Archiwum filmów
Reż. Luca Viotto
Włochy, 2015, 90 minut
„Galeria Uffizi we Florencji: podróż w głąb Renesansu” to o wiele więcej niż zwykły film dokumentalny o sztuce: to wielowymiarowa, multisensoryczna podróż do czasów włoskiego renesansu dzięki najpiękniejszym, reprezentatywnym dziełom sztuki tego okresu. Po raz pierwszy w kinach na całym świecie zwiedzić można na ekranie wielki zabytek, jakim jest Florencja. Dzięki technologii 3D film zapewnia bezprecedensowe wrażenia wizualne: dzieła sztuki mówią same za siebie z całą mocą swego niezwykłego piękna wzmocnionego przez 3D. Opowieść zaczyna się w miejscu, które symbolizuje przejście od średniowiecza do renesansu – w kaplicy Brancaccich kościoła Santa Maria del Carmine z freskami Masolina i Masaccia i dzieł młodych artystów (Donatello i Brunelleschi), którzy przyczynili się do tej wielkiej rewolucji, stymulowanej przez mecenat rodziny Medyceuszy, szczególnie Wawrzyńca Wspaniałego. Następnie wędrujemy przez najważniejsze budynki i pałace miasta: muzeum Bargello, Santa Maria del Fiore, Palazzo Vecchio i Piazza della Signoria, Galeria Uffizi i galerii Accademia, podziwiamy arcydzieła Leonarda i Botticellego, by dotrzeć do monumentalnego Dawida Michała Anioła. Subtelną narrację filmu powierzono postaci historycznej, Wawrzyńcowi Wspaniałemu granemu przez Simona Merrellsa, który oprowadza nas po „swojej” Florencji przy akompaniamencie starannie dobranej muzyki.
reż. Michael Dweck, Gregory Kershaw
Argentyna, USA, 2024, 85 minut
Najnowszy film twórców uwielbianego i nagradzanego na całym świecie hitu Truflarze. Tym razem reżyserzy przenoszą nas do dzikich krajobrazów północno-zachodniej Argentyny, gdzie zagłębiamy się w życie niewielkiej społeczności gauchos — ludzi, którzy żyją według własnych zasad, z dala od zgiełku współczesności, czerpiąc radość z prostego życia. Twórcy uwielbianych i nagradzanych na całym świecie „Truflarzy” powracają! Michael Dweck i Gregory Kershaw — duet reżyserski znany z niezwykle zmysłowego, wizualnego dokumentu o poszukiwaczach białych trufli, tym razem zabierają nas do serca północno-zachodniej Argentyny. Ich najnowszy film, Gaucho Gaucho, to celebracja prostego życia w rytmie natury, opowieść o ludziach, którzy postanowili żyć według własnych zasad — bez pośpiechu, bez technologii, z dala od zgiełku współczesnego świata. W czarno-białych, pełnych uroku obrazach poznajemy codzienność współczesnych gauchos: jeźdźców, pasterzy, opiekunów tradycji. Spotykamy m.in. Guada i Taty GONZĘ oraz Jony’ego Ávalosa, których historie poruszają, inspirują i uczą pokory wobec przyrody.
reż.
Argentyna, USA 2024
85 minut
Twórcy uwielbianych i nagradzanych na całym świecie „Truflarzy” powracają!
Michael Dweck i Gregory Kershaw — duet reżyserski znany z niezwykle zmysłowego, wizualnego dokumentu o poszukiwaczach białych trufli, tym razem zabierają nas do serca północno-zachodniej Argentyny. Ich najnowszy film, Gaucho Gaucho, to celebracja prostego życia w rytmie natury, opowieść o ludziach, którzy postanowili żyć według własnych zasad — bez pośpiechu, bez technologii, z dala od zgiełku współczesnego świata.
W czarno-białych, pełnych uroku obrazach poznajemy codzienność współczesnych gauchos: jeźdźców, pasterzy, opiekunów tradycji. Spotykamy m.in. Guada i Taty GONZĘ oraz Jony’ego Ávalosa, których historie poruszają, inspirują i uczą pokory wobec przyrody.
reż.
Argentyna, USA 2024
85 minut
Twórcy uwielbianych i nagradzanych na całym świecie „Truflarzy” powracają!
Michael Dweck i Gregory Kershaw — duet reżyserski znany z niezwykle zmysłowego, wizualnego dokumentu o poszukiwaczach białych trufli, tym razem zabierają nas do serca północno-zachodniej Argentyny. Ich najnowszy film, Gaucho Gaucho, to celebracja prostego życia w rytmie natury, opowieść o ludziach, którzy postanowili żyć według własnych zasad — bez pośpiechu, bez technologii, z dala od zgiełku współczesnego świata.
