Buntownicy kamery – czechosłowacka nowa fala – od 2 listopada

buntownicyBUNTOWNICY KAMERY Czechosłowacka Nowa Fala
Już w listopadzie wystartuje Przegląd Buntownicy kamery:
Czechosłowacka Nowa Fala. Przegląd oferuje skarby z Filmotek: praskiej, bratysławskiej i warszawskiej, a wśród nich takie hity, jak „Miłość blondynki”, „Pociągi pod specjalnym nadzorem” czy „Palacz zwłok”.
Przegląd Buntownicy Kamery Czechosłowacka Nowa Fala to filmy znane, nagradzane na festiwalach na całym świecie i cieszące się niesłabnącym zainteresowaniem kinomanów, ale także niszowe produkcje artystyczne, często eksperymentalne, bardzo istotne pod względem oddziaływania na kulturę i sztukę europejską. To również
filmy, które z przyczyn polityczno-ideologicznych zostały marginalizowane.

Czechosłowacka Nowa Fala to olbrzymi ruch filmowy, będący integralną częścią rewolucji kulturowej i świadomościowej Czechów i Słowaków lat 60 XX wieku, która przeszła do historii pod nazwą Praskiej
Wiosny. Młodzi filmowcy, którzy na poczatku tej dekady skończyli praską „filmówkę“ (FAMU), chcieli realizować filmy inaczej, niż robiło się to do tej pory – zarówno od strony formalnej, jak i tematycznej. Po latach powojennej cenzury, strachu i szarości, przyszła odwilż, którą twórcy wykorzystali, by pojawić się z nową estetyką i nowymi tematami. Złagodzenie cenzury pozwoliło na wprowadzenie do kina tak charakterystycznego dla Czechosłowacji czarnego humoru. Bezkompromisowość, odwaga w podejmowaniu ważnych i niewygodnych tematów, przełomowość formy, awangardowość języka filmowego oraz wspomniany oryginalny humor to wartości, które europejskie kino zawdzięcza w dużej mierze właśnie Nowej Fali.

Program:

2.11, godz. 19:00 – Ja, Julinka i koniec wojny

3.11, godz. 19:00 – Słońce w sieci

4.11, godz. 19:30 – Pali się, moja panno!

6.11, godz. 20:00 – Stokrotki

9.11, godz. 19:30 – Palacz zwłok

14.11, godz. 19:30 – Miłość blondynki (w ramach Poniedziałków z klasyką)

28.11, godz. 19:00 – Pociągi pod specjalnym nadzorem (w ramach Poniedziałków z klasyką)

oraz 27.11, godz. 12:00 – Diabelski wynalazek – film dla dzieci

 

 

Lista tytułów:
Pali się moja Panno
(Hoří, má panenko!)
ok produkcji: 1968
Czas: 70 ‚
Reżyseria: Miloš Forman
Scenariusz: Miloš Forman, Jaroslav Papoušek, Ivan
Passer, Václav Šašek
Zdjęcia: Miroslav Ondřícek
Muzyka: Karel Mareš
Obsada: Jan Vostrčil, Josef Šebánek, Josef Valnoha,
František Debelka, Josef Rehorek, Josef Kolb, Milada Ježková, Marie Silvová, Hana Kuberová
W górskiej wiosce zorganizowano bal strażaków. W programie jest konkurs na królową piękności, loteria
fantowa oraz jubileusz 85. urodzin jednego ze strażaków. W gorączkowym zamieszaniu, któremu towarzyszy
awaria prądu, ze stołu znikają loteryjne fanty. Przerażone sytuacją kandydatki na miss zamykają się w toalecie.
Nagle we wsi wybucha pożar…
Słodko-gorzka satyra Miloša Formana spotkała się z uznaniem na całym świecie. Po tym, jak Carlo Ponti
(producent filmów Antonioniego) wycofał z produkcji swoje udziały, a film został zakazany, reżyser o mały
włos nie przypłacił filmu więzieniem za „dywersję gospodarki czechosłowackiej”, ponieważ władza odczytała
go jako alegorię aktualnych przetasowań w Komunistycznej Partii Czechosłowacji. Wydarzenia te były
powodem emigracji reżysera i przyczynkiem do jego międzynarodowej kariery.
Nagrody: Nominacja do Oscara za najlepszy film zagraniczny, 1969
Udział w konkursie głównym na festiwalu w Cannes

