Archiwum filmów
reż. Bonnie Rodini
RPA 2021
Rozgrzewająca serca komedia o poszukiwaniu szczęścia.
Kiedy Olive odkrywa, że jej chłopak ją zdradza, postanawia wrócić do Grecji do swojego rodzinnego domu, aby uleczyć złamane serce. Tam spotyka się z wrogością miejscowych, którzy sprzymierzają się, aby uprzykrzyć jej życie. Właśnie wtedy Olive spotyka Jeta, rezolutnego dziewięciolatka, który przychodzi jej na ratunek. Zostaje jej przewodnikiem, negocjatorem i przyjacielem, sprawiając, że Olive nadaje swojemu życiu nowy sens, a przy okazji, również dzięki nowo poznanemu facetowi, spędza najpiękniejsze greckie wakacje
Reż. Chris Renaud
USA, Francja, 2024, 87 minut
W pierwszym od siedmiu lat filmie o Gru, Dru i Minionki, ulubiony na świecie superzłoczyńca, który stał się agentem Ligi Przeciwko Złoczyńcom, powraca, by rozpocząć ekscytującą, odważną nową erę chaosu Minionków w Gru i Minionki: Pod przykrywką studia Illumination. Gru, Lucy, Margo, Edith i Agnes witają nowego członka rodziny, Gru Jr., który zamierza dręczyć swojego tatę. Gru stawia czoła nowemu nemezis w postaci Maxime'a Le Mala i jego dziewczyny Valentiny, a rodzina zmuszona jest uciekać.
Tytułowa świnia Gunda mieszka na farmie i właśnie została mamą gromadki prosiąt. Kamera Kossakowskiego obserwuje z bliska pierwsze tygodnie ich życia: niezgrabne wspinaczki po potężnym ciele matki, by sięgnąć do pełnego mleka sutka; przepychanki przy śniadaniu i radosne taplaniny w błocie. Kamera pracuje na wysokości zwierzęcych oczu, więc i my przyjmujemy perspektywę prosiaków i ich mamy, a z czasem także krów i kur, które Kossakowski również filmuje. Jednonogi kogut spoglądający tęsknie za ogrodzenie podwórza, prosiaczek-ciapa, który zawsze zostaje z tyłu, wąchająca liście młodej brzozy krowa – każda z pokazanych tu istot ma swój charakter i temperament; swoją fascynującą historię.
Przepięknie sfilmowana, czarno-biała „Gunda” tylko pozornie obywa się bez dialogów. Tak naprawdę przez cały czas słyszymy chrumkanie i piski, piania i świergoty, bzyczenie i posapywania. Cały świat ze sobą nieustannie rozmawia, a unikalne dzieło Kossakowskiego pozwala nam to usłyszeć. Jak podkreśla producent wykonawczy filmu, aktor Joaquin Phoenix, „Gunda” przekracza bariery oddzielające nas od innych gatunków. I dodaje, że ten film jest dla niego głębokim duchowym doświadczeniem, medytacją o egzystencji.
André Rieu i jego urocza Orkiestra Johanna Straussa przygotowali dla Was przepełnione świąteczno-noworoczną atmosferą magiczne show. Maestro „wybudował” własny Pałac Zimowy w swoim rodzinnym Maastricht. Wśród 200 lśniących weneckich kandelabrów i żyrandoli z sopli lodu, wśród łyżwiarzy i zasypanego śniegiem zimowego krajobrazu rozebrzmią tradycyjne kolędy, romantyczne walce i inne nieśmiertelne bożonarodzeniowo-noworoczne przeboje.
„Jingle Bells”, „O Holy Night”, „Oh Happy Day” czy „Mary’s Boy Child” to tylko niektóre hity, które usłyszymy w wykonaniu André, jego solistów i Orkiestry Johanna Straussa, ale także chóru gospel.
Sam André tak mówi o premierowym koncercie w kinach: „Boże Narodzenie i Nowy Rok to moja ulubiona pora roku. Nie ma nic lepszego niż spędzenie jej z przyjaciółmi, rodziną i fanami w moim rodzinnym mieście. Dlatego zapraszam moją kinową publiczność z całego świata w tę piękną podróż do świątecznej krainy czarów”.
W Hiszpanii trwa wojna domowa, w jednym z ośrodków grupka dzieci zostaje uwięziona przez naukowców. Żadne z nich nie odczuwa bólu, lekarze chcą "wyleczyć" ich stosując straszliwe tortury. Jeden z chłopców reaguje inaczej na leczenie, jednak terapie przerywa wojsko, które wdziera się na teren sanatorium. W czasach współczesnych, David Martel ulega wypadkowi i potrzebuję szybko szpik kostny. Jak się okazuje rodzice Davida nie są w stanie pomóc i nie chcą zdradzić mrocznej przeszłości dziecka.
Dr Ryan Stone jest znakomitym inżynierem medycznym, wraz z astronautą-weteranem Mattem Kowalskim odbywającym swoją pierwszą misję na statku kosmicznym.. Niestety, w czasie pozornie rutynowego spaceru w przestrzeni kosmicznej następuje katastrofa. Statek zostaje zniszczony, pozostawiając Stone i Kowalskiego zupełnie samych — przywiązanych jedynie do siebie, krążących w ciemności. Ogłuszająca cisza mówi, że utracili wszelki kontakt z Ziemią… i jakąkolwiek szansę na ratunek. Strach zamienia się w panikę, każdy oddech pomniejsza i tak niewielką ilość tlenu, jaka im pozostała. A jedyną drogą do domu może okazać się jeszcze większe pogrążenie się w przerażającej nieskończoności kosmosu.
Opowieść o człowieku, który poświęcił się górom, spełniał się w nich, i którego góry wiele nauczyły. To nie tylko historia wypraw w góry wysokie, ale także
historia partnerstw, przyjaźni, lojalności, koleżeństwa i poświęcenia. Bo góry są po to, by uczynić nas lepszymi.