W czarno-białych, pełnych uroku obrazach poznajemy codzienność współczesnych gauchos: jeźdźców, pasterzy, opiekunów tradycji. Spotykamy m.in. Guada i Taty GONZĘ oraz Jony’ego Ávalosa, których historie poruszają, inspirują i uczą pokory wobec przyrody.
Reżyseria: Ari Folman
Francja, Holandia, Belgia, Luksemburg, Izrael 2021
Najnowszy film Ariego Folmana, twórcy nominowanego do Oscara antywojennego „Walca z Baszirem”, to równie gorący pacyfistyczny manifest i adresowany prosto do naszych serc apel o solidarność z prześladowanymi. Porywająca wizualnie animacja „Gdzie jest Anne Frank” została stworzona, by łączyć: wyobraźnię z faktami, tradycyjne techniki z nowymi technologiami, przeszłość z przyszłością, a przede wszystkim – pokolenia. Zrealizowany na podstawie wydanego także w Polsce komiksu Folmana i Davida Polonsky’ego film zachwyci dzieci, rodziców i każdego miłośnika mądrej animacji. To niezwykle aktualna opowieść o tym, że każdy zasługuje na szacunek, ma prawo do godnego życia i bezpiecznego domu. W polskiej wersji językowej bohaterom użyczają swoich głosów wybitni aktorzy: Maja Ostaszewska i Maciej Stuhr.
Punktem wyjścia dla animacji Ariego Folmana jest oczywiście „Dziennik Anne Frank”, jedno z najważniejszych świadectw Holokaustu. Anne, ukrywająca się w Amsterdamie trzynastoletnia żydowska dziewczynka, kierowała swoje notatki do niewidzialnej przyjaciółki, Kitty. W filmie Folmana Kitty opuszcza karty książki, by w Amsterdamie z niedalekiej przyszłości odnaleźć Anne. I odkrywa, że choć co drugi szpital, most czy szkoła nosi tu imię autorki wojennych pamiętników, to miasto wciąż pełne jest uprzedzeń i ludzi, którzy muszą się ukrywać. W swojej niezwykłej podróży przez miejskie zaułki i historię rodziny Franków Kitty spotyka Petera, chłopca pomagającego uchodźcom. Łączy ich wspólna misja – wskrzeszenia ducha Anne Frank i przebudzenia sumień.
Ari Folman, syn polskiej Żydówki, która przetrwała Holokaust, w swoim najnowszym filmie powraca do tematu pamięci i traumy. „Gdzie jest Anne Frank” to animacja „żarliwa, przejmująca, zachwycająca wizualnie” – jak określił ją krytyk „The Guardian” – oraz idealnie trafiająca w swój czas. Na jej ostateczny kształt i przesłanie wpłynął kryzys uchodźczy z 2015 roku, który rozwiał złudzenie, że wojna, ucieczka i wykluczenie to doświadczenia na zawsze zamknięte w muzeach i na kartach podręczników historii. To głęboko humanistyczny film wzywający do pomocy słabszym, tolerancji i solidarności z każdym człowiekiem w potrzebie.
Film przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 10 roku życia.
Max cieszy się z wizyty niezapowiedzianego gościa, mimo że przestał wierzyć w istnienie Mikołaja już dobrych parę lat temu. Ale kiedy rodzice się rozwodzą, nowy przyjaciel jest zawsze mile widziany. W Panu Łosiu bohater znajduje powiernika tajemnic, kumpla, z którym może oglądać filmy, kompana w starciu z rozbójnikami z sąsiedztwa, a także – co najważniejsze – kogoś, kto rozumie, co znaczy tęsknić za ojcem.
reż. Olivia Newman
USA 2022
Film „Gdzie śpiewają raki” jest oparty na bestsellerowej powieści Delli Owens. Historia opowiada o Kyi, która została porzucona przez rodzinę i samotnie dorastała na niebezpiecznych bagnach Karoliny Północnej.
Przez lata w miasteczku Barkley Cove krążyły plotki o dziewczynie z bagien, przez co Kya nigdy nie zbliżyła się do społeczności. W rzeczywistości Kya nie jest taką, za jaką uważają ją mieszkańcy. To bardzo wrażliwa i inteligentna dziewczyna, której brakuje bliskości drugiego człowieka.
Kiedy Kya powoli otwiera się na nowy i zaskakujący świat, dziewczyna zostaje podejrzana o morderstwo. W miarę rozwoju sprawy werdykt dotyczący tego, co faktycznie się wydarzyło, staje się coraz bardziej niejasny, grożąc ujawnieniem wielu tajemnic kryjących się na bagnach.
