Archiwum filmów
Reż. Sang-il Lee
Japonia, 2025, 174 minut
Nominowana do Oscara, monumentalna opowieść o poświęceniu, pasji i dążeniu do doskonałości w przepięknej oprawie wizualnej. Wygodne życie nastoletniego syna przywódcy yakuzy kończy się, gdy jego rodzice giną w zamachu. Trafia pod opiekę słynnego aktora (Ken Watanabe, znany z Ostatniego samuraja i Incepcji), który dostrzega jego sceniczny talent. Rozpoczyna się katorżniczy trening i braterska rywalizacja z synem mentora w drodze na szczyt. Kokuho to przepiękna i wzruszająca historia życia człowieka pochłanianego przez własne ambicje, która zachwyciła miliony widzów na całym świecie. Powalająca pięknem dialogów i krajobrazów podróż przez drugą połowę XX wieku. Film miał premierę na MFF w Cannes, został okrzyknięty japońskim filmem roku, a także wybrany tamtejszym kandydatem do Oscara.
Joe, Patrick i Biaggio skończyli już 15 lat i mają dość słuchania rodziców. Tego lata chcą spróbować wszystkiego, wziąć życie w swoje ręce i stać się mężczyznami. We trzech uciekają do lasu, budują dom i żyją jak królowie. Przynajmniej taki był plan… Wszystko komplikuje się, kiedy w leśnym domu pojawia się piękna Kelly, wspólny obiekt westchnień Joe i Patricka.
Laura wciąż wierzy, że któregoś dnia spotka swojego „księcia z bajki”. Ma już jednak 24 lata i w jej życiu nic się nie zmienia. Wtedy na jednej z imprez spotyka tajemniczego Sandro.
Reż. Jean-Pierre Jeunet
Francja, Niemcy, 2001, 120 minut
Amelia mieszka w Paryżu, ale tak naprawdę żyje w świecie własnych drobnych rytuałów, wyobraźni i misternych intryg. Pracuje jako kelnerka w kawiarni na Montmartre, wynajmuje małe mieszkanie i raczej nie szuka przygód — choć być może podświadomie czeka na coś, co odmieni jej codzienność. Wszystko zmienia się, gdy w skrytce swojego mieszkania odkrywa pudełko z dziecięcymi skarbami dawnego lokatora. Gdy potajemnie oddaje je właścicielowi, nie tylko odmienia jego życie — lecz także uruchamia ciąg zdarzeń, który zmieni również jej własne.
Od tej chwili Amelia postanawia uczynić świat wokół siebie lepszym miejscem. Z cichą determinacją poprawia nastrój przechodniom, sąsiadom i współpracownikom, wymyślając niecodzienne sposoby na sprawienie im radości. Kradnie ojcu ogrodowego krasnala, by wysyłać mu zdjęcia figurki z najdalszych zakątków świata. Pomaga sąsiadowi-artystowi przełamać rutynę. I powoli, bardzo powoli, zaczyna mierzyć się z własną samotnością… A kiedy poznaje równie osobliwego i nieśmiałego Nino (Mathieu Kassovitz), pojawia się szansa, że wreszcie przestanie chować się przed życiem.
"Amelia" to film, który nie sposób pomylić z żadnym innym. Jean-Pierre Jeunet — twórca takich dzieł jak Delicatessen czy Miasto zaginionych dzieci — stworzył baśniową, pełną ciepła i wizualnej magii opowieść o miłości, przypadkach i małych gestach, które mają wielką moc. Charakterystyczna paleta barw, surrealistyczne poczucie humoru, nastrojowa muzyka Yanna Tiersena i wybitna rola debiutującej na szeroką skalę Audrey Tautou — to wszystko uczyniło Amelię jednym z najbardziej kultowych filmów przełomu wieków.
Film zdobył 4 Cezary, 2 nagrody BAFTA, Nagrodę Publiczności Europejskiej Akademii Filmowej i serca widzów na całym świecie. W samej Francji obejrzało go ponad 7 milionów osób. A Audrey Tautou z dnia na dzień stała się nowym symbolem kina francuskiego — nieśmiałą dziewczyną z Montmartre, która uczy się, że czasem warto odważyć się na krok w stronę szczęścia.
Jeśli jeszcze nie znasz Amelii Poulain — czas najwyższy. A jeśli znasz — wróć do tego filmu, jak do dobrze znanej piosenki, która za każdym razem brzmi trochę inaczej, ale zawsze porusza serce.
Reż. Michael Curtiz
USA, 1942, 102 minuty
Laureaci Oscara Humphrey Bogart i Ingrid Bergman rozświetlają ekran w jednym z najbardziej trwałych romansów w historii kina - Casablance. Rick Blaine (Bogart - Afrykańska Królowa, Bunt na Caine'ie) jest właścicielem nocnego klubu w kontrolowanej przez Vichy Casablance, do którego przyjeżdżają uchodźcy desperacko pragnący uciec przed niemiecką dominacją. Pomimo wszechobecnej ludzkiej nędzy Rickowi udaje się pozostać niezaangażowanym w II wojnę światową, która szaleje teraz w Europie i Afryce Północnej. Ale wszystko to się zmienia, gdy Ilsa Lund (Bergman - Gaslight, Notorious) wchodzi przez drzwi frontowe klubu Ricka - Rick musi teraz wybrać między życiem z kobietą, którą kocha, a zostaniem bohaterem, którego potrzebuje ona i świat.
Reż. Robert Zemeckis
USA, 1994, 142 minuty
W tym nagrodzonym Oscarem filmie Forrest Gump, łagodna dusza urodzona w małym miasteczku w Alabamie, przeżywa jedno niezapomniane doświadczenie po drugim, przechodząc przez panoramę amerykańskiej historii od lat 50. do dziś. Przez całe życie wspiera go miłość do Jenny, przyjaciółki z dzieciństwa, z którą dzieli wspomnienia z całego życia. Na podstawie powieści Winstona Grooma.