Piotr Pustelnik – doktor inżynierii chemicznej, pracownik naukowy Wydziału Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska Politechniki Łódzkiej; jako trzeci z polskich himalaistów (po Jerzym Kukuczce i Krzysztofie Wielickim) zdobył wszystkie 14 szczytów liczących powyżej 8000 m n.p.m.; twórca projektu „Trzy Korony”, czyli pomysłu na zdobycie Korony Ziemi, Koronki Ziemi (drugie co do wysokości szczyty kontynentów) oraz Korony Himalajów i Karakorum; wychowanek, wieloletni członek i kilkukrotny prezes Akademickiego Klubu Górskiego w Łodzi; w 2006 r. wraz z Piotrem Morawskim finalista Nagrody Środowisk Wspinaczkowych „Jedynka” za Tryptyk Himalajski – Cho Oyu (droga normalna), Annapurna I (wschodnia grań), Broad Peak (droga normalna) – projekt zrealizowany bez zdobycia głównej Annapurny z powodu konieczności udzielenia pomocy Tybetańczykowi; do 2007 redaktor naczelny miesięcznika górskiego „n.p.m.”; w 2007 nagrodzony doroczną nagrodą Explorera, przyznawaną na Explorers Festival w Łodzi światowym indywidualnościom w dziedzinie eksploracji; w marcu 2011 nagrodzony „Super Kolosem 2010” za zdobycie Korony Himalajów, jako trzeci Polak i dwudziesty himalaista na świecie; od maja 2016 prezes Polskiego Związku Alpinizmu.
*
Wejścia na wierzchołki ośmiotysięczników:
19 lipca 1990 – Gaszerbrum II (8035 m n.p.m.)
12 lipca 1992 – Nanga Parbat (8126 m n.p.m.)
24 września 1993 – Czo Oju (8201 m n.p.m.)
6 października 1993 – Sziszapangma (8013 m n.p.m.)
26 września 1994 – Dhaulagiri (8167 m n.p.m.)
12 maja 1995 – Mount Everest (8848 m n.p.m.) – wejście z tlenem
14 sierpnia 1996 – K2 (8611 m n.p.m.) – wejście z tlenem
15 lipca 1997 – Gaszerbrum I (8068 m n.p.m.)
15 maja 2000 – Lhotse (8516 m n.p.m.) – wejście z tlenem
15 maja 2001 – Kanczendzonga (8586 m n.p.m.) – wejście z tlenem
16 maja 2002 – Makalu (8463 m n.p.m.) – wejście z tlenem
17 maja 2003 – Manaslu (8156 m n.p.m.) – tlen używany w trakcie snu
8 lipca 2006 – Broad Peak (8047 m n.p.m.)
27 kwietnia 2010 – Annapurna I (8091 m n.p.m.) – wejście z tlenem
oraz
21 lipca 1997 – Gaszerbrum II (8035 m n.p.m.) – po raz drugi
22 lipca 2005 – Rocky Summit (8006 m n.p.m.) (przedwierzchołek Broad Peak)
*
Książki:
"Ja, pustelnik. Autobiografia", Piotr Pustelnik, Piotr Trybalski, Wydawnictwo Literackie, 2017 (ISBN 978-83-08-06319-4)
"Pojechane podróże 2. 10 lat Trzech Żywiołów", 2013 – współautor
Kiedy umiera wielki przywódca wioski wikingów, znika jego magiczny topór – symbol władzy. Synowie zmarłego, oskarżając się o kradzież, dzielą osadę na dwa nienawidzące się nawzajem obozy. W takich okolicznościach zaczyna się historia Halvdana – młodego kowala, mieszkańca wioski wschodniej, którego złośliwi nie traktują jak prawdziwego wikinga, ponieważ kuleje. Pewnego dnia chłopiec poznaje nad rzeką księżniczkę z zachodu – Meię. Wbrew zasadom dzieci zaprzyjaźniają się ze sobą. Czy ich zakazana przyjaźń przetrwa, a wieloletni konflikt zostanie zażegnany? Zadania nie ułatwia ani twardy upór wschodniego i zachodniego przywódcy, ani wciąż nieodnaleziony topór – symbol władzy. Ciepła i zabawna opowieść o przyjaźni mimo różnic i o zwalczaniu uprzedzeń, zrealizowana na podstawie książki Martina Widmarka.
„Halka” z Theater an der Wien
W rolach głównych: Corinne Winters, Piotr Beczała, Natalia Kawałek, Tomasz Konieczny
Reżyseria: Mariusz Treliński
Dyrygent: Łukasz Borowicz
„Halka” Moniuszki to jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich oper. Jej ładunek emocjonalny przyrównuje się do „Madame Butterfly” Pucciniego. Choć powstała wcześniej, nie zdobyła światowego rozgłosu, co trudno wytłumaczyć, bo zawiera w sobie wszystko to, co opera o tragicznej miłości powinna zawierać. Spektakl „Halki” w Theater an der Wien powstał z inicjatywy Piotra Beczały, światowej klasy polskiego tenora i niestrudzonego popularyzatora twórczości Moniuszki. Wcielił się on tu w rolę Jontka, a jego interpretacja arii „Szumią jodły na gór szczycie” została przyjęta przez międzynarodową publiczność z nieskrywanym entuzjazmem. Wiedeńską inscenizację wyreżyserował Mariusz Treliński, dyrektor artystyczny Teatru Wielkiego-Opery Narodowej, a zza dyrygenckiego pulpitu poprowadził Łukasz Borowicz, znany ze znakomitych interpretacji muzyki polskiej. Halkę, uwiedzioną przez panicza Janusza góralkę, zaśpiewała w tym przedstawieniu Amerykanka Corinne Winters. Januszem był Tomasz Konieczny, a jego narzeczoną Zofią – Natalia Kawałek.
Joe Morgenstern z „The Wall Street Journal”
Występują: Leonard Cohen, Jeff Buckley, John Cale, Brandi Carlile, Eric Church, Judy Collins, Bob Dylan, Sharon Robinson, Rufus Wainwright
Ballada, którą nasze dzieci doskonale znają ze „Shreka”, wcześniej podzieliła los wielu niekwestionowanych arcydzieł świata: początkowo ją odrzucono, a teraz jest znana na całym świecie. Ten kinowy dokument muzyczny opowiada nie tylko historię samego Leonarda Cohena, kanadyjskiego poety i barda, ale przede wszystkim jego chyba najbardziej znanego utworu: „Hallelujah”. Skomplikowane dzieje tej ballady zainteresują na pewno polskich fanów i fanki Cohena.
W filmie pokazano niepublikowane dotąd materiały, w tym nagrania, wywiady, notatki, pamiętniki. Udokumentowano też cały proces tworzenia „Hallelujah”. Pokazano drogę, jaką przebył ten utwór, by stać się obecnie kultową kompozycją. Podczas seansu usłyszymy wiele różnych wykonań „Hallelujah”.