Reż. Charlotte Regan
Wielka Brytania, 2023, 84 minuty
Kipiąca energią, zabawna i wzruszająca opowieść o relacji ojca i córki, która otrzymała Nagrodę Główną w konkursie międzynarodowym w Sundance. Chociaż Georgie ma dopiero 12 lat, potrafi poradzić sobie w każdych warunkach. Po śmierci matki postanowiła udawać, że mieszka z wujkiem. Zarabia na życie, kradnąc rowery z najbliższym kumplem – Alim. Mieszkając na przedmieściach Londynu, nikomu nie może w pełni zaufać. Kiedy nagle pojawia się w jej życiu ojciec, Jason, Georgie nie wita go z otwartymi ramionami. Powoli zaczynają oswajać się ze swoją obecnością i zbliżać, co z humorem ogrywa aktorski duet Loli Campbell i Harrisa Dickinsona (gwiazdy „W trójkącie” Rubena Ostlunda). W efekcie otrzymujemy szaloną historię przyjaciół, którzy przy okazji stają się rodziną.
Reż. Hayao Miyazaki
Japonia, 1992, 94 minuty
Wznieś się w przestworza ze szkarłatnym pilotem – niezwykłym bohaterem podniebnej opowieści Hayao Miyazakiego, pełnej zawadiackiego humoru, przygód i dreszczyku emocji. Porco Rosso (z włoskiego „czerwona świnia”) to słynny pilot oraz wzięty łowca nagród – niegdyś służący we włoskich siłach powietrznych – który w wyniku klątwy został przemieniony w świnię. Swoimi bohaterskimi czynami i powietrznymi akrobacjami doprowadza do wściekłości bandę podniebnych piratów, terroryzujących niebo nad Adriatykiem. Ci postanawiają się go pozbyć, zatrudniając do tej misji porywczego, amerykańskiego asa lotnictwa Curtisa. Na ziemi obaj piloci rywalizują o uczucia pięknej Giny, ale to w powietrzu będą musieli stoczyć ostateczną bitwę. Czy przy pomocy nastoletniej Fio – początkującej projektantki samolotów – szkarłatnemu pilotowi uda się pokonać piratów? Łączący szaloną akcję z klasycznym romansem w stylu Hollywood, feministycznym i antywojennym przesłaniem, a przede wszystkim potężną dawką humoru i przepiękną animacją, „Szkarłatny pilot” jest podniebną przygodą, którą mogło stworzyć tylko Studio Ghibli. Osadzony we Włoszech lat 20., kiedy zdanie „wolę być świnią niż faszystą” miało głębsze znaczenie, „Szkarłatny pilot” pokazuje też, że prawdziwy bohater niekoniecznie musi mieć ludzką twarz.
Matt Dworzańczyk – reżyser filmu dokumentalnego „GHOSTLAND: Podróż przez Syrię”, przybliża nam niepublikowane przez media historie. Opowiada o współczesnej Syrii oczami jej najbardziej kreatywnych mieszkańców. Więcej o filmie przeczytacie na stronie: https://EtheriumSky.com/GHOSTLAND
Podczas specjalnego pokazu obejrzymy film, ale także porozmawiamy z reżyserem o dzisiejszej Syrii oraz jej mieszkańcach.
Dochód z ich sprzedaży pomoże w zakupie nowych deskorolek dla dzieci z przedstawionego w filmie skateparku w Qudsaya, a także umożliwi wsparcie podobnych inicjatyw w Syrii.
Reż. Isabelle Julien
Francja, 120 minut, balet
Wyjątkowy balet romantyczny w wykonaniu byłych solistów Teatru Bolszoj Olgi Smirnowej i Jacopa Tissiego, którzy uciekli z Rosji i dołączyli do Holenderskiego Baletu Narodowego. Młoda wiejska dziewczyna, Giselle, zakochuje się w Albercie, szlachcicu, który ukrywa przed nią swą prawdziwą tożsamość oraz fakt, że jest już zaręczony. Gdy Giselle odkrywa prawdę, popada w obłęd i umiera. Kobieta, wbrew swej woli, staje się jedną z willid, mściwych duchów, które skazują Alberta na taniec aż do śmierci z wyczerpania…. Giselle porusza wielkie i uniwersalne tematy romantyczne. Inscenizacja oddaje hołd jednemu z najstarszych i najwspanialszych dzieł baletu klasycznego.