Reż. Quentin Tarantino
USA, 1994, 154 minuty
Tytuł wywodzi się od amerykańskiej nazwy taniej literatury – powieści i komiksów – wydawanych w masowych nakładach. Quentin Tarantino i jego współscenarzysta Roger Avary połączyli kilka wątków podobnych opowieści – oscylujących od thrillera do melodramatu i od komedii do klasycznego filmu noir – w mozaikę kilkunastu historii, powielających wątki i motywy charakterystyczne dla tego typu prozy. Wśród kilkunastu bohaterów znaleźli się między innymi dwaj płatni mordercy pracujący na zlecenie potężnego gangstera, człowiek zajmujący się zacieraniem śladów zbrodni, znudzona żona gangstera nadużywająca narkotyków, bokser, któremu mafia zleciła przegranie walki, a który nie dotrzymał warunków umowy, drobni przestępcy i dilerzy narkotykowi. Sytuacje inspirowane literaturą i filmem, po wielkokroć wcześniej powielane, w tym zestawieniu nabierają świeżości i nowych znaczeń.
Reż. Michael Cimino
USA, Wielka Brytania, 1978, 182 minuty
Jedno z najważniejszych dzieł w historii kina powraca na wielki ekran. Laureat pięciu Oscarów – w tym za najlepszy film i reżyserię – „Łowca jeleni” Michaela Cimino będzie można zobaczyć w odrestaurowanej wersji, przywracającej pełnię wizualnej siły i emocjonalnej intensywności tego wybitnego obrazu.
Akcja filmu rozpoczyna się w niewielkim górniczym miasteczku w Pensylwanii. Michael (Robert De Niro), Nick (Christopher Walken) i Steven (John Savage) pracują w hucie stali, wieczory spędzają w lokalnym barze, a w wolnych chwilach polują w górach Allegheny. Ich świat opiera się na przyjaźni, rytuałach i wspólnocie. Wszystko zmienia się w 1968 roku, gdy – tuż po ślubie Stevena – trzej przyjaciele wyruszają na wojnę do Wietnamu.
Cimino buduje opowieść w trzech aktach: przed wojną, w jej trakcie i po powrocie do domu. Zderza codzienność amerykańskiej klasy robotniczej z brutalnością frontu i psychologicznymi konsekwencjami przemocy. Kultowa, wstrząsająca scena rosyjskiej ruletki stała się jednym z najbardziej pamiętnych momentów w historii kina – symbolem bezsilności wobec losu i traumy, która na zawsze odmienia bohaterów.
Film zachwyca rozmachem realizacyjnym i autentyzmem. Zdjęcia kręcono w prawdziwych lokalizacjach przemysłowej Ameryki – w hutach Ohio i Pensylwanii – oraz w Tajlandii, gdzie powstały sceny wietnamskie. Robert De Niro i John Savage sami wykonywali niektóre niebezpieczne sceny, w tym skoki do rwącej rzeki z helikoptera.
W obsadzie obok De Niro występują m.in. Christopher Walken (Oscar za rolę drugoplanową), Meryl Streep, John Cazale i George Dzundza. Za zdjęcia odpowiada nagrodzony BAFTĄ Vilmos Zsigmond, a przejmującą muzykę skomponował Stanley Myers.
„Łowca jeleni” to nie tylko dramat wojenny, lecz przede wszystkim przejmująca opowieść o przyjaźni, lojalności i cenie, jaką płaci się za utratę niewinności. Film, który do dziś wywołuje emocje i prowokuje dyskusje, pozostaje jednym z najważniejszych głosów w historii kina o traumie i powrocie do życia po doświadczeniu wojny.
Historia małej zebry, która urodziła się bez połowy pasków na ciele. Odtrącony przez rodzinne stado, Kumba wyrusza na poszukiwanie magicznego źródła, w którym - jak stara głosi legenda - pierwsze zebry zyskały swoje pasy.
Historia małej zebry, która urodziła się bez połowy pasków na ciele. Odtrącony przez rodzinne stado, Kumba wyrusza na poszukiwanie magicznego źródła, w którym - jak stara głosi legenda - pierwsze zebry zyskały swoje pasy.
reż. Wes Anderson
Niemcy, USA 2021
Nominowany do Oscara wizjoner kina, Wes Anderson, w filmie "Kurier Francuski" przenosi na ekran zbiór opowiadań publikowanych w amerykańskim magazynie ukazującym się w fikcyjnym dwudziestowiecznym mieście we Francji. Po śmierci Arthura Howitzera Juniora, pochodzącego z Kansas, cenionego redaktora popularnego amerykańskiego magazynu "Kurier Francuski", z siedzibą w Ennui-sur-Blasé we Francji, zespół redakcyjny zbiera się w celu napisania nekrologu. Wspomnienia o Howitzerze składają się na cztery opowieści: "Reporter na rowerze" opisujący podejrzane dzielnice miasta; "Konkretne arcydzieło" o niepoczytalnym malarzu, jego strażniczce i muzie oraz pazernych marszandach; "Poprawki do manifestu" dokumentujące miłość i śmierć na barykadach podczas buntu studenckiego oraz "Prywatna jadalnia komisarza" – pełna napięcia historia o narkotykach, porwaniach i wyrafinowanej kuchni.
To będzie niepowtarzalny koncert, w którym światowej sławy kwartet wokalny znów zaśpiewa razem. Na scenie spotkają się Jean - ekscentryczna diva, jej pierwszy mąż – Redgie, lubieżny Wilfred oraz czwarty członek zespołu – roztrzepana Cecily, przedmiot pożądania Wilfreda. Tego wieczoru wyjdą na jaw ich grzeszne sekrety.