Pełny program ogłosimy niebawem. Bilety w cenie 16 i 20 zł do nabycia w kasie Kina Rialto oraz na stronie bilety 24.pl
Zestaw w wersji oryginalnej z polskimi i angielskimi napisami.
Organizator: Fundacja Ad Arte
Współpraca programowa: Ola Raszka, Maciek Jarmoliński
Partnerzy wydarzenia: Kino Rialto, Short Waves Festival, Warszawski Festival Filmowy, Cinema vs. Cancer.
reż. Chris Columbus
USA / Wielka Brytania 2001
Harry jest jedyną osobą, której udaje się przeżyć spotkanie ze złym czarnoksiężnikiem - Lordem Voldemortem. W zdarzeniu jednak giną jego rodzice. Osierocony trafia pod opiekę ciotki Petunii i wuja Vernona. Podczas swoich 11 urodzin dowiaduje się, że odziedziczył po rodzicach magiczne zdolności. Wkrótce trafia do szkoły dla czarodziejów - Hogwart. Na miejscu zapozna się z tajnikami quidditcha - dość nietypowego sportu, nauczy się latać na miotle, spotka jednorożce i centaury. Przede wszystkim zaś zmierzy się z siłami zła.
Reż. Wojciech Has
Polska, 1964, 182 minuty
Jeden z najbardziej niezwykłych polskich filmów kostiumowych. Przedziwne perypetie Alfonsa van Wordena podczas jego podróży do Madrytu, gdzie ma objąć służbę w gwardii walońskiej, są okazją do opowiadania – przez spotykane przez niego postaci – kolejnych intrygujących historii. Bohater kilkakrotnie w zagadkowy sposób powraca do punktu wyjścia – tajemniczej karczmy i jej upiornego otoczenia, by ponownie wyruszać w znane mu czasy i przestrzenie, jednak za każdym razem wypełnione innymi postaciami i widziane z innej perspektywy. Jest to adaptacja XIX-wiecznej powieści Jana Nepomucena Potockiego, dzieła o losach równie skomplikowanych, co opowiedziana w nim historia, opublikowanym ponad 140 lat po śmierci autora. Jest jednym z najciekawszych przykładów narracji szkatułkowej, w której jedna historia prowadzi do drugiej, a z kolei ta do kolejnych, a wszystkie razem tworzą pełen obraz fabuły. Film Hasa został wyróżniony na zagranicznych festiwalach i zdobył uznanie w wielu krajach. Podobnie, jak jego literacki pierwowzór, przez dziesięciolecia krążył po świecie w różnych skróconych wersjach, aż w 1997 roku, z inicjatywy Martina Scorsese i Francisa Forda Coppoli, zrekonstruowano jego pełną wersję i zaprezentowano ją zachodniej publiczności.
Reż. Juuso Laatio, Jukka Vidgren
Finlandia, Norwegia, 2018, 92 minuty
Turo ma 25 lat i mieszka w małej wiosce na północy Finlandii. Jego jedyną rozrywką i jednocześnie aplikacją jest śpiew w metalowej kapeli Impaled Rectum. Chociaż zespół istnieje od 12 lat, jeszcze nigdy nie udało im się wystąpić na koncercie. Pewnego dnia chłopaki spotkali się z dyrektorem wielkiego norweskiego festiwalu muzyki metalowej. Podejmują się – teraz albo nigdy. Porywają perkusistę ze szpitala dla umysłowo chorych, kradną furgonetkę, trumnę z ciałem i wyruszają na podbój kraju.
Reż. Juuso Laatio, Jukka Vidgren
Finlandia, Norwegia, 2024, 96 minuty
Czarna komedia. Członkowie metalowego zespołu Impaled Rektum trafiają do więzienia. Gdy zachoruje ojciec gitarzysty, postanawiają uciec. A w międzyczasie otrzymują też ofertę zagrania na dużym festiwalu metalowym. Zabawny sequel popularnego filmu z 2018 o zwariowanym zespole metalowców.
Marcin jakub Korzonek – instruktor turystyki rowerowej, dziennikarz, fotograf, twórca portalu wRower.pl. Świat penetruje głównie na dwóch rowerowych kołach unikając utartych szlaków z aparatem fotograficznym w sakwie. W czasie 25 lat zorganizował 19 wypraw rowerowych przez ponad 30 krajów i 9 pustyń na czterech kontynentach.
Na rowerze w 1998 roku dojechał w trzy miesiące z Wrocławia pod piramidy w Egipcie, przejechał słynną drogę Karakoram Highway z Chin do Pakistanu, w Himalajach przemierzył jedną z najniebezpieczniejszych dróg na świecie Srinagar-Leh-Manali. W 2002 roku z Jackiem Hugo-Baderem jako pierwsi rowerzyści przejechali pustynię Gobi w Mongolii. Rowerem zjechał do najniżej położonego miejsca na ziemi w Izraelu i wjechał na rekordowe 5900 m n.p.m. w Chile. W Etiopii przejechał przez najgorętsze miejsce na ziemi: pustynię Danakilską. Polskę przejechał rowerem fatbike w linii prostej z południa na północ.
organizatorzy:
Kino Rialto
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Reżyseria: Ildikó Enyedi
Węgry/Niemcy/Francja/Włochy 2021
Holender Jakob Störr jest kapitanem żeglugi morskiej. Jeden z jego przyjaciół sugeruje, że dobrym rozwiązaniem dla bohatera byłoby małżeństwo, które pozwoli mu się ustatkować. Spędzając czas w wytwornej paryskiej kawiarni, Störr postanawia, że ożeni się z pierwszą kobietą, która przekroczy jej próg.
Tą osobą jest piękna, dystyngowana Lizzie. Kiedy mężczyzna podchodzi do jej stolika i opowiada o swoich zamiarach, początkowo jest nieco zakłopotana. Ku zaskoczeniu wszystkich decyduje się jednak przyjąć tę zaskakującą propozycję. Szczęście świeżo upieczonej pary nie trwa jednak długo. Jakob musi wrócić na statek, gdzie czuje się znacznie pewniej niż na paryskich salonach. Częsta nieobecność mężczyzny i długa rozłąka nie wpływają najlepiej na wzajemne relacje małżonków, zwłaszcza gdy w otoczeniu samotnej kobiety pojawia się majętny pisarz Dedin.