Balet romantyczny w dwóch aktach (1841)
Libretto: Theophile Gautier i Jean-Henry Saint-Georges
na podstawie niemieckich legend i podań ludowych
Premiera niniejszej inscenizacji na scenie Teatru Bolszoj (Państwowego
Akademickiego Wielkiego Teatru Rosji): 2 maja 1987
Retransmisja HD przedstawienia nagranego na żywo w dniu:
11 października 2015
Obsada:
Swietłana Zacharowa jako Giselle
Siergiej Połunin jako Książę Albert
Denis Sawin jako Hans, myśliwy
Anna Antropowa jako Berta, matka Giselle
Wiera Borisenkowa jako Batylda, narzeczona księcia
Jekaterina Szypulina jako Mirta, królowa willid
Angelina Karpowa, Ana Turazaszwili Dwie Willidy
Daria Chochłowa, Igor Cwirko Pas de deux w I akcie
oraz soliści, koryfeje i zespół baletowy oraz orkiestra Teatru Bolszoj
Realizatorzy:
Paweł Kliniczew dyrygent
Jurij Grigorowicz wg Jeana Coralliego, Jules’a Perrota, Mariusa Petipy choreografia
Simon Wirsaładze scenografia i kostiumy
Prowadzenie podczas transmisji:
Katia Nowikowa
Realizacja telewizyjna transmisji:
Vincent Bataillon
Przedstawienie trwa około 2 godzin i 20 minut (w tym 1 przerwa).
reż. Hlynur Pálmason
Szwecja 2022
Prezentowany w canneńskiej sekcji Un Certain Regard najnowszy film Hlynura Pálmasona (Zimowi bracia, Biały, biały dzień) to wirtuozerski popis reżyserskiej metody. Spektakularne, dramatyczne, a przy tym zmienne i kapryśne pejzaże Islandii na bieżąco referują nam stan ducha bohaterów: wizualizują surowość zasad, portretują zlodowacenia duszy, zapowiadają spiętrzenie konfliktów. Przez zimne strumienie, nagie skały i szmaragdowe mchy zmierza ku nowej parafii luterański ksiądz Lucas (Elliott Crosset Hove). Młodemu Duńczykowi towarzyszy lokalny przewodnik i bajarz Ragnar (Ingvar Sigurðsson). Od początku ich relacja pełna jest napięć, bowiem kapłan ma misję i pasję kolonizatora, którym starzec uparcie się przeciwstawia. Umiejscowiony u schyłku XIX wieku scenariusz odwołuje się do zależności łączących Islandię i Danię, ale skomplikowane relacje władzy i poddaństwa, jakie kreśli reżyser, wykraczają poza ramy historycznych rozliczeń i religijnych hierarchii. Godland jest filmem o samotności, wyobcowaniu i goryczy. Ale także o artyście, który zamraża i utrwala życie na szklanych negatywach – zupełnie jak lodowiec.
Małgorzata Sadowska
Reż. Agnieszka Holland
Polska, 1980, 122 minuty
Ukazane w "Gorączce" skomplikowane relacje między ideologią, polityką i moralnością zyskały dodatkowe znaczenie niedługo po ukończeniu filmu. Słynny Polski Sierpień sprawił, że film Holland dawał się interpretować nie tylko w kategoriach uniwersalnych, lecz także w kontekście aktualnych przemian polityczno-społecznych. Kama, Kiełza, Leon czy Gryziak przestali być wyłącznie bohaterami ekranowej fikcji, lecz znaleźli swe odpowiedniki we współczesnym życiu.
Na zamówienie Organizacji Bojowej PPS skonstruowana zostaje bomba ze specjalnym zapalnikiem. Odbiera ją Kama, która wraz z Leonem, konspiratorem odbitym podczas transportu, organizuje zamach na generała - gubernatora. W zamachu tym Kama musiałaby zginąć. Ale generał - gubernator nie zjawia się w mieście, gdzie się go spodziewano. Kama nie wytrzymuje napięcia nerwowego, doznaje szoku i trafia do szpitala dla umysłowo chorych. Bomba zostaje zdeponowana wraz z pieniędzmi na wsi. Rok 1905. Sytuacja się zmienia. Przechowujący bombę Wojtek Kiełza przybywa z nią do Warszawy. Nie może się jednak teraz zorientować, kto chce walczyć, kto jest prowokatorem. Zostaje aresztowany i skazany na śmierć. Wychodzącemu na wolność anarchiście Gryziakowi zdradza, gdzie ukrył bombę. Gryziakowi udaje się ją wrzucić do sali pełnej oficerów ochrany, ale bomba nie wybucha. Anarchista zostaje zmasakrowany. Carscy saperzy dokonują w Wiśle eksplozji bomby.
"Film, wobec którego nie można pozostać obojętnym". Zrealizowana w przededniu solidarnościowej rewolucji "Gorączka" jest adaptacją powieści Andrzeja Struga pt. "Dzieje jednego pocisku". Strug napisał ją świeżo po klęsce rewolucji 1905 roku, w którą - jako aktywista PPS - był mocno zaangażowany. Jego powieść to zapis przygotowań do zamachu na carskiego generała, a tytułowy pocisk jest pretekstem fabularnym do ukazania losów różnych ludzi, związanych z Organizacją Bojową PPS. Wyprodukowana w tajnej pracowni chemicznej bomba miast unicestwić wroga przynosi śmierć lub nieszczęście jej kolejnym posiadaczom.Film Agnieszki Holland nie zrywa z duchem literackiego oryginału. Posługując się historycznym kostiumem i ukazując tragiczne dzieje rewolucjonistów, reżyserka z wielką mocą ukazuje problem konfliktu między racjami idei a racjami etyki. Prezentuje świetnie zindywidualizowaną galerię ludzi zaangażowanych w walkę polityczną, gdzie odwaga miesza się z oportunizmem, szlachetność z małostkowością, a entuzjazm z wyrachowaniem.
reż. Bonnie Rodini
RPA 2021
Rozgrzewająca serca komedia o poszukiwaniu szczęścia.