Czy znasz współcześnie żyjące poetki? Komu potrzebna jest poezja? Czy poezja pisana przez kobiety nieheteronormatywne pokazuje inny punkt widzenia?
Te i inne pytania stawiam sobie przed realizacją tego filmu, który jest wynikiem poszukiwań artystycznych od 2009 roku w ramach działań Damskiego Tandemu Twórczego (DTT). Poetki nieheteronormatywne bliżej poznałam podczas pierwszej edycji O’LESS Festiwalu, organizowanego przez DTT. Okazało się wtedy, jak wiele jest kobiet piszących poezję.
Reż. Alice Rohrwacher
Włochy, Francja, Szwajcaria, 2023, 130 minut
Nowa produkcja nominowanej do Oscara Alice Rohrwacher to romantyczna opowieść o poszukiwaniu spełnienia, gdzie przeszłość i teraźniejszość wzajemnie się dopełniają. Kolejna w dorobku włoskiej reżyserki pełna oryginalnych bohaterów, lokalnego folkloru oraz niezwykłych krajobrazów piękna filmowa baśń. W rolach głównych Josh O’Connor, Isabella Rossellini oraz Alba Rohrwacher. Każdy ponoć ma swoją Chimerę. Coś, o czym marzy, ale nie może tego zdobyć. Dla grupy drobnych złodziejaszków rabujących okoliczne groby i handlujących archeologicznymi znaleziskami to chęć szybkiego wzbogacenia się. Oznaczałaby ona wybawienie od dalszej pracy. Arthurowi (Josh O’Connor) z kolei przypomina Beniaminę. Kobietę, którą kochał i stracił. Mężczyzna łatwo się jednak nie poddaje i postanawia rzucić wyzwanie niemożliwemu. Nawet jeżeli oznaczałoby to błąkanie się po mitycznych zaświatach. W poszukiwaniu legendarnych zakopanych drzwi, pozwalających przekroczyć mu próg innej rzeczywistości, Arthur łączy siły z rabusiami. Oferuje im swój talent do wskazywania miejsc, gdzie znajdują się starożytne skarby, w zamian za to, że będą dla niego przekopywać okolicę. Tak rozpoczyna się niezwykła, pełna magii podróż w nieznane…
Mistrz rumuńskiej Nowej Fali zabiera nas więc na wakacje od powagi, i to nie byle gdzie, bo na Gomerę, jedną z Wysp Kanaryjskich. To tu przypływa skorumpowany, ponury gliniarz z Bukaresztu (Vlad Ivanov), by nauczyć się sekretnego lokalnego języka gwizdów, el silbo. Dzięki niemu Cristi może dogadywać się z mafią i planować porwanie, gwiżdżąc na policyjne podsłuchy. Nauczycielami Rumuna zostają tutejszy gangster i tajemnicza, ciemnowłosa femme fatale (Catrinel Marlon), której nie mogło zabraknąć w opowieści mistrzowsko doprawiającej mieszankę kryminału, komedii, heist movie i westernu garścią błyskotliwych nawiązań do filmów noir. Zresztą to właśnie kobiety pociągają za sznurki tej nietypowej opowieści o policjantach i złodziejach.
„La Gomera” sprytnie buduje komedię o cynicznym policjancie uwikłanym w podwójną (czy tylko?) grę, używając do tego licznych nawiązań. A przy tym kojarzący się z serią „Ocean’s”, brawurowo żonglujący cytatami z arcydzieł Hitchcocka, Hawksa i Forda; odsyłający do „Gildy” z Ritą Hayworth, ale i słynnych obrazów Edwarda Hoppera; film Porumboiu jest pochwałą własnego języka. Takiego, którym można opowiadać o świecie bez uciekania się do klisz, i w którym humor obnaża dętą powagę wszelkich struktur i instytucji – czy będzie to przywiązana do rytuałów mafia, uzależniona od biurokracji policja, czy ślepo powielające gatunkowe przykazania Hollywood.
Reż. Paolo Sorrentino
Włochy, 2025, 131 minut
„La Grazia" to mistrzowsko skonstruowana i głęboko poruszająca opowieść z nagrodzoną w Wenecji, wybitną rolą Toniego Servillo. Laureat Oscara Paolo Sorrentino, twórca „Wielkiego piękna" i „Młodości", powraca z przewrotną, pełną subtelnego humoru historią o dylematach i uczuciach, które nie dają spokoju. O tym, jak pod ciężarem odpowiedzialności odnaleźć lekkość i drogę do wewnętrznej harmonii. Mężczyzna, który mimo upływu lat wciąż nie potrafi wybaczyć zmarłej żonie zdrady. Ojciec, który nie umie odnaleźć drogi do swojej córki. Powszechnie szanowany mąż stanu, na którego barkach spoczywa nie tylko los całego kraju, ale i życie dwojga skazanych na dożywocie. Wreszcie pełen sprzeczności człowiek, który nie potrafi wybaczyć sobie ani innym i wciąż zadaje pytanie: do kogo należą nasze dni? Toni Servillo w filmie „La Grazia" wciela się w wielowymiarową i fascynującą postać uwielbianego przez miliony prezydenta, w którego rękach znajduje się prawo łaski. U schyłku swojej kadencji staje on przed dylematem, która zbrodnia zasługuje na wybaczenie: brutalny akt miłosierdzia czy morderstwo z miłości? W swoim niepodrabialnym stylu Sorrentino udowadnia, że nawet znając siebie, możemy w każdej chwili podjąć decyzję, która zaskoczy nas samych – i przyniesie wewnętrzną wolność.