Nowy film węgierskiej reżyserki Ildikó Enyedi ("Mój wiek XX", "Dusza i ciało") to adaptacja głośnej powieści Milána Füsta. Ten stylowy melodramat z dużą pieczołowitością odtwarza realia XX-wiecznego Paryża oraz Hamburga, które stają się areną miłosnej, pełnej niespodziewanych zwrotów akcji i gry w kotka i myszkę. W głównej roli wystąpiła gwiazda europejskiego kina Léa Seydoux.
Reż. Richard Linklater
USA, 2023, 115 minut
„Hit Man” to komediowy film sensacyjny w reżyserii wielokrotnie nominowanego do Oscara – Richarda Linklatera („Boyhood”, cykl „Przed wschodem słońca”). W roli głównej – współpracownika policji, który by złapać osoby zlecające morderstwa – sam wciela się w zabójcę, wystąpił znany z megahitu „Top Gun: Maverick” oraz filmów „Tylko nie ty” i „Twisters” – Glen Powell. Partneruje mu zjawiskowa Adria Arjona („Morbius”, „Detektyw”) oraz gwiazda serialu „The Walking Dead” Austin Amelio. Scenariusz filmu zainspirowały prawdziwe, choć nieprawdopodobne wydarzenia, opisane w 2001 roku na łamach magazynu Texas Monthly. „Hit Man” to jedyne w swoim rodzaju połączenie akcji, humoru, suspensu, sensacji i burzliwego romansu. Na co dzień skryty i nieśmiały profesor filozofii Gary Johnson (Glen Powell), pokazuje drugie oblicze, dorabiając jako „fałszywy zabójca” na usługach Departamentu Policji z Nowego Orleanu. Obdarzony niespotykanym talentem do zdumiewających metamorfoz i przebieranek, mężczyzna nie ma sobie równych w wyłapywaniu ludzi planujących morderstwa swoich wrogów. Co jednak, gdy – podszywając się pod seksownego killera – sam znajdzie się pod wpływem i urokiem kobiety, którą zamierzał posłać za kratki? Czy uwikłany w gorący romans zdoła oprzeć się pięknej Madison (Adria Arjona), czy też sam stanie się ofiarą w tej przebiegłej grze pozorów?
Reż. Ali Abbasi
Oparty na faktach thriller w duchu filmów Davida Finchera, a jednocześnie bezkompromisowy obraz współczesnego Iranu. „Holy Spider” w reżyserii Aliego Abbasiego, twórcy nominowanej do Oscara „Granicy”, obnaża przemoc, jaką posługuje się opresyjny, patriarchalny system. Doskonale przy tym tłumaczy, jak zrodził się gniew protestujących dziś Iranek i Irańczyków.
Choć akcja filmu rozgrywa się w Iranie, ten mroczny thriller świadomie nawiązuje do wybitnych amerykańskich klasyków gatunku, takich jak „Taksówkarz” Scorsesego i „Zodiak” Finchera. Posępny i gęsty jak parna, miejska noc film Abbasiego miał swoją premierę w konkursie festiwalu w Cannes, skąd z nagrodą dla najlepszej aktorki wyjechała Zar Amir Ebrahimi.
„Holy Spider” to mistrzowski true crime o kobiecie, która z narażeniem życia docieka prawdy, rzucając wyzwanie patriarchalnej zmowie. Ebrahimi zagrała dziennikarkę tropiącą seryjnego zabójcę pracownic seksualnych w świętym irańskim mieście Meszhed (zbrodnie w Meszhedzie wydarzyły się naprawdę – zginęło szesnaście kobiet). Religijni przywódcy, policja i media nie kryją cichego podziwu dla fanatyka, który „czyści” ulice z zepsucia i grzechu. Bohaterka ma więc przeciwko sobie nie tylko mordercę, ale także drapieżników w mundurach i na stanowiskach, dla których życie kobiet – w tym jej własne – nie ma żadnej wartości. Świat „Holy Spider” jest jak zastawiona na nie lepka pajęczyna.
USA, 2024, 181 minut
Zrealizowana z epickim rozmachem wielowątkowa opowieść o ludziach, którzy ryzykują wszystko, by spełnić swoje marzenia na dalekim amerykańskim zachodzie. Film Kevina Costnera, zdobywcy dwóch OSCARÓW, twórcy nagrodzonego siedmioma NAGRODAMI AKADEMII „Tańczącego z wilkami”. Gwiazdorska obsada, fantastyczne zdjęcia i porywająca muzyka Johna Debney’a, twórcy ścieżki dźwiękowej do legendarnej „PASJI” i „KRÓLA ROZRYWKI”. Kinowe wydarzenie roku! Tysiące osadników przemierzają bezkresne terytoria Stanów Zjednoczonych. Na nowej ziemi obiecanej krzyżują się losy szlachetnych i podłych, silnych i słabych, odważnych i tchórzy.
Reż. Mounia Meddour
Francja, Algieria, 2022
Houria (genialna Lyna Khoudri) jest utalentowaną tancerką, która pragnie zrobić światową karierę w balecie. Całe swoje życie podporządkowuje temu marzeniu. Aby związać koniec z końcem, w dzień pracuje jako sprzątaczka, a w nocy obstawia nielegalne walki. Po jednej z nich, w której wygrywa duże pieniądze, zostaje brutalnie napadnięta przez rywala. Kiedy odzyskuje przytomność w szpitalu, jej dotychczasowy świat rozsypuje się na kawałki. Przestaje mówić i na pewno już nigdy nie będzie tańczyć. Jednak Houria nie zamierza się poddać i rozpoczyna rehabilitację. Tu poznaje kobiety podobnie jak ona poranione przez życie. Wkrótce dzięki nim odzyska pasję i sens życia. Najnowszy film nagradzanej reżyserki Mounii Meddour to pochwała kobiecości, siostrzeństwa, przyjaźni, wolności i uzdrawiającej mocy tańca.