Kiedy Olive odkrywa, że jej chłopak ją zdradza, postanawia wrócić do Grecji do swojego rodzinnego domu, aby uleczyć złamane serce. Tam spotyka się z wrogością miejscowych, którzy sprzymierzają się, aby uprzykrzyć jej życie. Właśnie wtedy Olive spotyka Jeta, rezolutnego dziewięciolatka, który przychodzi jej na ratunek. Zostaje jej przewodnikiem, negocjatorem i przyjacielem, sprawiając, że Olive nadaje swojemu życiu nowy sens, a przy okazji, również dzięki nowo poznanemu facetowi, spędza najpiękniejsze greckie wakacje
Reż. Chris Renaud
USA, Francja, 2024, 87 minut
W pierwszym od siedmiu lat filmie o Gru, Dru i Minionki, ulubiony na świecie superzłoczyńca, który stał się agentem Ligi Przeciwko Złoczyńcom, powraca, by rozpocząć ekscytującą, odważną nową erę chaosu Minionków w Gru i Minionki: Pod przykrywką studia Illumination. Gru, Lucy, Margo, Edith i Agnes witają nowego członka rodziny, Gru Jr., który zamierza dręczyć swojego tatę. Gru stawia czoła nowemu nemezis w postaci Maxime'a Le Mala i jego dziewczyny Valentiny, a rodzina zmuszona jest uciekać.
Tytułowa świnia Gunda mieszka na farmie i właśnie została mamą gromadki prosiąt. Kamera Kossakowskiego obserwuje z bliska pierwsze tygodnie ich życia: niezgrabne wspinaczki po potężnym ciele matki, by sięgnąć do pełnego mleka sutka; przepychanki przy śniadaniu i radosne taplaniny w błocie. Kamera pracuje na wysokości zwierzęcych oczu, więc i my przyjmujemy perspektywę prosiaków i ich mamy, a z czasem także krów i kur, które Kossakowski również filmuje. Jednonogi kogut spoglądający tęsknie za ogrodzenie podwórza, prosiaczek-ciapa, który zawsze zostaje z tyłu, wąchająca liście młodej brzozy krowa – każda z pokazanych tu istot ma swój charakter i temperament; swoją fascynującą historię.
Przepięknie sfilmowana, czarno-biała „Gunda” tylko pozornie obywa się bez dialogów. Tak naprawdę przez cały czas słyszymy chrumkanie i piski, piania i świergoty, bzyczenie i posapywania. Cały świat ze sobą nieustannie rozmawia, a unikalne dzieło Kossakowskiego pozwala nam to usłyszeć. Jak podkreśla producent wykonawczy filmu, aktor Joaquin Phoenix, „Gunda” przekracza bariery oddzielające nas od innych gatunków. I dodaje, że ten film jest dla niego głębokim duchowym doświadczeniem, medytacją o egzystencji.
André Rieu i jego urocza Orkiestra Johanna Straussa przygotowali dla Was przepełnione świąteczno-noworoczną atmosferą magiczne show. Maestro „wybudował” własny Pałac Zimowy w swoim rodzinnym Maastricht. Wśród 200 lśniących weneckich kandelabrów i żyrandoli z sopli lodu, wśród łyżwiarzy i zasypanego śniegiem zimowego krajobrazu rozebrzmią tradycyjne kolędy, romantyczne walce i inne nieśmiertelne bożonarodzeniowo-noworoczne przeboje.
„Jingle Bells”, „O Holy Night”, „Oh Happy Day” czy „Mary’s Boy Child” to tylko niektóre hity, które usłyszymy w wykonaniu André, jego solistów i Orkiestry Johanna Straussa, ale także chóru gospel.
Sam André tak mówi o premierowym koncercie w kinach: „Boże Narodzenie i Nowy Rok to moja ulubiona pora roku. Nie ma nic lepszego niż spędzenie jej z przyjaciółmi, rodziną i fanami w moim rodzinnym mieście. Dlatego zapraszam moją kinową publiczność z całego świata w tę piękną podróż do świątecznej krainy czarów”.