Miłość blondynki
(Lásky jedné plavovlásky)
Rok produkcji: 1965
Czas: 80 ‚
Reżyseria: Miloš Forman
Scenariusz: Jaroslav Papoušek, Miloš Forman, Ivan
Passer
Zdjęcia: Miroslav Ondřiček
Muzyka: Evžen Illín
Obsada: Hana Brejchová, Vladimír Pucholt, Vladimír Menšik, Ivan Kheil, Jiří Hrubý
Andula mieszka w maleńkiej osadzie fabrycznej w hotelu robotniczym. Codzienną monotonię przerywa
wiadomość o zakwaterowaniu w pobliżu jednostki wojskowej. Jakież jest rozczarowanie dziewcząt, gdy na
wieczorku zapoznawczym okazuje się, że wojskowi to grupa czterdziestoletnich rezerwistów. Na szczęście do
tańca przygrywa zespół, a wśród muzyków jest młody pianista Milda. Skuszona jego obietnicami miłości,
Andula szybko odwzajemnia uczucie. Dopiero podróż w ślad za Mildą do Pragi uświadomi jej, jak naiwne były
wielkie marzenia…
Znakomite dzieło Formana, zrealizowane w stylu paradokumentalnym, ze śmiałymi jak na owe czasy scenami
erotycznymi, w którym reżyser przenikliwie, ale jednocześnie ciepło i z sympatią przygląda się swoim
bohaterom.
Nagrody: Nagroda CIDALC na festiwalu w Wenecji, 1965
Nominacja do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny, 1967

Pociągi pod specjalnym nadzorem
(Ostře sledované vlaky)
Rok produkcji: 1966
Czas: 92 ‚
Reżyseria: Jiří Menzel
Scenariusz: Jiří Menzel, Bohumil Hrabal (na podstawie
opowiadania Bohumila Hrabala)Zdjęcia: Jaromír Šofr
Muzyka: Jiří Šust
Obsada: Václav Neckář, Jitka Bendová, Vladimír Valenta, Libuše Havelková, Josef Somr
Ikoniczne dzieło czechosłowackiej Nowej Fali i jedna z najciekawszych adaptacji literatury Bohumila Hrabala.
II wojna światowa. Młodziutki absolwent szkoły kolejarskiej Miloš Hrma rozpoczyna swoją pierwszą pracę na
małej stacji kolejowej. Wojna i polityka nie należą do jego kręgu zainteresowań, jego uwaga skupia się raczej
wokół kobiet, szczególnie młodziutkiej konduktorki Mášy. Swą nieporadność w kwestii kontaktów z płcią
przeciwną przeżywa wyjątkowo boleśnie, obserwując poczynania starszego kolegi – dyżurnego ruchu,
wytrawnego kobieciarza Ladislava Hubički.
„Pociągi pod specjalnym nadzorem” mają charakter nastrojowej groteski, w której proste życie zwykłych ludzi
przeplata się z wydarzeniami komicznymi, heroicznymi i tragicznymi.
Nagrody: Oscar za najlepszy film nieanglojęzyczny w 1968 roku (jako drugi w historii film czechosłowacki)

Ja, Julinka Ja, Julinka i koniec wojny
(Ať žije republika)
i koniec wojny
Rok produkcji: 1965
Czas: 131 ‚
Reżyseria: Karel Kachyňa
Scenariusz: Jan Procházka, Karel Kachyňa
Zdjęcia: Jaromír Šofr
Muzyka: Jan Novák
Obsada: Zdeněk Lstibůrek, Naděžda Gajerová, Vlado Müller, Gustáv Valach, Iva Janžurová, Jurij Nazarov,
Karel Kachyňa
Wiosna 1945 roku, mała wieś na Morawach. Olin to 12-letni outsider, który nie znajduje wspólnego języka z
rówieśnikami. Jego prawdziwymi przyjaciółmi są zwierzęta – psy i konie – i to z nimi spędza większość czasu.
Wojna chyli się ku końcowi, gdy surowy ojciec Olina dowiaduje się, że Niemcy będą rekwirować zwierzęta.
Wysyła chłopca do lasu z klaczą Julinką, by znalazł dla niej kryjówkę. Napotkani Niemcy natrafiają na Olina i
zabierają klacz. Chłopiec postanawia za wszelką cenę odzyskać przyjaciółkę…
Reżyser maluje w swym filmie świat dorosłych oglądany oczami dziecka. To świat niezrozumiały, okrutny,
pełen przemocy, a jednocześnie fascynujący.
Nagrody: Nagroda główna na festiwalu w argentyńskim Mar del Plata