Reż. Alexandre de La Patellière, Matthieu Delaporte
Francja, 2024, 178 minut
Epicka ekranizacja ponadczasowego dzieła Aleksandra Dumasa od twórców świetnie przyjętego filmu „Trzej Muszkieterowie: D'Artagnan”. Opowieść o spisku, zemście, miłości i narodzinach pierwszego na świecie zamaskowanego mściciela Historia legendarnego hrabiego, którego czyny do dziś poruszają serca i wyobraźnię kolejnych pokoleń, to nowocześnie zrealizowane, spektakularnie kino przygodowe, pełne niesamowitych zwrotów akcji, efektów i trzymających w napięciu momentów. „Hrabia Monte Christo” zdobył uznanie krytyków na 77. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes, otrzymując 11-minutowe owacje i pozytywne recenzje zarówno z zagranicznych, jak i polskich mediów. Marsylia, rok 1815. Awansowany do rangi kapitana statku Edmond Dantès może w końcu poślubić miłość swojego życia, piękną Mercedes. Niestety sukces młodego marynarza budzi zazdrość wielu osób. Zdradzony przez rywali i potępiony jako członek spisku popierającego Napoleona, Dantès zostaje uwięziony i bez procesu osadzony w ponurym zamczysku If. Po czternastu latach, dzięki pomocy i tajnym instrukcjom współwięźnia – księdza Farii, udaje mu się zbiec i zdobyć legendarny skarb ukryty na wyspie Monte Christo. Wchodząc w posiadanie ogromnej fortuny, Dantès wciela w życie przebiegły plan eliminacji swych wrogów – dziś wysoko postawionych dygnitarzy. Jednak cena wyrafinowanej zemsty stanie się piętnem dla jego duszy…
Reż. Ariane Louis-Seize
Kanada, 2023, 90 minut
Ta niesamowita czarna komedia to pozycja obowiązkowa dla fanów serialu „Wednesday” Tima Burtona, która została doceniona na wielu międzynarodowych festiwalach. Film zdobył już 19 nagród i ponad 20 nominacji, w tym aż 4 statuetki na ubiegłorocznym MFF w Wenecji.
Mogłoby się wydawać, że pochodząca z Quebecu Sasha (w tej roli nagradzana Sara Montpetit) to nastolatka, która zmaga się z typowymi dla tego wieku problemami. Nic bardziej mylnego, a to dlatego, że bohaterka jest… młodą wampirzycą. W dodatku nad wyraz empatyczną i wrażliwą, a tym samym niegotową na to, by dla zaspokojenia głodu wgryzać się w ludzkie tętnice.
Dziewczyna stanowi spory zawód dla swoich najbliższych, którzy poza wampirycznym sekretem prowadzą bardzo spokojne, ułożone i nierzucające się w oczy życie. Brak instynktu oraz zdolności do polowania sprawia, że jedyną krew, jaką Sasha jest w stanie wypić, to ta z plastikowych torebek w lodówce. Kiedy zirytowani rodzice odcinają jej to źródło, życie Sashy jest zagrożone. Wkrótce dziewczyna poznaje jednak Paula, samotnego nastolatka ze skłonnościami samobójczymi, który w imię rodzącej się pomiędzy nimi przyjaźni jest w stanie oddać życie, byle tylko uratować bohaterkę.
Hamlet
Tragedia w pięciu aktach (1600–1601)
Retransmisja przedstawienia transmistowanego z Barbican Theatre w Londynie 15 października 2015 roku
Nominowany do Oscara Benedict Cumberbatch (serial BBC „Sherlock”, „Gra tajemnic”, „Frankenstein” transmitowany do kin w cyklu NT Live) wciela się w tytułową rolę w wielkiej tragedii Szekspira. Wyreżyserowany przez Lyndsey Turner i wyprodukowany przez Friedman Productions Sonia spektakl był transmitowany z Barbican Theatre do kin w całej Europie i poza nią 15 października 2015 roku i bił wszelkie rekordy popularności wśród tego typu transmisji. Szekspirowska tragedia już stała się najszybciej sprzedającym się wydarzeniem w historii teatru w Londynie. Wszystkie bilety na przewidywane przedstawienia rozeszły się zanim przystąpiono do prób czytanych w teatrze. Spektakl wyreżyserowała Lyndsey Turner współpracująca m.in. z West Endem, the Royal National Theatre, the Royal Shakespeare Company teatrami Broadwayu, a scenografię przygotowała Es Devlin, scenografka współpracująca także z The Metropolitan Opera.
Spektakl już wtedy okrzyknięto wydarzeniem, ze względu na grę aktorską i oprawę plastyczną inscenizacji, pełną rozmachu. Od czasu premiery aktorzy, którzy wystąpili w „Hamlecie” stali się rozpoznawalni na całym świecie dzięki udziałowi w serialu „Gra o tron”. Ciarán Hinds wcielający się w postać Klaudiusza, stryja Hamleta, znany jest z roli Mance’a, króla za murem. Z kolei w roli Ducha Ojca Hamleta i Grabarza zobaczymy Petera Vaughana, który w „Grze o tron” zagrał mastera Aemona Targaryena.
Inscenizacja przenosi historię Hamleta w czasy nam współczesne, aby podkreślić ciągłą aktualność arcydzieła Shakespeare’a. Stawia również duży nacisk na wątki polityczny i szpiegowski zawarte w sztuce. W niewyjaśnionych okolicznościach ginie stary Hamlet, potężny król Danii, ojciec Hamleta. Koronę przejmuje jego brat Klaudiusz. Wdowa po królu, Gertruda, matka Hamleta, szybko oddaje swoją rękę uzurpatorowi. Hamlet podejrzewa stryja o spisek. Gdy kraj przygotowuje się do wojny, rozpada się książęca rodzina. Zmuszony, by pomścić śmierć ojca, a jednocześnie sparaliżowany stojącym przed nim zadaniem, Hamlet sprzeciwia się swojemu położeniu, działając wbrew rozsądkowi i bezpieczeństwu kraju.
Przedstawienie z polskimi napisami. Czas trwania 3 godziny 30 minut.