W Hiszpanii trwa wojna domowa, w jednym z ośrodków grupka dzieci zostaje uwięziona przez naukowców. Żadne z nich nie odczuwa bólu, lekarze chcą "wyleczyć" ich stosując straszliwe tortury. Jeden z chłopców reaguje inaczej na leczenie, jednak terapie przerywa wojsko, które wdziera się na teren sanatorium. W czasach współczesnych, David Martel ulega wypadkowi i potrzebuję szybko szpik kostny. Jak się okazuje rodzice Davida nie są w stanie pomóc i nie chcą zdradzić mrocznej przeszłości dziecka.
Dr Ryan Stone jest znakomitym inżynierem medycznym, wraz z astronautą-weteranem Mattem Kowalskim odbywającym swoją pierwszą misję na statku kosmicznym.. Niestety, w czasie pozornie rutynowego spaceru w przestrzeni kosmicznej następuje katastrofa. Statek zostaje zniszczony, pozostawiając Stone i Kowalskiego zupełnie samych — przywiązanych jedynie do siebie, krążących w ciemności. Ogłuszająca cisza mówi, że utracili wszelki kontakt z Ziemią… i jakąkolwiek szansę na ratunek. Strach zamienia się w panikę, każdy oddech pomniejsza i tak niewielką ilość tlenu, jaka im pozostała. A jedyną drogą do domu może okazać się jeszcze większe pogrążenie się w przerażającej nieskończoności kosmosu.
Opowieść o człowieku, który poświęcił się górom, spełniał się w nich, i którego góry wiele nauczyły. To nie tylko historia wypraw w góry wysokie, ale także
historia partnerstw, przyjaźni, lojalności, koleżeństwa i poświęcenia. Bo góry są po to, by uczynić nas lepszymi.
Piotr Pustelnik – doktor inżynierii chemicznej, pracownik naukowy Wydziału Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska Politechniki Łódzkiej; jako trzeci z polskich himalaistów (po Jerzym Kukuczce i Krzysztofie Wielickim) zdobył wszystkie 14 szczytów liczących powyżej 8000 m n.p.m.; twórca projektu „Trzy Korony”, czyli pomysłu na zdobycie Korony Ziemi, Koronki Ziemi (drugie co do wysokości szczyty kontynentów) oraz Korony Himalajów i Karakorum; wychowanek, wieloletni członek i kilkukrotny prezes Akademickiego Klubu Górskiego w Łodzi; w 2006 r. wraz z Piotrem Morawskim finalista Nagrody Środowisk Wspinaczkowych „Jedynka” za Tryptyk Himalajski – Cho Oyu (droga normalna), Annapurna I (wschodnia grań), Broad Peak (droga normalna) – projekt zrealizowany bez zdobycia głównej Annapurny z powodu konieczności udzielenia pomocy Tybetańczykowi; do 2007 redaktor naczelny miesięcznika górskiego „n.p.m.”; w 2007 nagrodzony doroczną nagrodą Explorera, przyznawaną na Explorers Festival w Łodzi światowym indywidualnościom w dziedzinie eksploracji; w marcu 2011 nagrodzony „Super Kolosem 2010” za zdobycie Korony Himalajów, jako trzeci Polak i dwudziesty himalaista na świecie; od maja 2016 prezes Polskiego Związku Alpinizmu.
*
Wejścia na wierzchołki ośmiotysięczników:
19 lipca 1990 – Gaszerbrum II (8035 m n.p.m.)
12 lipca 1992 – Nanga Parbat (8126 m n.p.m.)
24 września 1993 – Czo Oju (8201 m n.p.m.)
6 października 1993 – Sziszapangma (8013 m n.p.m.)
26 września 1994 – Dhaulagiri (8167 m n.p.m.)
12 maja 1995 – Mount Everest (8848 m n.p.m.) – wejście z tlenem
14 sierpnia 1996 – K2 (8611 m n.p.m.) – wejście z tlenem
15 lipca 1997 – Gaszerbrum I (8068 m n.p.m.)
15 maja 2000 – Lhotse (8516 m n.p.m.) – wejście z tlenem
15 maja 2001 – Kanczendzonga (8586 m n.p.m.) – wejście z tlenem
16 maja 2002 – Makalu (8463 m n.p.m.) – wejście z tlenem
17 maja 2003 – Manaslu (8156 m n.p.m.) – tlen używany w trakcie snu
8 lipca 2006 – Broad Peak (8047 m n.p.m.)