Reż. Paolo Sorrentino
Włochy, 2025, 131 minut
„La Grazia" to mistrzowsko skonstruowana i głęboko poruszająca opowieść z nagrodzoną w Wenecji, wybitną rolą Toniego Servillo. Laureat Oscara Paolo Sorrentino, twórca „Wielkiego piękna" i „Młodości", powraca z przewrotną, pełną subtelnego humoru historią o dylematach i uczuciach, które nie dają spokoju. O tym, jak pod ciężarem odpowiedzialności odnaleźć lekkość i drogę do wewnętrznej harmonii. Mężczyzna, który mimo upływu lat wciąż nie potrafi wybaczyć zmarłej żonie zdrady. Ojciec, który nie umie odnaleźć drogi do swojej córki. Powszechnie szanowany mąż stanu, na którego barkach spoczywa nie tylko los całego kraju, ale i życie dwojga skazanych na dożywocie. Wreszcie pełen sprzeczności człowiek, który nie potrafi wybaczyć sobie ani innym i wciąż zadaje pytanie: do kogo należą nasze dni? Toni Servillo w filmie „La Grazia" wciela się w wielowymiarową i fascynującą postać uwielbianego przez miliony prezydenta, w którego rękach znajduje się prawo łaski. U schyłku swojej kadencji staje on przed dylematem, która zbrodnia zasługuje na wybaczenie: brutalny akt miłosierdzia czy morderstwo z miłości? W swoim niepodrabialnym stylu Sorrentino udowadnia, że nawet znając siebie, możemy w każdej chwili podjąć decyzję, która zaskoczy nas samych – i przyniesie wewnętrzną wolność.
Reż. Damien Chazelle
USA, Hongkong, 2016, 126 minut
Mia jest początkującą aktorką, która w oczekiwaniu na szansę pracuje jako kelnerka. Sebastian to muzyk jazzowy, który zamiast nagrywać płyty, gra do kotleta w podrzędnej knajpce. Gdy drogi tych dwojga przetną się, połączy ich wspólne pragnienie, by zacząć wreszcie robić to co kochają. Miłość dodaje im sił, ale gdy kariery zaczynają się wreszcie układać, coraz mniej jest czasu i sił dla siebie nawzajem. Czy uda im się ocalić uczucie, nie rezygnując z marzeń?
scenariusz: Greta Gerwig
Christine „Lady Bird” McPherson ze wszystkich swych młodzieńczych sił sprzeciwia się matce. Kobiecie silnej, wyrazistej o jasno sprecyzowanych poglądach, pracującej bez wytchnienia jako pielęgniarka po tym, jak jej mąż stracił pracę. Warto wspomnieć, że bunt tytułowej Lady Bird to tak naprawdę walka z samą sobą, bowiem niezależność nastolatki jest lustrzanym odbiciem charakteru matki.
Reż. Wojciech Jerzy Has
Polska, 1968, 151 minut
Film nie należy do wiernych adaptacji jednej z najznakomitszych powieści polskiej literatury, lecz stanowi swobodną kreację w oparciu o jej wątki. Reżyser uwypuklił osobisty dramat Wokulskiego, wpisany w obyczajową mozaikę Warszawy końca XIX wieku. Cechą postaci Wokulskiego jest wewnętrzne rozdarcie spowodowane nieodwzajemnioną miłością do Izabeli Łęckiej, nieszczęściem zaś – jego nazbyt romantyczna postawa i nieporadność samotnika zagubionego w snobistycznym, groteskowym społeczeństwie, którego życie Has maluje w iście turpistycznych obrazach.
Reż. Hanno Olderdissen
Niemcy, 2023
Przed wami pełna zagadek, akcji i emocji kontynuacja przygód najwierniejszego psa świata. Poprzednią część, opartą na motywach bestsellerowej książki Erica Knighta, zatytułowaną „Lassie, wróć!”, zobaczyło w polskich kinach ponad 300 000 widzów. Tym razem uwielbiany przez wszystkich owczarek szkocki długowłosy (czyli rasa znana również pod nazwą „collie”) wraz ze swoim ukochanym opiekunem wyruszą na poszukiwanie zaginionego czworonoga. Nie będzie tu miejsca na uganianie się za własnym ogonem. Szykuje się niezwalniająca tempa przygoda dla całej rodziny bez względu na wiek! Rozpoczynają się letnie wakacje! W tym roku Flo nie chce się jednak rozstawać z ukochanym psem Lassie. Zamiast spędzić wczasy na Gran Canarii z rodzicami, chłopiec i jego kudłaty towarzysz wyruszają wraz z przyjacielem rodziny Gerhardem w podróż na farmę ciotki Flo. Kobieta mieszka tam ze swoimi dziećmi i sunią rasy Jack Russell Terrier. Kiedy Flo i nowi znajomi dowiadują się o znikających w wiosce psach postanawiają się tym zainteresować. Prawdziwe zmartwienie przychodzi, gdy tracą z oczu Lassie i ukochaną suczkę cioci. Okazuje się, że ktoś włamał się do domu i porwał małego czworonoga! Trójka przyjaciół wraz ze szczęśliwie znalezioną Lassie wyrusza na poszukiwanie złodziei i ratunek małego pieska.
Reż. Radivoje Andrić
Serbia, Chorwacja, Bułgaria, Słowacja, 2022
Historia rodzinna widziana oczami dwunastoletniej dziewczyny. Widz śledzi odkrywanie szczególnie interesującego momentu życia, kiedy dzieciństwo dobiega końca i zaczynają się nowe, ekscytujące czasy. Lato, kiedy nauczyłam się latać to czuła opowieść o dorastaniu i pojednaniu. Pozornie nudne wakacje na idyllicznej wyspie na Morzu Śródziemnym, z dwiema starszymi paniami, zamieniają się w doświadczenie zmieniające życie 12-letniej Sofii, która przeżywa swoje pierwsze zauroczenie i pierwszy pocałunek. Ponowne spotkanie ze zwariowaną rodziną okazuje się momentem docenienia wartości związanych z więzami rodzinnymi i tradycją.