Reż. Wojciech Has
Polska, 1958, 97 minut
Główni bohaterowie wywodzą się z przedwojennego środowiska mieszczańsko - inteligenckiego, czasami skoligaconego z arystokracją, sportretowanego jako bastion skostniałego konserwatyzmu. Ich wspólną cechą jest chęć wyrwania się z gorsetu konwenansów. Marzą o niezwykłych przeżyciach, o życiu "prawdziwym", przybierają buntownicze pozy, uprawiają przekorną psychologiczną grę z otoczeniem. Nie stać ich jednak na realizację swych zamierzeń. Tak naprawdę są wewnętrznie zbyt słabi i wygodni. Bardziej przypominają bystre, lecz rozkapryszone dzieci niż autentycznych nonkonformistów. Trzonem fabuły "Pożegnań" są losy niespełnionej miłości Pawła - młodego chłopaka z zamożnej rodziny i Lidki - fordanserki "z zasadami". Po raz pierwszy spotkają się w nocnym klubie. Wybierając się do tak podejrzanego miejsca Paweł pragnie wyrazić swój bunt przeciw mieszczańskiej obyczajowości W lokalu poznaje atrakcyjną, lecz rozgoryczoną życiem tancerkę. Młodzi przypadają sobie do gustu na tyle, że wspólnie wyjeżdżają za miasto. Ich romans jest jednak krótkotrwały i platoniczny. Na awanse Lidki Paweł odpowiada, że chodziło mu tylko o to, by wyrwać ją ze złego towarzystwa. Zresztą wspólną idyllę szybko przerywa interwencja ojca chłopaka i wojna. Spotykają się po latach, kiedy Paweł zwolniony został z obozu koncentracyjnego. Lidka tymczasem wyszła za mąż za hrabiego Mirka, kuzyna Pawła. Uczucie Lidki i Pawła przetrwało próbę czasu, toteż pozostaje ona w Podkowie Leśnej, godząc się z ucieczką męża przed zbliżającym się frontem.
Organizator: Stowarzyszenie Kin Studyjnych
Partner główny: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych
Partnerzy: Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny, 35mm, Mojeekino
Finansowanie projektu: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Patronat medialny: RMF Classic, Miesięcznik KINO, Pełna Sala
Projekt graficzny plakatu: Ewelina Gąska
Zwiastun: Ivan Krupenikov
Zaskakujący obraz Helmuta Newtona ujawniają fotografowane przez niego top modelki, gwiazdy i aktorki. Catherine Deneuve, Grace Jones, Charlotte Rampling, Isabella Rossellini, Claudia Schiffer – portretowane portretują i odkrywają przed nami prawdę.
Reż. Werner Herzog
RFN, Peru, 1982, 156 minut
Ameryka Południowa, koniec XIX wieku. W peruwiańskim miasteczku Iquitos pojawia się Brian Sweeney Fitzgerald, którego miejscowi zaczynają nazywać Fitzcarraldo. Jest irlandzkim inżynierem, dość ekscentrycznym, właśnie marzy mu się wybudowanie położonej w samym sercu amazońskiej dżungli opery, by miejscowi mogli podziwiać dzieła europejskich mistrzów. Wcześniej próbował zrealizować swoje inne, nie mniej ekscentryczne pomysły – przeprowadzenie kolei transandyjskiej czy wybudowanie fabryki lodu. Bezskutecznie. Pieniądze na zbudowanie opery planuje pozyskać z plantacji kauczuku, w którą właśnie zainwestował. Jednak wskutek braku dróg wodnych nie może wywieźć produktu z miejsca uprawy. Postanawia więc przetoczyć statek parowy drogą lądową – przez zalesione, częściowo wykarczowane wzgórze – z jednego koryta rzeki do drugiego. Pomimo ekstremalnie trudnych warunków – doskwierającego upału oraz ogromnych niebezpieczeństw czyhających w dżungli – „Molly Adria” dociera do miejsca przeznaczenia.
reż Werner Herozg
1974, 109’
W 1828 r. na rynku w Norymberdze pojawił się młody człowiek o wyglądzie włóczęgi, który nie był w stanie nawiązać kontaktu z otoczeniem - nie potrafił chodzić, mówić, ani posługiwać się najprostszymi narzędziami. W tajemniczym znajdzie dopatrywano się syna arcyksięcia Karola. Byli i tacy, którzy uważali go za syna Napoleona. Otoczony opieką przez dwóch naukowców, stał się światową sensacją.
Postaci Hausera poświęcono ponad tysiąc publikacji. Jego zagadka pozostała jednak nierozwiązana. Zginął w niewyjaśnionych okolicznościach. Dla Herzoga tajemnica egzystencji człowieka znikąd stała się wymarzoną okazją do penetracji ludzkiej psychiki w pierwotnym stadium jej kształtowania. Tragedia Hausera jest tragedią człowieka-odmieńca, który im więcej przyswaja sobie zasad współżycia społecznego, tym większa przepaść odgradza go od otoczenia. Kaspar pojawia się jako tajemnica i pozostaje nią do końca. Nie tylko ze względu na zagadkowe koleje losu, ale przede wszystkim ze względu na tajemnicę swej, niemożliwej do przeniknięcia, osobowości.
Reż. Werner Herzog
RFN, Peru, Meksyk, 1972, 95 minut
Dramat historyczny, efekt współpracy reżysera Wernera Herzoga i charyzmatycznego aktora Klausa Kinskiego. Peru, rok 1560. Na rozkaz hiszpańskiego konkwistadora Gonzala Pizarro z biegiem Amazonki rusza ekspedycja pod wodzą Pedra de Ursui, Fernanda de Guzmana i Lope de Aguirre. Ich celem jest El Dorado, mityczne złote miasto wśród tropikalnej dżungli. Opętany żądzą bogactwa i władzy Aguirre usuwa wszystkich, którzy staną mu na drodze, pogrążając się w odmętach samozagłady i szaleństwa.
Reż. Werner Herzog
Francja, RFN, 1979, 106 minut
W 1850 roku młody urzędnik wyjeżdża do Transylwanii by sprzedać dom niejakiemu hrabiemu Draculi. Miejscowi mieszkańcy odradzają mu wizytę w zamku, ale urzędnik wyrusza w dalszą podróż... 'Nosferatu wampir' to remake niemego filmu Fredricha Wilhelma Murnaua z 1922 r., o którym Herzog w jednym z wywiadów powiedział, iż jest to dla niego najważniejszy film w historii niemieckiego kina. W ujęciu Herzoga Dracula jest jednak zupełnie nowym odczytaniem tej postaci. Jest wprawdzie monstrualny, krwiożerczy i nienasycony, jest sprawcą zła rozprzestrzeniającego się z siłą pandemii, ale przy tym wszystkim jest istotą głęboko ludzką, boleśnie odczuwającą swe krwawe napiętnowanie. Zło, które w sobie nosi, zdaje się przeciwne jego naturze łaknącej miłości i akceptacji. Zabijając i zarażając innych, czyni to z tragiczą świadomością dwoistości swego jestestwa, żywiąc głęboką odrazę do własnych, wampirzych poczynań. Herzog, mimo że obficie czerpał z Murnaua, stworzył jednak film o zupełnie odmiennych znaczeniach.