Stokrotki
(Sedmikrásky)
Rok produkcji: 1966
Czas: 74 ‚
Reżyseria: Věra Chytilová
Scenariusz: Ester Krumbachová, Věra Chytilová,
Pavel Juráček
Zdjęcia: Jaroslav Kučera
Muzyka: Jiří Šlitr, Jiří Šust
Obsada: Ivana Karbanová, Jitka Cerhová, Jan Klusák, Marie Češková, Julius Albert
Najsłynniejsze dzieło wybitnej czeskiej eksperymentatorki Věry Chytilovej. Surrealistyczna opowieść o dwóch
bezpruderyjnych i pozbawionych zahamowań Mariach. Pozornie niewinne dziewczęta dopuszczają się
wszystkich możliwych grzechów, łamiąc wszelkie granice przyzwoitości. Naciąganie starszych panów czy
pijackie harce w eleganckich lokalach to tylko niektóre z przykładów ich licznych wyrachowanych, ale
niepozbawionych uroku psot.
„Stokrotki” to wielkie osiągnięcie czechosłowackiej Nowej Fali i jeden z najbardziej wyrazistych obrazów
łączonych z awangardowym ruchem artystycznym, który zaistniał za naszą południową granicą w latach 60. To
ekscentryczne stylistycznie dzieło do dziś zaskakuje wielością interpretacji, często skrajnych. Jest odczytywane
zarówno jako moralitet o zepsuciu współczesnych kobiet, jak i pierwszy w historii kina manifest feministyczny.
Nagrody: Grand Prix na festiwalu kina autorskiego w Bergamo

Słońce w sieci
(Slnko v sieti)
Rok produkcji: 1962
Czas: 90 ‚
Reżyseria: Štefan Uher
Scenariusz: Alfonz Bednár
Zdjęcia: Stanislav Szomolányi
Muzyka: Ilja Zeljenka, Ivan Stadtrucker
Obsada: Marián Bielik, Jana Beláková, Oľga Šalagová,

Historia skomplikowanego związku Fajola i Beli, którzy poszukując własnej tożsamości uciekają przed światem
na dachy domów czy na wyprawy po Dunaju. Przełomowe dzieło uznawane za początek czechosłowackiej
Nowej Fali, które zaskakuje przede wszystkim świeżością i odkrywczością formy. Liryczna historia miłości
dwojga młodych ludzi była udaną próbą uchwycenia emocjonalnego dojrzewania ówczesnej młodzieży, która
swoją niepewność, niedoświadczenie i strach przed życiem starała się ukryć pod maską cynizmu i obojętności.
Reżyser wykorzystał w filmie swoje doświadczenia dokumentalisty, zrywając niemal całkowicie z konwencją
epickiego filmu fabularnego. Połączenie gry profesjonalnych aktorów i amatorów daje efekt ogromnego
autentyzmu. Plastyczne zdjęcia znakomicie oddają atmosferę tamtych czasów i podkreślają wymowę filmu.
„Słońce w sieci” to film, który rozpoczyna epokę portretowania prawdziwych ludzi.

Palacz zwłok
(Spalovač mrtvol)
Rok produkcji: 1968
Czas: 96 ‚
Reżyseria: Juraj Herz
Scenariusz: Juraj Herz, Ladislav Fuks (na podstawie
powieści Ladislava Fuksa)
Zdjęcia: Stanislav Milota
Muzyka: Zdeněk Liška
Obsada: Rudolf Hrušínský, Vlasta Chramostová, Jana Stehnová, Miloš Vognič, Ilja Prachař, Zora Božinová,
Eduard Kohout
Koniec lat 30. XX wieku, mroczne czasy narastającego chaosu i ekspansji nazistowskiej. Główny bohater Karl
Kopfrkingl pracuje w praskim krematorium. Ma żonę Żydówkę i dwójkę dzieci, jest wzorowym mężem i ojcem,
a w wolnych chwilach czytuje Tybetańską Księgę Umarłych. Karl wierzy w to, że jego praca służy wyższemu
celowi, a jego wiarę skrzętnie podsyca znajomy – faszysta Walter Reinke. Kopfrkingl gotów jest poświęcić się w
imię wyższych idei, co jednak stoi w konflikcie z dobrem jego niearyjskiej rodziny.
Kultowy „Palacz zwłok” to dramat z elementami czarnej komedii i horroru. Życiowa rola wybitnego Rudolfa
Hrušínskiego oraz niepowtarzalna forma języka filmowego, ilustrująca strukturę psychiczną głównego bohatera,
czyni film jednym z najważniejszych dokonań czechosłowackiej Nowej Fali i kinematografii światowej w ogóle.
Film po premierze w Czechosłowacji aż do 1989 roku pozostał zakazany.
Nagrody: Nagroda główna na Katalońskim Festiwalu Filmowym w Sitges
Srebrna nagroda na Festiwalu w Sorrento

 

 

REPERTUAR

Contact Us

#c50c36 #ffffff 300 400 #fff #000 left 140px click 400 410px px 10px 10px 10px 10px 10px 10px 10px 10px 10px 0 0
NEWSLETTER

Zapisz się do naszego newslettera i dowiaduj się o nowościach i promocjach jako pierwszy

 


E-mail
Zapisz się!