Pozornie nudne wakacje na idyllicznej wyspie na Morzu Śródziemnym, z dwiema starszymi paniami, zamieniają się w doświadczenie zmieniające życie 12-letniej Sofii, która przeżywa swoje pierwsze zauroczenie i pierwszy pocałunek. Ponowne spotkanie ze zwariowaną rodziną okazuje się momentem docenienia wartości związanych z więzami rodzinnymi i tradycją.
Reż. Isaiah Saxon
USA, 2025, 96 minut
Ten przywodzący na myśl klasykę przygodowych produkcji fantasy jak „E.T.” czy „Niekończąca się opowieść” film, został napisany i wyreżyserowany przez Isaiaha Saxona. Pracował on przy stworzeniu wielu niesamowitych teledysków, w tym baśniowego klipu do piosenki „Wanderlust” popularnej islandzkiej wokalistki Björk. W odległej wiosce na wyspie Karpatia mieszka młoda, skryta dziewczyna o imieniu Yuri. W jej okolicy panuje przekonanie, że w leżących nieopodal lasach kryją się niebezpieczne mityczne stworzenia znane jako Ochi. W obawie przed nimi, mieszkańców przestrzega się przed wychodzeniem z domu po zmroku. Kiedy jednak pewnego dnia dziewczyna znajduje oderwane od swojej rodziny i zagubione małe Ochi, bez zastanowienia postanawia mu pomóc. Między tą dwójką nawiązuje się nieprawdopodobna więź i wspólnie wyruszają w pełną przygód i niebezpieczeństw podróż do serca lasu, aby sprowadzić małą istotę do jej prawdziwego domu.
Leonardo da Vinci. Noc w Luwrze, zgodnie z intencją wystawy, stawia w centrum malarstwo; z uwagą bada znaczenie tej dyscypliny dla twórczych działań i odkryć Leonarda, w zajmujący sposób analizuje jego techniki malarskie i praktyki artystyczne.
Ponieważ wystawa cieszyła się szaloną popularnością, zdjęcia realizowano w nocy, co pozwoliło stworzyć kameralną, intymną wręcz atmosferę, tak cenną dla kontemplacji dzieł.
Leonardo da Vinci to bez wątpienia najbardziej znany artysta, teoretyk sztuki, pisarz, architekt i uczony wszech czasów. Jego geniuszowi poświęcono już niezliczone ilości dokumentów, programów telewizyjnych, reportaży i filmów fabularnych. Nadal jednak nie zbadano wystarczająco dokładnie najważniejszego elementu, który składa się na fenomen Leonarda – jego sztuki.
Phil Grabsky już po raz drugi zajmuje się Leonardem. Jego pierwszy film z 2011 roku (inaugurujący cykl „Exhibition on Screen” jego pomysłu) omawiał tylko dzieła artysty z okresu mediolańskiego. Teraz widzowie zobaczą „Monę Lisę”, „Ostatnią Wieczerzę”, „Damę z łasiczką” i wszystkie inne ocalałe dzieła. Niektóre z nich nigdy przedtem nie były prezentowane szerokiej publiczności. Część została niedawno poddana renowacji.
Film „Leonardo. Dzieła wszystkie” skupia się również na życiu Leonarda, jego wynalazkach, umiejętnościach rzeźbiarskich, militarnym doświadczeniu i talencie do polityki. To dokument, który w pełni przedstawia jego historię. Zdjęcia realizowano na całym świecie, również w Muzeum Narodowym w Krakowie.
Reż. Jim Capobianco, Pierre-Luc Granjon Francja,
USA, Irlandia, Luksemburg, 2023, 100 minut, polski dubbing
Przepiękna, lalkowa animacja poklatkowa, nawiązująca do życia szesnastowiecznego odkrywcy Leonarda da Vinci. Forma opowieści jest minimalistyczna, a zarazem bardzo interesująca dla młodego widza. Nie bombarduje go atrakcjami i nie przebodźcowuje, lecz w spokojny i przyjazny sposób opowiada o końcowym etapie kariery słynnego wynalazcy i artysty. Film oparty jest na prawdziwych dziełach mistrza – szkicach i rysunkach – co dodaje mu autentyczności. Głównego bohatera poznajemy u kresu życia, jednak mimo dojrzałego wieku, Leonardo nie rezygnuje z dziecięcej ciekawości i zadawania przenikliwych pytań. Nie boi się popełniania błędów i podejmowania eksperymentalnych przedsięwzięć. Zwłaszcza, że przyszło mu istnieć w czasach, gdy dominujący dogmat religijny ścierał się z wiedzą i prawdą, bo nie traktował ich jako mechanizmy tłumaczące relacje między człowiekiem a otaczającym go światem. Postać Leonarda pokazuje, że pomimo niesprzyjających okoliczności nie powinniśmy rezygnować z naszych marzeń, a wytrwałość i dążenie raz wybraną drogą przybliża nas do odkrywania nowych przestrzeni w poznawaniu samego siebie, drugiego człowieka i sensu życia. Główny bohater jest uosobieniem cech prawdziwego naukowca, który mimo przeciwności nie poddaje się i wciąż dąży do zwiększenia swojej wiedzy o świecie. Leonardo. Odkrywca to fantastyczna pozycja dla nauczycieli, która przekonuje, że nauka jest super! Film może stać się inspiracją do przeprowadzania własnych badań czy eksperymentów. Pokazuje, że nauka i wiedza nie są nudnymi kategoriami szkolnymi, lecz pobudzają kreatywność, poszerzają światopogląd i mogą stać się prawdziwą pasją.