Reż. Werner Herzog
RFN, 1979, 81 minut
"Woyzeck" jest zapisem prawdziwej historii morderstwa popełnionego w Lipsku przez ubogiego żołnierza. Wokół zbrodni rozgorzał spór na temat poczytalności mordercy i jego faktycznej odpowiedzialności za czyn. Dramat Buchnera miał być obroną Woyzecka i protestem przeciwko karze śmierci. Proces pisania poprzedziły wnikliwe studia autora nad medyczną interpretacją postępku zabójcy. W rezultacie Buchner ukazał swego bohatera jako prostego człowieka, nieustannie poniżanego i krzywdzonego, kierującego się wyłącznie instynktem. Miłość do Marii była jedynym sensem jego życia. Jedyną autentyczną wartością w niegodziwym i niezrozumiałym świecie. Zdrada dziewczyny sprawiła, że psychika Woyzecka doznała szoku. Zbrodnia stała się dlań jedynym sposobem przywrócenia pozorów wewnętrznego ładu, formą "oczyszczenia" ukochanej kobiety ze zmazy zła. Sztuka Buchnera łączy w sobie elementy romantyzmu, naturalizmu, a nawet ekspresjonizmu. Umiejętnie czytana lub wystawiana ujawnia swój niezwykły potencjał filozoficzny (odwieczna antynomia między naturą a kulturą, pytania o kształt ludzkiej tożsamości, granice moralności, konsekwencje niesprawiedliwości wpisanej w porządek społeczny). Inscenizacja Laco Adamika jest próbą objęcia całej problematyki "Woyzecka". Na plan pierwszy wszakże wysuwa się tragedia prostego człowieka, zagubionego w nieprzyjaznym świecie i głęboko skrzywdzonego przez najbliższą mu osobę
W swoim dorobku ma wiele wypraw w góry wysokie. Po studiach wyjechał do Azji, w której spędził blisko 10 lat, mieszkając, zwiedzając i poznając takie kraje jak Nepal, Indie, Pakistan, Bangladesz, Tajlandia, Malezja, Singapur i Indonezja. Poza górami Polski, Alpami i Spitsbergenem wspinał się w Turcji, Nepalu, Indiach, Tybecie i Pakistanie (w Himalajach i Karakorum na siedmiu ośmiotysięcznikach). Poza wysokogórskimi podróżami zafascynowany jest muzyką, językami, medycyną, kulinariami i destylatami, psychologią oraz wieloma innymi elementami kultury i sztuki krajów, które zwiedza.
— ❤ —
czyli
— ❤ —
S Z T U K A
W Y S O K I E J
Ś C I E Ż K I
— ❤ —
opowieść o sportowym wejściu na ośmiotysięcznik, pokaz autorskich zdjęć z Gór Wysokich i koncert w jednym
— ❤ —
Zapraszamy gorąco na wyjątkowe Walentynki, spotkanie ekspedycyjno-muzyczne pt. „Sztuka Wysokiej Ścieżki” czyli „O Annapurnie, ludziach i szczytach Gór Wysokich słowem i muzyką”
– patronat: Wydawnictwo Miejskie Posnania: https://www.facebook.com/wydawnictwowmp
— ❤ —
Trzyczęściowy program:
— ❤ —
CZĘŚĆ 1
SZTUKA WYSOKIEJ ŚCIEŻKI
opowieść o wyprawie na południową ścianę Annapurny I (8091 m n.p.m.) w 1991 roku
prelegent: MariuszSprutta
— ❤ —
CZĘŚĆ 2
HIMALAJE I KARAKORUM
W OBIEKTYWIE ANALOGOWEGO APARATU
A. ludzie gór, krajobrazy, wspinanie
B. portrety himalajskich górali
fotografie: Mariusz Sprutta / oprawa muzyczna: Jig Reel Maniacs
— ❤ —
CZĘŚĆ 3
JIG REEL MANIACS – Celtic fusion / World music
www.jrm-jig-reel-maniacs.pl
muzyka inspirowana tradycją celtycką i nie tylko
— ❤ —
słowo wstępne i prowadzenie: Biotr Bittner
— ❤ —
WYKONAWCY
— ❤ —
Mariusz Sprutta – urodzony w Wągrowcu, żyje w Poznaniu a pracuje w Wielkopolsce, zawodowo służy ludziom, którzy tracą kończyny (w wypadkach, na skutek amputacji koniecznych ze względu na miażdżycę, cukrzycę, martwicę, i inne przyczyny np. nowotworowe), wspiera psychologicznie, mentalnie, organizacyjnie i administracyjnie oraz finalnie – dzięki kapitalnemu zespołowi fachowców ortopedii technicznej: https://www.facebook.com/ortopunktPL – pomaga w zaopatrzeniu w protezy.
Studiował Geologię Glacjalną oraz Geomorfologię i Paleogeografię Czwartorzędu na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po studiach wyjechał do Azji, w której spędził blisko 10 lat, mieszkając, zwiedzając i poznając takie kraje jak Nepal, Indie, Pakistan, Bangladesz, Tajlandia, Malezja, Singapur i Indonezja.
Geolog, speleolog, polarnik, taternik i himalaista, który – poza górami Polski, Alpami i Spitsbergenem – wspinał się w Turcji, Nepalu, Indiach, Tybecie i Pakistanie, w Himalajach i Karakorum, na siedmiu ośmiotysięcznikach, a zdobył dwa: Annapurna I (8091 m n.p.m.) i Gaszerbrum II (8035 m n.p.m.), oba samotnie, bez tlenu, a ten drugi w stylu alpejskim. Jest także czynnym muzykiem, grającym muzykę inspirowaną tradycją celtycką okraszoną jazzem, funkiem i chill-outem; liderem i managerem zespołu Jig Reel Maniacs.
— ❤ —
JRM – Jig Reel Maniacs: https://www.facebook.com/jigreelmaniacs
Jig Reel Maniacs (JRM) to trzydziestotrzyletnia formacja, inspirująca się muzyką irlandzką i szkocką, łącząca tradycyjne celtyckie nuty ze zróżnicowanymi aranżacjami, nawiązującymi do wielu trendów muzycznych; grupa instrumentalistów, która świadomie i z doświadczeniem, prezentuje różnorodne i ciekawe brzmienia, oparte na bogatym instrumentarium. W dwóch słowach: Celtic fusion.
