenie, pierwszy seks, miłosne rozczarowanie. Jedna rzecz nie ulega dla niej wątpliwości: dziewczyny chodzą z chłopakami. Jej życie zmienia się jednak na zawsze, gdy pewnego razu spotyka Emmę, młodą kobietę o niebieskich włosach. To właśnie dzięki niej Adela odkryje swoje pragnienia i kobietę w sobie. Na oczach widzów Adela dojrzewa, poszukuje swojej życiowej drogi, gubi ją i znowu odnajduje...
Żółwik Sammy 2
Tym razem dzielny żółwik wpada w sidła
podstępnych łowców i trafia do luksusowego oceanarium, gdzie u boku
najbardziej malowniczych mieszkańców rafy koralowej zabawia turystów z
różnych zakątków globu. Niepoprawny optymista i wytrawny pirat
podmorskich głębin nie byłby jednak sobą, gdyby kilka chwil po
uwięzieniu nie zaczął szykować błyskotliwego planu ucieczki. Pomyślność
brawurowej akcji zależy jednak od pomocy trzęsącego koralową fauną
konika morskiego o nieadekwatnym do postury przydomku Big Boss, a także
od wsparcia wysoce kapryśnej, acz niezawodnej drużyny pingwinów.
Żółwik Sammy 2 3D
Tym razem dzielny żółwik wpada w sidła
podstępnych łowców i trafia do luksusowego oceanarium, gdzie u boku
najbardziej malowniczych mieszkańców rafy koralowej zabawia turystów z
różnych zakątków globu. Niepoprawny optymista i wytrawny pirat
podmorskich głębin nie byłby jednak sobą, gdyby kilka chwil po
uwięzieniu nie zaczął szykować błyskotliwego planu ucieczki. Pomyślność
brawurowej akcji zależy jednak od pomocy trzęsącego koralową fauną
konika morskiego o nieadekwatnym do postury przydomku Big Boss, a także
od wsparcia wysoce kapryśnej, acz niezawodnej drużyny pingwinów.
Żółwik Sammy: 50 lat dookoła świata
Przygody żółwika Sammy'ego, który po wykluciu się z jajka przemierza cały glob. Podróż ta zajmuje mu pięćdziesiąt lat w ciągu, których przeżywa wiele przygód i obserwuje jak zmienia się środowisko.
„André Rieu. Niech ten sen ciągle trwa” Jubileuszowy koncert z okazji 75. urodzin Maestra
„André Rieu. Niech ten sen ciągle trwa” Jubileuszowy koncert z okazji 75. urodzin Maestra
Czas trwania - około 2,5 godziny
André Rieu skończył niedawno 75 lat i z tej okazji zaprasza Cię do świętowania jego urodzin na pięknym statku, którym – razem ze swoją ukochaną Orkiestrą Johanna Straussa – pływał w październiku ubiegłego roku po rzece Mozie w swym rodzinnym mieście Maastricht. Tak wszyscy świętowali jego jubileusz, bowiem Maestro urodził się dokładnie 1 października 1949 roku. W kinie i na pokładzie tego statku czeka więc na Ciebie wielkie urodzinowe przyjęcie i wiele przepięknej muzyki!
Nasz nowy kinowy show jest wyrazem uznania dla młodzieńczych snów i marzeń André o założeniu własnej orkiestry i podróżowaniu z nią po całym świecie. To wybór utworów z ulubionych tras koncertowych André.
Większość z tych koncertów nigdy wcześniej nie była pokazywana na dużym ekranie, zatem to Twoja szansa, aby zobaczyć kultowe klasyki André po raz pierwszy. To wielkie święto, wejdź więc na pokład tej rozmuzykowanej łodzi i dołącz do Maestra i jego znakomitych gości!
Czas trwania - około 2,5 godziny
André Rieu skończył niedawno 75 lat i z tej okazji zaprasza Cię do świętowania jego urodzin na pięknym statku, którym – razem ze swoją ukochaną Orkiestrą Johanna Straussa – pływał w październiku ubiegłego roku po rzece Mozie w swym rodzinnym mieście Maastricht. Tak wszyscy świętowali jego jubileusz, bowiem Maestro urodził się dokładnie 1 października 1949 roku. W kinie i na pokładzie tego statku czeka więc na Ciebie wielkie urodzinowe przyjęcie i wiele przepięknej muzyki!
Nasz nowy kinowy show jest wyrazem uznania dla młodzieńczych snów i marzeń André o założeniu własnej orkiestry i podróżowaniu z nią po całym świecie. To wybór utworów z ulubionych tras koncertowych André.
Większość z tych koncertów nigdy wcześniej nie była pokazywana na dużym ekranie, zatem to Twoja szansa, aby zobaczyć kultowe klasyki André po raz pierwszy. To wielkie święto, wejdź więc na pokład tej rozmuzykowanej łodzi i dołącz do Maestra i jego znakomitych gości!
„HENRI MATISSE. WYCINANKI”
Film dokumentujący kolekcję jednego z najwybitniejszych artystów malarstwa Henri’ego Matisse’a z najważniejszych muzeów na świecie: londyńskiego Tate Modern i nowojorskiego MoMA. Za kulisy wystawy zabiera nas dyrektor galerii Tate – Sir Nicholas Serota, eksperci i przyjaciele Matisse’a, którzy opowiadają o okresie, w którym tworzył wspaniałą serię gwaszy-wycinanek (gouachesdécoupés). Kuratorzy londyńskiego Tate Modern, zafascynowani abstrakcjonistycznymi eksperymentami Matisse’a, postanowili dokonać niezwykłego kolażu – muzyki, tańca i malarstwa. Muzykę do filmu skomponował światowej klasy jazzman Courtney Pine.
Widzowie mają okazję przyjrzeć się ostatniemu rozdziałowi kariery malarza, w momencie, gdy zaczął „rzeźbić w kolorze” i gdy powstała jego seria spektakularnych wycinanek. Film pokazuje również zapierający dech w piersiach występ tancerza Baletu Królewskiego – Zenaida Yanowsky’ego – taniec odzwierciedlający kolory, dynamikę i wolność Matisse’owskich wycinanek oraz występ muzyka jazzowego – Courtney Pine’a, który stworzył utwór odwołujący się do złotego wieku Bebopu i jazzu oraz do improwizowanych rytmów, do których Matisse porównywał swój sposób pracy w czasie tworzenia wycinanek.
Widzowie mają okazję przyjrzeć się ostatniemu rozdziałowi kariery malarza, w momencie, gdy zaczął „rzeźbić w kolorze” i gdy powstała jego seria spektakularnych wycinanek. Film pokazuje również zapierający dech w piersiach występ tancerza Baletu Królewskiego – Zenaida Yanowsky’ego – taniec odzwierciedlający kolory, dynamikę i wolność Matisse’owskich wycinanek oraz występ muzyka jazzowego – Courtney Pine’a, który stworzył utwór odwołujący się do złotego wieku Bebopu i jazzu oraz do improwizowanych rytmów, do których Matisse porównywał swój sposób pracy w czasie tworzenia wycinanek.