Reżyseria: Paul Thomas Anderson
Produkcja: USA, 2021
Po obejrzeniu tego trailera niewątpliwie uśmiech na Waszej twarzy zagości od uch a do ucha:) „Licorice Pizza” to najnowszy film wybitnego Paula Thomasa Andersona, reżysera takich produkcji jak „"Magnolia", Nić widmo”, „Boogie Nights” "Aż poleje się krew" czy „Mistrz”. Historia toczy się na początku lat siedemdziesiątych w dobie wolności, eklektycznej mody i rewolucyjnej muzyki. Ukazane z ogromną czułością i sentymentem do epoki, szczenięce zauroczenie dorastających w Los Angeles Alany i Gary’ego rozwija się na tle powstawania pierwszych filmowych mega produkcji w Fabryce Snów i wielkich przemian kulturowych czasu wolnej miłości. Oprócz debiutujących Alany Haim i Coopera Hoffmana (syna nieodżałowanego Philipa Seymoura Hoffmana) w filmie występują również: Bradley Cooper, Sean Penn, Tom Waits, John C. Reilly, Maya Rudolph i inni.
Reż. Krzysztof Zanussi
Polska, Włochy, Izrael, 2022
Joachim (Andrzej Seweryn) to dojrzały mężczyzna, który już nic nikomu nie musi udowadniać. Jest zamożny, a jego życie było pasmem sukcesów. Kaprys losu stawia na jego drodze trzydziestoletniego Davida (Jan Marczewski), geniusza matematycznego, który porzuca obiecującą karierę biznesową zagranicą i szuka właściwego pola dla swoich talentów w Polsce. Sprawy komplikują się, kiedy w życie Davida wkracza Ola (Julia Latosińska). Joachim i David to dwaj mężczyźni na zupełnie innych etapach życia. Czego każdy z nich może nauczyć się od drugiego? Jak wybrać pomiędzy intelektem, wiarą i miłością? W „Liczbie doskonałej” Krzysztof Zanussi powraca do najważniejszych tematów swojej twórczości i prezentuje je w nieoczekiwanej formie intelektualnego thrillera.
Reż. Kate Woods
Australia, 2025, 107 minut, dubbing
Pełna ciepła familijna komedia o ratowaniu małych kangurków, której akcja rozgrywa się w samym sercu słonecznej Australii. Film producentów przebojowej serii kinowych przygód PADDINGTONA. Scenariusz został zainspirowany prawdziwą historią z życia Chrisa „Brolgi” Barnsa, założyciela The Kangaroo Sanctuary – organizacji, która od 2005 roku ratuje kangury w Australii Środkowej i pomaga im wrócić do życia w naturze. W rolach głównych znany z popularnego serialu „Ród smoka” Ryan Corr oraz Deborah Mailman, którą polscy widzowie mieli okazję niedawno oglądać w familijnym filmie „Pies na medal”. Lilly to mieszkająca w Australii, bystra i kochająca naturę 11-latka, która dzięki pasji swojego ojca zafascynowała się zdumiewającym życiem okolicznych kangurów. Pewnego dnia dziewczynka spotyka na swojej drodze Chrisa – prezentera pogody z telewizji, zaliczającego najbardziej pechowy czas w swoim życiu. Mężczyzna znajduje przy drodze potrzebującego pomocy kangurka i wspólnie z nowopoznaną Lilly postanawiają uratować zwierzaka. Wspólnie rozpoczynają pracę nad ratowaniem i rehabilitacją osieroconych kangurzątek w odległym zakątku Australii. To przedsięwzięcie zmieni życie obojga bardziej niż mogliby się tego spodziewać. Jestem podekscytowana możliwością pracy nad tą ciepłą i zachwycającą komedią o odnajdywaniu swojego miejsca i celu w świecie. Nie mogę się doczekać pracy z gwiazdami filmu – kangurami! Jako australijski filmowiec wiele dla mnie znaczy, móc pokazać moją ojczyznę w świeży i ekscytujący sposób – mówiła przed rozpoczęciem zdjęć Kate Woods, reżyserka.
Reż. Kate Woods
Australia, 2025, 107 minut, dubbing
Pełna ciepła familijna komedia o ratowaniu małych kangurków, której akcja rozgrywa się w samym sercu słonecznej Australii. Film producentów przebojowej serii kinowych przygód PADDINGTONA. Scenariusz został zainspirowany prawdziwą historią z życia Chrisa „Brolgi” Barnsa, założyciela The Kangaroo Sanctuary – organizacji, która od 2005 roku ratuje kangury w Australii Środkowej i pomaga im wrócić do życia w naturze. W rolach głównych znany z popularnego serialu „Ród smoka” Ryan Corr oraz Deborah Mailman, którą polscy widzowie mieli okazję niedawno oglądać w familijnym filmie „Pies na medal”. Lilly to mieszkająca w Australii, bystra i kochająca naturę 11-latka, która dzięki pasji swojego ojca zafascynowała się zdumiewającym życiem okolicznych kangurów. Pewnego dnia dziewczynka spotyka na swojej drodze Chrisa – prezentera pogody z telewizji, zaliczającego najbardziej pechowy czas w swoim życiu. Mężczyzna znajduje przy drodze potrzebującego pomocy kangurka i wspólnie z nowopoznaną Lilly postanawiają uratować zwierzaka. Wspólnie rozpoczynają pracę nad ratowaniem i rehabilitacją osieroconych kangurzątek w odległym zakątku Australii. To przedsięwzięcie zmieni życie obojga bardziej niż mogliby się tego spodziewać. Jestem podekscytowana możliwością pracy nad tą ciepłą i zachwycającą komedią o odnajdywaniu swojego miejsca i celu w świecie. Nie mogę się doczekać pracy z gwiazdami filmu – kangurami! Jako australijski filmowiec wiele dla mnie znaczy, móc pokazać moją ojczyznę w świeży i ekscytujący sposób – mówiła przed rozpoczęciem zdjęć Kate Woods, reżyserka.