27 kwietnia 2010 – Annapurna I (8091 m n.p.m.) – wejście z tlenem
oraz
21 lipca 1997 – Gaszerbrum II (8035 m n.p.m.) – po raz drugi
22 lipca 2005 – Rocky Summit (8006 m n.p.m.) (przedwierzchołek Broad Peak)
*
Książki:
"Ja, pustelnik. Autobiografia", Piotr Pustelnik, Piotr Trybalski, Wydawnictwo Literackie, 2017 (ISBN 978-83-08-06319-4)
"Pojechane podróże 2. 10 lat Trzech Żywiołów", 2013 – współautor
Reż. Kaouther Ben Hania
Francja, Tunezja, 2025, 89 minut
Laureat Srebrnego Lwa na festiwalu w Wenecji, niezliczonych nagród publiczności na festiwalach na całym świecie, teraz również z szansą na Złoty Glob i Oscara. Film prezentuje prawdziwe wydarzenia. 29 stycznia 2024 roku wolontariusze Palestyńskiego Czerwonego Półksiężyca odbierają telefon alarmowy. W Gazie, w samochodzie pod ostrzałem uwięziona jest sześcioletnia dziewczynka, która błaga o pomoc. Ratownicy, starając się utrzymać z nią kontakt, robią wszystko, by dotarła do niej karetka. Dziewczynka ma na imię Hind Rajab. Najnowsze dzieło dwukrotnie nominowanej do Oscara Kaouther Ben Hani to przejmująca, głęboko humanistyczna historia, ukazująca bohaterstwo zwykłych ludzi. Głos Hind Rajab został określony przez wielu widzów i krytyków najważniejszym filmem dekady, zaś wśród jego producentów znaleźli się między innymi: Brad Pitt, Joaquin Phoenix, Rooney Mara, Jonathan Glazer i Alfonso Cuarón. Film był nominowany do Złotego Globu dla najlepszej produkcji nieanglojęzycznej, a niedawno trafił też na oscarową shortlistę.
Kiedy umiera wielki przywódca wioski wikingów, znika jego magiczny topór – symbol władzy. Synowie zmarłego, oskarżając się o kradzież, dzielą osadę na dwa nienawidzące się nawzajem obozy. W takich okolicznościach zaczyna się historia Halvdana – młodego kowala, mieszkańca wioski wschodniej, którego złośliwi nie traktują jak prawdziwego wikinga, ponieważ kuleje. Pewnego dnia chłopiec poznaje nad rzeką księżniczkę z zachodu – Meię. Wbrew zasadom dzieci zaprzyjaźniają się ze sobą. Czy ich zakazana przyjaźń przetrwa, a wieloletni konflikt zostanie zażegnany? Zadania nie ułatwia ani twardy upór wschodniego i zachodniego przywódcy, ani wciąż nieodnaleziony topór – symbol władzy. Ciepła i zabawna opowieść o przyjaźni mimo różnic i o zwalczaniu uprzedzeń, zrealizowana na podstawie książki Martina Widmarka.
„Halka” z Theater an der Wien
W rolach głównych: Corinne Winters, Piotr Beczała, Natalia Kawałek, Tomasz Konieczny
Reżyseria: Mariusz Treliński
Dyrygent: Łukasz Borowicz
„Halka” Moniuszki to jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich oper. Jej ładunek emocjonalny przyrównuje się do „Madame Butterfly” Pucciniego. Choć powstała wcześniej, nie zdobyła światowego rozgłosu, co trudno wytłumaczyć, bo zawiera w sobie wszystko to, co opera o tragicznej miłości powinna zawierać. Spektakl „Halki” w Theater an der Wien powstał z inicjatywy Piotra Beczały, światowej klasy polskiego tenora i niestrudzonego popularyzatora twórczości Moniuszki. Wcielił się on tu w rolę Jontka, a jego interpretacja arii „Szumią jodły na gór szczycie” została przyjęta przez międzynarodową publiczność z nieskrywanym entuzjazmem. Wiedeńską inscenizację wyreżyserował Mariusz Treliński, dyrektor artystyczny Teatru Wielkiego-Opery Narodowej, a zza dyrygenckiego pulpitu poprowadził Łukasz Borowicz, znany ze znakomitych interpretacji muzyki polskiej. Halkę, uwiedzioną przez panicza Janusza góralkę, zaśpiewała w tym przedstawieniu Amerykanka Corinne Winters. Januszem był Tomasz Konieczny, a jego narzeczoną Zofią – Natalia Kawałek.
Joe Morgenstern z „The Wall Street Journal”
Występują: Leonard Cohen, Jeff Buckley, John Cale, Brandi Carlile, Eric Church, Judy Collins, Bob Dylan, Sharon Robinson, Rufus Wainwright
Ballada, którą nasze dzieci doskonale znają ze „Shreka”, wcześniej podzieliła los wielu niekwestionowanych arcydzieł świata: początkowo ją odrzucono, a teraz jest znana na całym świecie. Ten kinowy dokument muzyczny opowiada nie tylko historię samego Leonarda Cohena, kanadyjskiego poety i barda, ale przede wszystkim jego chyba najbardziej znanego utworu: „Hallelujah”. Skomplikowane dzieje tej ballady zainteresują na pewno polskich fanów i fanki Cohena.