— ❤ —
Skład zespołu:
Michał Tadeusz Jankowski – gitara akustyczna;
Aleksander Brych – irlandzki flet drewniany poprzeczny;
Michał Mazur – low/high whistles, dudy, dudaire dubh i inne instrumenty dęte;
Dobrochna Surma – skrzypce;
Filip Wyrwa – perkusja;
Hubert Łapa – realizacja dźwięku, technika
Mariusz Sprutta – gitary basowe, śpiew.
— ❤ —
Więcej o Jig Reel Maniacs na oficjalnej stronie zespołu:
https://jrm-jig-reel-maniacs.pl
— ❤ —
Recenzja po premierze (23.11.2023, Kino Rialto w Poznaniu):
„Cudowny wieczór. Gratuluję życiorysu i gawędy. Muzyka niesamowicie sprawna. Fantastyczne zgranie. Doskonali, biegli i punktualni instrumentaliści z głęboką znajomością stylu czy wręcz języka muzycznego. W improwizacjach duża swoboda i otrzaskanie z ozdobnikami wyciąganymi jeden za drugim, jak asy z rękawa. Zespół sklejony w jeden organ, grający nie dość, że równo, zawsze w tempie i na czas, to jeszcze wyraziście i z siarczystym akcentowaniem. Czasem nawet wydawało się, że Dobrochna wnet przepiłuje instrument na pół.”
Cezary Bera
Adaptacja książki Stephena Rebello. Film opowiada o pracy Alfreda Hitchcocka nad słynną "Psychozą", skupia się na próbach zdobycia przez reżysera funduszy oraz jego związku z żoną, Almą Reville.
O filmie: opowieść o Wixáritari - jednej z ostatnich zachowanych kultur przedchrześcijańskich w Ameryce Łacińskiej. Dokument o ich zmaganiach, by ochronić Wirikutę, ich święte miejsce, gdzie rośnie ważny w ich kulturze pejotl. Powiązana z nią tradycyjna medycyna, postrzegana jest jako źródło wiedzy i kontinuum ich bogatej tradycji. W filmie podążamy za rodziną Ramirez, typową familią Wixáritari z wioski Laguna Seca w Sierra Madre Occidental, podczas pielgrzymki na ziemie Wirikuta, będącej coroczną tradycją duchową dla Indian Wixáritari. José Luis “Urramuire” Ramírez, główny bohater filmu to marakame, a prywatnie ojciec Enrique i jego ośmiorga rodzeństwa, uzdrowiciel i przywódca duchowy społeczności. Film opowiada o zmaganiach ze zmieniającym się światem, o próbie ochrony ich ziemi i pokojowej walce, do jakiej stają rdzenni mieszkańcy Meksyku. Walce o ziemię, która dotyczy nas wszystkich.
Realizatorzy:
Reżyseria: Hernán Vilchez
Produkcja: Hernán Vilchez i Paola Stefani
Tłumaczenie: Iwona Klemczak
Gatunek: dokument
Kraj produkcji: Meksyk, Argentyna
Rok premiery światowej: 17 maj 2014
Czas trwania: 124 minuty + 45 minut spotkania przed filmem
link do zwiastunu: https://huicholesfilm.com/es
PRZED FILMEM
Przed filmem odbędzie się rozmowa ze specjalnymi gośćmi z Meksyku - Marakate José Luisem “Katira” Ramírezem oraz Maríą Teresą ”Turama”. To przedstawiciele starszyzny Indian Wixáritari z Sierra Madre Occidental w La Laguna. Rozmowę poprowadzi Renata Sabela, inicjatorka przyjazdu Marakate do Polski.
Marakame José Luis “Katira” - lider ceremonialny, uzdrowiciel. Zawsze podróżuje ze swoimi skrzypkami. Aktywny działacz na rzecz ochrony świętej ziemi Wirikuta, a także praw ludności rdzennej m.in. w Meksyku, USA, Kolumbii i Boliwii. Człowiek pełen radości i wiary.
Marakame María Teresa “Turama” - przewodniczka swojej
społeczności, osoba o niezwykłej sile i charyzmie. Mówi niewiele, po prostu działa. Na co dzień zajmuje się sztuką i rękodziełem. Prywatnie żona Marakame José Luisa i matka dziewiątki dzieci.
Renata Sabela - podróżniczka, filolożka, zwolenniczka odpowiedzialnej turystyki, organizatorka wypraw do kultur rdzennych, założycielka Soul Travel. Od 2012 roku działa na rzecz Wirikuty, przyjaciółka rodziny Ramírez z La Laguna Seca, wielokrotnie podróżowała na pustynię z Wixáritari.
PO FILMIE
Po filmie będzie możliwość zakupienia ręcznie tworzonej unikatowej sztuki Wixaritari. Płatność tylko gotówką.
Filmy połączone są nieobecnością. Brakuje w nich elementów, które głównym bohaterom do pewnego momentu wydawały się nieodłączne. To właśnie ten brak staje się realny, bo przybiera ludzką, bliską codziennemu doświadczeniu formę. Pokaz powstał z chęci podzielenia się twórczością młodych osób reżyserskich. Jest zarazem prapremierą wyreżyserowanego przez Adriannę Metrykę filmu Wszystko w tym słońcu.
Ada Metryka, Wszystko w tym słońcu
Pola niespodziewanie traci swoją przyjaciółkę. W czasie żałoby znajduje przy śmietniku swojej kamienicy karton ze starymi fotografiami. Zdjęcia stają się dla niej sposobem na przedłużenie obecności zmarłej. Świat utrwalony na fotografiach zaczyna przenikać się z otaczającą ją rzeczywistością, a granice między obrazami a jej własnym życiem powoli się zacierają.
Kinga Klajbor, Film muzyczny
Jednominutowa etiuda, realizowana na drugi roku animacji UAP. Łączy animację 2D, rysunek ręczny, cyfrowy oraz techniki barwienia papieru. Wizualno-muzyczna historia o frustracji rozmową telefoniczną.
Kinga Pudełek, Gruby melon
Problem, który pojawia się przed trójką bohaterów, staje się powodem do rozpadu ich przyjaźni.
Pola Lotta Włodarczyk, Wiem, że ty też się boisz
Do Urzędu Miar i Wag przychodzi Petentka z ptakiem w klatce i prosi Urzędnika, żeby włożył go jej w jakąś miarę. Po pewnym czasie okazuje się, że rozmawiają zupełnie o czymś innym.