Reż. Dean Fleischer-Camp
USA, 2025, 108 minut, dubbing
Nowa aktorska wersja klasycznego animowanego hitu Disneya z 2002 roku, „Lilo i Stich”, to pełna humoru i wzruszeń historia o samotnej dziewczynce i fascynującym przybyszu z odległej galaktyki, który pomaga jej odbudować rozbitą rodzinę. Film wyreżyserował Dean Fleischer Camp, nominowany do Oscara® twórca uznanego animowanego dzieła „Marcel the Shell with Shoes On”. W obsadzie znaleźli się Maia Kealoha, Sydney Elizabeth Agudong, Billy Magnussen, Tia Carrere, Hannah Waddingham, Chris Sanders, a także Courtney B. Vance i Zach Galifianakis. Producentami są Jonathan Eirich i Dan Lin, a funkcję producentów wykonawczych pełnią Tom Peitzman i Ryan Halprin.
Reż. Ivan Sen
Australia, 2023
Travis Hurley (w tej roli Simon Baker) to wypalony zawodowo detektyw, zmagający się z własnymi demonami. Mężczyzna przybywa do odległego górniczego miasteczka w południowej Australii, by raz jeszcze przyjrzeć się nierozwikłanej sprawie, która wstrząsnęła mieszkańcami tego osobliwego miejsca przed dwudziestoma laty. Doszło wtedy do tajemniczego morderstwa aborygeńskiej dziewczynki Charlotte Hayes. Sprawcy nie złapano, a pobieżnie prowadzone śledztwo szybko zakończono. Travis nie daje jednak za wygraną, choć dla miejscowych udzielanie jakichkolwiek informacji białemu policjantowi nie jest tak oczywiste. Bohater dociera do rozbitej rodziny ofiary, żyjących świadków oraz samotnego brata głównego podejrzanego, zyskując nową perspektywę spojrzenia na wydarzenia sprzed lat. Prawda powoli zaczyna wychodzić na jaw w tej intymnej opowieści o próbie radzenia sobie ze stratą oraz podejściu wymiaru sprawiedliwości do rdzennych mieszkańców Australii.
„Lista Schindlera” otrzymała aż 7 Oscarów®, m.in. za najlepszy film, dla najlepszego reżysera, za najlepszy scenariusz adaptowany oraz za muzykę. Film został wyróżniony również 7 statuetkami BAFTA, trzema Złotymi Globami i kilkudziesięcioma innymi filmowymi wyróżnieniami. Dziś obraz Spielberga uchodzi za dzieło kultowe. W 2007 r. Amerykański Instytut Filmowy umieścił „Listę Schindlera” na ósmym miejscu pośród stu najlepszych amerykańskich filmów w historii.
W filmie niezapomniane kreacje stworzyli Liam Neeson, który wcielił się w postać Oskara Schindlera, Ralph Fiennes w roli bezwzględnego nazisty Amona Götha, Ben Kingsley w roli Izaaka Sterna. Na ekranie zobaczymy także polskich aktorów, m.in. Andrzeja Seweryna, Annę Muchę i Piotra Polka.
Sarnet opowiada historię mieszkańców wsi, którzy starają się przetrwać zimę, i pary młodych ludzi borykających się z problemami miłosnymi. Historia zanurzona jest w lokalnych wierzeniach, które przenikają każdą sferę życia postaci – zmarli powracają do świata żywych, by spotkać się z członkami swoich rodzin, bohaterowie zawierają pakty z diabłem, przygotowują eliksiry i budują kratty, czyli złożone z drewna i metalu stwory pozostające na usługach swoich twórców. A ponieważ wszystko to okraszone zostało przepięknymi, czarno-białymi zdjęciami Marta Taniela i obłędną muzyką Jacaszka, "Listopad" jest filmowym przeżyciem, o którym nie da się zapomnieć.
REŻYSERIA: Łukasz Jaworski
Polska 2022
„Listy do M.” powracają z piątą częścią wigilijnej opowieści. W najnowszej odsłonie zobaczymy świąteczne perypetie ulubionych bohaterów. Z czym zmierzą się tym razem? Szczepan i Karina uwikłają się w bitwę o spadek, który może poróżnić nawet najbliższych. A przy okazji, na własnej skórze, sprawdzą czy „z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciach”. Nie zawsze kryształowy Mel stanie na drodze innego, niekoniecznie „świętego” Mikołaja, a wydarzenia z jego udziałem staną się medialną sensacją. Natomiast słabo znoszący samotność Wojciech, całkiem przypadkowo, pozna sympatycznego wigilijnego oszusta. To oczywiście nie wszystko! W tej części pojawią się też nowi bohaterowie i ich zaskakujące historie. „Listy do M. 5” skupią się na uniwersalnych wartościach, takich jak: miłość, bliskość i życzliwość, które, szczególnie teraz, są najważniejsze.