W filmie pokazano niepublikowane dotąd materiały, w tym nagrania, wywiady, notatki, pamiętniki. Udokumentowano też cały proces tworzenia „Hallelujah”. Pokazano drogę, jaką przebył ten utwór, by stać się obecnie kultową kompozycją. Podczas seansu usłyszymy wiele różnych wykonań „Hallelujah”.
Pełny program ogłosimy niebawem. Bilety w cenie 16 i 20 zł do nabycia w kasie Kina Rialto oraz na stronie bilety 24.pl
Zestaw w wersji oryginalnej z polskimi i angielskimi napisami.
Organizator: Fundacja Ad Arte
Współpraca programowa: Ola Raszka, Maciek Jarmoliński
Partnerzy wydarzenia: Kino Rialto, Short Waves Festival, Warszawski Festival Filmowy, Cinema vs. Cancer.
Reż. Chloé Zhao
Wielka Brytania, 2025, 125 minut
Film Hamnet, autorstwa nagrodzonej Oscarem® scenarzystki i reżyserki Chloé Zhao (Nomadland)., opowiada poruszającą historię miłosną, która zainspirowała Szekspira do stworzenia ponadczasowego arcydzieła Hamlet. To poruszająca historię miłości Williama, ambitnego dramaturga i jego żony Agnes. Ich idylliczne życie zostaje zburzone, gdy wybucha epidemia dżumy, która dotyka ich dzieci, Hamneta i Judith. Po latach William pisze nową sztukę zatytułowaną Hamlet, aby poradzić sobie z żałobą. Film powstał na podstawie bestsellerowej powieści Maggie O’Farrell z 2020 roku, która sprzedała się w 2 milionach egzemplarzy w Wielkiej Brytanii i USA oraz została przetłumaczona na 40 języków.
reż. Chris Columbus
USA / Wielka Brytania 2001
Harry jest jedyną osobą, której udaje się przeżyć spotkanie ze złym czarnoksiężnikiem - Lordem Voldemortem. W zdarzeniu jednak giną jego rodzice. Osierocony trafia pod opiekę ciotki Petunii i wuja Vernona. Podczas swoich 11 urodzin dowiaduje się, że odziedziczył po rodzicach magiczne zdolności. Wkrótce trafia do szkoły dla czarodziejów - Hogwart. Na miejscu zapozna się z tajnikami quidditcha - dość nietypowego sportu, nauczy się latać na miotle, spotka jednorożce i centaury. Przede wszystkim zaś zmierzy się z siłami zła.
Reż. Wojciech Has
Polska, 1964, 182 minuty
Jeden z najbardziej niezwykłych polskich filmów kostiumowych. Przedziwne perypetie Alfonsa van Wordena podczas jego podróży do Madrytu, gdzie ma objąć służbę w gwardii walońskiej, są okazją do opowiadania – przez spotykane przez niego postaci – kolejnych intrygujących historii. Bohater kilkakrotnie w zagadkowy sposób powraca do punktu wyjścia – tajemniczej karczmy i jej upiornego otoczenia, by ponownie wyruszać w znane mu czasy i przestrzenie, jednak za każdym razem wypełnione innymi postaciami i widziane z innej perspektywy. Jest to adaptacja XIX-wiecznej powieści Jana Nepomucena Potockiego, dzieła o losach równie skomplikowanych, co opowiedziana w nim historia, opublikowanym ponad 140 lat po śmierci autora. Jest jednym z najciekawszych przykładów narracji szkatułkowej, w której jedna historia prowadzi do drugiej, a z kolei ta do kolejnych, a wszystkie razem tworzą pełen obraz fabuły. Film Hasa został wyróżniony na zagranicznych festiwalach i zdobył uznanie w wielu krajach. Podobnie, jak jego literacki pierwowzór, przez dziesięciolecia krążył po świecie w różnych skróconych wersjach, aż w 1997 roku, z inicjatywy Martina Scorsese i Francisa Forda Coppoli, zrekonstruowano jego pełną wersję i zaprezentowano ją zachodniej publiczności.
Reż. Juuso Laatio, Jukka Vidgren
Finlandia, Norwegia, 2018, 92 minuty
Turo ma 25 lat i mieszka w małej wiosce na północy Finlandii. Jego jedyną rozrywką i jednocześnie aplikacją jest śpiew w metalowej kapeli Impaled Rectum. Chociaż zespół istnieje od 12 lat, jeszcze nigdy nie udało im się wystąpić na koncercie. Pewnego dnia chłopaki spotkali się z dyrektorem wielkiego norweskiego festiwalu muzyki metalowej. Podejmują się – teraz albo nigdy. Porywają perkusistę ze szpitala dla umysłowo chorych, kradną furgonetkę, trumnę z ciałem i wyruszają na podbój kraju.