Reż. Łukasz Jaworski
Polska, 2024, 123 minuty
Zbliżają się kolejne Święta Bożego Narodzenia. Wszyscy szykują się do Wigilii i rodzinnego biesiadowania. Padają obietnice i deklaracje, których niełatwo dotrzymać… Ale w Święta wszystko jest możliwe! Mel stara się rozkręcić własny biznes po tym, jak po 15 latach został zwolniony z firmy. Okazuje się jednak, że bycie przedsiębiorcą wcale nie jest takie łatwe. Zwłaszcza gdy ma się wśród pracowników kopię dawnego siebie (Kirył Pietruczuk). Szef postanawia więc uczynić wszystko, co w jego mocy, by sprowadzić podopiecznego na dobrą drogę. W tym samym czasie Szczepan i Karina starają się zorganizować normalną, spokojną wigilię. I może by im się to udało, gdyby nie rura w kuchni, która pęka i doprowadza do zalania całego piętra. A że znalezienie dostępnego hydraulika w taki dzień jest niemożliwe, muszą prosić o pomoc dawnego sąsiada Lucka (Janusz Chabior). Mężczyzna wpada do nich z nieoczekiwanym gościem. Poza tym Wojtek przygotowuje się do kolejnych samotnych świąt w wielkim domu. I gdy wydaje się już, że życie wdowca straciło sens, na jego drodze pojawia się piękna nieznajoma (Magdalena Walach). Pojawienie się w kinach kolejnej części Listów do M. to już tradycja, a ta najnowsza idealnie wpisuje się w świąteczny klimat. Ma wiele zabawnych i wzruszających momentów. Na pewno poczujecie w sercu ciepełko.
Jola i Wiesiek to para w życiu i biznesie z Bytomia. Wraz z trójką swoich pracowników prowadzą prawdopodobnie największy lombard w Europie. Czas jego świetności minął jednak wraz z zamknięciem okolicznych kopalni i szerzącym się w mieście bezrobociem. Pozbawieni środków do życia mieszkańcy „polskiego Detroit” znoszą pod zastaw coraz bardziej absurdalne i bezużyteczne przedmioty. Upadającemu biznesowi nie pomagają ani szalone, marketingowe pomysły Wieśka, ani tym bardziej czułe serce Joli, która klientów wspiera nie tylko dobrym słowem, ale i gorącą zupą czy ciepłym kożuchem. Choć lombard przynosi straty, to staje się ważnym centrum życia lokalnej społeczności. Wkrótce jednak znajduje się na krawędzi bankructwa, a związek Joli i Wieśka zostaje wystawiony na próbę. W obliczu nadciągającej katastrofy, właściciele podejmą ostatnią próbę ratowania biznesu i miłości.
Reż. Rose Glass
Wielka Brytania, USA, 2024, 104 minuty
„Love Lies Bleeding” w reżyserii Rose Glass to romans na sterydach, który zamiast łez wyciska siódme poty. To również kino zemsty, w zaskakujący sposób łączące brutalność z uwodzicielską vintage’ową estetyką. W prowincjonalnym amerykańskim miasteczku lat 80. managerka siłowni Lou (Kristen Stewart) traci głowę dla tajemniczej Jackie (Katy O’Brian) – hiperambitnej kulturystki, marzącej o wygraniu zawodów w Las Vegas. Landrynkowe kolory i szelest ortalionowych dresów nie maskują wszechobecnej przemocy, której sprawcami są lokalni gangsterzy, na czele z ojcem Lou (Ed Harris). Kiedy rodzinne szambo wybije, dziewczyny wezmą się za sprzątanie. Ale plamy z krwi wywabia się równie trudno, jak kłamstwa i złe wspomnienia. Krwawe, seksowne i nieobliczalne „Love Lies Bleeding” od A24 podbiło publiczność Sundance i Berlinale. Rose Glass, znana ze świetnie przyjętej „Saint Maud”, dowodzi nim, że tworzy kino zaskakujące i rozwalające wszelkie scenariuszowe prawidła, i że potrafi bawić się filmem niczym Tarantino. Napisane wspólnie z Polką Weroniką Tofilską (reżyserką netfliksowego przeboju „Reniferek”) jest hipnotyzującym thrillerem pełnym pożądania i fascynacji muskularnym ciałem, pięknym i jednocześnie niebezpiecznym. „Love Lies Bleeding” to podszyta czarnym humorem opowieści o wielkiej miłości i jeszcze większych bicepsach, która stawia prowokacyjne pytanie o to, ile siły potrzebuje kobieta, żeby wywalczyć sobie wolność.
USA 2021
"Luca" to najnowsza animacja studia Disney/Pixar, której akcja rozgrywa się w pięknym nadmorskim miasteczku na Riwierze Włoskiej. Pełen niezwykłych przygód film opowiada o dorastaniu dwójki przyjaciół. Chłopcy wspólnie przeżywają niezapomniany letni czas, który upływa im na niekończących się przejażdżkach na skuterze i delektowaniu się lodami. Jednak ich beztroską zabawę może w każdej chwili zepsuć ujawnienie głęboko skrywanego sekretu. Obaj są potworami morskimi z innego świata znajdującego się tuż pod powierzchnią wody.
Na wystawie pokazanych zostanie ponad 50 obrazów, grafik i rysunków, w których Lucian Freud, mistrz brytyjskiej sztuki współczesnej, malarz realista, skierował swoje przenikliwe spojrzenie na własną sylwetkę.
Tworzone przez prawie siedem dekad autoportrety Freuda dają fascynujący wgląd zarówno w jego psychikę, jak i w jego rozwój jako malarza. Od pierwszego portretu, namalowanego w 1939 roku, do ostatniego, wykonanego 64 lata później, widziane razem obrazy przedstawiają wciągające studium autoprezentacji i procesu starzenia się. To wyjątkowo okazja, by poznać dzieło życia Luciana Freuda.
Twórczość Freuda określana jest mianem radykalnego realizmu, a jego obrazy sprzedają się na aukcjach za milionowe kwoty.
